Why are women still discriminated against?

I was really troubled about a discussion that i recently had with a friend on this subject and I started looking in it.

As it turns out many women do suffer from discrimination in their field of expertise. But where does this discrimination comes from? Does it come from the gender or does it come from somewhere else?

"Having children is still viewed in many professions as an indication of a lack of seriousness and commitment on the part of women."

"When forced to choose between their profession and family by virtue of inflexible policies and standards,
women and men who choose to be doctors are not able to satisfy fully their parenting obligations."

"Medicine, and society as a whole, will benefit from institutional policies that value family and childbearing"
http://www.ama-assn.org/resources/doc/code-medical-ethics/9035a.pdf



                                                                        TABLE I

Response to: "How do you think these people feel about your going to (being in) graduate or professional school?"
		Very favorable	Somewhat favorable	Not too favorable	Don't know
Yourself	M W	66.9% 67.6%	24.1% 23.1%	6.1% 4.1%	2.9% 5.2%
Father	M W	74.6% 47.5%	18.7% 37.0%	4.6% 6.1%	2.0% 6.1%
Mother	M W	79.1% 49.3%	17.3% 33.4%	1.0% 10.9%	2.6% 6.4%
Siblings	M W	52.7% 33.8%	31.3% 27.4%	1.5% 5.2%	14.5% 33.6%
Other relatives	M W	61.1% 20.8%	25.2% 30.6%	1.1% 13.7%	12.6% 34.9%
Most friends opposite sex	M W	43.4% 22.9%	37.6% 45.8%	1.7% 10.8%	17.3% 20.5%
Most same-sex friends	M W	42.9% 30.7%	39.9% 45.1%	2.5% 7.5%	14.8% 16.7%
Spouse, boy- or girlfriend	M W	64.5% 62.8%	26.4% 23.4%	2.7% 6.0%	6.5% 7.8%
Male faculty member	M W	46.7% 32.2%	20.0% 22.8%	2.1% 5.2%	31.3% 39.8%
Female faculty member	M W	37.1% 34.8%	15.8% 12.7%	0.9% 1.0%	46.2% 51.4%
Any significant older people	M W	56.2% 44.9%	19.1% 21.1%	1.4% 3.3%	23.3% 30.8%

TABLE II
Response to: "How do the following people feel about your having a career?" by sex
		Very Favorable	Somewhat favorable	No too favorable	Don't know
Yourself	M W	60.3% 75.3%	24.1% 15.1%	11.1% 6.1%	4.4% 3.5%
Father	M W	77.0% 47.5%	19.0% 37.0%	0.8% 6.1%	3.1% 9.4%
Mother	M W	79.1% 17.3%	17.3% 33.4%	1.0% 10.9%	2.6% 6.4%
Siblings	M W	52.7% 33.8%	31.3% 27.4%	1.5% 5.2%	14.5% 33.6%
Other relatives	M W	61.1% 20.8%	25.2% 30.6%	1.1% 13.7%	12.6% 34.9%
Most friends opposite sex	M W	43.4% 22.9%	37.6% 45.8%	1.7% 10.8%	17.3% 20.5%
Most same- sex friends	M W	42.9% 30.7%	39.9% 45.1%	2.5% 7.5%	14.8% 16.7%
Spouse, boy-or girlfriend	M W	62.0% 51.1%	29.4% 32.2%	2.1% 7.8%	6.5% 8.9%
Male faculty member	M W	46.3% 26.6%	26.6% 30.6%	1.1% 1.9%	26.0% 41.0%
Female faculty member	M W	35.3% 26.6%	22.3% 19.5%	0.7% 0.6%	41.6% 53.3%
Any significant older people	M W	53.8% 35.5%	25.0% 28.1%	0.3% 1.8%	21.0% 34.6%

sourse: http://www.jofreeman.com/academicwomen/howdiscrim.htm

Many people have felt discrimination against which doesn't have to do with being men or women, but only with being different.

"Stereotyping often leads to discrimination; discrimination is when you treat someone differently from others, in the same or similar circumstances. A stereotype is a generalization about a person or group of persons. We develop stereotypes when we are unable or unwilling to obtain all of the information we would need to make fair judgments about people or situations."

http://www.ask.com/question/stereotypes-which-can-lead-to-discrimination

"Racism against African-Americans is still prevalent in the United States. Despite laws and other protections against discrimination, African-Americans still face discrimination in housing, employment, and education. African-Americans are still victimized by insurance red-lining, and the racism of whites and others is exploited by block-busting, a practice which is illegal in Pennsylvania and many other states. Although racist organizations such as the Ku Klux Klan have small memberships, they have been actively recruiting and holding rallies in Pennsylvania and other states and spreading their messages of hate against African-Americans, Jews, Catholics, and other minorities.

Civil rights laws have been passed at the local, state, and federal levels to combat racism and the persecution and discrimination which racism promotes. While the First Amendment to the Constitution protects the rights of everyone to assemble peaceably and speak freely, racist messages universally bring a response of condemnation from responsible members of the communities that racists visit. The international community universally has condemned the apartheid policies of the government of South Africa, and the debate on sanctions against this government is a continuing public policy issue before the U.S. Congress."
http://remember.org/guide/History.root.stereotypes.html

"Could it be that men just don’t tell (or complain) enough? Are they scared to put their names and faces out there in fear of becoming the joke of the week? Let’s see, how would you feel if the popular news reporter and talk show host Anderson Cooper was kicked to the wayside and instead a top female took his spot? He’d surely be graceful, even if he did cry in private."
http://www.brighthub.com/office/human-resources/articles/126773.aspx


There is a very known article by Eileen Pollack which initiated a discussion about.

"For example, when drawing up a shortlist for a position, does a department simply look for people who look like them, their own unconscious biases thereby restricting the diversity of those whom they interview and subsequently appoint? A recent study has reinforced earlier findings that CVs labelled with a woman’s name fare less well than those identified as male, even when they are identical.  Worse, since many institutions will have photographs on the walls of their successful ‘old boys’, who will typically be male, then women entering the building may feel a sinking feeling of being ‘different’ and actually underperform due to the well-researched problem of ‘stereotype threat’. The working environment may continue to reinforce male, typically competitive if not actually laddish, culture.  Many women will simply not want to battle on against job insecurity in a climate like that, however gifted they may be.

Nevertheless, the cultural expectation that a scientist is male, reinforced daily through print and visual media, is deeply ingrained. Our schools too often perpetuate that myth, encouraging girls to go on work experience in a hairdressers or retail outlets, and sending the boys to garages or factories to broaden their minds. Cultural conditioning seems to start almost from birth in the toys we buy for our children and the subliminal messages we collectively give."
http://www.fabians.org.uk/why-are-there-still-so-few-women-in-science/

"Common in workplaces in which women are rare is the Tug of War pattern: women pitted against other women.

She recalled "woman wars" where someone strives to prove "she is better: she can give more, she can do more, and there were games played along those lines." "That happened over and over again," she said. A third described a monthly meeting in which the only other woman in her group "pretty much focuses attention on the men." She added, "rarely she'll look at me. I'm thinking she might be one of those type of women where, okay, there's only room for one." Studies document that when women experience discrimination early in their careers, many respond by distancing themselves from other women. "
http://www.huffingtonpost.com/joan-williams/why-are-there-so-few-wome_b_4045757.html

And as Eileen Pollack said "Surprisingly, female scientists were as biased as their male counterparts."

"I’m in a special position with respect to this question, since my institution, l’école polytechnique féminine was formerly for girls only. Up to the 1980′s, the vast majority of french female engineers were formed in this “grande école”.Then, since the other grandes écoles were gradually more and more open to girls, the EPF began to be perceived not as “the engineering school for girls”, but “the engineering school for girls who can’t go anywhere else”.It reacted by opening itself to boys, while keeping its name “féminine”. Few boys came at first, but the proportion gradually rose, until a point where the EPF was not anymore perceived as a “girl only” institution. Then the boys massively came. There is a now about 60% boys among the students, a proportion which is roughly constant for the last 10 years.

The proportion of girls is still the highest in a school of engineers, and when you ask a student why she came, a very frequent answer is that it is precisely because she knew there would be many other girls. Another interesting aspect is that among the top 25% of the students, the proportion is rather inverse :60 % of the best students are girls. The reason is that the best among the girls could have applied to one of the more selective “classe prépas” but refrained to do so for fear of being confronted to a stressful environment, with a lot of competition and… boys. Many of them seem to underestimate their chance of success in such an environment.

Lastly, in the final year of our formation (which is the fifth), the students must choose an option that will largely determine their future career. We offer a wide range of choices, from aeronautics to medical engineering and computer sciences. It is a fact that girls do not evenly distribute themselves among these different options. However, there is a fair amount of girls in each one of them.

So my experience largely confirms that the “negative feedback” effect of having too many samples of a single sex in a class acts as a magnifying glass on the small differences of taste between boys and girls, which nevertheless do exist. Also, the girls tend to underestimate their talents."

http://www.math.columbia.edu/~woit/wordpress/?p=6317

Of  course the discrimination doesn't unfortunately stops on women but also on other minorities.

As we see there is discrimination throughout the world. The discrimination has to do mostly with being different. But in the case of women it is more complex because the have their own family and in many cases their own mothers, not supporting them to uprising. So the main thing to be done here first to convince the families of young girls and especially the mothers to give their child a chance.

But where does this come from? For me everything starts from within. As Dr. Irena Milentijevic said in her article about it. If women try to believe them selves then also the world will. Do not get stressed, "ta det lungt" as the Swedish say and everything will come to place.

Από το 1952 γνώριζαν τι θα συμβεί στην Ελλάδα;

Υπάρχει ένα κείμενο που κυκλοφορεί τον τελευταίο καιρό για τον Ισίδωρο Πόσδαγλη έναν αγωνιστή που έγραψε ένα βιβλίο το 1952 που υποτίθεται ότι "προφητεύει" τα γεγονότα του σήμερα με καταπληκτική ακρίβεια. Με μία απλή αντέρευνα στο ίντερνετ βρήκα ένα άλλο κείμενο που ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει Ισίδωρος Πόσδαγλης. Παρακάτω παραθέτω και τα δύο κείμενα.

Διαβάσαμε ένα άρθρο και μας έκανε τεράστια εντύπωση.Το τελευταίο καιρό πολλοί ανακαλύπτουν τη διαχρονική γραφή ποιημάτων και άρθρων,όμως όταν έπεσε το συγκεκριμένο στην αντίληψή μας δε το πιστεύαμε το πόσο "μέσα" έπεσε στις προβλέψεις του ένας άνθρωπος ΤΟ 1952...

Κατά πάγια πολιτική μας θα εξακριβώσουμε την αλήθεια του κειμένου και τις επόμενες μέρες θα σας παρουσιάσουμε και που μπορείτε να βρείτε και εσείς οι ίδιοι το αναφερθέν βιβλίο..Διαβάστε:

Ήταν Γενάρης του 1952, όταν ο Ισίδωρος Πόσδαγλης ολοκλήρωνε το πόνημά του "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική", ένα μικρό βιβλιαράκι που "κάποιοι" φρόντισαν να εξαφανιστεί. Αντίτυπά του μοιράζονταν από χέρι σε χέρι μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980, περίπου τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη του έκδοση από τις οικονομικές εκδόσεις "Μπιστιρλή", το γνωστό στους μυημένους εξειδικευμένο εκδοτικό οίκο που από τις αρχές του αιώνα εξέδιδε τα πλέον προχωρημένα επιστημονικά συγγράμματα για λίγους και εκλεκτούς.

