Why are women still discriminated against?

I was really troubled about a discussion that i recently had with a friend on this subject and I started looking in it.

As it turns out many women do suffer from discrimination in their field of expertise. But where does this discrimination comes from? Does it come from the gender or does it come from somewhere else?

"Having children is still viewed in many professions as an indication of a lack of seriousness and commitment on the part of women."

"When forced to choose between their profession and family by virtue of inflexible policies and standards,
women and men who choose to be doctors are not able to satisfy fully their parenting obligations."

"Medicine, and society as a whole, will benefit from institutional policies that value family and childbearing"
http://www.ama-assn.org/resources/doc/code-medical-ethics/9035a.pdf



                                                                        TABLE I

Response to: "How do you think these people feel about your going to (being in) graduate or professional school?"
		Very favorable	Somewhat favorable	Not too favorable	Don't know
Yourself	M W	66.9% 67.6%	24.1% 23.1%	6.1% 4.1%	2.9% 5.2%
Father	M W	74.6% 47.5%	18.7% 37.0%	4.6% 6.1%	2.0% 6.1%
Mother	M W	79.1% 49.3%	17.3% 33.4%	1.0% 10.9%	2.6% 6.4%
Siblings	M W	52.7% 33.8%	31.3% 27.4%	1.5% 5.2%	14.5% 33.6%
Other relatives	M W	61.1% 20.8%	25.2% 30.6%	1.1% 13.7%	12.6% 34.9%
Most friends opposite sex	M W	43.4% 22.9%	37.6% 45.8%	1.7% 10.8%	17.3% 20.5%
Most same-sex friends	M W	42.9% 30.7%	39.9% 45.1%	2.5% 7.5%	14.8% 16.7%
Spouse, boy- or girlfriend	M W	64.5% 62.8%	26.4% 23.4%	2.7% 6.0%	6.5% 7.8%
Male faculty member	M W	46.7% 32.2%	20.0% 22.8%	2.1% 5.2%	31.3% 39.8%
Female faculty member	M W	37.1% 34.8%	15.8% 12.7%	0.9% 1.0%	46.2% 51.4%
Any significant older people	M W	56.2% 44.9%	19.1% 21.1%	1.4% 3.3%	23.3% 30.8%

TABLE II
Response to: "How do the following people feel about your having a career?" by sex
		Very Favorable	Somewhat favorable	No too favorable	Don't know
Yourself	M W	60.3% 75.3%	24.1% 15.1%	11.1% 6.1%	4.4% 3.5%
Father	M W	77.0% 47.5%	19.0% 37.0%	0.8% 6.1%	3.1% 9.4%
Mother	M W	79.1% 17.3%	17.3% 33.4%	1.0% 10.9%	2.6% 6.4%
Siblings	M W	52.7% 33.8%	31.3% 27.4%	1.5% 5.2%	14.5% 33.6%
Other relatives	M W	61.1% 20.8%	25.2% 30.6%	1.1% 13.7%	12.6% 34.9%
Most friends opposite sex	M W	43.4% 22.9%	37.6% 45.8%	1.7% 10.8%	17.3% 20.5%
Most same- sex friends	M W	42.9% 30.7%	39.9% 45.1%	2.5% 7.5%	14.8% 16.7%
Spouse, boy-or girlfriend	M W	62.0% 51.1%	29.4% 32.2%	2.1% 7.8%	6.5% 8.9%
Male faculty member	M W	46.3% 26.6%	26.6% 30.6%	1.1% 1.9%	26.0% 41.0%
Female faculty member	M W	35.3% 26.6%	22.3% 19.5%	0.7% 0.6%	41.6% 53.3%
Any significant older people	M W	53.8% 35.5%	25.0% 28.1%	0.3% 1.8%	21.0% 34.6%

sourse: http://www.jofreeman.com/academicwomen/howdiscrim.htm

Many people have felt discrimination against which doesn't have to do with being men or women, but only with being different.

"Stereotyping often leads to discrimination; discrimination is when you treat someone differently from others, in the same or similar circumstances. A stereotype is a generalization about a person or group of persons. We develop stereotypes when we are unable or unwilling to obtain all of the information we would need to make fair judgments about people or situations."

http://www.ask.com/question/stereotypes-which-can-lead-to-discrimination

"Racism against African-Americans is still prevalent in the United States. Despite laws and other protections against discrimination, African-Americans still face discrimination in housing, employment, and education. African-Americans are still victimized by insurance red-lining, and the racism of whites and others is exploited by block-busting, a practice which is illegal in Pennsylvania and many other states. Although racist organizations such as the Ku Klux Klan have small memberships, they have been actively recruiting and holding rallies in Pennsylvania and other states and spreading their messages of hate against African-Americans, Jews, Catholics, and other minorities.

Civil rights laws have been passed at the local, state, and federal levels to combat racism and the persecution and discrimination which racism promotes. While the First Amendment to the Constitution protects the rights of everyone to assemble peaceably and speak freely, racist messages universally bring a response of condemnation from responsible members of the communities that racists visit. The international community universally has condemned the apartheid policies of the government of South Africa, and the debate on sanctions against this government is a continuing public policy issue before the U.S. Congress."
http://remember.org/guide/History.root.stereotypes.html

"Could it be that men just don’t tell (or complain) enough? Are they scared to put their names and faces out there in fear of becoming the joke of the week? Let’s see, how would you feel if the popular news reporter and talk show host Anderson Cooper was kicked to the wayside and instead a top female took his spot? He’d surely be graceful, even if he did cry in private."
http://www.brighthub.com/office/human-resources/articles/126773.aspx


There is a very known article by Eileen Pollack which initiated a discussion about.

"For example, when drawing up a shortlist for a position, does a department simply look for people who look like them, their own unconscious biases thereby restricting the diversity of those whom they interview and subsequently appoint? A recent study has reinforced earlier findings that CVs labelled with a woman’s name fare less well than those identified as male, even when they are identical.  Worse, since many institutions will have photographs on the walls of their successful ‘old boys’, who will typically be male, then women entering the building may feel a sinking feeling of being ‘different’ and actually underperform due to the well-researched problem of ‘stereotype threat’. The working environment may continue to reinforce male, typically competitive if not actually laddish, culture.  Many women will simply not want to battle on against job insecurity in a climate like that, however gifted they may be.

Nevertheless, the cultural expectation that a scientist is male, reinforced daily through print and visual media, is deeply ingrained. Our schools too often perpetuate that myth, encouraging girls to go on work experience in a hairdressers or retail outlets, and sending the boys to garages or factories to broaden their minds. Cultural conditioning seems to start almost from birth in the toys we buy for our children and the subliminal messages we collectively give."
http://www.fabians.org.uk/why-are-there-still-so-few-women-in-science/

"Common in workplaces in which women are rare is the Tug of War pattern: women pitted against other women.

She recalled "woman wars" where someone strives to prove "she is better: she can give more, she can do more, and there were games played along those lines." "That happened over and over again," she said. A third described a monthly meeting in which the only other woman in her group "pretty much focuses attention on the men." She added, "rarely she'll look at me. I'm thinking she might be one of those type of women where, okay, there's only room for one." Studies document that when women experience discrimination early in their careers, many respond by distancing themselves from other women. "
http://www.huffingtonpost.com/joan-williams/why-are-there-so-few-wome_b_4045757.html

And as Eileen Pollack said "Surprisingly, female scientists were as biased as their male counterparts."

"I’m in a special position with respect to this question, since my institution, l’école polytechnique féminine was formerly for girls only. Up to the 1980′s, the vast majority of french female engineers were formed in this “grande école”.Then, since the other grandes écoles were gradually more and more open to girls, the EPF began to be perceived not as “the engineering school for girls”, but “the engineering school for girls who can’t go anywhere else”.It reacted by opening itself to boys, while keeping its name “féminine”. Few boys came at first, but the proportion gradually rose, until a point where the EPF was not anymore perceived as a “girl only” institution. Then the boys massively came. There is a now about 60% boys among the students, a proportion which is roughly constant for the last 10 years.

