«Υπερφυσική» η σινδόνη του Τορίνο;

Νέα μελέτη ξεσηκώνει αντιπαραθέσεις


Η πασίγνωστη και άκρως αμφιλεγόμενη Ιερά Σινδόνη του Τορίνο, πάνω στην οποία υποτίθεται ότι έχει μυστηριωδώς αποτυπωθεί το αυθεντικό πρόσωπο του Χριστού- κάτι που όμως δεν έχει γίνει γενικά αποδεκτό έξω από τους κύκλους της εκκλησίας- ξεσηκώνει νέες αντιπαραθέσεις. 


Μια νέα μελέτη Ιταλών ερευνητών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εικόνα στο ύφασμα δεν μπορεί να αποτελεί έργο απατεώνων του Μεσαίωνα, αλλά πρέπει να δημιουργήθηκε από μια υπερφυσική λάμψη φωτός.


Οι Ιταλοί επιστήμονες της Εθνικής Υπηρεσίας Νέων Τεχνολογιών, Ενέργειας και Βιώσιμης Οικονομικής Ανάπτυξης (ΕΝΕΑ) αρνούνται να δεχτούν ότι η εικόνα, που υποτίθεται ότι αποτυπώθηκε στο ύφασμα που τύλιγε το νεκρό σώμα του Χριστού, είναι απάτη και δεν αποκλείουν να παραπέμπει σε ένα μεταφυσικό συμβάν, που υπερβαίνει την κατανόηση της σύγχρονης επιστήμης.


Η σινδόνη, δηλαδή το νεκρικό σάβανο, είναι ένα ορθογώνιο ύφασμα με διαστάσεις περίπου τέσσερα μέτρα επί ένα. Οι Ιταλοί ερευνητές, αντίθετα με τους ισχυρισμούς των σκεπτικιστών περί μεσαιωνικής απάτης, ισχυρίζονται ότι την εποχή εκείνη δεν υπήρχε διαθέσιμη τεχνολογία που να επέτρεπε μια τόσο πετυχημένη αποτύπωση.


Οι Ιταλοί επιστήμονες δήλωσαν ότι επί χρόνια προσπάθησαν να κάνουν κάτι παρόμοιο σε ύφασμα στα εργαστήριά τους και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μόνο αν χρησιμοποιούσαν υπεριώδες λέιζερ (κάτι που προφανώς δεν υπήρχε στον Μεσαίωνα) θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κάτι ανάλογο. Έτσι, όπως είπαν, δεν πρέπει να αποκλειστεί ότι το αποτύπωμα έγινε από μια πανίσχυρη υπερφυσική έκρηξη ενέργειας, η οποία συνόδευσε την ανάσταση του Χριστού.


Όπως είπε ο επικεφαλής της έρευνας καθηγητής Πάολο ντι Λάτσαρο, μόνο μια σύντομης διάρκειας και έντονη εκπομπή κατευθυνόμενης υπεριώδους ακτινοβολίας θα μπορούσε να χρωματίσει με τέτοιο τρόπο ένα λινό ύφασμα, ώστε να αναπαράγει με τέτοια λεπτομέρεια τα χαρακτηριστικά του προσώπου ενός γενειοφόρου άνδρα, όπως συμβαίνει με τη Σινδόνη του Τορίνο, η οποία ανήκει στο Βατικανό, το οποίο πάντως έχει αποφύγει μέχρι στιγμής να δηλώσει κατηγορηματικά αν θεωρεί αυθεντική τη Σινδόνη.


Το επίμαχο ύφασμα πιστεύεται ότι μεταφέρθηκε από ένα σταυροφόρο από τους Αγίους Τόπους στη Γαλλία τον 14ο αιώνα. Φυλάχθηκε σε ένα μοναστήρι για αιώνες, όπου και υπέστη ζημιά από φωτιά. Δόθηκε στον αρχιεπίσκοπο του Τορίνο το 1578 από τον Δούκα της Σαβοΐας και έκτοτε φυλάσσεται στον καθεδρικό ναό της πόλης, υπό αυστηρά ελεγχόμενες κλιματικές συνθήκες.


Αναλύσεις με την μέθοδο του ραδιοάνθρακα, που έγιναν το 1988 από διακεκριμένους ερευνητές τριών εργαστηρίων των πανεπιστημίων της Οξφόρδης, της Αριζόνα και του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας, το χρονολόγησαν μεταξύ των ετών 1260 και 1390, πράγμα που ουσιαστικά αποδεικνύει την εκδοχή της μεσαιωνικής απάτης. Το εύρημα αυτό, όμως, αμφισβητήθηκε από ορισμένους, με το επιχείρημα ότι το αρχαίο ύφασμα έχει «μολυνθεί» με πιο πρόσφατες ίνες και άλλο υλικό, κυρίως κατά την προσπάθεια αποκατάστασής του μετά την πυρκαγιά που του προξένησε ζημιές.