Ποιος ήταν ο Ισίδωρος Πόσδαγλης;

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1907. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς, ήδη από το 1922 στην ηλικία των 15 χρονών, στον "Όμιλο Ελεύθερης Σκέψης" κι άρχισε να διαμορφώνει την πατριωτική του οικονομική θεωρία.

Μετά, έφυγε για τη Σοβιετική Ένωση όπου σπούδασε οικονομικά στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας -το γνωστό μετονομασθέν σε Λομονόσοφ - και στη συνέχεια εργάστηκε μαζί με μερικά από τα πιο κορυφαία μυαλά της εποχής του σε ορισμένα από τα πιο προχωρημένα και άκρως απόρρητα οικονομικά προγράμματα της τότε Σοβιετίας.

Το 1940 επιστρέφει στην Ελλάδα, εντάσσεται στην Αντίσταση και με το τέλος του πολέμου συλλαμβάνεται από τους Άγγλους και παραδίδεται στη Χωροφυλακή. Μένει φυλακισμένος, "ξεχασμένος" για χρόνια. Στο κρατητήριο ολοκληρώνει το βιβλίο "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική" που δεν πέρασε απαρατήρητο από τον εκδοτικό οίκο "Μπιστιρλή", ο οποίος και το εκδίδει. Το βιβλίο είναι δυναμίτης, αφού περιέχει μερικά από τα πιο πρωτοποριακά μοντέλα οικονομικής πρόβλεψης που έχουν κατασκευαστεί ποτέ. Επιπλέον, προβάλλει το πατριωτικό μοντέλο της οικονομίας και προκαλεί πάταγο στους τότε διεθνείς οικονομικούς κύκλους και σε πρόσωπα που διαμόρφωναν τη διεθνή οικονομική πολιτική.

Αυτά για την ιστορία. Απλά να προσθέσουμε ότι αρκετοί Έλληνες που εργάζονται σε μεγάλους διεθνείς Οίκους - που σήμερα κάποιοι εξ΄αυτών των Οίκων μας ταλανίζουν - έχουν δει στις βιβλιοθήκες Διευθυνόντων Συμβούλων και άλλων κορυφαίων στελεχών το βιβλιαράκι του Ισίδωρου Πόσδαγλη. Του μεγάλου Αγωνιστή και Οικονομολόγου. Ίσως κάποια στιγμή αξίζει να ασχοληθούμε και να αναφέρουμε πολύ περισσότερα για ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά μυαλά που γέννησε αυτός ο τόπος.

Τι έγραφε στο βιβλίο του ο Πόσδαγλης και γιατί δεν θέλουν να το ξέρουμε;

Μερικές μόνο αναφορές από το βιβλίο του Πόσδαγλη - το οποίο θυμίζουμε γράφτηκε στα 1952 - είναι ικανές να ανατρέψουν, κυριολεκτικά να τινάξουν στον αέρα το σάπιο οικοδόμημα της αδιέξοδης οικονομικής πολιτικής που ακολουθείται. Διαβάστε:

Στο δεύτερο κεφάλαιο με τίτλο "Εθνικό Χρέος και Εθνικό Έλλειμμα" σημειώνει ο Πόσδαγλης, στις σελίδα 17:

"Όταν τα δανεισμένα κεφάλαια του διεθνούς καπιταλισμού βρεθούν στο όριο της απόδοσής τους τότε ακολουθεί μια απομείωση του Εθνικού Χρέους, που επιβάλλουν δια της βίας. Τότε θα επικαλεστούν την ανάγκη πλέριας συμμετοχής όλων των δανειστών, εννοώντας μ΄ αυτά τα λόγια ότι πρέπει να πληρώσουν οι αποταμιεύσεις των εργατών, των αγροτών και του λαού. Κυλάνε έτσι το χρέος τους από το Κράτος που στέρεψε από απόδοση στο γόνιμο χωράφι του αγρότη για να πάρουν κι από εκεί κέρδη."

Και συνεχίζει ο Πόσδαγλης πιο κάτω, στη σελίδα 22 στο ίδιο κεφάλαιο:

"Όταν η Ευρώπη μετά τον Πόλεμο θα φτιάσει το Νόμισμα για να απορροφήσει τα λαϊκά κεφάλαια, τότες θα στραφούν προς την Ελλάδα να της κόψουν το Χρέος που θα της έχουν φορτώσει, με σκοπό να τραβήξουν από τους εργαζόμενους και τους αγρότες ότι θα έχουν μαζέψει από το τέλος του Πολέμου και μετά". Αν βρίσκετε εντυπωσιακό να προβλέψει κανείς το κοινό νόμισμα από ένα κρατητήριο στα 1952 περιμένετε να δείτε παρακάτω:

"Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία και Ιταλία θα γίνουν στόχος του διεθνούς κεφαλαίου μόλις φτιάσουνε το Νόμισμα. Το άθροισμα των δικών τους χρεών - που με τέχνη και κόπο θα τους έχουν φορτώσει - θα ισορροπεί, θα αντιπροσωπεύει το Χρέος μιας ψευτο-ένωσης, ώστε να ισοφαρίζει τα κέρδη των Γερμανο-Γάλλων και των ιμπεριαλιστών συμμάχων τους.". Σελίδα 24!

Αυτά γράφει ο Πόσδαγλης, με στοιχεία, αριθμούς και διαγράμματα, είπαμε από το 1952!

Στο τέταρτο κεφάλαιο "Τα Κόμματα" γράφει ο Πόσδαγλης στη σελίδα 121:

"Όταν ο λαός πρέπει να καθοδηγηθεί προς την απομείωση του Χρέους τότε χρειάζεται μια γενικής φύσης Κυβέρνηση (Σ.Σ.: Ο Πόσδαγλης μάλλον εννοεί μια Κυβέρνηση συνεργασίας), που θα αντιπαλεύει τα λαϊκά συμφέροντα σ' όλο το πλάτος της ιδεολογικής αντιπάλης. Ο διεθνής παράγοντας του καπιταλισμού θα φροντίσει ώστε να μην υπάρχουν δυνατότητες άλλες απ΄αυτές που θα λέει η γενικής φύσης Κυβέρνηση." Μήπως σας θυμίζει κάτι;

Γιατί όμως στην Ελλάδα; Τα εξηγεί όλα ο Πόσδαγλης:

"Αμερικανοί και Γερμανοί δεν μπορούν να ζήσουν πιο πέρα απ΄ το τέλος του αιώνα γιατί θαναι τόση η ανάγκη τους για κεφάλαια, όπως βλέπουμε ακριβώς στον πίνακα πιο πάνω, που θα πρέπει να βγάλουν τα πετρέλαια για τα οποία οι ίδιοι οι Γερμανοί ήρθαν να κάνουν Κατοχή στην Πατρίδα μας. Θα δείτε να ξαναβρίσκονται Σύμμαχοι, να συγκεντρώνουν και πάλι τις δυνάμεις τους και να ασχολούνται με το χάρτη που ξέρουν όλοι τους και τον έχουν κλεισμένο στα συρτάρια τους.Και οι ξένοι και οι ντόπιοι συνεργάτες τους."

Σε ποιο χάρτη αναφέρεται αυτός ο μεγάλος και ξεχασμένος αγωνιστής; Ίσως τα πούμε σε ένα άλλο άρθρο..

Σε ένα από τα σχόλια στο παρακάτω κείμενο: "ο περίφημος χάρτης των ναζί προέρχεται από το αρχείο του γερμανοτσολιά παππού του παραπάνω ανώνυμου"

Πηγή

Τις τελευταίες εβδομάδες κάνει θραύση στο Internet ένα κείμενο που τιτλοφορείται "Ισίδωρος Πόσδαγλης: Ο Εθνικός Αγωνιστής, Ο Πατριώτης Οικονομολόγος". Τάχα μου και δήθεν ήταν ένας πατριώτης κομμουνιστής που έγραψε το... φοβερό βιβλίο "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική". Το κείμενο, που χρονολογείται από (περίπου) το 2007 και αναπαράγεται άκριτα από χιλιάδες blogs λέει το βιβλίο του Πόσδαγλη είναι «ένα μικρό βιβλιαράκι που "κάποιοι" φρόντισαν να εξαφανιστεί. Αντίτυπά του μοιράζονταν από χέρι σε χέρι μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980, περίπου τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη του έκδοση από τις οικονομικές εκδόσεις "Μπιστιρλή"». 
Από την πρώτη κιόλας ματιά φαίνεται ότι πρόκειται για κατασκευή και internet hoax αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να σταθεί ως απόδειξη. Ένα μικρό ρεπορτάζ σε φίλους που τυγχάνουν μέλη του κόμματος (ένα είν' το κόμμα) και έχουν "μαύρη ζώνη" στην ιστορία του ΚΚΕ απέβη άκαρπο στο να συγκεντρωθεί οποιοδήποτε στοιχείο για τον θρυλικό "Ισίδωρο Πόσδαγλη". Άφαντος! Επίσης, μια βόλτα σ' όλα (σχεδόν) τα καλά παλαιοβιβλιοπωλεία των Αθηνών και πάμπολλες ερωτήσεις για το... φοβερό βιβλίο "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική" απέβη ομοίως άκαρπη. Κανένας δεν το γνώριζε. Ούτε οι πιο ηλικιωμένοι και καταρτισμένοι συλλέκτες παλαιών βιβλίων.
Χαριστική βολή στον μύθο του "Ισίδωρου Πόσδαγλη" ήταν το όνομα του εκδοτικού οίκου, ο οποίος υποτίθεται ότι τύπωσε το πόνημά του: οικονομικές εκδόσεις "Μπιστιρλή". Σχεδόν ταυτόσημο με το όνομα του συγγραφέα "Λέλου Μπιστερλή", το οποίο παρουσίαζε ο Μητσικώσταςόταν μιμείτο τον Λιακόπουλο. Παρατίθεται και το σχετικό βίντεο (με πολλές αποκαλύψεις για τα κοιτάσματα... κλανίου) προς τέρψιν των επισκεπτών μας.
Γιατί κυκλοφόρησε αυτό το φούμαρο με το... «φοβερό βιβλίο "Πατριωτική Οικονομική Πολιτική"»; Όποιος γνωρίζει τα στοιχειώδη κολπάκια της προπαγάνδας καταλαβαίνει γιατί. Για να διασύρει εκ των προτέρων βιβλία και απόψεις με ουσία που στρέφονται εναντίον του «μονοδρόμου» της τρόικας.
Guys we've got it! Try again...


Πηγή

Παπούλιας προδότης;

Το σεξ τον καιρό της κατάρρευσης!