The proportion of girls is still the highest in a school of engineers, and when you ask a student why she came, a very frequent answer is that it is precisely because she knew there would be many other girls. Another interesting aspect is that among the top 25% of the students, the proportion is rather inverse :60 % of the best students are girls. The reason is that the best among the girls could have applied to one of the more selective “classe prépas” but refrained to do so for fear of being confronted to a stressful environment, with a lot of competition and… boys. Many of them seem to underestimate their chance of success in such an environment.

Lastly, in the final year of our formation (which is the fifth), the students must choose an option that will largely determine their future career. We offer a wide range of choices, from aeronautics to medical engineering and computer sciences. It is a fact that girls do not evenly distribute themselves among these different options. However, there is a fair amount of girls in each one of them.

So my experience largely confirms that the “negative feedback” effect of having too many samples of a single sex in a class acts as a magnifying glass on the small differences of taste between boys and girls, which nevertheless do exist. Also, the girls tend to underestimate their talents."

http://www.math.columbia.edu/~woit/wordpress/?p=6317

Of  course the discrimination doesn't unfortunately stops on women but also on other minorities.

As we see there is discrimination throughout the world. The discrimination has to do mostly with being different. But in the case of women it is more complex because the have their own family and in many cases their own mothers, not supporting them to uprising. So the main thing to be done here first to convince the families of young girls and especially the mothers to give their child a chance.

But where does this come from? For me everything starts from within. As Dr. Irena Milentijevic said in her article about it. If women try to believe them selves then also the world will. Do not get stressed, "ta det lungt" as the Swedish say and everything will come to place.

Η Σπουδαιότερη Ομιλία που έγινε ποτέ από τον Charlie Chaplin.

Το σεξ τον καιρό της κατάρρευσης!

Ο απλός λαός δεν θα μπορούσε να το θέσει με πιο καίριο τρόπο: «Ο γάιδαρος πριν ψοφήσει, καυλώνει.» Αυτή η θανατηφόρα (και ερεθιστική συνάμα) παροιμία, δεν είναι παρά το καταστάλαγμα στη λαϊκή συνείδηση, αναμφισβήτητων ιστορικών δεδομένων που

έλαβαν χώρα σε οριακές στιγμές των ανθρωπίνων κοινωνιών. Ο Θουκιδίδης αναφέρει ότι τον καιρό του Πελοποννησιακού πολέμου, υπήρχε «έκλυσις των ηθών». Τον καιρό του ελληνοϊταλικού πολέμου, κατά την ερωτική παραφιλολογία της εποχής, η αστική τάξη του κέντρου των Αθηνών επιδιδόταν μετά μανίας σε μία εκ Παρισίων εισηγμένη συνήθεια, που ήταν οι παρτούζες. Διακεκριμένοι ιστορικοί βεβαιώνουν ότι λίγο πριν μπουν οι Σοβιετικοί στο Βερολίνο το 1945, στα πάρκα της πόλης χιλιάδες άγνωστοι μεταξύ τους Γερμανοί και Γερμανίδες έσμιγαν κάθε βράδυ σε παγκάκια και πρασιές, προσπαθώντας μ’ αυτά τα απελπισμένα αγκαλιάσματα να εξορκίσουν τον θάνατο που ερχόταν. Τέλος υπάρχει ένας αδήριτος μακρο-οικονομικός κανόνας που αναφέρει ότι «στον πόλεμο και την κρίση, ακριβαίνουν τα τρόφιμα και φτηναίνει το μουνί.» Συγχωρήστε μου τη σκληρότητα των εκφράσεων, πλην τον καιρό της κρίσης και η γλώσσα ανακαλύπτει τον πιο κυνικό μέρος τού εαυτού της.

Ιδού λοιπόν η εθνική μας κατάσταση ανάγλυφη, κυρίες μου και κύριοι. Η οικονομική κρίση είναι ένας αδυσώπητος πόλεμος, που αντί να ακρωτηριάζει κορμιά προτιμά να ισοπεδώνει ζωές, ψυχές, υπολήψεις και επίπεδα ζωής. Ο πόλεμος αυτός έχει ήδη ροβολήσει με αλαλαγμούς από τους απέναντι λόφους και κατακαίει τα χορτάρια της αυλής μας. Πνιγμένοι απ’ τους καπνούς και με την λαύρα να τσουρουφλίζει το πρόσωπο μας, μην θεωρήσετε ότι αποτελούμε ιστορική εξαίρεση: Η αντίδραση μας δεν διαφέρει διόλου από τους συνήλικους τού Περικλή και της Ασπασίας, τους αστούς Αθηναίους του ’40, τους ηττημένους Βερολινέζους του ’45 ή τους γαϊδάρους που ένα βράδυ λαμβάνουν στον στάβλο τους το επισκεπτήριο του χάρου. Λυπούμαι που το λέω έτσι ξεδιάντροπα, αλλά είμεθα όλοι πανικόβλητοι γάιδαροι και γαϊδάρες, εγκλωβισμένοι σ’ ένα εθνικό χωράφι που κατατρώνε οι φλόγες. Συνεπώς, κατά τη λαϊκή σοφία, δεν είμεθα απλώς γάιδαροι, αλλά έγκαυλοι γάιδαροι όπως θα το απέδιδε ο Ανδρέας Εμπειρίκος. Ο οποίος Εμπειρίκος βυθίστηκε στη συγγραφή του πιο βέβηλου ελληνικού μυθιστορήματος, τού Μεγάλου Ανατολικού του, όχι σε καμιά περίοδο ευμάρειας και χαρούμενης ξεγνοιασιάς, αλλά από το 1945 ως το 1951, όταν ο εμφύλιος πόλεμος διέλυε τη χώρα και μακέλευε μαζικά τους ανθρώπους της.

Θα πείτε τώρα όλοι σας: Που ζείτε κύριε αναλυτά της κρίσεως; Δεν βλέπετε τη μαζική κατάθλιψη, δεν έχετε επίγνωση της οργής και της θλίψης που έχουν καταλάβει τους Έλληνες; Ποιός έχει διάθεση τέτοιες σκοτεινές μέρες για έρωτες και κέρατα; Ας γελάσω, απαντώ εγώ. Τι φαντάζεστε, δηλαδή, εξοργισμένοι αναγνώστες μου; Ότι είστε πιο καταθλιμένοι από τους τροφίμους του Άουσβιτς ή ότι βρίσκεστε σε μεγαλύτερο αδιέξοδο απ’ τους πεινασμένους Αθηναίους του τραγικού 1942, όταν τους μάζευαν από την Ομόνοια με τα κάρα του δήμου; Έχετε διαβάσει μαρτυρίες διασωθέντων των στρατοπέδων συγκέντρωσης, για να δείτε πόσο κουράγιο για επιβίωση άντλησαν από έρωτες και πρόσκαιρες ερωτικές συνευρέσεις οι δυστυχείς τρόφιμοι των κολαστηρίων; Επιπροσθέτως, μάθετε ότι στα ληξιαρχεία του δήμου Αθηναίων, το 1943 ήταν η χρονιά με τον μεγαλύτερο δείκτη γεννήσεων της πενταετίας 1940-45. Άρα, τι κάνανε το πεινασμένο και θλιβερό 1942;

Θα πείτε πάλι: Δεν ισχύουν αυτά. Οι μισοί είναι στην ανεργία και την κατάθλιψη, με τους άλλους μισούς δοσμένους στον αγώνα. Μέρα-νύχτα στην απεργία, στην πορεία, στην κατάληψη, στη συνέλευση. Συγχωρείστε με αναγνώστες μου αν πιστεύετε ότι εκχυδαϊζω τα αγωνιστικά δεδομένα της εποχής, αλλά γι’ αυτή τη δεύτερη κατηγορία ανθρώπων, η ταξική πάλη και ο πολιτικός αγώνας μοιάζει με μαρμίτα διεγερτικού μέσα στην οποία κολυμπούν καθημερινά κι όχι μια φορά στη ζωή τους όπως ο Οβελίξ. Όταν ο προσφάτως αποκατασταθείς Άρης Βελουχιώτης είχε πει στους αντάρτες του κραδαίνοντας απειλητικά ένα πιστόλι, «όσο είστε στο βουνό, τούτο εδώ θα το ‘χετε μόνο για να κατουράτε», κάτι ήξερε για την εκρηκτικά αφροδισιακή πλευρά τού απελευθερωτικού αγώνα. Επίσης, θεωρείτε τυχαίο ότι από τα εκκατοντάδες πολιτικά τραγούδια της μεταπολίτευσης που υμνολογούσαν τις λαϊκές κινητοποιήσεις, το μόνο που δεν ξεχάστηκε είναι «η συγκέντρωση της ΕΦΕΕ» του Σαββόπουλου; Γιατί; Μα διότι ο πρωταγωνιστής προσπαθούσε να γκρεμίσει το σύστημα ενεργώντας όχι ως αποστειρωμένο πολιτικό ρομπότ, αλλά ως πολύπλοκη προσωπικότητα που μέσα στην πυρακτωμένη διαδήλωση αναζητούσε παράλληλα την κοινωνική δικαιοσύνη μαζί με μια γκόμενα που τον είχε φτύσει.

