Από το 1952 γνώριζαν τι θα συμβεί στην Ελλάδα;

Υπάρχει ένα κείμενο που κυκλοφορεί τον τελευταίο καιρό για τον Ισίδωρο Πόσδαγλη έναν αγωνιστή που έγραψε ένα βιβλίο το 1952 που υποτίθεται ότι "προφητεύει" τα γεγονότα του σήμερα με καταπληκτική ακρίβεια. Με μία απλή αντέρευνα στο ίντερνετ βρήκα ένα άλλο κείμενο που ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει Ισίδωρος Πόσδαγλης. Παρακάτω παραθέτω και τα δύο κείμενα.

Διαβάσαμε ένα άρθρο και μας έκανε τεράστια εντύπωση.Το τελευταίο καιρό πολλοί ανακαλύπτουν τη διαχρονική γραφή ποιημάτων και άρθρων,όμως όταν έπεσε το συγκεκριμένο στην αντίληψή μας δε το πιστεύαμε το πόσο "μέσα" έπεσε στις προβλέψεις του ένας άνθρωπος ΤΟ 1952...

Κατά πάγια πολιτική μας θα εξακριβώσουμε την αλήθεια του κειμένου και τις επόμενες μέρες θα σας παρουσιάσουμε και που μπορείτε να βρείτε και εσείς οι ίδιοι το αναφερθέν βιβλίο..Διαβάστε:

Ήταν Γενάρης του 1952, όταν ο Ισίδωρος Πόσδαγλης ολοκλήρωνε το πόνημά του "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική", ένα μικρό βιβλιαράκι που "κάποιοι" φρόντισαν να εξαφανιστεί. Αντίτυπά του μοιράζονταν από χέρι σε χέρι μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980, περίπου τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη του έκδοση από τις οικονομικές εκδόσεις "Μπιστιρλή", το γνωστό στους μυημένους εξειδικευμένο εκδοτικό οίκο που από τις αρχές του αιώνα εξέδιδε τα πλέον προχωρημένα επιστημονικά συγγράμματα για λίγους και εκλεκτούς.

Ποιος ήταν ο Ισίδωρος Πόσδαγλης;

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1907. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς, ήδη από το 1922 στην ηλικία των 15 χρονών, στον "Όμιλο Ελεύθερης Σκέψης" κι άρχισε να διαμορφώνει την πατριωτική του οικονομική θεωρία.

Μετά, έφυγε για τη Σοβιετική Ένωση όπου σπούδασε οικονομικά στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας -το γνωστό μετονομασθέν σε Λομονόσοφ - και στη συνέχεια εργάστηκε μαζί με μερικά από τα πιο κορυφαία μυαλά της εποχής του σε ορισμένα από τα πιο προχωρημένα και άκρως απόρρητα οικονομικά προγράμματα της τότε Σοβιετίας.

Το 1940 επιστρέφει στην Ελλάδα, εντάσσεται στην Αντίσταση και με το τέλος του πολέμου συλλαμβάνεται από τους Άγγλους και παραδίδεται στη Χωροφυλακή. Μένει φυλακισμένος, "ξεχασμένος" για χρόνια. Στο κρατητήριο ολοκληρώνει το βιβλίο "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική" που δεν πέρασε απαρατήρητο από τον εκδοτικό οίκο "Μπιστιρλή", ο οποίος και το εκδίδει. Το βιβλίο είναι δυναμίτης, αφού περιέχει μερικά από τα πιο πρωτοποριακά μοντέλα οικονομικής πρόβλεψης που έχουν κατασκευαστεί ποτέ. Επιπλέον, προβάλλει το πατριωτικό μοντέλο της οικονομίας και προκαλεί πάταγο στους τότε διεθνείς οικονομικούς κύκλους και σε πρόσωπα που διαμόρφωναν τη διεθνή οικονομική πολιτική.

Αυτά για την ιστορία. Απλά να προσθέσουμε ότι αρκετοί Έλληνες που εργάζονται σε μεγάλους διεθνείς Οίκους - που σήμερα κάποιοι εξ΄αυτών των Οίκων μας ταλανίζουν - έχουν δει στις βιβλιοθήκες Διευθυνόντων Συμβούλων και άλλων κορυφαίων στελεχών το βιβλιαράκι του Ισίδωρου Πόσδαγλη. Του μεγάλου Αγωνιστή και Οικονομολόγου. Ίσως κάποια στιγμή αξίζει να ασχοληθούμε και να αναφέρουμε πολύ περισσότερα για ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά μυαλά που γέννησε αυτός ο τόπος.

Τι έγραφε στο βιβλίο του ο Πόσδαγλης και γιατί δεν θέλουν να το ξέρουμε;

Μερικές μόνο αναφορές από το βιβλίο του Πόσδαγλη - το οποίο θυμίζουμε γράφτηκε στα 1952 - είναι ικανές να ανατρέψουν, κυριολεκτικά να τινάξουν στον αέρα το σάπιο οικοδόμημα της αδιέξοδης οικονομικής πολιτικής που ακολουθείται. Διαβάστε:

Στο δεύτερο κεφάλαιο με τίτλο "Εθνικό Χρέος και Εθνικό Έλλειμμα" σημειώνει ο Πόσδαγλης, στις σελίδα 17:

"Όταν τα δανεισμένα κεφάλαια του διεθνούς καπιταλισμού βρεθούν στο όριο της απόδοσής τους τότε ακολουθεί μια απομείωση του Εθνικού Χρέους, που επιβάλλουν δια της βίας. Τότε θα επικαλεστούν την ανάγκη πλέριας συμμετοχής όλων των δανειστών, εννοώντας μ΄ αυτά τα λόγια ότι πρέπει να πληρώσουν οι αποταμιεύσεις των εργατών, των αγροτών και του λαού. Κυλάνε έτσι το χρέος τους από το Κράτος που στέρεψε από απόδοση στο γόνιμο χωράφι του αγρότη για να πάρουν κι από εκεί κέρδη."