Ο απλός λαός δεν θα μπορούσε να το θέσει με πιο καίριο τρόπο: «Ο γάιδαρος πριν ψοφήσει, καυλώνει.» Αυτή η θανατηφόρα (και ερεθιστική συνάμα) παροιμία, δεν είναι παρά το καταστάλαγμα στη λαϊκή συνείδηση, αναμφισβήτητων ιστορικών δεδομένων που

έλαβαν χώρα σε οριακές στιγμές των ανθρωπίνων κοινωνιών. Ο Θουκιδίδης αναφέρει ότι τον καιρό του Πελοποννησιακού πολέμου, υπήρχε «έκλυσις των ηθών». Τον καιρό του ελληνοϊταλικού πολέμου, κατά την ερωτική παραφιλολογία της εποχής, η αστική τάξη του κέντρου των Αθηνών επιδιδόταν μετά μανίας σε μία εκ Παρισίων εισηγμένη συνήθεια, που ήταν οι παρτούζες. Διακεκριμένοι ιστορικοί βεβαιώνουν ότι λίγο πριν μπουν οι Σοβιετικοί στο Βερολίνο το 1945, στα πάρκα της πόλης χιλιάδες άγνωστοι μεταξύ τους Γερμανοί και Γερμανίδες έσμιγαν κάθε βράδυ σε παγκάκια και πρασιές, προσπαθώντας μ’ αυτά τα απελπισμένα αγκαλιάσματα να εξορκίσουν τον θάνατο που ερχόταν. Τέλος υπάρχει ένας αδήριτος μακρο-οικονομικός κανόνας που αναφέρει ότι «στον πόλεμο και την κρίση, ακριβαίνουν τα τρόφιμα και φτηναίνει το μουνί.» Συγχωρήστε μου τη σκληρότητα των εκφράσεων, πλην τον καιρό της κρίσης και η γλώσσα ανακαλύπτει τον πιο κυνικό μέρος τού εαυτού της.

Ιδού λοιπόν η εθνική μας κατάσταση ανάγλυφη, κυρίες μου και κύριοι. Η οικονομική κρίση είναι ένας αδυσώπητος πόλεμος, που αντί να ακρωτηριάζει κορμιά προτιμά να ισοπεδώνει ζωές, ψυχές, υπολήψεις και επίπεδα ζωής. Ο πόλεμος αυτός έχει ήδη ροβολήσει με αλαλαγμούς από τους απέναντι λόφους και κατακαίει τα χορτάρια της αυλής μας. Πνιγμένοι απ’ τους καπνούς και με την λαύρα να τσουρουφλίζει το πρόσωπο μας, μην θεωρήσετε ότι αποτελούμε ιστορική εξαίρεση: Η αντίδραση μας δεν διαφέρει διόλου από τους συνήλικους τού Περικλή και της Ασπασίας, τους αστούς Αθηναίους του ’40, τους ηττημένους Βερολινέζους του ’45 ή τους γαϊδάρους που ένα βράδυ λαμβάνουν στον στάβλο τους το επισκεπτήριο του χάρου. Λυπούμαι που το λέω έτσι ξεδιάντροπα, αλλά είμεθα όλοι πανικόβλητοι γάιδαροι και γαϊδάρες, εγκλωβισμένοι σ’ ένα εθνικό χωράφι που κατατρώνε οι φλόγες. Συνεπώς, κατά τη λαϊκή σοφία, δεν είμεθα απλώς γάιδαροι, αλλά έγκαυλοι γάιδαροι όπως θα το απέδιδε ο Ανδρέας Εμπειρίκος. Ο οποίος Εμπειρίκος βυθίστηκε στη συγγραφή του πιο βέβηλου ελληνικού μυθιστορήματος, τού Μεγάλου Ανατολικού του, όχι σε καμιά περίοδο ευμάρειας και χαρούμενης ξεγνοιασιάς, αλλά από το 1945 ως το 1951, όταν ο εμφύλιος πόλεμος διέλυε τη χώρα και μακέλευε μαζικά τους ανθρώπους της.

Θα πείτε τώρα όλοι σας: Που ζείτε κύριε αναλυτά της κρίσεως; Δεν βλέπετε τη μαζική κατάθλιψη, δεν έχετε επίγνωση της οργής και της θλίψης που έχουν καταλάβει τους Έλληνες; Ποιός έχει διάθεση τέτοιες σκοτεινές μέρες για έρωτες και κέρατα; Ας γελάσω, απαντώ εγώ. Τι φαντάζεστε, δηλαδή, εξοργισμένοι αναγνώστες μου; Ότι είστε πιο καταθλιμένοι από τους τροφίμους του Άουσβιτς ή ότι βρίσκεστε σε μεγαλύτερο αδιέξοδο απ’ τους πεινασμένους Αθηναίους του τραγικού 1942, όταν τους μάζευαν από την Ομόνοια με τα κάρα του δήμου; Έχετε διαβάσει μαρτυρίες διασωθέντων των στρατοπέδων συγκέντρωσης, για να δείτε πόσο κουράγιο για επιβίωση άντλησαν από έρωτες και πρόσκαιρες ερωτικές συνευρέσεις οι δυστυχείς τρόφιμοι των κολαστηρίων; Επιπροσθέτως, μάθετε ότι στα ληξιαρχεία του δήμου Αθηναίων, το 1943 ήταν η χρονιά με τον μεγαλύτερο δείκτη γεννήσεων της πενταετίας 1940-45. Άρα, τι κάνανε το πεινασμένο και θλιβερό 1942;

Θα πείτε πάλι: Δεν ισχύουν αυτά. Οι μισοί είναι στην ανεργία και την κατάθλιψη, με τους άλλους μισούς δοσμένους στον αγώνα. Μέρα-νύχτα στην απεργία, στην πορεία, στην κατάληψη, στη συνέλευση. Συγχωρείστε με αναγνώστες μου αν πιστεύετε ότι εκχυδαϊζω τα αγωνιστικά δεδομένα της εποχής, αλλά γι’ αυτή τη δεύτερη κατηγορία ανθρώπων, η ταξική πάλη και ο πολιτικός αγώνας μοιάζει με μαρμίτα διεγερτικού μέσα στην οποία κολυμπούν καθημερινά κι όχι μια φορά στη ζωή τους όπως ο Οβελίξ. Όταν ο προσφάτως αποκατασταθείς Άρης Βελουχιώτης είχε πει στους αντάρτες του κραδαίνοντας απειλητικά ένα πιστόλι, «όσο είστε στο βουνό, τούτο εδώ θα το ‘χετε μόνο για να κατουράτε», κάτι ήξερε για την εκρηκτικά αφροδισιακή πλευρά τού απελευθερωτικού αγώνα. Επίσης, θεωρείτε τυχαίο ότι από τα εκκατοντάδες πολιτικά τραγούδια της μεταπολίτευσης που υμνολογούσαν τις λαϊκές κινητοποιήσεις, το μόνο που δεν ξεχάστηκε είναι «η συγκέντρωση της ΕΦΕΕ» του Σαββόπουλου; Γιατί; Μα διότι ο πρωταγωνιστής προσπαθούσε να γκρεμίσει το σύστημα ενεργώντας όχι ως αποστειρωμένο πολιτικό ρομπότ, αλλά ως πολύπλοκη προσωπικότητα που μέσα στην πυρακτωμένη διαδήλωση αναζητούσε παράλληλα την κοινωνική δικαιοσύνη μαζί με μια γκόμενα που τον είχε φτύσει.

Για να ολοκληρώσω το πρώτο μέρος (καθότι θα ακολουθήσει συνέχεια) αυτής της μικρής ερασιτεχνικής πραγματείας, ξεκαθαρίζω τα ακόλουθα, που θα αποτελέσουν και τη θεματολογία του επομένου: Δεν υποστηρίζω ότι η κρίση δεν άλλαξε τίποτα στην ερωτική συμπεριφορά των Ελλήνων. Τουναντίον, άλλαξε πολλά. Όταν το σεξ από μέσον κοινής απόλαυσης ή επίδειξης, μετατρέπεται σε μηχανισμό συναινετικής εκτόνωσης ή και αλληλεγγύης, προφανώς έχουν αλλάξει πολλά. Διαφωνώ ριζικά όμως ότι η κρίση είναι ασέξουαλ. Επίσης, το σεξ σε τέτοιες κρίσιμες μέρες αρχίζει να περιβάλλεται από μια ομίχλη ενοχής και ημιπαρανομίας. Οι περισσότεροι πηδάνε, αλλά κανένας δεν τολμά να το πει. Η ιδιωτική απόλαυση σε καιρούς συλλογικής μιζέριας, μοιάζει παράταιρη και προσβλητική για τους άλλους. Τέλος, με ποιά (ή ποιόν) κάνει σεξ ο Έλληνας (η Ελληνίδα) της κρίσης; Προτιμά το σεξ με το ταίρι με το οποίο βιώνει την κρίση ή προτιμά να την ξεχνά προσωρινά συνουσιαζόμενος(η) με άλλες(ους) που δεν τού τη θυμίζουν; Χα! Εδώ σε θέλω αναγνώστη και αναγνώστρια μου. Εξ ου και ο τίτλος της συνέχειας: «Το κέρατο τον καιρό της κατάρρευσης».


Πηγή

Η 5η δόση είναι ακόμα στον αέρα!

Ακόμη χειροκροτούν στην Ευρώπη και την Αμερική για την υπερψήφιση του Μεσοπρόθεσμου στην Ελλάδα, εκείνο όμως που κανείς δεν έχει αναφέρει είναι ότι ο κίνδυνος “στάσης πληρωμών” που έλεγε ο πρώην τσάρος της Οικονομίας στις 20 του μήνα παραμένει.

Αυτό γιατί οι Ευρωπαίοι εταίροι κινούνται με ρυθμούς... Ελλάδας. Δηλαδή, ακόμη δεν έχουν πάρει τις τελικές αποφάσεις για το πότε και το πως.
Έτσι έρχονται απανωτές συναντήσεις σε κορυφαίο επίπεδο για να ληφθούν αποφάσεις. Πρώτη αυτή της Κυριακής, μια ακόμη έκτακτη συνεδρίαση του Eurogroup για την Ελλάδα. Μια ακόμη θα γίνει μια βδομάδα αργότερα στις 11 του μήνα.
Ο λόγος; Πολύ απλά πρέπει να προλάβει η Ευρώπη να πάρει την απόφαση για να... αποφασίσουν τα εθνικά κοινοβούλια για την εκταμίευση των 12 δισ.
Αν δεν γίνει έγκαιρα αυτό δεν πρόκειται να λάβει τη σχετική απόφαση ούτε το ΔΝΤ!
Ταυτόχρονα υπάρχει και άλλο πρόβλημα. Πρέπει να παρθεί η απόφαση και για το επόμενο δάνειο που δεν θα εξασφαλίζει απλά μερικούς μήνες ρευστότητα στην Ελλάδα, αλλά για τουλάχιστον ένα χρόνο, αφού άλλος κανονισμός του ΔΝΤ θεωρεί κάτι τέτοιο προαπαιτούμενο για την εκταμίευση έστω και ενός σεντ για οποιαδήποτε χώρα.
Το ένα σενάριο, το καλό λέει ότι θα ληφθούν ταυτόχρονα οι αποφάσεις και για τη δόση και για το δάνειο. Το κακό λέει ότι προς το παρόν θα εκταμιευτεί η δόση και στη συνέχεια θα έχουν την Ελλάδα στο “περίμενε” μέχρι το Φθινόπωρο όταν και θα δείξει κατά πόσον και τα νέα μέτρα δεν θα έχουν αποδώσει, η χώρα δηλαδή θα πηγαίνει “γραμμή” για χρεοκοπία και τότε και μόνο τότε θα πάρουν οριστικές αποφάσεις... 

Πηγή

«Βροχή» τα εξώδικα πολιτών προς βουλευτές για το Μεσοπρόθεσμο

Αθήνα

Εξώδικο-διαμαρτυρία προς τους τρεις βουλευτές Χανίων του ΠΑΣΟΚ, μέσω του οποίου τους καλούν να μην ψηφίσουν το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, απέστειλαν 29 πολίτες των Χανίων.