Για να ολοκληρώσω το πρώτο μέρος (καθότι θα ακολουθήσει συνέχεια) αυτής της μικρής ερασιτεχνικής πραγματείας, ξεκαθαρίζω τα ακόλουθα, που θα αποτελέσουν και τη θεματολογία του επομένου: Δεν υποστηρίζω ότι η κρίση δεν άλλαξε τίποτα στην ερωτική συμπεριφορά των Ελλήνων. Τουναντίον, άλλαξε πολλά. Όταν το σεξ από μέσον κοινής απόλαυσης ή επίδειξης, μετατρέπεται σε μηχανισμό συναινετικής εκτόνωσης ή και αλληλεγγύης, προφανώς έχουν αλλάξει πολλά. Διαφωνώ ριζικά όμως ότι η κρίση είναι ασέξουαλ. Επίσης, το σεξ σε τέτοιες κρίσιμες μέρες αρχίζει να περιβάλλεται από μια ομίχλη ενοχής και ημιπαρανομίας. Οι περισσότεροι πηδάνε, αλλά κανένας δεν τολμά να το πει. Η ιδιωτική απόλαυση σε καιρούς συλλογικής μιζέριας, μοιάζει παράταιρη και προσβλητική για τους άλλους. Τέλος, με ποιά (ή ποιόν) κάνει σεξ ο Έλληνας (η Ελληνίδα) της κρίσης; Προτιμά το σεξ με το ταίρι με το οποίο βιώνει την κρίση ή προτιμά να την ξεχνά προσωρινά συνουσιαζόμενος(η) με άλλες(ους) που δεν τού τη θυμίζουν; Χα! Εδώ σε θέλω αναγνώστη και αναγνώστρια μου. Εξ ου και ο τίτλος της συνέχειας: «Το κέρατο τον καιρό της κατάρρευσης».


Πηγή

Άνθρωπος και μολύβι.

Ήταν κάποτε ένα παιδί και κοιτούσε τη γιαγιά του που έγραφε ένα γράμμα. Κάποια στιγμή τη ρώτησε:

-Γράφεις μια ιστορία που συνέβη σε μας; Και μήπως είναι μια ιστορία για μένα;

Η γιαγιά σταμάτησε να γράφει, χαμογέλασε και είπε στον εγγονό της:

-Όντως, γράφω για σένα. Ωστόσο, αυτό που είναι πιο σημαντικό κι από τις λέξεις είναι το μολύβι που χρησιμοποιώ. Θα ήθελα, όταν μεγαλώσεις, να γίνεις σαν κι αυτό.

Το παιδί περίεργο κοίταξε το μολύβι και δεν είδε τίποτα το ιδιαίτερο..

-Αφού είναι το ίδιο με όλα τα μολύβια που έχω δει στην ζωή μου!!

-Όλα εξαρτώνται από τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις τα πράγματα. Το μολύβι έχει πέντε ιδιότητες, τις οποίες αν καταφέρεις να διατηρήσεις, θα είσαι πάντα ένας άνθρωπος που θα βρίσκεται σε αρμονία με τον κόσμο. Πρώτη ιδιότητα: μπορείς να κάνεις μεγάλα πράγματα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάς ποτέ ότι υπάρχει ένα χέρι το οποίο καθοδηγεί τα βήματά σου. Αυτό το χέρι το λέμε ''Θεό'' και Εκείνος πρέπει να σε καθοδηγεί πάντα σύμφωνα με το θέλημά Του. Δεύτερη ιδιότητα: πότε πότε πρέπει να σταματάω να γράφω και να χρησιμοποιώ την ξύστρα. Αυτό κάνει το μολύβι να υποφέρει λίγο, αλλά στο τέλος είναι πιο μυτερό. Έτσι, μάθε να υπομένεις ορισμένες δοκιμασίες γιατί θα σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Τρίτη ιδιότητα: το μολύβι μας επιτρέπει πάντα να χρησιμοποιούμε γόμα για να σβήνουμε τα λάθη. Κατάλαβε ότι το να διορθώνουμε κάτι που κάναμε δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά σημαντικό για να παραμένουμε στο δρόμο του δικαίου. Τέταρτη ιδιότητα: αυτό που έχει στην ουσία σημασία στο μολύβι δεν είναι το ξύλο ή το εξωτερικό του σχήμα, αλλά ο γραφίτης που περιέχει. Έτσι, να φροντίζεις πάντα αυτό που συμβαίνει μέσα σου. Τέλος, πέμπτη ιδιότητα του μολυβιού: αφήνει πάντα ένα σημάδι. Έτσι λοιπόν, να ξέρεις ότι ό,τι κάνεις στη ζωή σου θα αφήσει ίχνη και να προσπαθείς να έχεις επίγνωση της κάθε σου πράξης.

Περί μεταμοσχεύσεων

Το ζήτημα των μεταμοσχεύσεων δεν είναι μόνο ιατρικό, ήτοι μόνο σωματικό, αλλά και φιλοσοφικό και θεολογικό και γενικά ηθικό. Ένα θέμα που απασχολεί και χριστιανούς και νεοπαγανιστές.


Υπάρχουν ήδη συζητήσεις για μεταμοσχεύσεις από ζώα όπως είναι τα γουρούνια που έχουν παρόμοιο μέγεθος οργάνων με τον άνθρωπο αλλά και άλλες ομοιότητες.


Το ζήτημα εν τέλει καταλήγει εκεί: Για να ζήσει ο λήπτης εύχεται αυτός και η οικογένεια του να βρεθεί μόσχευμα, αλλά το μόσχευμα προέρχεται από έναν άλλο που μόλις πέθανε(;).

Ζeitgeist Kίνημα ή Προπαγάνδα;

Η Ρωσία καταργεί την αλλαγή της ώρας

Ήταν η τελευταία φορά που οι  Ρώσοι γύρισαν τους δείκτες των ρολογιών τους  αλλάζοντας  ώρα. Δεν πρόκειται να το  ακολουθήσουν απο εδώ και στο εξής και έτσι όταν οι υπόλοιπες χώρες θα αλλάζουν ώρα η Ρωσία δεν θα το κάνει. Η πρωτοβουλία για το μέτρο αυτό ανήκει στο Ρώσο πρόεδρο, ο οποίος διατύπωσε για πρώτη φορά την ιδέα του στο ετήσιο μήνυμά του στην Ομοσπονδιακή Συνέλευση, την κοινή συνεδρίαση της Άνω και Κάτω ρωσικής Βουλής, το 2009 και αποφάσισε από εφέτος να αναστείλει μια παράδοση 30 ετών επικαλούμενος το άγχος και τις συνέπειες στην υγεία από την απότομη αλλαγή των ανθρώπινων βιορυθμών.
"Όντως συνηθίσαμε κάθε άνοιξη και φθινόπωρο να μετακινούμε τους δείκτες των ρολογιών και όλοι από συνήθεια να βρίζουμε, γιατί παραβιάζεται πραγματικά ο ανθρώπινος βιορυθμός, όλα αυτά εκνευρίζουν, όλοι είτε αποκοιμιούνται, είτε ξυπνούν νωρίς και δεν ξέρουν τι να κάνουν επί μία ολόκληρη ώρα, για να μην αναφέρω τις δυστυχείς αγελάδες και τα άλλα ζώα, τα οποία δεν κατανοούν την αλλαγή της ώρας και γιατί έρχονται σε άλλη ώρα να τα αρμέξουν", είπε σε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της ομιλίας του ο κ. Μεντβιέντεφ.
Πηγή