Και συνεχίζει ο Πόσδαγλης πιο κάτω, στη σελίδα 22 στο ίδιο κεφάλαιο:

"Όταν η Ευρώπη μετά τον Πόλεμο θα φτιάσει το Νόμισμα για να απορροφήσει τα λαϊκά κεφάλαια, τότες θα στραφούν προς την Ελλάδα να της κόψουν το Χρέος που θα της έχουν φορτώσει, με σκοπό να τραβήξουν από τους εργαζόμενους και τους αγρότες ότι θα έχουν μαζέψει από το τέλος του Πολέμου και μετά". Αν βρίσκετε εντυπωσιακό να προβλέψει κανείς το κοινό νόμισμα από ένα κρατητήριο στα 1952 περιμένετε να δείτε παρακάτω:

"Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία και Ιταλία θα γίνουν στόχος του διεθνούς κεφαλαίου μόλις φτιάσουνε το Νόμισμα. Το άθροισμα των δικών τους χρεών - που με τέχνη και κόπο θα τους έχουν φορτώσει - θα ισορροπεί, θα αντιπροσωπεύει το Χρέος μιας ψευτο-ένωσης, ώστε να ισοφαρίζει τα κέρδη των Γερμανο-Γάλλων και των ιμπεριαλιστών συμμάχων τους.". Σελίδα 24!

Αυτά γράφει ο Πόσδαγλης, με στοιχεία, αριθμούς και διαγράμματα, είπαμε από το 1952!

Στο τέταρτο κεφάλαιο "Τα Κόμματα" γράφει ο Πόσδαγλης στη σελίδα 121:

"Όταν ο λαός πρέπει να καθοδηγηθεί προς την απομείωση του Χρέους τότε χρειάζεται μια γενικής φύσης Κυβέρνηση (Σ.Σ.: Ο Πόσδαγλης μάλλον εννοεί μια Κυβέρνηση συνεργασίας), που θα αντιπαλεύει τα λαϊκά συμφέροντα σ' όλο το πλάτος της ιδεολογικής αντιπάλης. Ο διεθνής παράγοντας του καπιταλισμού θα φροντίσει ώστε να μην υπάρχουν δυνατότητες άλλες απ΄αυτές που θα λέει η γενικής φύσης Κυβέρνηση." Μήπως σας θυμίζει κάτι;

Γιατί όμως στην Ελλάδα; Τα εξηγεί όλα ο Πόσδαγλης:

"Αμερικανοί και Γερμανοί δεν μπορούν να ζήσουν πιο πέρα απ΄ το τέλος του αιώνα γιατί θαναι τόση η ανάγκη τους για κεφάλαια, όπως βλέπουμε ακριβώς στον πίνακα πιο πάνω, που θα πρέπει να βγάλουν τα πετρέλαια για τα οποία οι ίδιοι οι Γερμανοί ήρθαν να κάνουν Κατοχή στην Πατρίδα μας. Θα δείτε να ξαναβρίσκονται Σύμμαχοι, να συγκεντρώνουν και πάλι τις δυνάμεις τους και να ασχολούνται με το χάρτη που ξέρουν όλοι τους και τον έχουν κλεισμένο στα συρτάρια τους.Και οι ξένοι και οι ντόπιοι συνεργάτες τους."

Σε ποιο χάρτη αναφέρεται αυτός ο μεγάλος και ξεχασμένος αγωνιστής; Ίσως τα πούμε σε ένα άλλο άρθρο..

Σε ένα από τα σχόλια στο παρακάτω κείμενο: "ο περίφημος χάρτης των ναζί προέρχεται από το αρχείο του γερμανοτσολιά παππού του παραπάνω ανώνυμου"

Πηγή

Τις τελευταίες εβδομάδες κάνει θραύση στο Internet ένα κείμενο που τιτλοφορείται "Ισίδωρος Πόσδαγλης: Ο Εθνικός Αγωνιστής, Ο Πατριώτης Οικονομολόγος". Τάχα μου και δήθεν ήταν ένας πατριώτης κομμουνιστής που έγραψε το... φοβερό βιβλίο "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική". Το κείμενο, που χρονολογείται από (περίπου) το 2007 και αναπαράγεται άκριτα από χιλιάδες blogs λέει το βιβλίο του Πόσδαγλη είναι «ένα μικρό βιβλιαράκι που "κάποιοι" φρόντισαν να εξαφανιστεί. Αντίτυπά του μοιράζονταν από χέρι σε χέρι μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980, περίπου τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη του έκδοση από τις οικονομικές εκδόσεις "Μπιστιρλή"». 
Από την πρώτη κιόλας ματιά φαίνεται ότι πρόκειται για κατασκευή και internet hoax αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να σταθεί ως απόδειξη. Ένα μικρό ρεπορτάζ σε φίλους που τυγχάνουν μέλη του κόμματος (ένα είν' το κόμμα) και έχουν "μαύρη ζώνη" στην ιστορία του ΚΚΕ απέβη άκαρπο στο να συγκεντρωθεί οποιοδήποτε στοιχείο για τον θρυλικό "Ισίδωρο Πόσδαγλη". Άφαντος! Επίσης, μια βόλτα σ' όλα (σχεδόν) τα καλά παλαιοβιβλιοπωλεία των Αθηνών και πάμπολλες ερωτήσεις για το... φοβερό βιβλίο "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική" απέβη ομοίως άκαρπη. Κανένας δεν το γνώριζε. Ούτε οι πιο ηλικιωμένοι και καταρτισμένοι συλλέκτες παλαιών βιβλίων.
Χαριστική βολή στον μύθο του "Ισίδωρου Πόσδαγλη" ήταν το όνομα του εκδοτικού οίκου, ο οποίος υποτίθεται ότι τύπωσε το πόνημά του: οικονομικές εκδόσεις "Μπιστιρλή". Σχεδόν ταυτόσημο με το όνομα του συγγραφέα "Λέλου Μπιστερλή", το οποίο παρουσίαζε ο Μητσικώσταςόταν μιμείτο τον Λιακόπουλο. Παρατίθεται και το σχετικό βίντεο (με πολλές αποκαλύψεις για τα κοιτάσματα... κλανίου) προς τέρψιν των επισκεπτών μας.
Γιατί κυκλοφόρησε αυτό το φούμαρο με το... «φοβερό βιβλίο "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική"»; Όποιος γνωρίζει τα στοιχειώδη κολπάκια της προπαγάνδας καταλαβαίνει γιατί. Για να διασύρει εκ των προτέρων βιβλία και απόψεις με ουσία που στρέφονται εναντίον του «μονοδρόμου» της τρόικας.
Guys we've got it! Try again...