Από την άλλη, το 1999, δύο ισραηλινοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι η γύρη από φυτά, η οποία βρέθηκε πάνω στο ύφασμα, προέρχεται από την περιοχή των Αγίων Τόπων. Το Βατικανό έχει έκτοτε αρνηθεί να ικανοποιήσει επιστημονικά αιτήματα για περαιτέρω έρευνα της σινδόνης.


Ο ντι Λάζαρο, που δήλωσε ότι η εικόνα πρέπει να έχει δημιουργηθεί «από κάποια μορφή ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας», διευκρίνισε ότι δεν είναι σε θέση να δώσει μια εξήγηση για την πηγή της ενέργειας και δήλωσε ότι «η συζήτηση αναπόφευκτα έρχεται να αγγίξει ζητήματα όπως τα θαύματα», ενώ εξέφρασε την ελπίδα ότι η νέα μελέτη «θα ανοίξει ένα φιλοσοφικό και θεολογικό διάλογο για το θέμα».


Όμως, ο καθηγητής Κρίστοφερ Ράμσεϊ του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ένας από τους ερευνητές που το 1988 χρονολόγησαν το ύφασμα, επανέλαβε και τώρα τη βεβαιότητά του για την ορθότητα της χρονολόγησης γύρω στον 13ο αιώνα μΧ., αρνούμενος το αντεπιχείρημα περί «μόλυνσης» εκ των υστέρων. Αναφερόμενος στα νέα συμπεράσματα των ιταλών ερευνητών, δήλωσε ότι «επειδή μπορούν να αναπαραχθούν παρόμοια αποτελέσματα με υπεριώδες λέιζερ, αυτό δεν σημαίνει ότι αυτός είναι και ο μόνος τρόπος που κάτι τέτοιο (το αποτύπωμα) μπορεί να είχε δημιουργηθεί σε πρώτη φάση».


Από την άλλη, όπως επισημαίνει η εφημερίδα «Τέλεγκραφ» σε ανάλυσή της, ακόμα και αν αποδεικνυόταν η αυθεντικότητα της αρχαιότητας του υφάσματος, παραμένει το ζήτημα της απόδειξης ότι το πρόσωπο που έχει αποτυπωθεί σε αυτό, ήταν ο ίδιος ο Χριστός. Αν, αντίστροφα, το ύφασμα αποδειχθεί πέραν κάθε αμφιβολίας ότι δεν είναι 2.000 ετών, αυτό δεν αποδεικνύει επίσης πως ο Χριστός δεν ήταν ο υιός του Θεού. 


ΠΗΓΗ

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ: Η πλάνη της Σκοπιάς εις τα άζυμα του αναμνηστικού δείπνου του Κυρίου.

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ: Η πλάνη της Σκοπιάς εις τα άζυμα του αναμνηστικού δείπνου του Κυρίου

Πάμε καλά βλέπω.

Περί μεταμοσχεύσεων

Το ζήτημα των μεταμοσχεύσεων δεν είναι μόνο ιατρικό, ήτοι μόνο σωματικό, αλλά και φιλοσοφικό και θεολογικό και γενικά ηθικό. Ένα θέμα που απασχολεί και χριστιανούς και νεοπαγανιστές.


Υπάρχουν ήδη συζητήσεις για μεταμοσχεύσεις από ζώα όπως είναι τα γουρούνια που έχουν παρόμοιο μέγεθος οργάνων με τον άνθρωπο αλλά και άλλες ομοιότητες.


Το ζήτημα εν τέλει καταλήγει εκεί: Για να ζήσει ο λήπτης εύχεται αυτός και η οικογένεια του να βρεθεί μόσχευμα, αλλά το μόσχευμα προέρχεται από έναν άλλο που μόλις πέθανε(;).

Περί Γρηγορίου Νύσσης(και η συζήτηση συνεχίζεται).

Είπε ο φίλτατος συνομιλητής: "Φίλε μου, η καραμέλα των φιλοσόφων περί ενός θεού, καλό θα ήταν να σταματήσει, γιατί πλέον δεν πείθει κανέναν. Έχεις διαβάσει το τελευταίο κείμενο του Πλάτωνα, τους Νόμους; Αν το διάβασες, δεν δύνασαι πλέον να μιλάς για μονοθεϊσμό. Όσο για άλλους φιλοσόφους, όπως ο Ξενοφάνης π.χ., λένε το αυτονόητο, που λέει κι Όμηρος, ότι εν ολίγοις πάνω απ'όλους τίθεται μία κοινή αρχή, υποχρεωτικά ιερότερη όλων. Σχετικά με Ηρόδοτο, σου απαντώ με το Περί Κακοηθείας Ηροδότου του Πλουτάρχου. Φιλικά."

