Ας δούμε αγαπητοί μου και το κείμενο στο οποίο κάνουν την παραδοχή τους αυτή.
"ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ
ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΓΡΑΦΕΙ ΣΕ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΟΤΙ:
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕ ΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΙΟΥΛΙΑΝΟ.
Συγκεκριμένα στο μικρού μεγέθους, αχρονολόγητο & χωρίς να αναφέρεται το όνομα του συγγραφέως βιβλιαράκι ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ: Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ στις σελίδες 8,9,10 & 11 σε ολόκληρο κεφάλαιο με τίτλο:
Η συνάντησή του με τον Ιουλιανό Παραβάτη γράφει:
Εκείνο, τον καιρό μαθαίνοντας ότι ο Ιουλιανός ο Παραβάτης ξεκίνησε για πόλεμο εναντίον των Περσών κι ότι επρόκειτο να διαβεί από τα μέρη της Καισαρείας, βγήκε από την πόλη μαζί με τον λαό να τον προϋπαντήσει και σαν βασιλιά και σαν παλιό γνώριμό του, από την εποχή που εσπουδαζαν μαζί στην Αθήνα. Ο Ιουλιανός εζήτησε από τον Άγιο να του προσφέρει κάποιο δώρο από ό,τι συνήθως έτρωγε. Αυτός δε του πρόσφερε τρία κριθαρένια ψωμιά. Ο βασιλιάς δέχθηκε το δώρο (Σε ποιον αναφέρεται; Μα φυσικά στον άγιο Βασίλειο, τον βιο του οποίου εξιστορεί. Πάμε παρακάτω)
και διέταξε τους ανθρώπους του να κόψουν από τα χωράφια και να προσφέρουν στον Άγιο για ανταμοιβή δήθεν ένα μάτσο γρασίδι. Τότε ο Άγιος στράφηκε σε αυτόν και του είπε: <<Εγώ, βασιλιά, σας πρόσφερα, σύμφωνα με ότι μου ζητήσατε, από ό,τι αληθινά τρώγω. Η δε μεγαλειότητά σας ευαρεστήθηκε να με ανταμείψει όμοια με την τροφή, που φαίνεται ό,τι συνηθίζετε να τρώγετε>>. Ο βασιλέας, εξαγριώθηκε από την ανέλπιστη και τολμηρή αυτή απάντηση του Άγιου στην υβριστική εκείνη προσφορά του. Λάβε - του είπε - προς το παρόν αυτό το δώρο, και όταν νικητής επιστρέψω από την Περσία, θα δώσω την πρέπουσα αμοιβή και σε σένα και στον καθυστερημένο αυτό λαό, που διδάσκεις να περιφρονεί και ατιμάζει τους θεούς, που εγώ προσκυνώ και σέβομαι>>. (Απρόκλητα δηλαδή, σύμφωνα με την μαρτυρία του κειμένου, ο Ιουλιανός ο Παραβάτης φέρθηκε απρεπώς για έναν αυτοκράτορα σε έναν άνθρωπο που τον καλοδέχτηκε και μάλιστα που ήσαν και συσπουδαστές στην ίδια σχολή στην Αθήνα. Πάμε παρακάτω.)
Με τέτοια πρόθεση ο Ιουλιανός αναχώρησε, αλλά δεν αξιώθηκε να πραγματοποιήσει την απειλή του. Ο δε Άγιος, αφού εισήλθε στην πόλη, και αφού κάλεσε όλο το πλήθος του λαού, πρώτα μεν ανέφερε σε αυτούς τις απειλές του βασιλέα, έπειτα δε τους συμβούλευσε λέγοντας: <<Μη λυπηθείτε, αδελφοί μου Χριστιανοί, τα χρήματά σας, μόνο φροντίστε για τη ζωή σας. Πηγαίνετε λοιπόν, και φέρετε τα χρήματά σας για να τα συνάξουμε σ' ένα τόπο, και όταν ακούσουμε ότι επιστρέφει ο βασιλέας, να τα βάλουμε σωρούς στο δρόμο. Τότε αυτός αφού τα δει, σαν φιλοχρήματος που είναι, ίσως ημερωθεί, και δεν κάνει εναντίον μας ότι σκέπτεται>>. Οι δε Χριστιανοί απήλθαν και έκαναν όπως παράγγειλε σε αυτούς ο Άγιος, φέρνοντας αμέτρητα είδη από χρυσάφι, ασήμι, και λίθους. Ο δε Άγιος αφού δέχθηκε την προαίρεσή τους, τα έβαλε στο σκευοφυλάκιο, επιγράφοντας και το όνομα του καθένα, για να φυλάττονται, μέχρι που θ΄ ακούσουν για την επιστροφή του βασιλέα.