Πηγή

«Υπερφυσική» η σινδόνη του Τορίνο;

Νέα μελέτη ξεσηκώνει αντιπαραθέσεις


Η πασίγνωστη και άκρως αμφιλεγόμενη Ιερά Σινδόνη του Τορίνο, πάνω στην οποία υποτίθεται ότι έχει μυστηριωδώς αποτυπωθεί το αυθεντικό πρόσωπο του Χριστού- κάτι που όμως δεν έχει γίνει γενικά αποδεκτό έξω από τους κύκλους της εκκλησίας- ξεσηκώνει νέες αντιπαραθέσεις. 


Μια νέα μελέτη Ιταλών ερευνητών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εικόνα στο ύφασμα δεν μπορεί να αποτελεί έργο απατεώνων του Μεσαίωνα, αλλά πρέπει να δημιουργήθηκε από μια υπερφυσική λάμψη φωτός.


Οι Ιταλοί επιστήμονες της Εθνικής Υπηρεσίας Νέων Τεχνολογιών, Ενέργειας και Βιώσιμης Οικονομικής Ανάπτυξης (ΕΝΕΑ) αρνούνται να δεχτούν ότι η εικόνα, που υποτίθεται ότι αποτυπώθηκε στο ύφασμα που τύλιγε το νεκρό σώμα του Χριστού, είναι απάτη και δεν αποκλείουν να παραπέμπει σε ένα μεταφυσικό συμβάν, που υπερβαίνει την κατανόηση της σύγχρονης επιστήμης.


Η σινδόνη, δηλαδή το νεκρικό σάβανο, είναι ένα ορθογώνιο ύφασμα με διαστάσεις περίπου τέσσερα μέτρα επί ένα. Οι Ιταλοί ερευνητές, αντίθετα με τους ισχυρισμούς των σκεπτικιστών περί μεσαιωνικής απάτης, ισχυρίζονται ότι την εποχή εκείνη δεν υπήρχε διαθέσιμη τεχνολογία που να επέτρεπε μια τόσο πετυχημένη αποτύπωση.


Οι Ιταλοί επιστήμονες δήλωσαν ότι επί χρόνια προσπάθησαν να κάνουν κάτι παρόμοιο σε ύφασμα στα εργαστήριά τους και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μόνο αν χρησιμοποιούσαν υπεριώδες λέιζερ (κάτι που προφανώς δεν υπήρχε στον Μεσαίωνα) θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κάτι ανάλογο. Έτσι, όπως είπαν, δεν πρέπει να αποκλειστεί ότι το αποτύπωμα έγινε από μια πανίσχυρη υπερφυσική έκρηξη ενέργειας, η οποία συνόδευσε την ανάσταση του Χριστού.


Όπως είπε ο επικεφαλής της έρευνας καθηγητής Πάολο ντι Λάτσαρο, μόνο μια σύντομης διάρκειας και έντονη εκπομπή κατευθυνόμενης υπεριώδους ακτινοβολίας θα μπορούσε να χρωματίσει με τέτοιο τρόπο ένα λινό ύφασμα, ώστε να αναπαράγει με τέτοια λεπτομέρεια τα χαρακτηριστικά του προσώπου ενός γενειοφόρου άνδρα, όπως συμβαίνει με τη Σινδόνη του Τορίνο, η οποία ανήκει στο Βατικανό, το οποίο πάντως έχει αποφύγει μέχρι στιγμής να δηλώσει κατηγορηματικά αν θεωρεί αυθεντική τη Σινδόνη.


Το επίμαχο ύφασμα πιστεύεται ότι μεταφέρθηκε από ένα σταυροφόρο από τους Αγίους Τόπους στη Γαλλία τον 14ο αιώνα. Φυλάχθηκε σε ένα μοναστήρι για αιώνες, όπου και υπέστη ζημιά από φωτιά. Δόθηκε στον αρχιεπίσκοπο του Τορίνο το 1578 από τον Δούκα της Σαβοΐας και έκτοτε φυλάσσεται στον καθεδρικό ναό της πόλης, υπό αυστηρά ελεγχόμενες κλιματικές συνθήκες.


Αναλύσεις με την μέθοδο του ραδιοάνθρακα, που έγιναν το 1988 από διακεκριμένους ερευνητές τριών εργαστηρίων των πανεπιστημίων της Οξφόρδης, της Αριζόνα και του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας, το χρονολόγησαν μεταξύ των ετών 1260 και 1390, πράγμα που ουσιαστικά αποδεικνύει την εκδοχή της μεσαιωνικής απάτης. Το εύρημα αυτό, όμως, αμφισβητήθηκε από ορισμένους, με το επιχείρημα ότι το αρχαίο ύφασμα έχει «μολυνθεί» με πιο πρόσφατες ίνες και άλλο υλικό, κυρίως κατά την προσπάθεια αποκατάστασής του μετά την πυρκαγιά που του προξένησε ζημιές.


Από την άλλη, το 1999, δύο ισραηλινοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι η γύρη από φυτά, η οποία βρέθηκε πάνω στο ύφασμα, προέρχεται από την περιοχή των Αγίων Τόπων. Το Βατικανό έχει έκτοτε αρνηθεί να ικανοποιήσει επιστημονικά αιτήματα για περαιτέρω έρευνα της σινδόνης.


Ο ντι Λάζαρο, που δήλωσε ότι η εικόνα πρέπει να έχει δημιουργηθεί «από κάποια μορφή ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας», διευκρίνισε ότι δεν είναι σε θέση να δώσει μια εξήγηση για την πηγή της ενέργειας και δήλωσε ότι «η συζήτηση αναπόφευκτα έρχεται να αγγίξει ζητήματα όπως τα θαύματα», ενώ εξέφρασε την ελπίδα ότι η νέα μελέτη «θα ανοίξει ένα φιλοσοφικό και θεολογικό διάλογο για το θέμα».


