ΝΑSA: Ο σεισμός της Χιλής μίκρυνε την ημέρα!

Επιστήμονες της NASA έκαναν προκαταρτικούς υπολογισμούς, σύμφωνα με τους οποίους ο μεγάλος σεισμός στη Χιλή στις 27 Φεβρουαρίου, πιθανότατα μετέβαλε τον άξονα περιστροφής της Γης κατά περίπου οκτώ εκατοστά και παράλληλα οδήγησε σε ανεπαίσθητη σμίκρυνση της διάρκειας της μέρας στον πλανήτη μας κατά 1,26 μικροδευτερόλεπτα (δηλαδή κάτι περισσότερο από ένα εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου).

    Η ανακοίνωση έγινε από το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στην Καλιφόρνια και ο υπολογισμός πραγματοποιήθηκε από ερευνητές με επικεφαλής τον Ρίτσαρντ Γκρος, με τη βοήθεια ενός πολύπλοκου υπολογιστικού μοντέλου. Ο άξονας συμμετρίας, γύρω από τον οποίο ισορροπεί η Γη, δεν ταυτίζεται ακριβώς με τον άξονα Βορρά-Νότου (αποκλίνουν περίπου κατά δέκα μέτρα).

  Συγκριτικά, σύμφωνα με τη NASA, o μεγάλος σεισμός στην Ινδονησία το 2004 είχε μετακινήσει τον άξονα της Γης κατά περίπου επτά εκατοστά και είχε σμικρύνει τη διάρκεια της μέρας κατά 6,8 μικροδευτερόλεπτα (εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου). Η διάρκεια της μέρας είναι ο χρόνος μιας πλήρους περιστροφής της Γης γύρω από τον εαυτό της (σε 24 ώρες ή 86.400 δευτερόλεπτα).

    Σύμφωνα με τον Γκρος, αν και μικρότερου μεγέθους από αυτόν της Ινδονησίας, ο πρόσφατος σεισμός της Χιλής μετέβαλε ελαφρώς περισσότερο τον άξονα της Γης, λόγω του διαφορετικού γεωγραφικού πλάτους όπου έλαβε χώρα και του γεγονότος ότι το ρήγμα στη δεύτερη περίπτωση εισχωρούσε πιο κάθετα στο εσωτερικό του πλανήτη μας.

    Ένας μεγάλος σεισμός μεταβάλλει τον άξονα της Γης, επειδή αλλάζει την κατανομή της μάζας της, μετακινώντας μαζικά τα πετρώματά της. Όταν ένα μέρος της μάζας της Γης πλησιάζει περισσότερο προς τον άξονά της (όπως συνέβη με το σεισμό), τότε η Γη περιστρέφεται πιο γρήγορα και η μέρα της μικραίνει ανεπαίσθητα. Όταν, αντίθετα, η ανακατανομή της γήινης μάζας οδηγεί σε απομάκρυνσή της από τον άξονά της, τότε η περιστροφή της Γης επιβραδύνεται αδιόρατα και η μέρα μεγαλώνει ελαφρά.

    Η NASA δεν απέκλεισε ότι οι ανωτέρω εκτιμήσεις θα αλλάξουν, όταν μελετηθούν πλήρως τα δεδομένα από το σεισμό της Χιλής.

Πηγή: Nooz

Φασματική ανάλυση εξωπλανήτη ανοίγει το δρόμο για την αναζήτηση εξωγήινων

Ευρωπαϊκό τηλεσκόπιο που λειτουργεί στη Χιλή κατέγραψε για πρώτη φορά τη «χημική υπογραφή» ενός πλανήτη εκτός του Ηλιακού Συστήματος, ένα επίτευγμα που ανοίγει το δρόμο για την ανίχνευση εξωγήινων οικοσυστημάτων από τη Γη.
Το φάσμα ενός αστρονομικού σώματος (δηλαδή η ένταση της ακτινοβολίας του στα επιμέρους μήκη κύματος) «λειτουργεί ως αποτύπωμα, καθώς προσφέρει βασικές πληροφορίες για τα χημικά στοιχεία στην ατμόσφαιρά του» εξηγεί ο Μάρκους Γιάνσον, μέλος της ερευνητικής ομάδας που υπογράφει την εντυπωσιακή έρευνα.
«Με τις πληροφορίες αυτές, μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα πώς σχηματίστηκε ο πλανήτης, και, στο μέλλον, θα μπορούσαμε ακόμα και να βρούμε χαρακτηριστικές ενδείξεις για την ύπαρξη ζωής» είπε. Αυτό θα μπορούσε να γίνει στο μέλλον με τηλεσκόπια που ανιχνεύουν, για παράδειγμα, τη φασματική υπογραφή της χλωροφύλλης.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αστρονόμοι του Ευρωπαϊκού Νότιου Παρατηρητήριου (ESO) εξέτασαν τον μεσαίο από τους τρεις πλανήτες που είχαν εντοπιστεί γύρω από το άστρο HR 8799 (ένθετη αριστερά), το οποίο έχει μάζα μιάμιση φορά μεγαλύτερη του Ήλιου και βρίσκεται σε απόσταση 130 ετών φωτός.
Ο πλανήτης έχει μάζα αρκετά μεγαλύτερη από του Δία και πιθανότατα αποτελείται κι αυτός από αέρια.
Ο υπέρυθρος αισθητήρας του τηλεσκοπίου μπόρεσε να καταγράψει το πρώτο άμεσο δείγμα ακτινοβολίας ενός εξωπλανήτη -παρόμοιες αναλύσεις στο παρελθόν ήταν μόνο έμμεσες.
Για να πετύχουν τον άθλο, η διεθνής ερευνητική ομάδα μέτρησε το φάσμα του άστρου δύο φορές -όταν ο εξωπλανήτης περνούσε ακριβώς από μπροστά του, και ξανά όταν εξαφανιζόταν πίσω του. Η φασματική υπογραφή του ίδιου του πλανήτη υπολογίστηκε στη συνέχεια «αφαιρώντας» το ένα φάσμα από το άλλο.
Η νέα αυτή μέθοδος απαιτεί εξαιρετική ακρίβεια και δεν μπορεί να εφαρμοστεί για όλα τα άστρα, αφού ο προσανατολισμός τους σε σχέση με τη Γη συνήθως δεν είναι κατάλληλος.
«Είναι σαν να προσπαθείς να βρεις από τι αποτελείται ένα κερί, παρατηρώντας το από απόσταση δύο χιλιομέτρων ενώ βρίσκεται δίπλα σε μια εκτυφλωτική λάμπα των 300 Watt» σχολίασε ο Δρ Γιάνσον.
Η μελέτη δημοσιεύεται στο Astrophysical Journal.

Πηγή: in.gr