Αντίστοιχα εξώδικα έχουν λάβει από πολίτες οι βουλευτές Ηρακλείου, Πιερίας και Ηλείας.

«Περιμένουμε από αυτούς που εκλέγουμε στο ελληνικό Κοινοβούλιο, να υπερασπιστούν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και όχι τα συμφέροντα των τραπεζιτών και του μεγάλου κεφαλαίου» αναφέρουν 29 πολίτες των Χανίων.

Το εξώδικο έχει αποδέκτες τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, Σήφη Βαλυράκη, Ευτύχη Δαμιανάκη και Ευαγγέλια Κουρουπάκη, ενώ κοινοποιείται και στον βουλευτή Χρήστο Μαρκογιαννάκη.

Ο κ. Κουβάτσος, Χανιώτης που υπογράφει το εξώδικο, σημειώνει ότι «εκτός από τους 29 που το αποστέλλουν, το έχουν συνυπογράψει και δεκάδες ακόμα πολίτες των Χανίων».

Απάντηση στο εξώδικο έδωσε με γραπτή της δήλωση η βουλευτής ΠΑΣΟΚ Χανίων Ευαγγελία Κουρουπάκη, επισημαίνοντας πως «η πολιτική δεν ασκείται με εξώδικα και νομικίστικους όρους, ειδικά όταν πρόκειται για την σωτηρία της πατρίδας».

Στην απάντηση της, η κ. Κουρουπάκη αναφέρει: «Μετά από επικοινωνία που είχα με τον δικηγόρο Χανίων κ. Χατζημιχελάκη, ο οποίος είναι ένας από τους 30 υπογράφοντες την εξώδικο διαμαρτυρία, που με δικαστικό επιμελητή μου επεδόθη και αφού με διαβεβαίωσε ότι δεν βρισκόμαστε σε αντιπαράθεση-διαμάχη με κάποια οργανωμένη ομάδα πολιτών, αλλά απλά 30 φίλοι, μεταξύ τους Χανιώτες, θέλησαν να επιστήσουν την προσοχή στους κυβερνητικούς βουλευτές του νομού, τον ευχαριστώ ιδιαίτερα.

»Ακόμη, ευχαριστώ και τους υπόλοιπους 29 συμπολίτες μου για τις νομικές συμβουλές και πληροφορίες που μου δίνουν μέσω του εγγράφου. Δηλώνω δε, ότι παραμένω σταθερή στην άποψή μου, ότι η πολιτική δεν ασκείται με εξώδικα, νομικούς και νομικίστικους όρους, πολύ δε περισσότερο όταν πρόκειται για τη σωτηρία της πατρίδος».

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με άλλα λόγια ότι και να λέτε εσείς εγώ θα κάνω αυτό που νομίζω. Αντίστοιχα όμως και οι πολίτες όταν έρθει η ώρα, σύντομα ή αργότερα, να κάνουν και αυτοί αυτό που νομίζουν και να δείξουν στην κυρία βουλευτή ότι αυτοί είναι οι εντολείς της και όχι η κουρούπα(κη) της. Εν πάσι περιπτώσει αν έχει δίκιο η βουλευτής ας το αποδείξει μιλώντας ανοιχτά  χώρις φόβο και πάθος, μιας και πιάσαμε και τα δικαστικά, στους πολίτες που ΨΗΦΙΖΟΥΝ και ας μην το παίζει βαρύ πεπόνι.

MAX KAISER Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΟΝΤΑΡΙΣΕ ΣΤΗΝ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ

Πώς η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου ξεπουλά την Ελλάδα στο Ισραήλ

«Μπαράζ» σκοτεινών υποθέσεων, με κοινό παρονομαστή τη –με συνοπτικές διαδικασίες- παραχώρηση «φιλέτων» της ελληνικής οικονομίας σε συγκεκριμένα ισραηλινά ιδιωτικά συμφέροντα αποκαλύπτει σήμερα το newsbomb. Υποθέσεις, με τουλάχιστον «περίεργες» και στα όρια της νομιμότητας μεθόδους, που θα προκαλέσουν σάλο. Και ρωτάμε ευθέως: αληθεύει ότι επιχειρείται να περάσουν σε συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα που εδρεύουν στο Ισραήλ:

1. το μονοπώλιο ουσιαστικά των φαρμακείων στην Ελλάδα;
2. ο έλεγχος ουσιαστικά του ΟΠΑΠ, της πλέον «χρυσοφόρας» εταιρείας του ελληνικού Δημοσίου;
3. το μονοπώλιο ουσιαστικά της προμήθειας φαρμάκων στα ελληνικά νοσοκομεία;
4. έκταση φιλέτο, ιδιοκτησίας του ΕΟΤ σε ένα από τα πιο τουριστικά νησιά, όπου η γη αξίζει περισσότερο από χρυσάφι;

Αν επρόκειτο για μία ή δύο περιπτώσεις μπορεί και να δεχόμασταν, καλόπιστα, ότι πρόκειται περί σύμπτωσης. Οι τέσσερις, όμως, δεν αφήνουν αμφιβολία ότι εντάσσονται σε κάποιο «σκοτεινό» και συνολικό σχέδιο για την άλωση της ελληνικής οικονομίας από συγκεκριμένα ισραηλινά ιδιωτικά συμφέροντα. Και ένα τέτοιο project δε μπορεί παρά να έχει καθοδηγητή σε υψηλότατο επίπεδο της κυβέρνησης Παπανδρέου. Κι ας μη μας πει κανείς ότι όλα αυτά εντάσσονται στην περίφημη στρατηγική προσέγγιση με το Ισραήλ. Για εξυπηρέτηση συγκεκριμένων ιδιωτικών συμφερόντων που εδρεύουν στο Ισραήλ πρόκειται, με διευθετήσεις που κινούνται εκτός των περιθωρίων του υγιούς ανταγωνισμού, ενώ προκαλούν εύλογα ερωτήματα κατά πόσον κινούνται ακόμη και εντός του νομικού πλαισίου. Σε κάθε περίπτωση, απαιτούν άμεσες και σαφείς εξηγήσεις από την κυβέρνηση Παπανδρέου.

Αποκάλυψη νο 1: Πίσω από τις διακηρύξεις και τα μεγάλα λόγια για την απελευθέρωση του επαγγέλματος του φαρμακοποιού, που προκάλεσε σημαντικές αντιδράσεις από τον κλάδο και πολυήμερες απεργίες στα φαρμακεία και φυσικά πολλές συζητήσεις, δεν κρύβεται μια συγκεκριμένη προτεραιότητα της τρόικας, ούτε φυσικά πλεονέκτημα για την ανάπτυξη και τα δημόσια οικονομικά. Πολύ περισσότερο, το περίφημο «άνοιγμα» αυτό δεν λειτουργεί προς όφελος του ασθενή ή του συνταξιούχου, όπως επικοινωνιακά προβλήθηκε. Το αντίθετο. Υπάρχει μια συμφωνία, που δεν συσχετίζεται με την αναβάθμιση των σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ, αλλά -σύμφωνα με απολύτως αξιόπιστες πηγές- αποτελεί προϊόν ιδιωτικών διαβουλεύσεων από την περίοδο του 2009, ανάμεσα στον κύκλο Παπανδρέου και συγκεκριμένης εταιρείας, ισραηλινής προέλευσης, η οποία διεθνώς ειδικεύεται στις αλυσίδες φαρμακείων, που έχει στην ιδιοκτησία της. Ποιο ήταν το σχέδιο που υλοποιείται, μέσα από την τάχα απελευθέρωση του επαγγέλματος του φαρμακοποιού; Το απόλυτο μονοπώλιο στην ιδιοκτησία των φαρμακείων, με την εξαγορά θέσεων και φαρμακείων σε ολόκληρη την επικράτεια, που θα περάσουν στη διάθεση της συγκεκριμένης εταιρείας, όπως σήμερα υπάρχουν οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ για παράδειγμα. Οι πληροφορίες μιλούν για 290-300 φαρμακεία σε ολόκληρη την Ελλάδα. To Newsbomb γνωρίζει το όνομα της συγκεκριμένης εταιρείας και θα το αποκαλύψει σύντομα.
Τι σημαίνει το μονοπώλιο αυτό στα φαρμακεία; Πρώτον, οι περισσότεροι φαρμακοποιοί στη χώρα μας θα μετατραπούν σε υπαλλήλους της συγκεκριμένης εταιρείας ή θα μείνουν στην ανεργία. Δεύτερον, οι τιμές των φαρμάκων, οι οποίες σημειωτέον στην Ελλάδα είναι σαφώς πιο χαμηλές από τις περισσότερες χώρες της ευρωζώνης, θα καθορίζονται από τη συγκεκριμένη εταιρεία, μονοπωλιακής θέσης. Τρίτον, τόσο οι πολίτες όσο και οι επερχόμενες κυβερνήσεις , αλλά και οι φαρμακευτικές εταιρείες, θα τεθούν υπό την ομηρία των επιλογών και των οικονομικών συμφερόντων μιας και μόνον πολυεθνικής. Ούτε καν καρτέλ δεν θα υπάρχει. Τέταρτον, όπως πολλές φορές είχε καταγγελθεί και από τους συλλόγους των φαρμακοποιών, δεν θα υπάρχουν εγγυήσεις για τις καλές υπηρεσίες ή για την εξυπηρέτηση των ασθενών, ακόμη και σε προσωπικό επίπεδο εμπιστοσύνης, όπως μέχρι σήμερα. Τέλος, η αγορά ολόκληρη θα «κλείσει» σε απόλυτο βαθμό και ο ανταγωνισμός θα καταστεί απολύτως ανύπαρκτος.

Αποκάλυψη νο 2: Αφορά στην πώληση του 34% του ΟΠΑΠ, στο πλαίσιο του μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Στρατηγικής και των αποκρατικοποιήσεων που έχουν προαναγγελθεί. Έχει ήδη αναγγελθεί από το υπουργείο Οικονομικών η πρόθεση για την εκποίηση πακέτου μετοχών της «χρυσοφόρας» εισηγμένης του δημοσίου, του ΟΠΑΠ. Αυτό που δεν έχει εξηγηθεί είναι τι έκανε στο τελευταίο του ταξίδι του στο Ισραήλ, ο αρμόδιος υπουργός Πολιτισμού κ. Παύλος Γερουλάνος και ποιο το παρασκήνιο της απόφασης απευθείας πώλησης της στρατηγικής μειοψηφίας του ΟΠΑΠ, στη λογική μάλιστα της διακηρυγμένης επέκτασης των δραστηριοτήτων του στο διαδίκτυο, γεγονός που απεδέχθη και με τον πλέον επίσημο τρόπο ο κ. Γερουλάνος στο Κοινοβούλιο. Συγκεκριμένα, ο υπουργός Πολιτισμού απαντώντας σε ερώτηση δήλωσε: «Συναντηθήκαμε με απόλυτη διαφάνεια με δύο εταιρείες στο Ισραήλ, που έχουν τη δυνατότητα να δώσουν ώθηση στον ΟΠΑΠ σε δραστηριότητες που σήμερα δεν διαθέτει». Οι δύο εταιρείες στις οποίες αναφέρεται ο κ. Γερουλάνος είναι απολύτως συγκεκριμένες: οι «888 Holdings PLC» και «Playtech», υψηλόβαθμα στελέχη των οποίων βρίσκονται σε συνεχή διαβούλευση με την διοίκηση του ΟΠΑΠ, αφού το deal ουσιαστικά «κλείδωσε» με την επίσκεψη του διευθύνοντός συμβούλου του ΟΠΑΠ κ. Γ. Σπανουδάκη στο Ισραήλ και τις συνεννοήσεις που είχε εκεί με τις εταιρείες. Πάντως, και σε κάθε περίπτωση, προκύπτουν ζητήματα αθέμιτου ανταγωνισμού, απευθείας πώλησης της στρατηγικής μειοψηφίας του ΟΠΑΠ και εν πάση περιπτώσει βάσιμη υποψία για μυστικά deals μεταξύ κυβερνητικών – μεσαζόντων και πολυεθνικών εταιρειών. Αλήθεια, ο κ. Παπανδρέου γνωρίζει τι κάνει η «αυλή των εμπίστων» του και, αν ναι, μπορεί να πει και στους Έλληνες ποιοί είναι οι κανόνες του παιχνιδιού ;