Όμως, ο καθηγητής Κρίστοφερ Ράμσεϊ του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ένας από τους ερευνητές που το 1988 χρονολόγησαν το ύφασμα, επανέλαβε και τώρα τη βεβαιότητά του για την ορθότητα της χρονολόγησης γύρω στον 13ο αιώνα μΧ., αρνούμενος το αντεπιχείρημα περί «μόλυνσης» εκ των υστέρων. Αναφερόμενος στα νέα συμπεράσματα των ιταλών ερευνητών, δήλωσε ότι «επειδή μπορούν να αναπαραχθούν παρόμοια αποτελέσματα με υπεριώδες λέιζερ, αυτό δεν σημαίνει ότι αυτός είναι και ο μόνος τρόπος που κάτι τέτοιο (το αποτύπωμα) μπορεί να είχε δημιουργηθεί σε πρώτη φάση».


Από την άλλη, όπως επισημαίνει η εφημερίδα «Τέλεγκραφ» σε ανάλυσή της, ακόμα και αν αποδεικνυόταν η αυθεντικότητα της αρχαιότητας του υφάσματος, παραμένει το ζήτημα της απόδειξης ότι το πρόσωπο που έχει αποτυπωθεί σε αυτό, ήταν ο ίδιος ο Χριστός. Αν, αντίστροφα, το ύφασμα αποδειχθεί πέραν κάθε αμφιβολίας ότι δεν είναι 2.000 ετών, αυτό δεν αποδεικνύει επίσης πως ο Χριστός δεν ήταν ο υιός του Θεού. 


ΠΗΓΗ

Η Σπουδαιότερη Ομιλία που έγινε ποτέ από τον Charlie Chaplin.

Earthlings.

Παπούλιας προδότης;

The Shock Doctrine- Το δόγμα του σοκ

Το σεξ τον καιρό της κατάρρευσης!

Ο απλός λαός δεν θα μπορούσε να το θέσει με πιο καίριο τρόπο: «Ο γάιδαρος πριν ψοφήσει, καυλώνει.» Αυτή η θανατηφόρα (και ερεθιστική συνάμα) παροιμία, δεν είναι παρά το καταστάλαγμα στη λαϊκή συνείδηση, αναμφισβήτητων ιστορικών δεδομένων που

έλαβαν χώρα σε οριακές στιγμές των ανθρωπίνων κοινωνιών. Ο Θουκιδίδης αναφέρει ότι τον καιρό του Πελοποννησιακού πολέμου, υπήρχε «έκλυσις των ηθών». Τον καιρό του ελληνοϊταλικού πολέμου, κατά την ερωτική παραφιλολογία της εποχής, η αστική τάξη του κέντρου των Αθηνών επιδιδόταν μετά μανίας σε μία εκ Παρισίων εισηγμένη συνήθεια, που ήταν οι παρτούζες. Διακεκριμένοι ιστορικοί βεβαιώνουν ότι λίγο πριν μπουν οι Σοβιετικοί στο Βερολίνο το 1945, στα πάρκα της πόλης χιλιάδες άγνωστοι μεταξύ τους Γερμανοί και Γερμανίδες έσμιγαν κάθε βράδυ σε παγκάκια και πρασιές, προσπαθώντας μ’ αυτά τα απελπισμένα αγκαλιάσματα να εξορκίσουν τον θάνατο που ερχόταν. Τέλος υπάρχει ένας αδήριτος μακρο-οικονομικός κανόνας που αναφέρει ότι «στον πόλεμο και την κρίση, ακριβαίνουν τα τρόφιμα και φτηναίνει το μουνί.» Συγχωρήστε μου τη σκληρότητα των εκφράσεων, πλην τον καιρό της κρίσης και η γλώσσα ανακαλύπτει τον πιο κυνικό μέρος τού εαυτού της.

Ιδού λοιπόν η εθνική μας κατάσταση ανάγλυφη, κυρίες μου και κύριοι. Η οικονομική κρίση είναι ένας αδυσώπητος πόλεμος, που αντί να ακρωτηριάζει κορμιά προτιμά να ισοπεδώνει ζωές, ψυχές, υπολήψεις και επίπεδα ζωής. Ο πόλεμος αυτός έχει ήδη ροβολήσει με αλαλαγμούς από τους απέναντι λόφους και κατακαίει τα χορτάρια της αυλής μας. Πνιγμένοι απ’ τους καπνούς και με την λαύρα να τσουρουφλίζει το πρόσωπο μας, μην θεωρήσετε ότι αποτελούμε ιστορική εξαίρεση: Η αντίδραση μας δεν διαφέρει διόλου από τους συνήλικους τού Περικλή και της Ασπασίας, τους αστούς Αθηναίους του ’40, τους ηττημένους Βερολινέζους του ’45 ή τους γαϊδάρους που ένα βράδυ λαμβάνουν στον στάβλο τους το επισκεπτήριο του χάρου. Λυπούμαι που το λέω έτσι ξεδιάντροπα, αλλά είμεθα όλοι πανικόβλητοι γάιδαροι και γαϊδάρες, εγκλωβισμένοι σ’ ένα εθνικό χωράφι που κατατρώνε οι φλόγες. Συνεπώς, κατά τη λαϊκή σοφία, δεν είμεθα απλώς γάιδαροι, αλλά έγκαυλοι γάιδαροι όπως θα το απέδιδε ο Ανδρέας Εμπειρίκος. Ο οποίος Εμπειρίκος βυθίστηκε στη συγγραφή του πιο βέβηλου ελληνικού μυθιστορήματος, τού Μεγάλου Ανατολικού του, όχι σε καμιά περίοδο ευμάρειας και χαρούμενης ξεγνοιασιάς, αλλά από το 1945 ως το 1951, όταν ο εμφύλιος πόλεμος διέλυε τη χώρα και μακέλευε μαζικά τους ανθρώπους της.