Όταν δε έμαθε ο Άγιος, ότι επιστρέφει ο βασιλέας, αφού εμάζεψε το πλήθος των Χριστιανών μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά, τους πρόσταξε να νηστεύσουν τρεις μέρες. ΄Έπειτα αφού τους παρέλαβε ανέβηκε στο όρος της Καισαρείας, που μέχρι σήμερα ονομάζεται του Διδύμου, διότι έχει δυο κορυφές, στις οποίες υπήρχε και ναός της Υπεραγίας Θεοτόκου. Στο ναό αυτό, ενώ οι Χριστιανοί προσεύχονταν με συντριμμένες τις καρδιές στην Υπεραγία Θεοτόκο να διασκορπίσει τη βουλή του ασεβέστατου βασιλέα, είδε ο Άγιος πλήθος στρατιές ουράνιες που εκύκλωναν το όρος και στο μέσο αυτών κάποια γυναίκα που καθόταν σε θρόνο με δόξα πολλή, να λέει στους Αγγέλους που στέκονταν γύρω της: <<Να μου καλέσετε τον Μερκούριο, ο οποίος αφού φύγει θα φονεύσει τον εχθρό του υιού μου, τον Ιουλιανό>>. Εφάνηκε δε στον Άγιο Βασίλειο, ότι ήλθε και ο μάρτυρας Μερκούριος ντυμένος τ΄ άρματά του και αφού έλαβε διαταγή από τη γυναίκα εκείνη, που ήταν η Υπεραγία Θεοτόκος, απήλθε γρήγορα. (Σε όραμα του ο άγιος Βασίλειος είδε τον άγιο Μερκούριο, ο οποίος ζούσε 100 χρόνια πριν, να ετοιμάζεται.)
Μετά δε που απήλθε ο μάρτυρας Μερκούριος, προσκάλεσε η Παναγία τον Άγιο Βασίλειο και του έδωσε Βιβλίο, που είχε γραμμένη όλη τη δημιουργία της κτίσης, ως και τον άνθρωπο που ήταν πλασμένος από τον Θεό. Και στη μεν αρχή του Βιβλίου ήταν επιγραφή που έλεγε <<πες>>, στο τέλος δε του Βιβλίου, εκεί που έγραφε για την πλάση του ανθρώπου, έγραφε <<σώσει>>. Αυτή την οπτασία βλέποντας ο Άγιος αμέσως ξύπνησε. Αλλά για να μην υπάρξει αμφιβολία ποιο ήταν το νόημα της οπτασίας για το βιβλίο, ας το κάνουμε καθαρό. Ο Άγιος έγραψε ερμηνεία στην Εξαήμερο του Μωϋσή, που διηγείται, πως, έκανε ο Θεός τον ουρανό και τη γη, τον Ήλιο, τη Σελήνη, τις θάλασσες, τα ζώα και όλα τα αισθητά κτίσματα. Όταν δε επρόκειτο να γράψει και για την έκτη μέρα, δηλαδή, πως έπλασε ο Θεός τον Αδάμ και την Εύα, τότε σ΄ εκείνες τις ημέρες απέθανε ο Άγιος και άφησε το βιβλίο ατελείωτο. Ύστερα δε ο αδελφός του Γρηγόριος, που εχρημάτισε, Αρχιεπίσκοπος Νύσσης έγραψε για την πλάση του ανθρώπου, και το ετελείωσε.