Αποκάλυψη νο 3: Συμπληρώνει το πρώτο και καταλήγουμε σε έναν ολοκληρωτικό έλεγχο της αγοράς φαρμάκου. Αφορά στις προμήθειες των νοσοκομείων και τους τελευταίους μειοδοτικούς διαγωνισμούς σε αυτά. Παρατηρείται ως φαινόμενο επαναλαμβανόμενο, ότι η ισραηλινών συμφερόντων και από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές στον κόσμο , με την επωνυμία TEVA, η οποία ειδικεύεται σε αντιγραφές φαρμάκων, κερδίζει αρκετούς –έως περιέργως πολλούς- από τους διαγωνισμούς στα νοσοκομεία της χώρας.
Κάθε φορά -και αυτό πλέον αποτελεί εξαιρετικά περίεργη διαδικασία- εμφανίζεται με τιμή κατά τι χαμηλότερη από την πλέον χαμηλή τιμή προσφοράς που προτείνει ελληνική εταιρεία. Αποτέλεσμα; Παίρνει αυτή τους διαγωνισμούς. Ευλόγως, λοιπόν, τίθεται το ερώτημα κατά πόσον η εταιρεία TEVA έχει εσωτερική πληροφόρηση. Μήπως, δηλαδή, κάποιοι της διοχετεύουν τη χαμηλότερη τιμή των ανταγωνιστών, για να «χτυπήσει» τον διαγωνισμό με τη χαμηλότερη προσφορά. Με δεδομένη την διασπορά των νοσοκομείων και των διαφορετικών διοικήσεων που προκηρύσσουν τους διαγωνισμός, μοιάζει παράλογο να έχει πρόσωπα με εσωτερική πληροφόρηση σε κάθε νοσοκομείο. Αντίθετα είναι εμφανές ότι η τυχόν εσωτερική της πληροφόρηση πρέπει να προέρχεται είτε από κυβερνητικό στέλεχος του αρμόδιου υπουργείου, είτε από κρατικούς λειτουργούς στα ανώτατα στάδια της γραφειοκρατίας. Αν αποκαλυφθεί ότι έτσι έχουν τα πράγματα, μιλάμε για τεράστιο σκάνδαλο πολιτικοοικονομικής διαφθοράς και για εμφανή και προϋπολογισμένη προσπάθεια απαξίωσης των ελληνικών φαρμακευτικών βιομηχανιών, προς όφελος μιας και μόνον πολυεθνικής, που αν συνεχίσει με τον τρόπο αυτό να αναλαμβάνει τις προμήθειες των νοσοκομείων στα φάρμακά, θα μείνει μόνη της στην αγορά, Προσοχή και εδώ, όπως και στο προηγούμενο ζήτημα. Ένας κλάδος, μία εταιρεία, ολόκληρη η ελληνική επικράτεια. Ποιος ή ποιοί θα είχαν τη δυνατότητα να «στήσουν» ένα τέτοιο έργο, κ. Παπανδρέου; Μήπως κάποιοι πολύ υψηλά ιστάμενοι έχουν μπει σε ένα νέο κύκλο από μίζες και «μαύρα ταμεία», την ίδια στιγμή που η Ελλάδα βρίσκεται στο όριο της χρεοκοπίας και ζητούνται συνεχώς θυσίες από τους εργαζόμενους; Αναλάβετε τις ευθύνες σας ως Πρωθυπουργός και απαντήστε μας.

Αποκάλυψη νο 4: Πηγές που γνωρίζουν πολύ καλά την τουριστική αγορά, αποκαλύπτουν στο newsbomb ότι προωθείται η πώληση τεράστιας έκτασης που σήμερα ανήκει στον ΕΟΤ και βρίσκεται σε ένα από τα ελληνικά νησιά που φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις των τουριστικών προορισμών παγκοσμίως. Η συναλλαγή έχει στο μέρος του αγοραστή συγκεκριμένη ιδιωτική ισραηλινή εταιρεία, παγκόσμιας εμβέλειας στον ξενοδοχειακό κλάδο. Προωθείται, δε, με απευθείας πώληση, χωρίς την προκήρυξη διεθνούς πλειοδοτικού διαγωνισμού, ο οποίος είναι βέβαιον ότι θα προσέλκυε τεράστιο ενδιαφέρον και –νομοτελειακά- θα αύξανε το τίμημα και άρα το όφελος για το καταταλαιπωρημένο ελληνικό δημόσιο. Αν, μάλιστα, επιβεβαιωθεί η –πολύ αξιόπιστη- πληροφορία ότι η συγκεκριμένη έκταση (εκατοντάδες στρέμματα, σε ένα τοπίο απίστευτου φυσικού κάλους) θα πωληθεί αντί πινακίου φακής, τότε μιλάμε για σκάνδαλο πρώτου μεγέθους.
Πηγή

Η ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟ 1843

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ

Ο ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΟΥ ΌΘΩΝΑ

Ακόμα πριν σκοτωθεί ο Καποδίστριας, οι «προστάτιδες» δυνάμεις άρχισαν να ψάχνουν για βασιλιά. Κι οι ντόπιοι αστοκοτζαμπάσηδες τα μάτια τους τα 'στρεφαν κατά την Ευρώπη, περιμένοντας από τους δυνατούς να τους βγάλουν από το χάος, που είχαν βυθίσει τη χώρα. Ξένοι και ντόπιοι κυρίαρχοι καταλάβαιναν ότι τους ήταν απαραίτητος ένας ξένος βασιλιάς, για να επιβάλουν πρώτα πρώτα την «τάξη» στο εσωτερικό, κάνοντας το λαό να πιστέψει στην αρχή πώς ο καινούργιος άρχοντας θα 'φερνε του πουλιού το γάλα, για να μπορέσουν υστέρα να εκμεταλλευτούν την καινούργια χώρα με άνεση.

Έτσι άρχισαν, λοιπόν, οι έρευνες για βασιλιά, και στην αρχή βρήκαν ένα Λεοπόλδο του Σάξ-Κοβούργου. Ό Καποδίστριας, όμως, έχοντας τη φιλοδοξία να μείνει ισόβιος Κυβερνήτης, τον κατάφερε με τα πολλά να μη δεχτεί το στέμμα. Ύστερα από την άρνηση του Λεοπόλδου, βιάστηκαν να βρουν όπως-όπως έναν άλλο βασιλιά. Σκέφτηκαν πρώτα το γιο του Ναπολέοντα, μα ο Γάλλος βασιλιάς δεν τον ήθελε γιατί θα ήταν υποχρεωμένος να τον ονομάζει -όπως συνήθιζαν οι βασιλιάδες- «αδερφό» του! Τότε μερικοί, -από τους πρώτους κι ο Έυνάρδος- πρότειναν τον Όθωνα κι οι Μεγάλες Δυνάμεις τον δέχτηκαν πρόθυμα, τους Έλληνες ούτε τους ρώτησε κανείς. Ποιους να ρωτήσουν, άλλωστε, αφού οι αστοκοτζαμπάσηδες συνέχιζαν το αντεθνικό τους όργιο και διαιρεμένοι ακόμα σε τρεις μερίδες, πράκτορες των ξένων, ματοκυλούσαν το λαό και είχαν κυριολεκτικά λυσσάξει ποια από τις τρεις θα πάρει την εξουσία, για να την κρατήσει με τον ερχομό του καινούργιου ηγεμόνα, οποιοσδήποτε κι αν ήταν αυτός.

Το παρακάτω επεισόδιο αποδείχνει ότι τους είχε ξεφύγει πια κάθε ηθικό χαλινάρι και δεν τους έμενε ούτε κουκούτσι εθνικής συνείδησης. Οι πράκτορες της τσαρικής Ρωσίας Μεταξάς, Ζαΐμης και Σία συνεννοήθηκαν με το Ρώσο ναύαρχο Ρίκορδ, να τον κάνουν κυβερνήτη της Ελλάδας. Του ναύαρχου του καλάρεσαν, φαίνεται, τα μεγαλεία κι όταν οι ντόπιοι πράκτορές του, παίρνοντας μαζί και τη Γερουσία, καταφύγανε στο Άστρος, πήγε κι αυτός εκεί για να πάρει, το χρίσμα του Κυβερνήτη. Τότε όμως οι Έλληνες «φίλοι» του του 'σκασαν το παραμύθι, ζητώντας του να πληρώσει 200.000 φράγκα για την εκλογή και τα έξοδα της καινούργιας κυβέρνησης. Αλλά ο φιλόδοξος τυχοδιώκτης, μόλις είδε με τί ληστές είχε να κάνει, πήρε δρόμο κι οπού φύγει φύγει!

Τα τέτοια γεγονότα ανάγκασαν τις «προστάτιδες» δυνάμεις να βιαστούνε στην εκλογή του Όθωνα, χωρίς να τους καίγεται καρφί αν ο καινούργιος βασιλιάς ήταν ένα ηλίθιο παιδαρέλι, ούτε επίσης τους ένοιαζε για το αν ήταν ολότελα ξένος με την ψυχή, τους πόθους, τους καημούς και τα βάσανα του λαού, που θα κυβερνούσε. Κι ο πολύπαθος τούτος λαός, μες στην απελπισία του και τη συγκινητική του απλοϊκότητα, πίστεψε τον άρχοντα που του επέβαλαν κάτι περισσότερο από το Μεσσία και τον υποδέχτηκε πραγματικά μετά βαΐων και κλάδων. Οι λογιότατοι κι οι Φαναριώτες, παραμερίζοντας τα εσωτερικά προβλήματα, ανάλαβαν από τότε να πείσουν τις λαϊκές μάζες ότι έρχεται ο συνεχιστής του Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου, του Μαρμαρωμένου Βασιλιά, για να ζωντανέψει τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, να πραγματοποιήσει τη Μεγάλη Ιδέα.

Όνειρα ψεύτικα, ελπίδες έξω από κάθε πραγματικότητα, πόθοι άπιαστοι, όλα μαζί τα συναισθήματα πού γεννάει στους λαούς η δυστυχία, όταν δεν είναι δυνατό να δοθεί σ' αυτήν επαναστατική διέξοδος, πλημμύριζαν και παράσερναν του λαού την ψυχή.