Η αλλαγή της ώρας κάθε φθινόπωρο και άνοιξη υιοθετήθηκε από πολλές χώρες του κόσμου στη διάρκεια του πετρελαϊκού σοκ το 1973, προκειμένου να εξοικονομηθεί ενέργεια, όμως αυτό το μέτρο γίνεται συχνά στόχος επικρίσεων.
Πηγή

Η ΕΒΡΑΪΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ

Του Αρχιμ. Δαβίδ Τσελίκα

Με αφορμή το απόσπασμα που αναρτήθηκε σε ηλεκτρονικό περιοδικό [δημοσιεύθηκε στο “Γράμμα”] από το βιβλίο του Pierre – Andre Taguieff και άλλα παρόμοια κείμενα που προσπαθούν επί πολλές δεκαετίες να θολώσουν το τοπίο σχετικά με το γνωστό βιβλίο “Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών”, θα ήθελα να παρατηρήσω τα εξής:

Ο Taguieff και πολλοί –εβραϊκής καταγωγής- συγγραφείς και αρθρογράφοι, είτε υποκρινόμενοι ηθελημένα, είτε όντες βαθιά “νυχτωμένοι” (κάτι που μάλλον είναι απίθανο) προβάλλουν μια θέση που είναι σαφώς παραπλανητική και αποπροσανατολίζει ως προς την ουσία του θέματος. Ισχυρίζονται δηλαδή, ότι τα “Πρωτόκολλα” είναι ένα βιβλίο πλαστό, κατασκεύασμα των μυστικών υπηρεσιών του τσάρου της Ρωσίας και συνήθως επικαλούνται πηγές που παρουσιάζουν παρόμοια κείμενα τα οποία είχαν εκδοθεί νωρίτερα από την εποχή που έλαβε χώρα το πρώτο διεθνές Σιωνιστικό Συνέδριο στην Ελβετία (1897), του οποίου τις μυστικές συζητήσεις υποτίθεται ότι τα “Πρωτόκολλα” καταγράφουν.

Πράγματι, τα “Πρωτόκολλα” είναι ένα κείμενο που είδε το φως της δημοσιότητας για πρώτη φορά το 1902, με την έκδοση του Sergei Nilus. Εκεί καταγράφεται η συνωμοσία των Σιωνιστών για την μεθόδευση της δημιουργίας του κράτους του Ισραήλ και κυρίως για την παγκόσμια κυριαρχία τους και την ανάδειξη του αναμενόμενου “Μεσσία” τους. Η διάδοσή τους υπήρξε ευρύτατη τα επόμενα χρόνια και μέχρι σήμερα διχάζει τις απόψεις, καθώς από άλλους θεωρούνται ως αντισημιτική προπαγάνδα και από άλλους ως γνήσια καταγραφή των σιωνιστικών σχεδίων για το μέλλον του πλανήτη.

Αρκετές έρευνες κατ’ επανάληψη προσπάθησαν να δείξουν ότι τα “Πρωτόκολλα” είναι ένα προϊόν πλαστογραφίας. Τα περί “αποδεδειγμένης πλαστότητας” έγιναν τελικά άλλη μια αναμασημένη καραμέλα όσων προσπαθούν με πείσμα να μειώσουν την αξία και τη σημασία τους. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ο αποπροσανατολισμός! «Γιατί παρά την αποδεδειγμένη πλαστότητά τους η επιρροή τους παραμένει ισχυρή;», ρωτά ο κύριος Taguieff. Μα, ακριβώς λόγω του απίστευτα επαληθευόμενου “προφητικού” τους περιεχομένου!! Ακριβώς λόγω των εξελίξεων του 20ού αιώνα, αλλά και της σημερινής μας ζωής που περιγράφονται με εκπληκτική ακρίβεια εκ των προτέρων! Η καταπληκτική ταύτιση της εξέλιξης των γεγονότων στην οικονομία, την πολιτική και την κοινωνική πραγματικότητα με όσα καταγράφονται πριν από έναν αιώνα και πλέον στα “Πρωτόκολλα”, έχει κάνει ολοφάνερο ότι αυτά σχεδιάστηκαν για να εφαρμοσθούν και εφαρμόζονται.

Επιπλέον, σήμερα είναι γνωστή η παντοδυναμία των εβραϊκών συμφερόντων, ή ακριβέστερα των μεγαλοτραπεζιτών και μεγαλοεπιχειρηματιών που ελέγχουν την παγκόσμια οικονομία, ενημέρωση και πολιτική ζωή, έχοντας ως κοινό χαρακτηριστικό μεταξύ τους την εβραϊκή τους καταγωγή. Αυτή είναι μια αλήθεια που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει, αν και ελάχιστοι τολμούν να ομολογήσουν, μια αλήθεια που άλλωστε δεν είναι τόσο ευδιάκριτη, αφού συνήθως πρόκειται για Εβραίους της διασποράς, πολίτες πολλών χωρών της υφηλίου.

Απαντώ λοιπόν, στον κ. Taguieff που επικαλείται τον ορθό λόγο και την κριτική σκέψη, αλλά και σε όσους έντεχνα “βαπτίζουν” τις αποκαλύψεις “θεωρίες συνωμοσίας”, επιχειρώντας να χειραγωγήσουν όχι μόνο τους αδαείς, αλλά ακόμα και τους σκεπτόμενους: Έχουμε δύο δεδομένα, πρώτον, κάποιοι με εξαιρετικά διεισδυτικό βλέμμα γνωρίζουν το πολιτικό μέλλον της υφηλίου επί 100 χρόνια και πλέον και δεύτερον, κάποιοι καταγράφουν αυτές τις προβλέψεις, αποδίδοντάς τες στους Σιωνιστές Εβραίους. Ας ασχοληθούμε πρώτα με το δεύτερο: Αυτοί που καταγράφουν και κατηγορούν τον Σιωνισμό μπορεί να είναι Ρώσοι κατάσκοποι και το κείμενό τους μπορεί να μην είναι γνήσια καταγραφή του Σιωνισμού Συνεδρίου, όμως αυτό τελικά έχει ελάχιστη σημασία! Γιατί το μείζον και σημαντικό είναι ότι το κείμενο βγαίνει αληθινό, περιγράφει το μέλλον με ακρίβεια!

Ας δούμε και το πρώτο: Αυτοί που γνωρίζουν το μέλλον είναι (εκτός από αυτούς που το αποκαλύπτουν) σίγουρα αυτοί που το προγραμμάτισαν! Και φυσικά δεν έχει αξία να μάθουμε ποιοι το αποκαλύπτουν, αλλά ποιοι το προγραμματίζουν.

Και οι ιστορικές εξελίξεις των γεγονότων δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας για όσους τα ερευνούν και κάνουν απλούς συσχετισμούς.Κανείς εκτός από τους Σιωνιστές Εβραίους δεν θα μπορούσε να ευθύνεται για ένα τέτοιο προγραμματισμό. Τα σημερινά δεδομένα έχουν κάνει αυτή την υπόθεση βεβαιότητα.

Δεν είναι εύκολο μέσα σε λίγες γραμμές να αποδείξουμε αυτές τις αλήθειες. Όμως, όσοι έχουν διαβάσει τα “Πρωτόκολλα” αν δεν βεβαιωθούν, σίγουρα θα προβληματιστούν βαθιά. Για να βεβαιωθεί κανείς, απαραίτητη είναι μια επισταμένη έρευνα, για την οποία θα καταθέσω κάποια σημαντικά στοιχεία ως αφορμή:

Είναι γνωστό ότι η ζωή του Ισραηλιτικού Γένους δια μέσου των αιώνων στρέφεται γύρω από δύο θεϊκές επαγγελίες, που είναι α) η κατάκτηση ή επανάκτηση της γης Χαναάν για τη λατρεία του ενός αληθινού Θεού και β) η ενευλόγηση όλων των φυλών της γης δια σπέρματος Αβραάμ και Ιακώβ. Για τους Χριστιανούς η δεύτερη επαγγελία, της ευλογίας σε όλους τους ανθρώπους, έγινε με την έλευση του Σωτήρα και θεανθρώπου Ιησού Χριστού ή Μεσσία. Αντίθετα, οι Εβραίοι πιστεύουν ότι η δεύτερη επαγγελία δεν εκπληρώθηκε ακόμα, αλλά θα γίνει με την έλευση του Μεσσία τους, παν ακόμη τον περιμένουν. Για την εκπλήρωση των επαγγελιών αυτών από τα βάθη της ιστορίας έστησαν ένα θρησκευτικοπολιτικό σύστημα προσδοκιών και επιδιώξεων που ενεργεί μέχρι σήμερα και το οποίο έχει ήδη σχεδόν κατορθώσει την πρώτη επαγγελία και αγωνίζεται πυρετωδώς για να δικαιωθεί και ως προς τη δεύτερη, που δεν είναι άλλη από την πνευματική, οικονομική και πολιτική κυριαρχία τους σε όλη την υφήλιο.