Όχι δεν διάβασα ολόκληρο το κείμενο του Πλάτωνα, τους Νόμους. Διάβασα μόνο μερικές σελίδες από το πρώτο βιβλίο, όπου κατηγορεί τους Κρήτες για την δημιουργία του μύθου του Γανυμήδη για να δικαιολογήσουν τις ανώμαλες ορέξεις τους. Όπως κατ' αναλογία θα μπορούσα να πω ότι κατασκεύασαν και τους υπόλοιπους θεούς για να τους συνδυάζουν ανάλογα με τις επιθυμίες τους και αντίστοιχα να τους προσωποποιούν. Άρα και οι πρόγονοι μας είχαν ήδη στραφεί προς τον μονοθεϊσμό. Αντί για τους Νόμους μπορώ να σου παραθέσω από ένα άλλο βιβλίο του που και αυτό είναι της τελευταίας περιόδου, που είναι και πιο κοσμολογοθεολογικό κείμενο κατά την άποψη μου, τον Φίληβο τα εξής.

28c

Σωκράτης
ἀλλὰ μὴν ῥᾴδιον: πάντες γὰρ συμφωνοῦσιν οἱ σοφοί, ἑαυτοὺς ὄντως σεμνύνοντες, ὡς νοῦς ἐστι βασιλεὺς ἡμῖν οὐρανοῦ τε καὶ γῆς. καὶ ἴσως εὖ λέγουσι. διὰ μακροτέρων δ᾽, εἰ βούλει, τὴν σκέψιν αὐτοῦ τοῦ γένους ποιησώμεθα.

30d

Σωκράτης
οὐκοῦν ἐν μὲν τῇ τοῦ Διὸς ἐρεῖς φύσει βασιλικὴν μὲν ψυχήν, βασιλικὸν δὲ νοῦν ἐγγίγνεσθαι διὰ τὴν τῆς αἰτίας δύναμιν, ἐν δ᾽ ἄλλοις ἄλλα καλά, καθ᾽ ὅτι φίλον ἑκάστοις λέγεσθαι.

Σωκράτης
τῇ δέ γε ἐμῇ ζητήσει πεπορικὼς ἀπόκρισιν, ὅτι νοῦς
[30e] ἐστὶ γένους τῆς τοῦ πάντων αἰτίου λεχθέντος [τῶν τεττάρων, [ὧν] ἦν ἡμῖν ἓν τοῦτο]. ἔχεις γὰρ δήπου νῦν ἡμῶν ἤδη τὴν ἀπόκρισιν.

Μου φαίνεται ότι πρέπει οι νεοπαγανιστές να συνεννοείστε και να έχετε μια κοινή γραμμή ή πιστεύετε σε πολλούς θεούς και σας λέμε πολυθεϊστές ή πιστεύετε σε άλλον θεό από τον πραγματικό και σας λέμε απλώς απίστους. Γιατί δεν γίνεται για παράδειγμα να μας κατηγορείτε για μονοθεϊσμο και παράλληλα να γράφετε "Ένας Θεός είναι μέγιστος ανάμεσα στους Θεούς και τους ανθρώπους." Σε δική σας σελίδα(καλά σε αυτή τη σελίδα μπλέξανε τα μπούτια τους εντελώς)  τα ίδια ουσιαστικά που λέμε και εμείς παραλλαγμένα φυσικά για να μην αποδεχθείτε το προφανές που και οι φιλόσοφοι είχαν ήδη προ Χριστού ξεκινήσει να λένε, ότι δηλαδή μια είναι η αιτία των όντων. Όπως λες και εσύ "πάνω απ'όλους τίθεται μία κοινή αρχή, υποχρεωτικά ιερότερη όλων" και συμπληρώνω και εγώ, ο ένας και μοναδικός Τριαδικός Θεός και Πατέρας και Υιός και Άγιο Πνεύμα. Βρείτε τα πρώτα μεταξύ σας και μετά πείτε μας ότι θέλετε να συζητήσουμε.

Όσο για τον Ηρόδοτο, τον πατέρα της Ιστόριας και την αναίρεση του από τον Πλούταρχο, υπάρχει και βιβλίο για την αναίρεση του Πλουτάρχου, που αναίρεσε τον Ηρόδοτο εις γαλλικήν, οπότε τρέχα γύρευε.

Περί Γρηγορίου Νύσσης.

Για απάντησή μου στο youtube.