Αλλά ας έλθουμε πάλι στη διήγησή μας. Όταν είδε ο Άγιος την οπτασία, αμέσως πήρε μερικούς από τους κληρικούς και κατέβηκε στην πόλη.Ήταν δε εκεί ναός του Αγίου Μερκουρίου, στον οποίο βρισκότανε το λείψανό του, και τα άρματά του, που ετιμώνταν από τους χριστιανούς, διότι ο Άγιος Μερκούριος εκεί στην Καισάρεια εμαρτύρησε πριν 100 χρόνια επί της βασιλείας Βαλεριανού και Βαλερίου. Στο ναό αυτό εισερχόμενος ο Άγιος, και μη βρίσκοντας το λείψανο και τα άρματα, ερωτούσε τον σκευοφύλακα της εκκλησίας, τι έγιναν. Εκείνος δε μη ξέροντας την υπόθεση, έκανε φοβερούς όρκους ότι δεν γνώριζε την αιτία. Τότε αντελήφθη ο Άγιος, ότι το όραμα ήταν αληθινό, και ότι τη νύκτα εκείνη εφονεύθηκε ο ασεβέστατος βασιλέας. Και αμέσως έτρεξε στο όρος, και λέγει στους Χριστιανούς: <<Να χαίρεσθε και να αγαλλιάσθε σήμερα, αδελφοί. Εισακούσθηκε η δέησή μας, διότι ο στυγερός βασιλέας επήρε την πρέπουσα τιμωρία. Δι΄ αυτό, ευχαριστώντας το Θεό, ας πάμε στην πόλη, για να λάβει ο καθένας μας τα χρήματά του>>. Αυτά ακούοντας οι Χριστιανοί εβόησαν ομόφωνα: <<Αν θελήσαμε να τα δώσουμε στον ασεβή βασιλέα, τώρα να μη τα χαρίσουμε στο Βασιλέα του ουρανού και της γης που μας εχάρισε τη ζωή; Ο δε Άγιος αφού επαίνεσε την προθυμία τους όρισε να λάβουν το τρίτο, από ό,τι έδωσε ο καθένας και με τα υπόλοιπα να κτίσουν πτωχοκομεία, ξενοδοχεία, νοσοκομεία, γηροτροφεία και ορφανοτροφεία. Με τον τρόπο αυτό εφονεύθηκε ο ασεβέστατος βασιλέας Ιουλιανός στην Περσία σε κάποια μάχη από τον Άγιο Μερκούριο, με την προσευχή του Αγίου Βασιλείου.
Χωρίς σχόλια...
ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ
20-5-2004"
Ας σχολιάσω εγώ λοιπόν.
Τι βλέπουμε σε αυτό το κείμενο;
Βλέπουμε έναν βασιλέα στυγερό και ασεβή, έναν χριστιανό επίσκοπο που προσπαθεί να σώσει το ποίμνιο του από τον βασιλιά και έναν άγιο ο οποίος όντας ήδη νεκρός και άρα κατά τους δωδεκαθεϊστές μη δυνάμενος να κάνει οτιδήποτε, να φονεύει τον βασιλιά.
Πώς όμως σκοτώθηκε ή πέθανε ο Ιουλιανός ο Παραβάτης;
Ένα κείμενο της ιστορικού Αμαλίας Ηλιάδη.
Ο θάνατος του Ιουλιανού (363).
Ο Ιουλιανός πέρασε τις τελευταίες του στιγμές περιτριγυρισμένος από φίλους του φιλοσόφους με τους οποίους συζήτησε για την αθανασία και την ευγένεια της ψυχής, όπως ο Σωκράτης. Ο φιλόσοφος αυτοκράτορας έφυγε από τη ζωή με την πεποίθηση ότι από το χειρότερο πηγαίνει προς το καλύτερο και με τη χαρά ότι θα βρεθεί κοντά στο θεϊκό Πλάτωνα στο Σωκράτη και στον Πυθαγόρα που τόσο πολύ τους αγάπησε στη ζωή του. Η σωρός του μεταφέρθηκε και τάφηκε ύστερα από δύο μήνες στην Ταρσό.
Έτσι πέθανε στα τριαντατρία του χρόνια ο αυτοκράτορας Ιουλιανός «μια από τις πιο προικισμένες ευγενείς και αξιολάτρευτες μορφές της παγκόσμιας ιστορίας». Ο Αυστριακός ιστορικός Ernest Stein γράφει για τον Ιουλιανό ότι «σε πείσμα της πλάνης του υπήρξε ένας από τους πιο ευγενικούς και πιο καλλιεργημένους χαρακτήρες της παγκόσμιας ιστορίας, και ίσως ο πιο άξιος να γίνει αγαπητός».
Έτσι πέθανε στα τριαντατρία του χρόνια ο αυτοκράτορας Ιουλιανός «μια από τις πιο προικισμένες ευγενείς και αξιολάτρευτες μορφές της παγκόσμιας ιστορίας». Ο Αυστριακός ιστορικός Ernest Stein γράφει για τον Ιουλιανό ότι «σε πείσμα της πλάνης του υπήρξε ένας από τους πιο ευγενικούς και πιο καλλιεργημένους χαρακτήρες της παγκόσμιας ιστορίας, και ίσως ο πιο άξιος να γίνει αγαπητός».