Απέδειξαν περίτρανα και αποδεικνύουν οι Εβραίοι πως η πίστη σε αυτά τα οράματα τους δίνει τεράστια δύναμη, αφού τους έκανε να επιβιώσουν σε τόσους αιώνες διασποράς τους, να επανακτήσουν την αρχαία πατρίδα τους, να επιτύχουν το ζωντάνεμα του σύγχρονου ισχυρού κράτους τους, να μπολιάσουν άλλους λαούς με τις ιδέες τους, να αποκτήσουν αδιαμφισβήτητη ισχύ και έλεγχο στην οικονομία και την ενημέρωση, δηλαδή στους βασικούς τομείς που σήμερα καθορίζουν το παιχνίδι της παγκόσμιας εξουσίας!

Κάτω από το πρίσμα της πιστευόμενης σύμπραξής τους με το Θεό, βρίσκουμε την εξήγηση της δραστηριότητάς τους, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την ίδρυση της Μασονίας, του Μαρξισμού και του Χιλιασμού, βασικών δυνάμεων που αντιτάσσονται στον Χριστιανισμό, τον οποίο αγωνίζονται να περιορίσουν, αφού πιστεύουν ότι σφετερίζεται τη δεύτερη επαγγελία τους. Η δικτύωση της εβραϊκής επιρροής, πράγματι περισσότερο υποχθόνια και σπανιότερα εμφανής, κυρίως δια των αποτελεσμάτων της, οφείλεται κατά μεγάλο μέρος στη διασπορά τους, που εμφανίζει το εξής εκπληκτικό φαινόμενο: Ενώ ανεβαίνουν σε διάφορες χώρες σε ύπατα αξιώματα κι ενώ ζουν σ’ αυτές επί αιώνες αποτελώντας πολίτες τους, ταυτόχρονα νιώθουν και παραμένουν αναντίρρητα περισσότερο πολίτες της Εβραϊκής Παγκόσμιας Σιωνιστικής Πολιτείας, παρά του κράτους στο οποίο εγκαταβιώνουν.

Όσο κι αν δεν παραδέχονται την απόφαση των Ηνωμένων Εθνών που διακήρυξε τον Σιωνισμό ισοδύναμο με τον ρατσισμό, οι Σιωνιστικές ιδέες τους είναι εχθρικές προς τον Ελληνισμό ως δύναμη διάδοσης του Χριστιανισμού και γενικά σε κάθε φιλελεύθερη πνευματική και αποκαλυπτική φωνή, όπως υπήρξαν και οι Προφήτες τους, που οι ίδιοι τους εξόντωσαν.

Πέρασαν λοιπόν περισσότερα από 100 χρόνια από τότε που πρωτοεκδόθηκαν τα “Πρωτόκολλα”, όπου προβλέπεται οι Σιωνιστές ν’ ακολουθήσουν τα εξής βήματα προς την παγκοσμιοποίηση του καταναγκασμού και του ελέγχου:

- Να αποπλανήσουν τη νεολαία προβάλλοντας την ανηθικότητα με τα κατάλληλα πρότυπα.

- Να καταστρέψουν την οικογενειακή ζωή για να μείνει ο άνθρωπος μόνος χωρίς στήριξη.

- Να δημιουργήσουν αισχρή τέχνη και λογοτεχνία.

- Να εξαλείψουν το σεβασμό προς τη θρησκεία και τον κλήρο με ψεύτικα και αληθινά σκάνδαλα.

- Να εθίσουν τους λαούς στον καταναλωτισμό, την ψεύτικη διασκέδαση χωρίς πραγματική χαρά και να τους απασχολούν με δημόσια θεάματα και αθλήματα, ώστε να μην μείνει χρόνος για σκέψη.

- Να αγριέψουν τον ανθρώπινο νου με ψεύτικες θεωρίες και το νευρικό σύστημα με αλκοόλ, νικοτίνη, ναρκωτικά κλπ.

- Να ρίξουν τη μοναρχία και την παλιά αριστοκρατία σε όλο τον κόσμο και να επιβάλλουν ταξικούς πολέμους.

- Να χρησιμοποιήσουν τη βιομηχανία για να καταστρέψουν τη γεωργία και στη συνέχεια να καταστρέψουν και τη βιομηχανία.

- Να εγκαταστήσουν παντού κοινοβουλευτικές δημοκρατίες και να προωθήσουν ελεγχόμενα, ανίκανα πρόσωπα σε θέσεις εξουσίας.

- Να αποδυναμώσουν σταδιακά όλα τα συντάγματα, για να φέρουν την παγκόσμια δικτατορία.

- Να δημιουργήσουν παγκόσμια μονοπώλια για να αποκτήσουν τον έλεγχο του χρήματος και της γης.

- Να δημιουργήσουν παγκόσμια οικονομική αστάθεια, προωθώντας χαρτιά (νομίσματα και μετοχές) στους “απίστους”, ενώ οι Σιωνιστές θα συγκεντρώνουν χρυσό και κτήματα.

- Να ετοιμάσουν τον θάνατο των εθνών, νοθεύοντας τα κράτη με τη λαθρομετανάστευση και παραποιώντας την ιστορία.

- Να καταχρεώσουν τους λαούς με δάνεια, να αυξήσουν την ανεργία και τη φτώχεια και να δημιουργήσουν παγκόσμιο κράτος με τη βοήθεια ελεγχόμενων πολιτικών.

- Να φέρουν οικονομικές κρίσεις και να ρίξουν το φταίξιμο στους πολιτικούς.

- Να γίνει παγκόσμια λαϊκή εξέγερση και να προωθήσουν σαν σωτήρα τον παγκόσμιο κυβερνήτη-Μεσσία τους, απόλυτο μονάρχη όλου του πλανήτη.

           

Αυτά προβλέπονται εν ολίγοις στα “Πρωτόκολλα” και πολλές πραγματικά ανατριχιαστικές λεπτομέρειες της πρόσφατης και σημερινής ζωής μας, όπως π.χ. ο ρόλος των παγκόσμιων οργανισμών, η εκμετάλλευση της ευαισθησίας των απλών πολιτών σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και φιλελευθερίας, ακόμη και ο ρόλος των ιών και των εμβολίων, της τρομοκρατίας, της ενημέρωσης κλπ (!)

Και βέβαια δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι όλα αυτά προβλέπονται και σχεδιάζονται και εφαρμόζονται παρά μόνον από τους Εβραίους και τον Σιωνισμό, γιατί το γενικό πλαίσιο και η ιδέα που περιγράψαμε, συναντάται κατ’ επανάληψη σε πλήθος δηλώσεων και γραπτών κειμένων των ίδιων των Εβραίων. Ενδεικτικά μόνο αναφέρω την επιστολή του νεομεσσιανιστή Βαρούχ Λεβύ προς τον Καρλ Μαρξ, που μιλά για την Βασιλεία του Ισραήλ που θα επιτευχθεί «δια της ενοποιήσεως, συγχωνεύσεως και υποταγής των άλλων φυλών, της καταργήσεως των συνοριακών φραγμών, της καταλύσεως των μοναρχιών και της εγκαθιδρύσεως μιας παγκοσμίου Δημοκρατίας, στην οποία οι Εβραίοι θα έχουν την πρωτοκαθεδρία» (βλ. “Έγκλημα της Επιστήμης”, Ι. Πασσά, σελ. 195). Επίσης τη δήλωση του στρατηγού και μετέπειτα υπουργού Αμύνης και Εξωτερικών του Ισραήλ, Μοσέ Νταγιάν στις 12 Φεβρουαρίου 1952 προς τις ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ: «Από τους ανθρώπους εξαρτάται να προετοιμαστούν για τον πόλεμο, αλλά από τον ισραηλινό στρατό, η διεξαγωγή της μάχης με αντικειμενικό σκοπό την ίδρυση της Παγκόσμιας Ισραηλινής Αυτοκρατορίας».

Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η συνέντευξη του πρώτου πρωθυπουργού, μεγάλου ηγέτη του Ισραήλ., Δαβίδ Μπεν Γκουριόν, στις 16 Ιανουαρίου 1962 στο “Life Magazine”, όπου οραματίζεται την εικόνα του κόσμου μετά το 1987 και “προφητεύει” με εκπληκτική ευστοχία το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, την ομοσπονδιοποίηση ολόκληρης της Ευρώπης και ακόμη την παγκόσμια συμμαχία που θα έχει στη διάθεσή της μια διεθνή δύναμη αστυνόμευσης, την κατάργηση των στρατών όλου του κόσμου, την οικοδόμηση του Ναού των Εβραίων στην Ιερουσαλήμ που θα γίνει η έδρα της Ανώτατης Αρχής της Ανθρωπότητας (!) και άλλα ενδιαφέροντα.

Τέλος, θα αναφέρω και τη γνωστή δήλωση του μεγαλοτραπεζίτη Ντέιβιντ Ροκφέλλερ κατά την έναρξη της συνόδου της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, στις 5 Ιουνίου 1991, στο Μπάντεν-Μπάντεν της Γερμανίας, δήλωση που ηχογραφήθηκε από μέλος της Λέσχης και διέρρευσε αποκαλυπτικότατη για το ρόλο των ΜΜΕ στη δημιουργία παγκόσμιας κυριαρχίας: «Είμαστε ευγνώμονες στην Washington Post, στους New York Times, το Time και άλλους μεγάλους εκδοτικούς οίκους, των οποίων οι διευθυντές έχουν παρακολουθήσει τις συναντήσεις μας κι έχουν σεβαστεί τις υποσχέσεις τους για εχεμύθεια εδώ και σχεδόν 40 χρόνια (…) Η δουλειά τώρα είναι πολύ πιο εκλεπτυσμένη και προετοιμασμένη να οδηγήσει προς μια Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Η υπερεθνική κυριαρχία μιας ευφυούς ελίτ και των παγκόσμιων τραπεζιτών είναι σίγουρα προτιμότερη από τον εθνικό αυτοπεριορισμό που τηρήθηκε τους περασμένους αιώνες»(!)

Οι ιδέες αυτές, που ο Ροκφέλλερ έχει καταγράψει και στα “Απομνημονεύματά” του (2002) δεν είναι καθόλου μεμονωμένες, αλλά εκφράζονται ξανά και ξανά από τους ίδιους τους Εβραίους, έστω και προσεκτικά, για να μην γίνονται αντιληπτές και προκαλούν το ευρύ κοινό. Από την άλλη οι ίδιοι οι Εβραίοι, όταν οι αποκαλύψεις λαμβάνουν έκταση,σπεύδουν να χαρακτηρίσουν τα αποκαλυπτικά κείμενα ως αντισημιτικά ή συνωμοτικά, προκειμένου να θολώσουν το τοπίο. Κι όμως από πλήθος μεγάλο γεγονότων και δηλώσεων γίνεται ολοφάνερο ότι “η παγκόσμια διακυβέρνηση” της δικής τους κυριαρχίας δρομολογήθηκε από τους ίδιους πολύ πρωτού εμφανιστούν οι σύγχρονοι κράχτες που την προπαγανδίζουν πια παντού ως “ανάγκη” αντιμετώπισης της τρομοκρατίας, ή της δήθεν ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, ή της αναμφισβήτητα τεχνητής οικονομικής κρίσης…

Δεν είναι βέβαια τυχαίο το ότι η οικονομία του Ισραήλ ανθεί και οι επιχειρηματίες του επενδύουν σε όλο τον κόσμο την ίδια στιγμή που η κρίση απειλεί τους πάντες. Δεν είναι βέβαια τυχαίο το ότι οι «κερδοσκόποι» και οι «αγορές» που επωφελούνται σε βάρος της εθνικής μας κατάρρευσης έχουν εβραϊκά ονόματα, που όμως σχεδόν ποτέ δεν ακούγονται… Και δεν είναι κατά τη γνώμη μου τυχαίο, το ότι ο λαός του Ισραήλ έλαβε από τον Θεό και την ευλογία να δανείζει σε πολλά έθνη, ενώ οι ίδιοι οι Εβραίοι δεν θα δανείζονται!!! (Δευτερονόμιο ΚΗ΄, 12-13)

Ο Εβραίος λοιπόν δεν είναι “πάντοτε ο βολικός εχθρός”, όπως αναφέρει ο κ. Taguieff, αλλά ο πραγματικός υπεύθυνος, και δεν εννοούμε βέβαια τον εβραϊκό λαό, αλλά την “ελίτ” των Σιωνιστών που αποκτούν όλο και μεγαλύτερη εξουσία, ενορχηστρώνοντας στο διεθνές σκηνικό σε βάρος των λαών, ακόμη και των ίδιων των Εβραίων! Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίοι ανά τον κόσμο εναντιώνονται στη σιωνιστική ιδεολογία και πιστεύουν ότι ο Σιωνισμός δεν είναι εβραϊσμός, αλλά ένας σκοτεινός πολιτικός αυτοσκοπός που ξεπερνά τα εθνικά τους οράματα.

Όλα αυτά βέβαια, γράφονται προς αποκατάσταση της αλήθειας και επουδενί για να υποδαυλίσουν το μίσος ή την εχθρότητα προς τον εβραϊκό λαό, που είναι για πολλούς λόγους αξιοθαύμαστος και αξιομίμητος για μας τους Έλληνες, κυρίως για την αλληλοϋποστήριξη και τη βαθειά τους πίστη, που κάνει το όραμά τους πραγματικότητα.

Άλλωστε οι Εβραίοι, αρνούμενοι τον Χριστό και προσπαθώντας ν’ αναδείξουν τον Μεσσία τους, έχουν ένα υψηλό γι’ αυτούς στόχο, που με λαχτάρα, μεθοδικότητα και επιτυχία υπηρετούν. Από την άλλη εμείς οι Χριστιανοί, από εκείνους λάβαμε και κρατάμε τον ασύγκριτο θησαυρό της Αλήθειας, που δυστυχώς συχνά διαχειριζόμαστε με το χειρότερο τρόπο. Φταίνε εκείνοι που είμαστε τόσο ανάξιοι της αποστολής μας; Φταίνε εκείνοι που επαναπαυόμαστε στα μαξιλάρια της ανοησίας μας;

Πηγή 

Ημέρα Ανακωχής

Ημέρα Ανακωχής^[1] ή Ημέρα Εκεχειρίας^[2][3] ονομάζεται η επέτειος της λήξης του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου η οποία γιορτάζεται στις 11 Νοεμβρίου στη Γαλλία και το Βέλγιο με το όνομα «L'Armistice» (όπου είναι και επίσημη αργία^[4]).

Στη Μεγάλη Βρετανία και αρκετές χώρες της Κοινοπολιτείας φέρεται με το όνομα "Ημέρα Ανάμνησης" («Remembrance Day» ή «Jour du Souvenir» στον Καναδά^[5]), στην Πολωνία με το όνομα «Ημέρα Πολωνικής Ανεξαρτησίας» και στην Αμερική με το όνομα «Veterans Day» (= Ημέρα Παλαιμάχων).

Στις 11:00 π.μ. 11 Νοεμβρίου 1918, «την ενδέκατη ώρα, της ενδέκατης μέρας, του ενδέκατου μήνα» όπως αναφέρεται αρκετές φορές από τον τύπο η χρονική στιγμή έναρξης της συνθήκης ανακωχής των συμμάχων με τη Γερμανία της Κομπιέν (Compiègne), έληξε και επίσημα ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος.