Θα πείτε τώρα όλοι σας: Που ζείτε κύριε αναλυτά της κρίσεως; Δεν βλέπετε τη μαζική κατάθλιψη, δεν έχετε επίγνωση της οργής και της θλίψης που έχουν καταλάβει τους Έλληνες; Ποιός έχει διάθεση τέτοιες σκοτεινές μέρες για έρωτες και κέρατα; Ας γελάσω, απαντώ εγώ. Τι φαντάζεστε, δηλαδή, εξοργισμένοι αναγνώστες μου; Ότι είστε πιο καταθλιμένοι από τους τροφίμους του Άουσβιτς ή ότι βρίσκεστε σε μεγαλύτερο αδιέξοδο απ’ τους πεινασμένους Αθηναίους του τραγικού 1942, όταν τους μάζευαν από την Ομόνοια με τα κάρα του δήμου; Έχετε διαβάσει μαρτυρίες διασωθέντων των στρατοπέδων συγκέντρωσης, για να δείτε πόσο κουράγιο για επιβίωση άντλησαν από έρωτες και πρόσκαιρες ερωτικές συνευρέσεις οι δυστυχείς τρόφιμοι των κολαστηρίων; Επιπροσθέτως, μάθετε ότι στα ληξιαρχεία του δήμου Αθηναίων, το 1943 ήταν η χρονιά με τον μεγαλύτερο δείκτη γεννήσεων της πενταετίας 1940-45. Άρα, τι κάνανε το πεινασμένο και θλιβερό 1942;

Θα πείτε πάλι: Δεν ισχύουν αυτά. Οι μισοί είναι στην ανεργία και την κατάθλιψη, με τους άλλους μισούς δοσμένους στον αγώνα. Μέρα-νύχτα στην απεργία, στην πορεία, στην κατάληψη, στη συνέλευση. Συγχωρείστε με αναγνώστες μου αν πιστεύετε ότι εκχυδαϊζω τα αγωνιστικά δεδομένα της εποχής, αλλά γι’ αυτή τη δεύτερη κατηγορία ανθρώπων, η ταξική πάλη και ο πολιτικός αγώνας μοιάζει με μαρμίτα διεγερτικού μέσα στην οποία κολυμπούν καθημερινά κι όχι μια φορά στη ζωή τους όπως ο Οβελίξ. Όταν ο προσφάτως αποκατασταθείς Άρης Βελουχιώτης είχε πει στους αντάρτες του κραδαίνοντας απειλητικά ένα πιστόλι, «όσο είστε στο βουνό, τούτο εδώ θα το ‘χετε μόνο για να κατουράτε», κάτι ήξερε για την εκρηκτικά αφροδισιακή πλευρά τού απελευθερωτικού αγώνα. Επίσης, θεωρείτε τυχαίο ότι από τα εκκατοντάδες πολιτικά τραγούδια της μεταπολίτευσης που υμνολογούσαν τις λαϊκές κινητοποιήσεις, το μόνο που δεν ξεχάστηκε είναι «η συγκέντρωση της ΕΦΕΕ» του Σαββόπουλου; Γιατί; Μα διότι ο πρωταγωνιστής προσπαθούσε να γκρεμίσει το σύστημα ενεργώντας όχι ως αποστειρωμένο πολιτικό ρομπότ, αλλά ως πολύπλοκη προσωπικότητα που μέσα στην πυρακτωμένη διαδήλωση αναζητούσε παράλληλα την κοινωνική δικαιοσύνη μαζί με μια γκόμενα που τον είχε φτύσει.

Για να ολοκληρώσω το πρώτο μέρος (καθότι θα ακολουθήσει συνέχεια) αυτής της μικρής ερασιτεχνικής πραγματείας, ξεκαθαρίζω τα ακόλουθα, που θα αποτελέσουν και τη θεματολογία του επομένου: Δεν υποστηρίζω ότι η κρίση δεν άλλαξε τίποτα στην ερωτική συμπεριφορά των Ελλήνων. Τουναντίον, άλλαξε πολλά. Όταν το σεξ από μέσον κοινής απόλαυσης ή επίδειξης, μετατρέπεται σε μηχανισμό συναινετικής εκτόνωσης ή και αλληλεγγύης, προφανώς έχουν αλλάξει πολλά. Διαφωνώ ριζικά όμως ότι η κρίση είναι ασέξουαλ. Επίσης, το σεξ σε τέτοιες κρίσιμες μέρες αρχίζει να περιβάλλεται από μια ομίχλη ενοχής και ημιπαρανομίας. Οι περισσότεροι πηδάνε, αλλά κανένας δεν τολμά να το πει. Η ιδιωτική απόλαυση σε καιρούς συλλογικής μιζέριας, μοιάζει παράταιρη και προσβλητική για τους άλλους. Τέλος, με ποιά (ή ποιόν) κάνει σεξ ο Έλληνας (η Ελληνίδα) της κρίσης; Προτιμά το σεξ με το ταίρι με το οποίο βιώνει την κρίση ή προτιμά να την ξεχνά προσωρινά συνουσιαζόμενος(η) με άλλες(ους) που δεν τού τη θυμίζουν; Χα! Εδώ σε θέλω αναγνώστη και αναγνώστρια μου. Εξ ου και ο τίτλος της συνέχειας: «Το κέρατο τον καιρό της κατάρρευσης».


Πηγή

Πως... μικραίνουμε μεγαλώνοντας

Όσο μεγαλώνουμε όχι μόνο κονταίνει το ανάστημά μας αλλά συρρικνώνονται η καρδιά, τα γεννητικά όργανα και ο εγκέφαλός μας. Ειδικοί επιστήμονες περιγράφουν αυτές τις μεταβολές που οφείλονται στην ηλικία και συμβουλεύουν πώς να προστατευθούμε.



Σπονδυλική στήλη

Το μεγαλύτερο ανάστημα του ανθρώπου, όπως εξηγεί ο καθηγητής Ορθοπεδικής-Μεταβολικών Νοσημάτων Οστών του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Λυρίτης, επιτυγχάνεται συνήθως στις γυναίκες στα 16 και στους άνδρες στα 18 έτη. Μετά, υπάρχει μια σταθεροποίησή του έως την ηλικία περίπου των 40.