Είπε ο φίλτατος συνομιλητής: "Ο Νύσσης δύσκολος; Ό,τι βαθυστόχαστο έχει, είναι άκρως μετασχηματισμένο απ'τον πλατωνικό λόγο, όπως το σημείο περί άρνησης ύπαρξης τού κακού. Γι'αυτό άλλωστε δεν τολμούσε να βγάλει τα κείμενά του, όσο ζούσε ο αδερφούλης του, μπαμπούλας. Λοιπόν, επειδή μου μιλάς για μυστικούς θεολόγους,νηστικούς ξέπλυτους, σε χαιρετώ, γιατί η συζήτηση μαζί σου με έχει κουράσει. Πίστευε ό,τι γουστάρεις, εμάς μην μας ζαλίζεις κι άσε μας να πάμε στην κόλαση κατά την προτροπή του Ιωάννη του Χρυσοστόμου."

 Με κομμάτια στοιχείων που βρήκα στο internet.

α) Ποιά είναι η ύπαρξη του κακού;

Επίσης απάντηση εδώ. Καθώς και η θεολογία περί κακού του Ιωάννη Δαμασκηνού, εδώ.

Άραγε ποιά είναι η θεολογία περί κακού του Γρηγορίου Νύσσης; 

Ο Γρηγόριος δεν θεωρεί το κακό αυθύπαρκτο, αλλά μάλλον παρόν όταν το καλό λείπει, παρομοιάζοντας το με το φως, "τοιαύτη  γὰρ  τῶν  ἀντικειμένων   ἡ  φύσις,  ὡς  ἐν  τῇ ἀπουσίᾳ τοῦ κρείττονος τὸ ἐξ ἀντιθέτου  νοούμενον  ἀναφαίνεσθαι." PG 45 Κατά Ευνομίου, Βιβλίο XII σελ. 457 στήλη 896(εξ' ιδίας έρευνας)

Ο Νύσσης όντως χρησιμοποίησε ορολογία των Ωριγένη-Φιλώνα και Πλάτωνα(ως πρώην ρήτορας), όμως αυτό δεν σημαίνει ότι τους ενσωμάτωσε στο θεολογικό του απόσταγμα.

Ο Νύσσης ούτως ή άλλως δεν ήθελε να γίνει επίσκοπος και τον παρότρυνε ο αδελφός του που τον σεβόταν αφάνταστα σαν να ήταν ο πατέρας του. Οπότε είναι λογικό να μην ασχολείται με τον θεολογικό "πόλεμο". Όμως το γεγονός του θανάτου του αδελφού του και η επικείμενη θεολογική διαμάχη τον ανάγκασαν να γράψει και αυτός τους λόγους του. Εξάλλου φαίνεται ότι δεν ήθελε μεγάλα αξιώματα και από το γεγονός ότι ενώ εκλέχθηκε ως Αρχιεπισκόπος Σεβαστείας, με την πρώτη ευκαιρία επέστρεψε στην Νύσσα. Από όλες αυτές τις κινήσεις διαφαίνεται ο χαρακτήρας του ως άνθρωπος χαμηλών, όσο γίνεται, τόνων.

Αυτή η θεολογία των Πατέρων στηρίζεται στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Μπορεί μεν να χρησιμοποιούν φιλοσοφική γλώσσα αλλά αυτό το κάνουν γιατί οι σύγχρονοι τους χρησιμοποιούν αυτή τη γλώσσα και είναι ο μόνος τρόπος να κατανοήσουν οι αναγνώστες, λογικά αυτά που διαβάζουν. Είναι σαν να θέλει κάποιος να κάνει μια ομιλία σε ένα κοινό που δεν μιλάει την ίδια γλώσσα με αυτόν.

Επίσης ένα κείμενο για την σύγκραση Ιουδαϊσμού, Ελληνισμού και Χριστιανισμού.
Επίσης κάποια ακόμη κείμενα για την σχέση Νεοπλατωνισμού και Ορθοδοξίας,εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.




β) Όλοι μας θα πάμε στην Κόλαση εξαιτίας των ανομιών μας αν δεν μετανοήσουμε,  όχι μόνο εσείς.

Ανακαλύφθηκαν πλάκες με αναφορές στη ζωή του Ιησού

Βρετανοί αρχαιολόγοι επιχειρούν να πιστοποιήσουν την αυθεντικότητα ίσως της σημαντικότερης ανακάλυψης για τον πρώιμο χριστιανισμό. Εντοπίστηκαν 70 μεταλλικοί κώδικες, οι οποίοι πιθανόν να χρονολογούνται από τον πρώτο αιώνα μετά Χριστό, ενώ ίσως εμπεριέχουν νέες πληροφορίες για την τελευταία περίοδο της ζωής του Ιησού.