Πώς όμως συγκεράζεται το κείμενο για τον άγιο Βασίλειο που αναφέρει τον θάνατο του Ιουλιανού από τον άγιο Μερκούριο και το κείμενο της ιστορικού;
Μα φυσικά λόγω παράδοσης. Ο θάνατος του Ιουλιανού σύμφωνα με τους χριστιανούς οφείλεται στην ασέβεια του και έγινε από τον άγιο Μερκούριο, ο οποίος εκοιμήθη πολλά χρόνια πριν άρα κατά τους δωδεκαθεϊστές νεκρός, και από τους ιστορικούς με δόρυ πισώπλατα.
Από την wikipedia διαβάζουμε.
"Οι Πέρσες γνώριζαν πως όχι μόνο ήταν επικίνδυνο να ριψοκινδυνεύσουν μια κατά μέτωπο σύγκρουση αλλά και οτι αυτό δεν ήταν αναγκαίο, καθώς το μόνο που χρειαζόταν ήταν να επιβραδύνουν την υποχώρηση των Ρωμαίων. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, στις 26 Ιουνίου 363, σε αψιμαχία με τους Πέρσες, ο Ιουλιανός χτυπήθηκε πισώπλατα από δόρυ και πέθανε μετά από λίγες ώρες στη σκηνή του, σε ηλικία 31 ετών. Παρ' όλη τη μετέπειτα χριστιανική παράδοση οτι χτυπήθηκε από άγιο και τις κατηγορίες των εθνικών, δεν φαίνεται να αληθεύει η εκδοχή της δολοφονίας από δικό του στρατιώτη."
W.Treadgold 1997, σελ.62Και ώρα να γελάσουμε λιγάκι.
ΑΠΡΟΣΚΥΝΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ Δημοσιεύθηκε από Poseidon - 17/03/2009 15:47
_____________________________________
http://www.epanellinismos.com/images/fbfiles/images/julian11.jpg
Το 363μ.Χ ο Ελληνας αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ιουλιανός ο
Φιλόσοφος πέφτει ηρωϊκά μαχόμενος στην πρώτη γραμμή του μετώπου αγωνιζόμενος εναντίον τών
Περσών.Το θανάσιμο κτύπημα όμως δεν ήρθε από την πλευρά των Περσών αλλά πισώπλατα απο
έναν χριστιανό προδότη της πατρίδας του ονόματι Μερκούριος.Το τίμημα της προδοσίας του δεν
άργησε να αποδοθεί.Ονομάστηκε άγιος της Ορθόδοξης εκκλησίας και η μνήμη του τιμάται μέχρι τις
μέρες μας.Δολοφονώντας τον Ιουλιανό νόμιζαν ότι τέλειωναν οριστικά και με τους Ελληνες.
ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΥΣ ΛΑΘΟΣ.
Μέσα στους αιώνες που ακολούθησαν παρά τους διωγμούς κατά των Ελλήνων απο τους
Χριστιανούς τους ευτελισμούς τις ταπεινώσεις και τις κατά συρροή δολοφονίες των προγόνων μας
ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ.Χρόνο με τον χρόνο,αιώνα με τον αιώνα,γενιά με γενιά το μήνυμα της
αντίστασης στον κατακτητή της πατρίδας μας Ιουδαιοχριστιανισμό πέρναγε μέσα αποτο προγονικό
ΙΧΩΡ που ρέει στις φλέβες μας ζωογόνο σήμερα όσο ποτέ άλλοτε.
ΑΠΡΟΣΚΥΝΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ σε όλα τα μήκη και πλάτη της υφηλίου δίνουν καθημερινά τον μεγάλο
αγώνα για την αποκατάσταση των ιδεωδών των προγόνων μας και την αποσπίλωση του ονόματος
τους.Τούς είπαν Ειδωλολάτρες,πόρνους,σατανιστέ ς και ότι άλλο μπόρεσε να γεννήσει η
αρρωστημένη φαντασία και μυαλό τους.
Μόνο γέλωτα μπορείτε να προκαλέσετε δωδεκαθεϊστοανιστορίτες. Με το να παραδέχεσθε την χριστιανική παράδοση για τον άγιο Μερκούριο, αποδέχεσθε και την αθανασία που προσφέρει ο Κύριος στους αγίους Του, πνευματικώς αρχικά και σωματικώς με την Δευτέρα Παρουσία.
Ευχαριστούμε πολύ.