Η επέτειος εορτάζεται με κατάθεση στεφάνου στο μνημείο Αγνώστου Στρατιώτη από ανώτατους εκπροσώπους των αρχών (π.χ. στο Παρίσι ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας καταθέτει στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου) και κατά παράδοση με δύο λεπτών σιγή που αρχίζει στις 11:00 π.μ. της 11ης Νοεμβρίου, για να δοθεί φόρος τιμής στα 20 εκατομμύρια νεκρούς του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Πηγή

Αναφορές

1. ↑ Η Ημέρα Ανακωχής εορτάστηκε στη Γαλλία ..., Φωνή της Αμερικής, 11-11-2005
2. ↑ 11η Νοεμβρίου, 90ή επέτειος του τερματισμού του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. 11-11-2008
3. ↑ Προς εκτόνωση η κατάσταση στη Γαλλία μετά τα δρακόντεια μέτρα της κυβέρνησης, in.gr, Ειδήσεις, Αφιερώματα, Ανασκόπηση 2005, ανακτήθηκε 15/11/2009
4. ↑ 11 Νοεμβρίου : Ημέρα Εκεχειρίας (επίσημη αργία) Πρεσβεία της Γαλλίας στην Ελλάδα, ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2009
5. ↑ Jour du Souvenir στην L'Encyclopédie canadienne > Jours fériés, ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2009

Βυζαντινές... διεθνείς λέξεις

Ως γνωστόν, η πλουσιότατη ελληνική μας γλώσσα χρησίμευσε και χρησιμεύει ακόμη ως αστείρευτο θησαυροφυλάκιο λέξεων για όλες τις δυτικές – και όχι μόνο- γλώσσες...
Μεγάλος αριθμός επιστημονικών, φιλολογικών, τεχνολογικών και πολιτειακών όρων αποδίδεται σε πολλές γλώσσες με ελληνικές λέξεις. Ακόμη και λέξεις χρησιμοποιούμενες συχνά στην καθομιλουμένη των Δυτικών μας φίλων απηχούν την ελληνόγλωσση καταγωγή (καταστροφή – catastrophe, τηλέφωνο – telephone) ή ακόμη και ονόματα ζώων (ελέφαντας – elephant).

Κατά το Μεσαίωνα υπήρχαν πολλές πολιτιστικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ Βυζαντίου και Δύσης. Ιδιαίτερα κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα (μέχρι και τον 12ο αιώνα) η πολιτιστική ακτινοβολία του βυζαντινού ελληνισμού στη Δυτική Ευρώπη ήταν ισχυρότατη. Μέσα στα πλαίσια αυτής της επιρροής, οι χριστιανικοί λαοί της Δύσης (αλλά και οι Σλάβοι) δανείστηκαν αυτούσιες ελληνικές λέξεις ή μετέφρασαν απ’ τα ελληνικά στα λατινικά άλλες λέξεις για να δηλώσουν ότι και οι Βυζαντινοί. Παρακάτω θ’ αναφερθούν λίγα μόνο παραδείγματα τέτοιων δανείων.
Τα πρώτα έχουν σχέση με πολιτικούς και κοινωνικούς θεσμούς ευρέως διαδεδομένους και απόλυτα αναγκαίους τόσο τότε όσο και στη σύγχρονη εποχή.
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε οικουμενική πολιτική ιδεολογία. Ως συνέχεια του ρωμαϊκού imperium – που στα πλαίσια του χριστιανισμού μεταμορφώθηκε σε imperium christianum – είχε αξιώσεις για παγκόσμια πολιτική και πολιτιστική κυριαρχία. Ο βυζαντινός αυτοκράτωρ παρουσιαζόταν ως ο ανώτερος ηγεμόνας όλων των κοσμικών βασιλέων, χριστιανών και μη, και ως ο προστάτης όλης της χριστιανοσύνης. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι την ευημερία του κράτους εποφθαλμιούσαν πολλοί εχθροί, έκαναν επιτακτική την ανάγκη δημιουργίας μιας διεθνούς έννομης τάξης κατευθυνόμενης φυσικά από την ηγεσία του Βυζαντίου. Έτσι, από πολύ νωρίς, αναπτύχθηκε η περίφημη και πολύπλοκη βυζαντινή διπλωματία. Η λέξη «διπλωματία» ως τεχνικός όρος έχει βυζαντινή προέλευση, το ίδιο και οι λέξεις «δίπλωμα, διπλωμάτης». «Διπλώματα» ονόμαζαν οι Βυζαντινοί τα ειδικά διαπιστευτήρια έγγραφα των διπλωματικών αντιπροσώπων. Ο όρος «διπλωμάτης» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά με τη σημερινή έννοια από τις βορειοϊταλικές πόλεις κατά την Αναγέννηση, οπότε έχουμε και τις πρώτες μόνιμες σε ξένες χώρες διπλωματικές αποστολές. Ο πρώτος μόνιμος πρέσβης ήταν από τη Βενετία και ήταν μόνιμα εγκατεστημένος στην Κωνσταντινούπολη. Μάλιστα, οι αρχαιότερες μέχρι σήμερα γνωστές διμερείς διεθνείς συνθήκες εμπορικού – οικονομικού περιεχομένου υπογράφτηκαν ήδη από τον 10ο αιώνα μεταξύ Βυζαντίου και Βενετίας.
Εξάλλου, η Ορθόδοξη Εκκλησία διακρινόταν – και διακρίνεται - για την φιλανθρωπική της δράση. Με χορηγίες επισκόπων, αυτοκρατόρων και διαφόρων πιστών ιδιωτών, ιδρύονταν και λειτουργούσαν ήδη από τον 4ο αιώνα διάφορα ευαγή ιδρύματα. Κατά τη χιλιόχρονη πορεία του Βυζαντίου και υπό τη συνεχή μέριμνα της Εκκλησίας, αναπτύχθηκε ο θεσμός του νοσοκομείου, όπως τον ξέρουμε σήμερα. Τα οργανωμένα νοσοκομειακά ιδρύματα ονομάζονταν «ξενώνες» ή «ξενοδοχεία» γιατί ξεκίνησαν ως χώροι υποδοχής ταλαιπωρημένων προσκυνητών. Η λατινική λέξη για το φιλόξενος είναι «hospitalis». Από αυτήν και κατ’ επιρροήν της βυζαντινής ονομασίας των νοσοκομείων, προήλθε η λέξη «hospital» (ospedale στα μοντέρνα ιταλικά).
Παραμένοντας στο χώρο της εκκλησιαστικής ορολογίας, οι Βυζαντινοί για τον χώρο ταφής των νεκρών χρησιμοποιούσαν ανέκαθεν τον όρο «κοιμητήριον», επειδή σύμφωνα με τη χριστιανική διδασκαλία οι αποβιώσαντες χριστιανοί αδελφοί, είναι προσωρινά μόνο νεκροί, γιατί θα αναστηθούν κατά την ημέρα της Κρίσεως, ήτοι τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Από τον όρο αυτό προήλθε και ο ευρέως διαδεδομένος σήμερα όρος σε όλες τις δυτικές χώρες «cemetery» δηλωτικός των νεκροταφείων. Αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ στην σύγχρονη Ελλάδα, ο όρος «νεκροταφείο» είναι πολύ πιο διαδεδομένος στην καθομιλουμένη από τον όρο «κοιμητήριο», στις αγγλόφωνες χώρες έχει κυριαρχήσει ο όρος «cemetery», που εκτόπισε σχεδόν τελείως τη λέξη «graveyard»!
Άλλωστε, το Βυζάντιο, άξιος συνεχιστής του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού φημιζόταν για την μεγάλη πνευματική παράδοση και την οργανωμένη, δημόσια ή ιδιωτική ανώτατη εκπαίδευση. Το ήδη από τον 5ο αιώνα ιδρυμένο «Πανδιδακτήριον», αναδιοργανώθηκε τον 8ο αιώνα από τον αυτοκράτορα Λέοντα Γ΄ Ίσαυρο (717-741 μ.Χ.) και ονομάστηκε «οικουμενικόν διδασκαλείον». Στα λατινικά ο όρος οικουμενικός αποδίδεται ως «universalis». Όταν ιδρύθηκαν τα πρώτα πανεπιστήμια στην Ιταλία (τέλη 11ου – αρχές 12ου αι.) ονομάστηκαν και αυτά οικουμενικά με την έννοια ότι προσέφεραν παντοειδείς επιστημονικές, φιλοσοφικές και θεολογικές γνώσεις. Έτσι, δημιουργήθηκε ο όρος «university».
Οι υπόλοιπες λέξεις – δάνεια έχουν σχέση με τον υλικό πολιτισμό και ειδικότερα τη γαστριμαργία. Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Ά (527-565 μ.Χ.) με τους πολέμους του εναντίον των γερμανικών βασιλείων της Δύσης, ανέκτησε πολλά εδάφη της παλαιάς ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Στην Ιταλία ειδικά, ιδρύθηκε το Εξαρχάτο της Ραβέννας. Στην τελευταία, εγκαταστάθηκε σημαντικός αριθμός Ελλήνων από τις ανατολικές επαρχίες, έμποροι, καλλιτέχνες, ψηφοθέτες, γλύπτες κ.λ.π. Η ελληνική παρουσία τόνωσε την πολιτιστική και καλλιτεχνική παραγωγή και ύψωσε, ως ένα βαθμό το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της πρώιμης μεσαιωνικής Ιταλίας. Αν και το Εξαρχάτο διαλύθηκε από τους Λομβαρδούς στα μέσα του 8ου αι., η βυζαντινή πολιτισμική επιρροή ήταν εμφανής μέχρι και το τέλος του Μεσαίωνα. Σημαντικές, άλλωστε, εκτάσεις στη Ν. Ιταλία και η Σικελία παρέμειναν στη βυζαντινή κυριαρχία μέχρι το τέλος του 11ου αιώνα.
Η βυζαντινή πολιτισμική επιρροή εκδηλώθηκε σε διάφορους τομείς, έτσι ήταν αισθητή και στην καθημερινή ζωή και κουζίνα των μεσαιωνικών Ιταλών. Έτσι, οι Βυζαντινοί παρασκεύαζαν ένα γλυκό από σιρόπι μελιού που το έλεγαν «κηρόμελον». Οι Ιταλοί το ονόμαζαν «caramella». Είναι ο πρόδρομος της σημερινής καραμέλας (caramel στα αγγλικά). Επίσης, ήδη από την αρχαιότητα, οι Έλληνες παρασκεύαζαν ένα είδος μακρόστενων ζυμαρικών που έτρωγαν στα νεκρικά δείπνα, τα λεγόμενα «νεκρόδειπνα» προς τιμήν του νεκρού συγγενή τους. Οι Βυζαντινοί – που συνέχισαν αυτήν την παράδοση – ονόμαζαν αυτό το φαγητό «μακαρώνια» (μακάριος + αιώνια) και τρώγοντας έλεγαν αιώνια μακάριος ο… τάδε. Έτσι, δημιουργήθηκε η λέξη και το αντίστοιχο ζυμαρικό «μακαρόνια» (macaroni)! Βέβαια οι Ιταλοι κατόπιν δημιούργησαν πολλά και διαφορετικά είδη spaghetti. Τέλος, οι Βυζαντινοί ονόμαζαν τις διάφορες πίτες «πλακούντες» - όπως οι αρχαίοι ή και «πίττες», εξ’ ου και η λέξη «pie». Ακόμη στην βυζαντινή Καλαβρία, Έλληνες και Ιταλοί παρασκεύαζαν μία πίτα αλμυρή και «ανοικτή». Βασικά υλικά ήταν το τυρί, το κρεμμύδι, οι ελιές και πιο σπάνια διάφορα αλλαντικά. Το φαγητό αυτό ήταν ο πρόδρομος της δημοφιλέστατης σημερινής πίτσας (!) (pizza, κατά παραφθορά της λέξεως πίττα)!