Σύμφωνα με την άποψη κάποιων ερευνητών, αυτή είναι η σημαντικότερη ανακάλυψη που έχει σημειωθεί στον τομέα της χριστιανικής αρχαιολογίας από το 1947, όταν ανακαλύφθηκαν σχεδόν 900 πάπυροι της Νεκράς Θάλασσας.
Οι κώδικες, ανακαλύφθηκαν σε μια απομακρυσμένη σπηλιά στην ανατολική Ιορδανία, σε μια περιοχή στην οποία ίσως κατέφυγαν οι πρώτοιΧριστιανοί, μετά από την καταστροφή του Ναού της Ιερουσαλήμ, το 70 μ. Χ.
Περιέχουν δε, αρκετές χαραγμένες εικόνες, σύμβολα καθώς και κείμενα με κρυπτογραφημένες νύξεις σε ένανΜεσσία, καθώς και μερικές πιθανές αναφορές στη σταύρωση και την Ανάσταση.
Μερικοί ήταν σφραγισμένοι, ενώ μία πρόταση των κειμένων αναφέρεται και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη.
Ο συγγραφές Ρόμπερτ Πίγκοτ, δηλώνει ότι ίσως η πρόταση να αναφέρεται στη σταύρωση του Ιησού.
Σύμφωνα με τις αρχικές μεταλλουργικές έρευνες, οι κώδικες είναι περίπου 2000 ετών, έχουν μέγεθος πιστωτικής κάρτας, ενώ την κυριότητά τους διεκδικούν το Ισραήλ αλλά και η Ιορδανία.Εν τω μεταξύ, μελετητές της Βίβλου, έχουν εξετάσει τους κώδικες και κάνουν λόγο για σημαντικά τεκμήρια που μαρτυρούν την πρώιμη χριστιανική καταγωγή τους.
Ο καθηγητής Φίλιπ Ντέιβις, μελετητής της Παλαιάς Διαθήκης στο Πανεπιστήμιο του Sheffield University, ανέφερε πως ενθουσιάστηκε όταν είδε τις πλάκες και ειδικά εκείνη που απεικόνιζε ένα χάρτη της αρχαίας Ιερουσαλήμ.
“Στο χάρτη μπορούμε να παρατηρήσουμε ένα σταυρό, ενώ πίσω από αυτόν φαίνεται να υπάρχει ένας τάφος, πιθανόν του Ιησού” είπε ο καθηγητής.
Ο Ντέιβιντ Έλκινγκτον, ένας μελετητής αρχαίων θρησκειών και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας που ερευνά τα ευρήματα, χαρακτήρισε τους κώδικες ως “τη σημαντικότερη ανακάλυψη της χριστιανικής ιστορίας.”
Να υπενθυμιστεί πάντως ότι κατά το παρελθόν έχουν σημειωθεί αρκετές απάτες, με σημαντικότερη την περίπτωση του οστεοφυλακίου του αδερφού του Ιησού, που δημοσιοποιήθηκε κατά την προηγούμενη δεκαετία. 
Αξίζει να σημειωθεί ακόμα, ότι τα απτά ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία σχετικά με τη ζωή και τη δράση του Ιησού είναι ελάχιστα, για αυτό και οι επιστήμονες είναι ιδιαίτερα επιφυλακτικοί και συμφωνούν ότι περαιτέρω έρευνες είναι απαραίτητες για την αυθεντικοποίηση των ευρημάτων.

Πηγή

Παρουσίαση νέου Ορθοδόξου blog.

Με μεγάλη χαρά σας παρουσιάζω ένα νέο εξαιρετικό blog που ασχολείται με θέματα ορθοδόξου θεολογίας. Σε αυτό, μπορείτε να βρείτε θέματα που αφορούν την αγιωτάτη πίστη μας με παραθέσεις από τους πραγματικούς θεολόγους μας, τους αγίους  Πατέρες της Εκκλησίας. Ένα blog που αξίζει να επισκεφτείτε.

http://thematorthodoxtheolog.blogspot.com

Τι σημαίνει το εδάφιο… «και ουκ εγίνωσκεν αυτήν εως ου έτεκεν τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον»;

Οι προτεστάντες, στην πλειοψηφία τους, κατανοούν το παραπάνω αγιογραφικό χωρίο ως να λέει ότι ‘’η Μαρία αφού γέννησε τον Ιησού Χριστό , μετά είχε σχέσεις με τον Ιωσήφ, και επομένως δεν είχε το χαρακτηριστικό της ‘’Αειπαρθενίας’’.Κατά πόσο ισχύει αυτός ο ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΣ ισχυρισμός των αιρετικών; Πώς το πίστευε η αρχαία εκκλησία, και κυρίως πως ερμήνευε το παραπάνω χωρίο; Παρακάτω θα αναφέρουμε από το Υπόμνημα του Τρεμπέλα "Εις το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον", από την Εκκλησιαστική ιστορία του Στεφανίδη, και από το Πηδάλιο του Αγίου Νικόδημου.