Κι ο Όθωνας με τους προστάτες του πόσο φροντίσανε γι' αυτό το λαό ! Κατεβαίνοντας στην Ελλάδα, πήρε μαζί του να μας φέρει και κάμποσα δώρα. Πρώτα πρώτα τους Βαυαρούς του, δηλαδή το στρατό, τους σακαράκηδες, τους τρεις αντιβασιλιάδες και κοντά σ' αυτούς είχε κολλήσει, στη συνοδεία του κι ακριδολόι ολόκληρο από τυχοδιώκτες, κερδοσκόπους, τοκογλύφους, χρεοκοπημένους «σοφούς» και κάθε καρυδιάς καρύδι. Κι ακόμα, μόλις πάτησε το ποδάρι του στ' 'Ανάπλι, «ξένοι πάσης εθνικότητας», λέει ένας ξένος ιστορικός, «συνέρρευσαν είς την πόλιν. Εις τούτους προσετέθησαν τυχοδιώκται από όλα τα μέρη της Εγγύς Ανατολής, οί όποιοι ήρχοντο δια να εύρουν εργασίαν ή δια να κερδίσουν χρήματα με το καλό ή με το κακό». Και το κυριότερο δόλωμα πού τράβαγε όλο τούτον τον κόσμο στη χώρα μας ήταν ένα άλλο μεγάλο δώρο πού μας έφερνε ο Όθωνας.

ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ ΤΩΝ 60 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ

Στο ΄Αργος, υστέρα από τη δολοφονία του Καποδίστρια, μαζεύτηκε ή Ε' Εθνοσυνέλευση το Δεκέμβρη του 1831 κι εψήφισε πάλι άλλο «πολιτικό σύνταγμα της Ελλάδας». Το άρθρο 246 ορίζει ότι «ο ηγεμών δεν ημπορεί να τάξη κανένα φόρον, δασμόν, ή δόσιμον ή είσπραξιν οποιανδήποτε ή δάνειον να κάμη, χωρίς νόμους ή ψηφίσματος συζητηθέντος και παραδεχθέντος υπό του νομοθετικού σώματος». Αυτά όμως οι ξένοι τα 'γραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια, γιατί σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Φλεβάρη του 1830, οι τρεις «προστάτιδες» δυνάμεις, φέρνοντας το βασιλιά, αναλάβαιναν την υποχρέωση να εγγυηθούν ένα δάνειο, που δεν θα ξεπερνούσε τα 60 εκατομμύρια.

Η Ιστορία αυτού του δανείου είναι μεγάλη, μα πολύ μεγαλύτερη είναι η ξετσιπωσιά κι η παλιανθρωπιά όσων ανακατεύτηκαν σ' αυτή την ιστορία. Ας ιδούμε τα πράγματα με τη σειρά.

Το δάνειο είχε κανονιστεί από τον καιρό της εκλογής του Λεοπόλδου και θα δινόταν σε τρεις δόσεις από 20 εκατομμύρια φράγκα. Στην αρχή θα 'βγαινε μόνο η πρώτη δόση και η καθεμιά δύναμη εγγυότανε την πληρωμή του 1/3 από το χρονιάτικο χρεολύσιο και τους τόκους. Οι δύο άλλες δόσεις θα 'βγαιναν ανάλογα με τις ανάγκες του βασιλιά και του βασιλείου του κι υστέρα από συνεννόηση με τις τρεις δυνάμεις. Οι εγγυήσεις όμως που απόσπασαν οι «προστάτες» μας, οι φύλακες-άγγελοί μας, σήμαιναν την οικονομική και πολιτική υποδούλωση της χώρας μας σε δαύτους, γιατί υποχρέωναν την Ελλάδα να διαρρυθμίσει με τέτοιον τρόπο τις πρώτες πρόσοδες του κράτους, ώστε τα πραγματικά έσοδα του Δημόσιου Ελληνικού Ταμείου να διατίθενται πριν άπ' όλα για την εξυπηρέτηση του δανείου και να μη χρησιμοποιηθούν σε καμιά περίπτωση για κανέναν άλλο σκοπό, αν δεν εξασφαλιστούν τα τοκοχρεολύσια, που 'χαν εγγυηθεί οι τρεις δυνάμεις. Έτσι τώρα επιχειρούσαν την ολοκληρωτική εξάρτηση της χώρας μας και τον έλεγχο πάνω σ' αυτή, σε βαθμό πού να μην μπορεί να πάρει ανάσα.

Ο Όθωνας δέχτηκε το στέμμα της Ελλάδας, αφού προηγούμενα η Αγγλία, η Γαλλία και η Ρωσία επανάλαβαν την υπόσχεση που 'χανε δώσει και στον Λεοπόλδο για το δάνειο. Η υπόσχεση δόθηκε με τη συνθήκη που υπόγραψαν στις 7.5.32 οι τρεις δυνάμεις και η Βαυαρία! Η Ελλάδα ούτε και τώρα ρωτήθηκε, μα πάλι για ποιο λόγο να μας ρωτήσουν, αφού από το δάνειο τούτο δεν θα παίρναμε ούτε μια πεντάρα; Εμείς, όπως θα δούμε, θα το πληρώναμε μονάχα και μάλιστα θα το πληρώναμε διπλό και τρίδιπλο.

Τη μεσιτεία για το δάνειο τούτο την ανέλαβε ο οίκος Έιχταλ του Μονάχου. Αυτός όμως τη μεταβίβασε στον οίκο Αγνάδο και τούτος ο τελευταίος ανάθεσε με ιδιαίτερη συμφωνία την έκδοση του δανείου στους Ρότσιλδ, τους μεγαλύτερους τότε τοκογλύφους του κόσμου. Η έκδοση δεν ήταν δυνατό να γίνει στη χρηματαγορά του Λονδίνου, επειδή είχε σταματήσει η πληρωμή του τόκου των δανείων της ανεξαρτησίας κι η Ελλάδα είχε γραφτεί στο μαυροπίνακα των χρεοκοπημένων κρατών. Ο Ρότσιλδ ανάλαβε να το δώσει με πραγματική τιμή 94%. Και τότε παρατηρήθηκε ένα εξαιρετικό φαινόμενο, πού στην ιστορία των ελληνικών δανείων μονάχα το 1898 επαναλήφτηκε. Ή εγγύηση των δυνάμεων, οι βαριοί οροί κι οι πρωτάκουστες εγγυήσεις έδιναν τόσο μεγάλη ασφάλεια στους ομολογιούχους, ώστε η μεγάλη ζήτηση ομολογιών έκανε να βγει το δάνειο στη Γαλλία στα 111%, στην Αγγλία 116% και στη Ρωσία στα 107%. Δηλαδή από 60 εκατομμύρια, πού ήταν το ονομαστικό ποσό, έφτασε τα 64. Οι παντοδύναμοι όμως τοκογλύφοι υπολόγισαν την πραγματική τιμή πού συμφώνησαν, δηλαδή το 94%, με βάση τα 60 εκατομμύρια και όχι τα 64. Και αντί να πάρουμε κανονικά 60.160.000, πήραμε 57 μονάχα. Έτσι η πραγματική τιμή κατέβηκε στα 89% και μας φάγανε 3 εκατομμύρια, πού κανονικά ανήκανε στην Ελλάδα. Αυτά όμως είναι ανώδυνα τσιμπήματα μπροστά στις αγιάτρευτες πληγές πού ανοίχτηκαν από δω και πέρα.

ΠΩΣ ΣΠΑΤΑΛΗΘΗΚΕ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ

Από τα 57 εκατομμύρια πού κανονίστηκε να πάρουμε, οι τοκογλύφοι τραπεζίτες κράτησαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, 33 ολόκληρα εκατομμύρια για προκαταβολικούς τόκους και χρεολύσια και για τα λοιπά έξοδα του δανείου ! Οι τρεις Μεγάλες Δυνάμεις κράτησαν άλλα 2,5 εκατομμύρια φράγκα για εξόφληση των προκαταβολών πού είχανε δώσει, καθώς είδαμε, στον Καποδίστρια! 12.531.000 αποφασίστηκε να τα πάρουν οι Τούρκοι, για την εξαγορά τάχα των επαρχιών της Αττικής, της Ευβοίας και της Φθιώτιδας. Ενώ στην πραγματικότητα, όμως, κι οι Τούρκοι πήραν αέρα κοπανιστό, γιατί ο όρος αυτός της αποζημίωσης μπήκε στη συμφωνία επίτηδες για να πάρει η Τσαρική Ρωσία μιαν αποζημίωση από 6 εκατομμύρια, που είχε καταδικαστεί να της πληρώσει η Τουρκία. Τα υπόλοιπα σίγουρα θα τα πήραν οι άλλοι δύο συνέταιροι. Τώρα μας μένει ένα υπόλοιπο κάπου 9 εκατομμύρια δραχμές. Κι αυτά τα καταβρόχθισαν μέχρις εσχάτων οι Βαυαροί.

Οι αντίβασιλιάδες ΄Αρμανσμπεργκ, Μάουρερ και ΄Ευδεκ ζήτησαν επίμονα να μη διαιρεθεί το δάνειο σε τρεις σειρές κι η αίτηση τους έγινε δεκτή. Έτσι περίσσεψαν και για δαύτους μερικά εκατομμύρια πού τα πήραν προκαταβολικά για τα κυβερνητικά έξοδα κι αρχίσανε να τα ξεκοκαλίζουν πριν κατεβούνε στην Ελλάδα, όταν ακόμα βρισκότανε στο Μόναχο. « Ο ΄Αρμανσμπεργκ, ο Μάουρερ και ο ΄Ευδεκ», γράφει ο Εγγλέζος Ιστορικός Φίνλεϋ, «συνεκρότησαν εν Μονάχω σύσκεψιν καθ' ην, μεταξύ πολλών άλλων επαίσχυντων καταχρήσεων των ελληνικών χρημάτων, προσέθεσαν σχεδόν 4.500 λίρες είς τον μισθον του κόμητος ΄Αρμανσμπεργκ δια να δύναται ούτος να δίδη χοροεσπερίδας δια τους ξένους και τους Φαναριώτας»! Ο Λουδοβίκος πάλι, ο πατέρας του Όθωνα, είχε υποσχεθεί να πληρώνει τους Βαυαρούς αξιωματικούς από το ταμείο του κράτους του, αλλά κι αυτοί κι οι στρατιώτες τους πληρώθηκαν από τα λεφτά του δανείου. Τα έξοδα για δαύτους, σύμφωνα με τους επίσημους λογαριασμούς, φτάσανε τα 19 εκατομμύρια δραχμές, δηλαδή εκτός από το δάνειο έφαγαν και αρκετά εκατομμύρια από τον αναιμικό προϋπολογισμό της φτωχής και ρημαγμένης τότε χώρας μας.

Έτσι από το δάνειο του Όθωνα για την Ελλάδα ουσιαστικά δεν πήραμε ούτε ένα μονόλεφτο, ούτε μισό λεφτό ! Το 'φαγαν ίσαμε να πεις αμήν, ενώ εμείς για δεκάδες χρόνια πληρώναμε τα σπασμένα και μάλιστα τα πληρώσαμε πολύ ακριβά. Κι όμως, ένα τόσο τεράστιο ποσό έδινε τότε απεριόριστες δυνατότητες για την ολόπλευρη ανάπτυξη και πρόοδο της χώρας μας. Μα αντί γι' αυτό, το καταραμένο τούτο δάνειο κι ο βασιλιάς πού το 'φερε, μαζί με τους ασυνείδητους Έλληνες πολιτικούς, έγιναν αιτία να μεταβληθεί η Ελλάδα σε κλοτσοσκούφι των ξένων δυνάμεων και τοκογλύφων.

[...]