Ακολουθεί μια βραδεία αλλά σταθερή μείωση του αναστήματος στο υπόλοιπο διάστημα της ζωής του ανθρώπου κατά 1 εκατοστό ανά 10 χρόνια, κυρίως μετά την ηλικία των 50 ετών στις γυναίκες και των 60 στους άνδρες. Μια φυσιολογική γυναίκα σε ηλικία 80 ετών αναμένεται να έχει χάσει 3-4 εκατοστά, ενώ αντίστοιχα ένας άνδρας 2-3 εκατοστά.

«Οι αιτίες κατά σειρά σημασίας είναι η απώλεια του ύψους των μεσοσπονδυλίων δίσκων, οι οστεοπορωτικές παραμορφώσεις των σπονδύλων, η αύξηση της φυσιολογικής κύφωσης της θωρακικής μοίρας και της λόρδωσης της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, η οστεοαρθρίτιδα (κυρίως των γονάτων και λιγότερο των ισχίων», λέει ο κ. Λυρίτης. «Σε παθολογικές καταστάσεις οι μεταβολές αυτές μπορεί να είναι πολύ μεγάλες και να ξεπερνούν τα 10 εκατοστά».

Οι 23 μεσοσπονδύλιοι δίσκοι έχουν ύψος 0,5-1 εκ. ο καθένας, επομένως προσφέρουν στο ανάστημα μήκος 25- 30 εκατοστών. Με την πάροδο της ηλικίας, εκφυλίζονται και αφυδατώνονται, με αποτέλεσμα να χάνουν συνολικά σημαντικό ύψος που μπορεί να υπερβεί τα 10 εκατοστά. Γι’ αυτό, μία γυναίκα μετά την εμμηνόπαυση μπορεί έχει χάσει σημαντικό ποσοστό του αναστήματος αλλά και να έχει επιδείνωση της κύφωσης, χωρίς να συνυπάρχουν οστεοπορωτικές παραμορφώσεις. Η κατάσταση αυτή συνοδεύεται κατά κανόνα με συνεχή ενοχλήματα, πόνους στην πλάτη και τη μέση, καθώς και δυσκινησία. Η παχυσαρκία, κυρίως στην περιοχή του κορμού, επιδεινώνει το πρόβλημα.

Η σαρκοπενία, δηλαδή η προοδευτική απώλεια μάζας και απόδοσης του μυϊκού μας συστήματος, αποτελεί μετά την οστεοπόρωση και την οστεοαρθρίτιδα / σπονδυλαρθρίτιδα την τρίτη σημαντική παράμετρο για την αλλαγή της εξωτερικής εμφάνισης και λειτουργίας του σώματός μας. «Η μέγιστη μυϊκή λειτουργία επιτυγχάνεται στους άνδρες στην ηλικία των 25 ετών και στις γυναίκες στην ηλικία των 20», εξηγεί ο κ. Λυρίτης. «Διατηρείται σχεδόν ανέπαφη και στα δύο φύλα έως το 40ό έτος, ενώ μετά στους άνδρες μειώνεται σχεδόν γραμμικά έως την προχωρημένη ηλικία, ενώ στις γυναίκες επιδεινώνεται απότομα μετά την εμμηνόπαυση. Η ελάττωση της μυϊκής μάζας συνοδεύεται κατά κανόνα από σύγχρονη αύξηση του λιπώδους ιστού».

Πώς να προστατευθείτε. Η πρόληψη της φυσιολογικής απώλειας αναστήματος μπορεί εν μέρει να προληφθεί με συστηματική φροντίδα. Συγκεκριμένα και κατά σειρά σημασίας συνιστάται: 1) Συστηματική άσκηση με ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης και σωστής στάσης του κορμού. 2) Διατροφή πλούσια σε αντιοξειδωτικές ουσίες. 3) Αποφυγή της παχυσαρκίας. 4) Διακοπή του καπνίσματος (που εκφυλίζει τους ιστούς) και των οινοπνευματωδών ποτών. 5) Αποφυγή καθιστικής εργασίας.

Καρδιά

Υπολογίζεται ότι ο καρδιακός μυς αρχίζει να συρρικνώνεται από τη μέση ηλικία κατά 0,3 γραμμάρια τον χρόνο, γεγονός που επηρεάζει την ικανότητά του να στέλνει αίμα σε όλο τον οργανισμό. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς στις ΗΠΑ βρήκαν, χρησιμοποιώντας μαγνητική τομογραφία σε άνδρες και γυναίκες 45-85 ετών, ότι στην καρδιά χρειάζεται περισσότερος κατά 2-5% κατ’ έτος χρόνος για να συστέλλεται και να διαστέλλεται.

«Παράλληλα τα τελομερή – τα άκρα των χρωματοσωμάτων – μικραίνουν με την ηλικία», λέει ο επίκουρος καθηγητής Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Χαράλαμπος Βλαχόπουλος. «Οσο πιο μικρά είναι αυτά τόσο γρηγορότερα γερνά ο άνθρωπος, γεγονός που έχει επίδραση και στην καρδιά και στα αγγεία».

Πώς να προστατευθείτε. «Για να μη γερνά η καρδιά, χρειάζεται κυρίως άσκηση», συμβουλεύει ο κ. Βλαχόπουλος. «Η άσκηση διατηρεί την ικανότητα του καρδιακού μυός να συσπάται (για να στείλει αίμα) και να χαλαρώνει (για να γεμίσει με αίμα), έως πρόσφατα αγνοούσαμε πόσο σημαντική είναι η δεύτερη αυτή λειτουργία. Η άσκηση πρέπει να είναι κατά 70-80% αεροβική-ισοτονική (κολύμπι, περπάτημα, ποδήλατο κ.ά.) και κατά 20-30% στατική-ισομετρική (με μέτρια χρήση βαρών). Η ανάγκη και για ισομετρική άσκηση αποτελεί μια νέα γνώση για την καρδιά».