Το χωρίο έχει ως εξής…. «και ουκ εγινωσκεν αυτην εως ου ετεκεν τον υιον αυτης τον πρωτοτοκον και εκαλεσεν το ονομα αυτου ιησουν». (Ματθαίος, α 25) Δηλαδή… «και δεν είχε καμμίαν σχέσιν μαζί της μέχρις ότου εγέννησε τον υιόν της τον πρωτότοκον και ωνόμασεν Ιησούν» ( Μετάφραση τεσσάρων καθηγητών). Ο Τρεμπέλας, αναφέρει στο Υπόμνημά του στην σελίδα 39, σχολιάζοντας το‘’ εως ου’’ ……  ‘’Δεν έπεται εκ του «εως ου», ότι έγνω αυτήν μετά ταύτα. Αυτός ο Loisy(θεολόγος και καθηγητής, σημ. δική μου) ωμολόγησεν ότι «η σημείωσις αύτη…δεν περιέχει θετικήν άρνησιν της μετέπειτα παρθενίας της Μαρίας, διότι η προσοχή του συγγραφέως της είναι στραμμένη ολόκληρος προς την γέννηση του Ιησού»

( Lagrange M J). 

Και συνεχίζει ο Τρεμπέλας παραθέτωντας τα εξής…. «Το ‘’έως’’ ενταύτα τέθεικεν, ουχ ινα υποπτεύσης, ότι μετά ταύτα έγνω αυτήν, αλλά…περί μόνου του μέχρι της αυτού γεννήσεως επληροφόρησε χρόνου, το δε μετά ταύτα, σοι κατέλιπε συλλογίζεσθαι (Ζιγαβηνός). Δηλαδή, το ‘’εως’’ δεν σημαίνει ότι αργότερα είχε σχέσεις με τον Ιωσήφ. Συνεχίζοντας, αναφέρει ο Τρεμπέλας… «Ινα μάθης, ότι προ των ωδίνων πάντως ανέπαφος ην η Παρθένος. Τίνος ουν ένεκεν φυσί το εως τέθεικεν; Ότι έθος τη Γραφή τούτο πολλάκις ποιείν και την ρήσιν μη επι διωρισμένων τιθέναι χρόνων. Και γαρ και επι της Κιβωτού φησίν Ουχ επέστρεψεν ο κόραξ εως ου εξηράνθη η γη, καίτοι γε ουδε μετα ταύτα επέστρεψεν. Και περί του Θεού δε διαλεγόμενη, φησίν Από του αιώνος και εως του αιώνος συ ει ουχ όρους τιθείσα ενταύτα (Χρυσόστομος). Δηλαδή, μας εξηγεί ο Χρυσόστομος, το ‘’εως ου’’ το συναντάμε σε πολλά σημεία της Αγίας Γραφής, χωρίς το εδάφιο να προσδιορίζει τον χρόνο. Το κοράκι που έστειλε ο Νώε μετά τον κατακλυσμό δεν επέστρεψε μέχρι που έφυγαν τα νερά, δηλαδή δεν σημαίνει ότι μετά επέστρεψε. Ή οταν αναφέρεται ότι ο θεός είναι από του αιώνος έως του αιώνος, δεν σημαίνει ότι μετά δεν είναι (δεν υπάρχει). Ομοίως, και αυτό που αναφέρει ο Ματθαίος για την Μαρία, δεν εννοεί ότι μετά είχε σχέσεις με τον Ιωσήφ. Σε αυτό το σημείο να πω ότι ο γάμος και η οικογένεια είναι ευλογία από τον θεό. Αλλά στην περίπτωση μας, σημασία έχει η πίστη της αρχαίας εκκλησίας σχετικά με την Παρθένο Μαρία. 

Άλλο παράδειγμα που μπορούμε να πούμε σχετικά με την χρήση και την έννοια του ‘’εως ου’’ ή ‘’μέχρι’’ είναι το εδάφιο στο 28 κεφάλαιο του Ματθαίου.. «Και θα είμαι μαζί σας μέχρι την συντέλεια του αιώνα». Δηλαδή μετά δεν θα είναι; Όχι βέβαια!! Ομοίως και στην περίπτωσή μας, το εδάφιο του Ματθαίου δεν σημαίνει ότι η Μαρία μετά την γέννηση του Ιησού είχε σχέσεις με τον Ιωσήφ!!

Ο Τρεμπέλας, αναφέρει στο Υπόμνημά του στην σελίδα 40, σχολιάζοντας την φράση ‘’τον πρωτοτοκον’’….. 