Η ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ

Όταν όλοι, από το βασιλιά ίσαμε το μικροκεφαλαιούχο, κοιτούσανε πώς να τοποθετήσουν τα λεφτά τους στην τοκογλυφία και την κερδοσκοπία, εύκολα μπορεί κανείς να φανταστεί σε τι φτώχεια βούλιαζε ο λαός. Από το 1840 κι εδώθε η αγανάκτηση μεγάλωνε. Οι Έλληνες, ποιος λίγο, ποιος πολύ, αρχίσανε να συναισθάνονται ότι η βασιλεία του Όθωνα δεν ήτανε τίποτα περισσότερο από ένα χάπι χρυσωμένο, πού μόλις το κατάπιε ο λαός, τότε ένιωσε την πικράδα του. Οι στρατιώτες στ' ανοιχτά παράθυρα του παλατιού ρίχνανε προκηρύξεις, πού ζητούσαν πολίτευμα συνταγματικό. Ανάμεσα στις λαϊκές μάζες αρχίσανε μεγάλες ζυμώσεις - πολλές αυθόρμητες και λίγες οργανωμένες. Ό Όθωνας, όμως, οι Βαυαροί κι οι Έλληνες υπουργοί συνέχιζαν την εγκληματική πολιτική τους, που οδηγούσε τη χώρα στην καταστροφή και την ερήμωση.

Το 1842 αύξησαν τη φορολογία για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των ξένων και να τα βγάλουν πέρα με τις ανοικονόμητες σπατάλες τους. Σκάρωσαν κι έναν καινούργιο τελωνειακό νόμο, μα ήταν τόσο περίπλοκος που στο τέλος τον παρατήσανε. Μάλιστα το Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου έγινε υπουργός των Οικονομικών κάποιος Σιλήβεργος, που ήταν παράφρονας !

Μ' όλους τους φόρους όμως, το έλλειμμα του προϋπολογισμού ξεπερνούσε τα 3 εκατομμύρια. Τα χωράφια έμεναν ακαλλιέργητα. Πολλά επαρχιακά συμβούλια διαλύθηκαν, επειδή διαμαρτυρήθηκαν για την αβάσταχτη φορολογία. Δεκατρία μέλη του συμβουλίου της Μεσσηνίας κλείστηκαν στη φυλακή, επειδή υπογράψανε μια διαμαρτυρία ενάντια στους φόρους, και, τέσσερα μέλη πού δεν την υπόγραψαν πήραν παράσημο το Σταυρό του Σωτήρας !

Κι οι Μεγάλες Δυνάμεις έκαναν ότι μπορούσανε με τους πράκτορες τους για να χειροτερέψουν την κατάσταση μας. Είχαν δημιουργήσει από τους ντόπιους πολιτικούς ξενόδουλες αντεθνικές κλίκες, πρόθυμες να προδώσουν τα συμφέροντα της χώρας μας. Ο Πάλμερστον δήλωνε ανοιχτά ότι η ανικανότητα του Όθωνα κατάντησε την Αθήνα μια «κοιτίδα μηχανορραφιών παντός είδους». Κι ο καινούργιος Εγγλέζος πρεσβευτής Λάυονς έλεγε στον πρεσβευτή της Αυστρίας : «Πραγματικώς ανεξάρτητος Ελλάς αποτελεί παραλογισμόν. Η Ελλάς είναι ή ρωσική ή αγγλική και επειδή δεν πρέπει να είναι ρωσική πρέπει να είναι αγγλική. Ο βασιλέας δεν είναι με το μέρος μας, συνεπώς είναι Ρώσος. Εγκατέλειψα την ελπίδα να σώσω τον βασιλέα, διότι οι περί αυτόν είναι ρωσόφιλοι. Είμαι έτοιμος ν' αποδείξω, αυτήν την στιγμήν, ότι ο βασιλεύς είναι ηλίθιος: η απόδειξις ευρίσκεται είς τα αρχεία μας» (είχε τις εκθέσεις των Ευρωπαίων γιατρών πού εξέτασαν τον Όθωνα). «Περιμένω τώρα την 31ην Μαρτίου οπότε το τοκοχρεωλύσιον του δανείου καθίσταται απαιτητόν. Νομίζω ότι τα εκατάφερε καλά με τον προϋπολογισμό του για το 1838. Ε λοιπόν ! Έγραψα είς τον Πάλμερστον ότι η όλη υπόθεσις αποτελεί ψευδός. Η χρεωκοπία επίκειται, σας βεβαιώ, και είμαι ευχαριστημένος» ! Τα λέει τόσο καθαρά ο πρεσβευτής πού τα λόγια του δεν χρειάζονται κανένα σχόλιο.

Ήρθε, λοιπόν, κι η χρεοκοπία, αφού όλοι έκαναν «το κατά δύναμη» για να την προκαλέσουν.

Το 1843 η κυβέρνηση δήλωσε ότι δεν μπορούσε να πληρώσει το τοκοχρεολύσιο του δανείου του 1833. Ή Ελλάδα βρέθηκε πολύ φτωχότερη άπ' ό,τι ήτανε την ήμερα πού 'κανε το δάνειο. Τώρα το χρέος είχε φτάσει τα 90 εκατομμύρια από 60. Και με έσοδα 14 εκατομμύρια έπρεπε κάθε χρόνο να πληρώνει για μια δόση 6 εκατομμύρια, δηλαδή τα 43%! Οι «προστάτιδες δυνάμεις» πήραν τότε τα μέτρα τους. Όχι βέβαια για να μας σώσουν, αλλά για ν' αρπάξουν ό,τι είχε απομείνει.

Στο Λονδίνο έγινε μια σύσκεψη πριν από τη χρεοκοπία και οι πρεσβευτές των δυνάμεων ανάγκασαν την ελληνική κυβέρνηση να συγκροτήσει μια επιτροπή για να κάνει έρευνα πάνω στα έξοδα του προϋπολογισμού. Στην επιτροπή μπήκε κι ο τρελο-Σιλήβεργος! Επίσης το Φλεβάρη του 1843 υπογράφτηκε μια σύμβαση, που μάζευε τα χρέη μας στον πατέρα του Όθωνα σε 2.667.771 δρχ., χώρια εκείνα που ξοδεύτηκαν για το παλάτι. Και σαν να μη μας έφταναν τ' αλλά, ορίστηκε κι αυτών η πληρωμή με δόσεις από το 1842-1847.

Κι υστέρα από την κήρυξη της χρεοκοπίας, οι τρεις δυνάμεις που είχαν εγγυηθεί το δάνειο υπογράψανε στο Λονδίνο το Μάη του 1843 ένα πρωτόκολλο κι αποφασίσανε να επέμβουνε στα εσωτερικά μας, ν' αναγκάσουν την κυβέρνηση να κάνει οικονομίες, για να τους πληρώσει και να τους παραχωρήσει τις εισπράξεις του τελωνείου της Σύρας. Δηλαδή ανοιχτό οικονομικό και πολιτικό έλεγχο. Οι Βαυαροί κι Έλληνες «ιθύνοντες» δεν είχαν καμίαν αντίρρηση.

Τότε όμως ξέσπασε η λαϊκή θύελλα. Ό λαός πήρε το λόγο!

ΤΟ 1843 ΚΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ

Οι λαϊκές μάζες είχαν πια απαυδήσει από την πολιτική του Όθωνα και των αντιβασιλιάδων. Πίστεψαν ότι ο ερχομός τους θα συνοδευότανε με μιαν εθνική ανάσταση. Περίμεναν το βασιλιά για να χορτάσουν, όπως πίστευαν, το ψωμί κι είδανε στο τέλος ότι τους άρπαξαν και τα λίγα ψίχουλα που τους απόμεναν. Έχυσαν ποτάμι το αίμα για να λευτερωθούν από τους Τούρκους κι έβλεπαν ότι τώρα σκλαβώθηκαν στους Βαυαρούς, τους ξένους τραπεζίτες και τους ντόπιους συνεργάτες τους. Γι' αυτό κι η εξέγερση του '43 πήρε μεγαλειώδη χαρακτήρα και στράφηκε όχι μονάχα εναντίον του Όθωνα, μα και σ' όλους τους ξένους γενικά.

Ο λαός, κοντά στο σύνταγμα και τις λαϊκές ελευθερίες, απαίτησε το διώξιμο των Βαυαρών, το σταμάτημα της πληρωμής του βαριού τοκοχρεολύσιου για δάνειο που δεν πήραμε κι ανάγκασε την Εθνοσυνέλευση ν' αμφισβητήσει, με ψήφισμά της τη νομιμότητα των δανείων του Λουδοβίκου.

Μπροστά στο λαϊκό τούτο ξέσπασμα, οι Μεγάλες Δυνάμεις αναγκαστήκανε να βάλουν την ούρα στα σκέλια και να παραιτηθούνε από τα σχέδια τους για την επιβολή οικονομικού ελέγχου. Τώρα έπρεπε να σωθεί ο θρόνος. Κι ο Λάυονς, ξεχνώντας τις απειλές του, έκανε το καθετί για να μην πέσει ο Όθωνας. Αυτό επέβαλε τούτη τη στιγμή το συμφέρον τους. Όσο για τ' αλλά, δεν χάθηκε ο κόσμος. Αφού δεν μπόρεσαν με τους Βαυαρούς να μας καταφέρουν να τους πληρώσουμε το δάνειο πού δεν πήραμε, θα προσπαθούσαν τώρα να το πετύχουνε με τους Έλληνες υπουργούς και πρωθυπουργούς.

Η λαϊκή εξέγερση του '43, μ' όλη της την έκταση, δεν πέτυχε να λύσει κανένα πρόβλημα αστικοδημοκρατικό. Έλειπε το συνειδητό κι οργανωμένο προλεταριάτο κι οι λαϊκές μάζες έμειναν ακαθοδήγητες. Οι αστοί έμποροι και τραπεζίτες είχανε πια μπλεχτεί και δεθεί σ' ένα μπλοκ αξεχώριστο -με κοινά συμφέροντα- μαζί με τους τσιφλικάδες-κοτζαμπάσηδες, τα μεγάλα τζάκια που καπηλεύτηκαν τον αγώνα του 1821. Έτσι, οι πρώτοι εκμεταλλεύτηκαν το λαϊκό κίνημα για να στεριώσουν και να πλατύνουν τη θέση τους μέσα στον κρατικό οργανισμό και τη διακυβέρνηση της χώρας.

Ύστερα από το 1843, οι Βαυαροί περάσανε βέβαια στα παρασκήνια. Στην κυβέρνηση όμως ήρθαν από δω και πέρα οι Μεταξάς, Μαυροκορδάτος, Κωλέττης, Κουντουριώτης, Λόντος - όλοι γνωστά ονόματα και παλιές γνωριμίες. Άλλαξε δηλαδή ο Μανολιός κλπ. κλπ. Σήμα κατατεθέν της πολιτικής τους είναι το ροκάνισμα του δημόσιου ταμείου, οι φόροι, τα ρουσφέτια, οι καλπονοθείες και το ξεπούλημα της χώρας στους ξένους. Θα 'ναι απαραίτητο για την ιστορία μας να χαράξουμε μερικές χοντρές πινελιές από την τέτοια πολιτική τους.