Διαβάστε περισσότερα: 24ωρο: Βυζαντινές... διεθνείς λέξεις http://24wro.blogspot.com/2010/09/blog-post_1340.html#ixzz10C6oQOaQ

Δήλωση της Νομάρχη Ηρακλείου κ. Βαγγελιώς Σχοιναράκη - Ηλιάκη για την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία.

Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία σήμερα και φέτος είναι αφιερωμένη στην ανάδειξη του ζητήματος της θέσπισης ενός εθνικού προγράμματος για την κοινωνική ένταξη, την κοινωνική προστασία των Ατόμων με Αναπηρία και την άρση κάθε μορφής διάκρισης εις βάρος τους.

    Η ημέρα αυτή υπενθυμίζει σε όλους τους δημόσιους φορείς και στην κοινωνία, ότι τα Άτομα με Αναπηρία, δικαιούνται ίσες ευκαιρίες στη ζωή, στην εργασία και την καθημερινότητα και ότι η προώθηση μέτρων προς αυτήν την κατεύθυνση αποτελεί αφενός συνταγματική επιταγή για την αυτόνομη και επί ίσοις όροις ένταξη των Ατόμων με Αναπηρία στο κοινωνικό σώμα και στο δημόσιο βίο της χώρας και αφετέρου ζήτημα δημοκρατίας, καθώς προωθείται στην πράξη η συμμετοχή, η διαβούλευση και ο κοινωνικός διάλογος για την πραγματοποίηση της πλήρους και ισότιμής ένταξης των πολιτών με αναπηρία στο κοινωνικό σύνολο.

    Ως Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση στο κομμάτι της κοινωνικής πολιτικής και της κοινωνικής αλληλεγγύης, έχουμε βάλει μια διαφορετική σφραγίδα και έχουμε ακολουθήσει μια διαφορετική πορεία, γιατί θέλουμε όλοι οι συνάνθρωποί μας, ανεξάρτητα από τη ιδιαιτερότητα που έχει ο καθένας, να μας νιώθουν δίπλα τους σε κάθε θέμα.

    Πολιτική μας βούληση είναι η επίτευξη μιας κοινωνίας με συνοχή και ισότητα, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις. Για το λόγο αυτό στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηρακλείου επιδιώκουμε τη μέγιστη προσβασιμότητα των ΑμεΑ σε όλους τους δημόσιους χώρους και την ενεργή και ισότιμη συμμετοχή τους στην κοινωνία και την οικονομία μας.

Πηγή: εδώ.

Παγκόσμια Ημέρα

Ο Ιερώνυμος επέδωσε πτυχία εκμάθησης ελληνικών

Απονεμήθηκαν πριν από λίγο από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο οι «Κρατικοί Τίτλοι

Πιστοποίησης Ελληνομάθειας», σε πτυχιούχους οι οποίοι παρακολούθησαν το δωρεάν πρόγραμμα «Πολιτισμικός Προσανατολισμός» (Γνωριμία με την Ελληνική Γλώσσα και Πολιτισμό) της «Μ.Κ.Ο. Αλληλεγγύη».

Η τελετή απονομής των Κρατικών Τίτλων Πιστοποίησης Ελληνομάθειας, πραγματοποιήθηκε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, παρουσία του Διευθύνοντα Συμβούλου της Μ.Κ.Ο Αλληλεγγύη κ. Κωστή Δήμτσα.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, μιλώντας στους 45 περίπου πτυχιούχους, τους οποίους επέδωσε τα πτυχία εκμάθησης της Ελληνικής γλώσσας, μεταξύ άλλων τόνισε: «Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που μάθατε την Ελληνική γλώσσα και γι΄ αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω τον δάσκαλο σας κ. Κοτσανά, τον Διευθύνοντα κ. Δήμτσα καθώς και τους συνεργάτες της Μ.Κ.Ο. Αλληλεγγύης».

«Ακόμη θα ήθελα να σας συγχαρώ καλή αξιοποίηση του διπλώματος, το χαρτί αυτό που πήρατε είναι ένα εισιτήριο για περαιτέρω πορεία. Σας εύχομαι καλή επιτυχία», τόνισε κλείνοντας ο Μακαριώτατος.

Τέλος, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Μ.Κ.Ο. Αλληλεγγύη μιλώντας στην Romfea.gr, μεταξύ άλλων τόνισε: «Το πρόγραμμα αυτό είναι δωρεάν και σκοπός μας είναι να το επεκτείνουμε και σε άλλες Ιερές Μητροπόλεις που μας το ζητάνε. Επίσης, θέλουμε να το επεκτείνουμε και στο εξωτερικό, για να γνωρίζουν ήδη από την πατρίδα τους την Ελληνική γλώσσα».

Πηγή: Ρομφαια