Εγκέφαλος

Ο εγκέφαλος ζυγίζει περίπου 400 γραμμάρια κατά τη γέννησή μας και μεγαλώνει σε 1,4 περίπου κιλά κατά την εφηβική ηλικία. «Τα δισεκατομμύρια εγκεφαλικά κύτταρά μας αρχίζουν να μειώνονται από την ηλικία ήδη των 18-20 ετών», επισημαίνει ο αναπληρωτής καθηγητής Νευρολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Παναγιώτης Σγουρόπουλος. «Η απώλεια αυτή και ο ρυθμός της καθορίζονται κυρίως από γενετικούς παράγοντες».

Οι μελέτες δείχνουν ότι ο διαβήτης, το κάπνισμα, η κατάχρηση αλκοόλ (νεκροψίες έχουν δείξει μικρότερο εγκέφαλο στους αλκοολικούς), τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης και η παχυσαρκία σχετίζονται με αυξημένη συρρίκνωση του εγκεφάλου. «Το χειρότερο είναι ο διαβήτης, γιατί τα μικρά αγγεία κλείνουν, με αποτέλεσμα μεγάλες ισχαιμικές βλάβες», προειδοποιεί ο κ. Σγουρόπουλος.

Πώς να προστατευθείτε. Η αντιμετώπιση των εξωτερικών αιτίων που επιδρούν στη συρρίκνωση του εγκεφάλου φαίνεται να είναι ο μόνος τρόπος πρόληψης. Γι’ αυτό να παρακολουθείτε τα επίπεδα του σακχάρου και της χοληστερόλης και να κόψετε τα λίπη, το πολύ ποτό και το τσιγάρο.

Γεννητικά όργανα

Τα γεννητικά όργανα επίσης συρρικνώνονται με την ηλικία. «Στους άνδρες, τόσο η αθηροσκλήρωση, που οδηγεί σε μεγάλη διαταραχή της αιμάτωσης (ειδικά μετά τα 65) και ατροφία όσο και η αποδόμηση του κολλαγόνου, οδηγούν σε μείωση των κυττάρων», λέει ο πρόεδρος της Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας Νίκος Αντωνίου. «Το μεταβολικό σύνδρομο επιταχύνει αυτή τη γήρανση».

Στις γυναίκες, η πτώση των οιστρογόνων ορμονών μετά την εμμηνόπαυση οδηγεί σε μειωμένη κυκλοφορία του αίματος στην περιοχή των γεννητικών οργάνων και σε συρρίκνωσή τους.

Πώς να προστατευθείτε. Για τους άνδρες, η διατροφή με λίγα λιπαρά είναι ό,τι καλύτερο για τη σεξουαλική υγεία τους. «Τόσο για τους άνδρες, όσο και για τις γυναίκες, η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών αυξάνει την αγγείωση και την παροχή οξυγόνου στα γεννητικά όργανα και καθυστερεί τη διαδιακασία της γήρανσης», συμβουλεύει ο κ. Αντωνίου.

Ουροδόχος κύστη

Η ζωτική χωρητικότητα της ουροδόχου κύστης είναι περίπου 300 κυβικά εκατοστά. Οι φυσιολογικές μυϊκές μεταβολές λόγω ηλικίας οδηγούν σε προοδευτική μείωση του χώρου αυτού (που μπορεί να φθάσει έως και το 50% σε ηλικίες άνω των 65 ετών), τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες. Τα προβλήματα του προστάτη επιτείνουν το πρόβλημα στους άνδρες.

Πώς να προστατευθείτε. «Να κάνετε παθητικές ασκήσεις της πυέλου (π.χ. όταν βλέπετε τηλεόραση) και να μη μειώνετε τη λήψη υγρών καθώς μεγαλώνετε», συνιστά ο κ. Αντωνίου. «Ενα ποτήρι νερό κάθε δύο ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι απαραίτητο, εφόσον είστε υγιής».

Πρόσωπο

Αν και πιστεύουμε ότι το πρόσωπο με την πάροδο του χρόνου χάνει τον μυϊκό τόνο του και η βαρύτητα οδηγεί στο χαλαρωμένο δέρμα, φαίνεται ότι συνυπάρχει και ένας άλλος παράγοντας: τα οστά του προσώπου συρρικνώνονται. Το φαινόμενο αυτό εμφανίζεται ενωρίτερα στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες. Εάν μάλιστα χάνει κανείς ορισμένα δόντια και ελαττωθεί η μάσηση, τα οστά της γνάθου ατροφούν γρήγορα και προκαλείται βαριά οστεοπόρωση, τονίζει ο κ. Λυρίτης.

Πώς να προστατευθείτε. Να διατηρείτε σχολαστική υγιεινή στα δόντια σας, για να προλαβαίνετε την τερηδόνα και την απώλειά τους.

Θύμος αδένας

Ο θύμος αδένας, που βρίσκεται στο πρόσθιο μεοσθωράκιο, έχει το μεγαλύτερο μέγεθός του κατά την εφηβική ηλικία. «Αρχίζει να υποπλάσσεται μετά την εφηβεία και στους ηλικιωμένους έχει σχεδόν εξαφανισθεί», όπως μας πληροφορεί ο καθηγητής Παθολογικής Φυσιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Αθανάσιος Τζιούφας. «Ο αδένας αυτός είναι το... νηπιαγωγείο και το δημοτικό του ανοσοποιητικού συστήματος και το καθήκον αυτό αναλαμβάνουν ύστερα άλλα όργανα. Δεν υπάρχει τρόπος και λόγος να εμποδίσουμε αυτή τη φυσική πορεία».



ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία


Πηγή

Ο αλλόθρησκος

Ένας αλλόθρησκος αποφάσισε να γίνει χριστιανός και θέλησε να εξετάσει τις εκδοχές του Χριστιανισμού για να διαλέξει. Βρίσκει λοιπόν έναν ορθόδοξο, έναν προτεστάντη κι έναν παπικό. Τους λέει τις προθέσεις του κι εκείνοι συμφωνούν να τον «ξεναγήσουν» στις εκκλησίες τους.