Με την ψήφιση του καινούργιου συντάγματος, στην πολιτική σκηνή εμφανίστηκαν τρία κόμματα -το εγγλέζικο, το γαλλικό και το ρούσικο- πού τα κινούσαν από τα παρασκήνια σαν μαριονέτες οι πρεσβευτές των τριών δυνάμεων. Ανάμεσα σε δαύτους μάλιστα άρχισε τώρα ένας άγριος ανταγωνισμός για το ποιος θα βάλει δικό του πρωθυπουργό. Στο τέλος επικράτησε ο Λάυονς κι έγινε πρόεδρος της κυβέρνησης ο αρχηγός του εγγλέζικου κόμματος Μαυροκορδάτος, που είχε ανοιχτά κηρυχτεί εχθρός του λαϊκού ξεσηκώματος του 1843. Τότε η γαλλική κυβέρνηση έδωσε εντολή στον πρεσβευτή της Πεσκατόρι να υποστηρίξει με κάθε μέσο τον Κωλέττη, αρχηγό του γαλλικού κόμματος, για να ρίξουν τον Μαυροκορδάτο. Κάτι τέτοιες ευκαιρίες τις περίμενε ο Κωλέττης σαν μεγάλη λαμπρή. Απόσπασε από τον Πεσκατόρι 10.000 φράγκα για να πληρώνει ιδιαίτερη σωματοφυλακή κι έβαλε αρχηγό της ένα διάσημο ληστή! Ό Λάυονς όμως, για να μην υστερήσει σε γενναιοδωρία, έκοψε στον Μαυροκορδάτο ένα κοντύλι από 285 λίρες, για να πληρώνει κι αυτός σωματοφυλακή και χρέωσε το ποσό τούτο στο κοντύλι της μυστικής υπηρεσίας. Σε τι σημείο είχανε ξεπέσει οι «Έλληνες» πολιτικοί!

Σε λίγο πού προκηρύχτηκαν οι εκλογές, το κάθε κόμμα για να τις κερδίσει δεν υποχώρησε ούτε μπροστά στα πιο αισχρά μέσα. Όλους όμως τους ξεπέρασε ο Μαυροκορδάτος, πού 'χε και την εξουσία στα χέρια του. Ο υπουργός του -και της Δικαιοσύνης, μάλιστα- Λόντος έστειλε ένα γράμμα στις αρχές της Πάτρας και τις διέταξε να εξασφαλίσουν την εκλογή του με κάθε μέσο και θυσία !

Τον Αύγουστο όμως του 1844 έπεσε ο Μαυροκορδάτος κι ο βασιλιάς κάλεσε τον Κωλέττη να φτιάσει κυβέρνηση. Αυτός, λοιπόν, τότε πήγε στα ανάκτορα με την άμαξα του Γάλλου πρεσβευτή! Έμεινε στην εξουσία ίσαμε το 1847 κι η περίοδος της διακυβέρνησης της Ελλάδας από δαύτον -μέγα φαγά των δανείων της ανεξαρτησίας- αποτέλεσε μιαν από τις πιο μαύρες σελίδες της Ιστορίας μας. «Οι ιδέες του για τη διακυβέρνηση της χώρας» -γράφει ένας ξένος συγγραφέας- «στηρίζονταν στις αρχές του πρώην αφέντη του Άλη-Πασα, στην εξαγορά των συνειδήσεων και στις καταχρήσεις του δημοσίου χρήματος». Ευτυχώς που πέθανε το 1847 και τότε ο γραμματέας της γαλλικής πρεσβείας -πού τόσο τον υποστήριζε- έγραφε στην αδερφή του «περί του μεγάλου ανδρός δεν γίνεται περισσότερος λόγος άπ' ο,τι για έναν ψόφιο τράγο». Ό Όθωνας όμως έγραφε στον αδερφό του: «Για μένα εξακολουθεί ίσαμε ένα βαθμό να ζει. Είναι ο δάσκαλος μου»! Κι έτσι τώρα την Ελλάδα την κυβερνούσε η σκιά του Κωλέττη, μαζί με τα καπρίτσια και τις μηχανορραφίες της Αμαλίας, πού στάθηκε ο δεύτερος πολιτικός δάσκαλος του ηλίθιου βασιλιά.

Ό υπουργός των Στρατιωτικών Τζαβέλας έγινε πρωθυπουργός το 1847 και το Μάρτη του 1848 αντικαταστάθηκε από τον Κουντουριώτη, πού ως υπουργός των Εσωτερικών είχε πριν από λίγα χρόνια καταδικαστεί για παραχάραξη. Όσο για λαϊκές ελευθερίες και σύνταγμα ούτε συζήτηση. Ελεύθεροι ήταν μονάχα το κόμμα πού βρισκότανε στην αρχή και οι μπράβοι του. Ο λαός είχε φτάσει πάλι σε απόγνωση.

Οι μικροεξεγέρσεις ήταν συχνότατες. Ιδιαίτερα το 1848 ξέσπασαν και στην Ελλάδα πολλές άγνωστες στις λεπτομέρειές τους τοπικές εξεγέρσεις. Όλες όμως ή τις έπνιγαν στο αίμα ή τις εκμεταλλεύονταν για λογαριασμό τους οι πολιτικάντες. Μόλις τσακίζονταν οι αγροτικές εξεγέρσεις, πολλοί ξεσηκωμένοι αγρότες έπαιρναν τα βουνά για να γλιτώσουν και το 'ριχναν στη ληστεία.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Ολόκληρη τη χώρα μπορεί κανείς να την παρομοιάσει αυτή την περίοδο με μια κόλαση, πού μέσα της βασανιζόταν άγρια ο ελληνικός λαός. Μόνο πού 'λειψε ένας Δάντης, έστω και κατώτερης ποιότητας, για να μας περιγράφει τα βάσανα και τους καημούς του πολύπαθου αυτού λαού. Οι πνευματικοί του ηγέτες είχανε άλλες σοβαρότερες δουλειές να κοιτάξουν: τους αρχαίους ημών προγόνους, τη γλώσσα και τη Μεγάλη Ιδέα.

Και οι πολιτικοί του ηγέτες βαλθήκανε να μην αφήσουν τίποτα όρθιο. Για να πάρουν από τον αγρότη με τους φόρους ακόμα και το τελευταίο σπυρί στάρι πλαστογραφήσανε -στην κυβέρνηση Κωλέττη- τους μέσους όρους της παραγωγής του σταριού που τους παίρνανε σαν βάση για τον καθορισμό της φορολογίας. Όταν αποκαλύφτηκε η βρομοδουλειά, ο υπουργός των Οικονομικών την παραδέχτηκε, δήλωσε όμως ότι το φταίξιμο είναι περισσότερο του πρωθυπουργού.

Τότε η Βουλή πρότεινε να παραπεμφθεί ο Κωλέττης σε δίκη -παρόλο πού οι περισσότεροι βουλευτές ήταν οπαδοί του- άλλ' ο κυριότερος μάρτυρας της κατηγορίας πέθανε δηλητηριασμένος κι ο Όθωνας έπιασε και κατάφερε πολλούς βουλευτές να ψηφίσουν ενάντια στην πρόταση. Ο Κωλέττης εκείνη την περίοδο είχε μια σωματοφυλακή από 140 μπράβους, πού τους συντηρούσε κι επίσημα με λεφτά του δημοσίου και κρυφά με τις επιχορηγήσεις του Γάλλου πρεσβευτή.

Κι όταν τον κατηγόρησαν στη Βουλή ότι παίρνει μισθό πάνω από τον κανονικό, ο άθλιος χωρίς να δικαιολογηθεί δήλωσε ότι θα ξαναγύριζε όσα πήρε παραπάνου! Μόλις πέθανε αποκαλύφτηκε ότι είχε γδύσει σε τέτοιο βαθμό το δημόσιο, ώστε για να σκεπαστεί ένα μέρος από το έλλειμμα δημεύτηκε όλη του ή περιουσία !

Αρκετά ζωντανά ζωγραφίζει την κατάσταση η παρακάτω αγόρευση ενός υπουργού των Οικονομικών γύρω στα 1847, που κι αυτός προσπαθεί να δικαιολογήσει τον εαυτό του : «Κύριοι, προ τινων ημερών με εκαλέσατε δια να σας δώσω μίαν εικόνα της καταστάσεως των οικονομικών μας και εγώ απέφυγα να προσέλθω προβάλλων την δικαιολογίαν ότι τότε μόλις είχα αναλάβει την εξουσίαν. Τώρα προσέρχομαι εις την Βουλήν δια να σας είπω ότι το υπουργείον των Οικονομικών ευρίσκεται εις κατάστασιν πλήρους αποσυνθέσεως και παραλύσεως, ότι δεν υπάρχουσι λογαριασμοί ούτε δια τα έσοδα, ούτε δια τα έξοδα και ότι είναι απολύτως αδύνατον να σας παρουσιάσω οτιδήποτε προσομοίαζαν προς ακριβή προϋπολογισμόν.

Συνεπεία της αισχρότητος ή της ανικανότητος των δημοσίων υπαλλήλων, οι δημόσιοι λογαριασμοί ευρίσκονται εις χαώδη κατάστασιν. Όλα όσα σας είπα....εν σχέσει με την απόλυσιν παντός τιμίου ανθρώπου και με την διαπραγήν του δημοσίου χρήματος είς την Σύρον και αλλαχού είναι απολύτως αληθή. Εκατομμύρια οφείλονται εις το κράτος και δεν γνωρίζομεν ποιοι είναι οι οφειλέται μας, διότι τα βιβλία εισπράξεων έχουν εξαφανισθεί. Αυταί είναι αι ανακοινώσεις τας οποίας είχα να κάμω περί της οικονομικής καταστάσεως».

Εννοείται ότι αυτοί οι οφειλέτες ήταν οι τσιφλικάδες κι οι τοκογλύφοι, γιατί ο φτωχός λαός υποχρεωνότανε με βασανιστήρια μεσαιωνικά να πληρώνει τους αβάσταχτους φόρους. Το φοροκυνηγητό είχε μεταβληθεί σε εξοντωτικό ανθρωποκυνήγι. Μια χρονολογία ξεσηκώθηκε όλη η Ευρώπη, όταν μαθεύτηκαν τα κατορθώματα ενός μεταβατικού αποσπάσματος που στάλθηκε απ' την κυβέρνηση στη Μεσσηνία, για να εισπράξει τους φόρους. Κάθε βασανιστήριο που ήτανε δυνατό να εφεύρει η εγκληματική φαντασία των σταυρωτήδων και καραβανάδων, εφαρμόστηκε στους δυστυχισμένους αγρότες. Χρησιμοποίησαν ακόμα και καυτό λάδι και λιωμένο κερί!

Ο στρατός κι η χωροφυλακή είχαν τότε δύναμη 8.000 άντρες κι άπ' αυτούς οι 1.100 ήταν αξιωματικοί. Το ναυτικό είχε εν ενεργεία 429 αξιωματικούς, χωρίς ούτε ένα καράβι κατάλληλο να πλεύσει. Φτάσανε σε τέτοια χάλια, ώστε το 1848 δεν βρισκότανε πεντάρα στα ταμεία κι αναγκάστηκε το δημόσιο να δανειστεί λίγες εκατοντάδες λίρες για τα έξοδα του Τρικούπη, πού θα πήγαινε να συγχαρεί τον Μαξιμιλιανό, τον αδερφό του Όθωνα, γιατί έγινε βασιλιάς της Βαυαρίας αντικατασταίνοντας τον πατέρα του, τον «εστεμμένο ποιητή» πού τον είχε ξελογιάσει ή Λόλα Μοντέζ κι έχασε για χατίρι της το θρόνο.

Πηγή:iskra.gr