‘’Παραλείπεται υπό πολλών και αυθεντικών κωδίκων. Αι λέξεις «αυτής τον πρωτότοκον» φαίνεται να εισήχθησαν εις τον Ματθαίον από το παράλληλο χωρίο του Λουκά». «Πρωτότοκον δε λέγει νυν ου τον πρώτον εν αδελφοίς, αλλά τον και πρώτον και μόνον. Εστί γαρ τι και τοιούτον είδος εν ταις σημασίαις του πρωτοτόκου. Και γαρ πρώτον εστίν, οτε τον μόνον η Γραφή καλεί «ως το Εγώ ειμί Θεός πρώτος και μετ΄ εμέ ουκ εστίν έτερος» (Ζιγαβηνός). ‘’Δεν είναι ούτος ο υιός του τέκτονος; η μήτηρ αυτού δεν λέγεται Μαριάμ, και οι αδελφοί αυτού Ιάκωβος και Ιωσής και Σίμων και Ιούδας και αι αδελφαί αυτού δεν είναι πάσαι παρ' ημίν;’’ (Ματθαίος ιγ 55-56).

Η λέξη αδελφός σημαίνει και τον μακρινότερο συγγενή στην Αγία Γραφή. Πχ. Ο Αβραάμ αποκαλεί τον Λώτ ‘’αδελφό’’ του ( Γέννεση ιγ8), ενώ ηταν θείος του Λώτ. Στην εκκλησιαστική Ιστορία του Στεφανίδη, έκδοση 6^η στην σελίδα 47, υποσημείωση 6, μεταξύ των άλλων διαβάζουμε…. «Περί των αδελφών του Ιησού Χριστού διετυπώθησαν τρείς γνώμαι. α) Ήσαν πραγματικοί αδελφοί του Ιησού εκ της μητρός αυτών μετά του Ιωσήφ. Τούτο εδέχθη ο Τατιανός (‘’Δια τεσσάρων’’, γραφέν κατά το τελευταίον τέταρτον της 2ας εκ]ρίδος, ο Ηγήσιππος γράψας την ίδια εποχήν, δέχεται και αδελφούς και εξαδέλφους του Ιησού, και ο Τερτυλλιανός». Από τους προαναφερόμενους, ο Τατιανός και ο Τερτυλλιανός είχαν προσχωρήσει σε αιρέσεις (ο Τατιανός στους Γνωστικούς, και ο Τερτυλλιανός στους Μοντανιστές). Λίγο παρακάτω, αναφέρεται η πληροφορία που διασώζει ο Ωριγένης…. «Τους αδελφούς Ιησού φασί τινές, εκ παραδόσεως ορμώμενοι του κατά Πέτρου ευαγγελίου ή της βίβλου Ιακώβου, υιούς Ιωσήφ εκ προτέρας γυναικός συνωκηκυίας αυτώ προ της Μαρίας» (Υπόμνημα Εις Ματθαίον, 10, 17 γραφέν κατά το 244)….». 

Τα απόκρυφα ευαγγέλια διασώζουν την πληροφορία ότι είναι παιδιά του Ιωσήφ. Τα απόκρυφα ευαγγέλια, δεν έχουν το κύρος των τεσσάρων ευαγγελίων, αλλά διασώζουν σε αυτά πληροφορίες που δεν αναλύονται εκτενώς στα τέσσερα ευαγγέλια. Να τονίσουμε σε αυτό το σημείο ότι άλλο είναι ‘’απόκρυφα ευαγγέλια’’ και άλλο ‘’γνωστικά ευαγγέλια’’ που ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΠΟΔΕΚΤΑ από την αρχαία εκκλησία.

«Το αειπάρθενον της θεοτόκου απαντά εις το λεγόμενον Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου, του οποίου ο πυρήν ανάγεται εις την 2αν εκ]ρίδα….το αειπάρθενον της Θεοτόκου επικράτησε την 4^ην εκ]ρίδα (Επιφάνιος, Κατά Αιρέσεων, 78, ‘’αντιδικομαριαμίται , εκ K. Holl ,τόμος 3, σελ 452).

(Περισσότερα στην Εκκλησιαστική Ιστορία του Στεφανίδη, σελ 47).

Ο άγιος Νικόδημος, στο Πηδάλιο σελ 169, αναφέρει σχετικά…. «Οτε Βασίλειος εν τω λόγω τω εις την Χριστού γέννησιν λέγει, δια το μη καταδέχεσθαι των φιλοχρίστων την ακοήν, ότι ποτέ επαύσατο είναι Παρθένος η Θεοτόκος…Παρθένον δε αυτήν ανεκήρυξε η αγία και οικουμενική έκτη Σύνοδος προ τόκου, και εν τόκω, και μετά τόκον, ταύτην ειπείν αειπάρθενον · περί εις λέγει ο άγιος Επιφάνιος ‘’ τις ποτε Μαρίαν ειπών, και διερωτηθείς, ουχί την Παρθένον προσέθετο; Και ο Ιερώνυμος (διαλόγω β κατά Πελαγίου),μόνος, φησί, ο Χριστός τας κεκλεισμένας πύλας της παρθενικής μήτρας ηνέωξε, αι και εξής κεκλεισμέναι διέμειναν…Αειπάρθενον ταύτην κηρύττει και ο πρώτος κανών της εν Τρούλλω οικουμενικής εκτης Συνόδου».