Πηγαίνει ο αλλόθρησκος με τον προτεστάντη μια Κυριακή, μπαίνει στο ναό και βλέπει τους ανθρώπους ταχτοποιημένους με τα καλά τους ρούχα, ο καθένας στο κάθισμά του, μπροστά από τον κάθε πιστό μια Καινή Διαθήκη, χορωδία να λέει τους ύμνους αρμονικά, τα πάντα να λάμπουν από καθαριότητα και μετά το τέλος όλοι του φέρθηκαν ευγενικά με πολύ καλούς τρόπους.

Την επομένη Κυριακή συνεννοήθηκε με τον παπικό να πάει στο δικό του ναό. Μπαίνει μέσα, πλένει τα χέρια, ρίχνει το κέρμα ν’ ανάψει το λαμπάκι αντί για κερί και κάθεται. Ούτε εκεί όρθιοι, όλοι στα καθίσματά τους με τάξη και αρμονία. Άκουσε και την εγκύκλιο του Πάπα, είδε και τις φωτογραφίες του που δέσποζαν ακόμα και εντός του ναού. Πέρασε η ώρα, τέλειωσε η λειτουργία, τον καλοδέχτηκαν, τον κέρασαν κι έφυγε.

Την τρίτη Κυριακή κανόνισε να πάει στην ορθόδοξη εκκλησία. Μπαίνει μέσα και βλέπει άλλους να μιλάνε μεταξύ τους, πολλούς όρθιους γιατί δεν έφταναν τα καθίσματα, τη νεωκόρο να μαλώνει με μια κυρία γιατί της έσβησε γρήγορα το κερί που άναψε, άκουγε τα μωρά να τσιρίζουν και να μη τα παρατηρεί κανείς, ο παπάς να φωνάζει στον ψάλτη να τελειώσει τα τεριρέμ κλπ. Μόλις τελείωσε η λειτουργία άρχισαν  τα μνημόσυνα, όπου άλλοι έβγαιναν στην εκκλησία κι άλλοι έμπαιναν με θόρυβο και φασαρία.

Την επομένη εβδομάδα συναντήθηκαν όλοι για να μάθουν τι αποφάσισε. Όταν βρέθηκαν όλοι μαζί, τους λέει:

- Στην προτεσταντική εκκλησία είδα μεγάλη τάξη και ευγένεια. Στην παπική είδα μεγάλη αφοσίωση στον πνευματικό σας αρχηγό και τις οδηγίες του ιερέα σας. Στην ορθόδοξη εκκλησία είδα τέτοιο χαμό που δεν το περίμενα!

Ο ορθόδοξος έσκυψε απογοητευμένος, ενώ οι άλλοι δυο χαμογέλασαν.

Και καταλήγει ο αλλόθρησκος:

-Τελικά Θα γίνω ορθόδοξος!

-Μα γιατί; αναρωτιούνται οι άλλοι.

-Ακούστε, λέει ο αλλόθρησκος. Τα δικά σας δικαιολογούνται με την τάξη που έχει ο ένας και την πειθαρχία που έχει ο άλλος.Του ορθόδοξου όμως δεν δικαιολογείται αλλιώς. Με τέτοιο μπάχαλο μόνο αν έχεις τον Θεό μαζί σου διατηρείσαι 2000 και πλέον χρόνια!

Πηγή

Άνθρωπος και μολύβι.

Ήταν κάποτε ένα παιδί και κοιτούσε τη γιαγιά του που έγραφε ένα γράμμα. Κάποια στιγμή τη ρώτησε:

-Γράφεις μια ιστορία που συνέβη σε μας; Και μήπως είναι μια ιστορία για μένα;

Η γιαγιά σταμάτησε να γράφει, χαμογέλασε και είπε στον εγγονό της:

-Όντως, γράφω για σένα. Ωστόσο, αυτό που είναι πιο σημαντικό κι από τις λέξεις είναι το μολύβι που χρησιμοποιώ. Θα ήθελα, όταν μεγαλώσεις, να γίνεις σαν κι αυτό.

Το παιδί περίεργο κοίταξε το μολύβι και δεν είδε τίποτα το ιδιαίτερο..

-Αφού είναι το ίδιο με όλα τα μολύβια που έχω δει στην ζωή μου!!

-Όλα εξαρτώνται από τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις τα πράγματα. Το μολύβι έχει πέντε ιδιότητες, τις οποίες αν καταφέρεις να διατηρήσεις, θα είσαι πάντα ένας άνθρωπος που θα βρίσκεται σε αρμονία με τον κόσμο. Πρώτη ιδιότητα: μπορείς να κάνεις μεγάλα πράγματα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάς ποτέ ότι υπάρχει ένα χέρι το οποίο καθοδηγεί τα βήματά σου. Αυτό το χέρι το λέμε ''Θεό'' και Εκείνος πρέπει να σε καθοδηγεί πάντα σύμφωνα με το θέλημά Του. Δεύτερη ιδιότητα: πότε πότε πρέπει να σταματάω να γράφω και να χρησιμοποιώ την ξύστρα. Αυτό κάνει το μολύβι να υποφέρει λίγο, αλλά στο τέλος είναι πιο μυτερό. Έτσι, μάθε να υπομένεις ορισμένες δοκιμασίες γιατί θα σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Τρίτη ιδιότητα: το μολύβι μας επιτρέπει πάντα να χρησιμοποιούμε γόμα για να σβήνουμε τα λάθη. Κατάλαβε ότι το να διορθώνουμε κάτι που κάναμε δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά σημαντικό για να παραμένουμε στο δρόμο του δικαίου. Τέταρτη ιδιότητα: αυτό που έχει στην ουσία σημασία στο μολύβι δεν είναι το ξύλο ή το εξωτερικό του σχήμα, αλλά ο γραφίτης που περιέχει. Έτσι, να φροντίζεις πάντα αυτό που συμβαίνει μέσα σου. Τέλος, πέμπτη ιδιότητα του μολυβιού: αφήνει πάντα ένα σημάδι. Έτσι λοιπόν, να ξέρεις ότι ό,τι κάνεις στη ζωή σου θα αφήσει ίχνη και να προσπαθείς να έχεις επίγνωση της κάθε σου πράξης.