H επίσκεψη του αγγέλου στην παρθένο Μαρία (α)

ΑΝΑΛΥΣΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΩΝ ΟΡΩΝ.
(ενός φίλου ανώνυμου)

Ἄγγελος πρωτοστάτης οὐρανόθεν ἐπέμφθη εἰπεῖν τῇ Θεοτόκω τῷ χαῖρε. Καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ σωματούμενόν σε θεωρῶν, Κύριε, ἐξίστατο καὶ ἵστατο κραυγάζων πρὸς αὐτὴν τοιαῦτα

Οἱ ἄγγελοι ἀπεικονίζουν τὴν ὑπερχρόνια κατάσταση τοῦ πνευματικοῦ κόσμου ποὺ σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας ὑπάρχουν πρὶν ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο καὶ πρίν ἀπὸ τὴν δημιουργία τοῦ ὁρατοῦ κόσμου. Κύριο ἔργο τους εἶναι ἡ δοξολογία τοῦ Θεοῦ πρὶν ἀπὸ τὴν πτώση τοῦ ἀνθρώπου^115,116 μετὰ ὅμως ἀπὸ αὐτὴν τὸ ἔργο τῶν Ἀγγέλων διευρύνεται, ἐφόσον ἀποστέλλονται στοὺς δικαίους ἀρχικὰ, ἀλλὰ καὶ σέ κάθε ἄνθρωπο, προκειμένου νὰ τοῦ παράσχουν βοήθεια πρὸς τὴν σωτηρία. Πρὸς τοῦτο λοιπὸν ἀποστέλλεται ὁ Ἄρχων τῶν Ἀγγελικῶν δυνάμεων, χαρακτηριζόμενος ὡς πρωτοστάτης στὴν Παρθένο μεταφέροντας τὸ μήνυμα τοῦ Θεοῦ περὶ σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ ἀποδοχὴ ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς Παρθένου ὡς ἐκπροσώπου ὁλοκλήρου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους τῆς βουλῆς τοῦ Θεοῦ δὲν έχει τὴν ἔννοια τοῦ καταναγκασμοῦ ἀπὸ πλευρᾶς Θεοῦ, οὔτε τῆς καταπατήσεως τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτὸ συμβαίνει κατὰ τὸν Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό¹¹⁶ ἀλλὰ καὶ τὸν Θεοδώρητο Κύρου¹¹⁷ διότι ὁ Θεὸς «προγνοὺς προώρισεν» ἀλλὰ καὶ σύμφωνα μὲ τὴν Πατερικὴ διδασκαλία εἶναι ἕνα διαρκὲς παρὸν, τὸ ὁποῖο ἔχει μπροστὰ του τὸ παρελθὸν, τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον τοῦ ἀνθρώπου, ἰδιότητα ποὺ τὸν κάνει νὰ γνωρίζει τὴν ἔκβαση τῶν πραγμάτων πρὶν ἀκόμα συμβοῦν. Ἄρα λοιπὸν ἐγνώριζε ἐκ τῶν προτέρων τὴν ἀποδοχὴ τοῦ θελήματός Του ἀπὸ τὴν Παρθένο.

Υποσημειώσεις

115] Σταύρου Καλαντζάκη, Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς, Θεσσαλονίκη 2001, σελ. 75. Βλ περισσότερα Γρηγορίου Νύσσης, Περὶ κατασκευῆς τοῦ ἀνθρώπου 8,PG 44,196ΑΒ,Μ Βασιλείου, Εἰς τὸ πρόσεχε σεαυτῷ 6, PG 31,213Β, Λόγος ἀσκητικὸς 10, PG31,648C, Περὶ Ἁγίου Πνεύματος 16,38PG 29,137CD.

116] Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ, Ἔκδοσις ἀκριβής τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, 2,30, PG 94,972Α. Σύμφωνα με αὐτὸν ὁ προορισμὸς τῆς Παρθένου δὲν ἐμπίπτει στὴν ἀνθρώπινη κατανόηση διότι ἀποτελεῖ τῆς Θείας προγνωστικῆς κελεύσεως ἔργον κατά τό ὁποῖον « ὁ Θεὸς τὰ πάντα μὲν προγινώσκει οὐ πάντα δὲ προορίζει».

117] Θεοδωρήτου Κύρου, Ἑρμηνεία τῆς πρὸς Ῥωμαίους Ἐπιστολῆς, 1,PG 82,181D-184Α.«Οὐ γὰρ ἁπλῶς προώρισεν ἀλλὰ προγνοὺς προώρισεν..ὧν προέγνω τὴν πρόθεσιν τούτους προώρισεν ἄνωθεν...πόρρωθεν ὁ Θεὸς τὰ ἐσόμενα προεθεώρησε ὁ Θεὸς».