Ο εκπρόσωπος της αμερικανικής προεδρίας, Μπιλ Μπάρτον διέψευσε το δημοσίευμα της εφημερίδας «Financial Times», πως ο Λευκός Οίκος έδωσε «τελεσίγραφο» στην Τουρκία να αναθεωρήσει τη στάση της απέναντι στο Ιράν και το Ισραήλ.
Ο ίδιος ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ο πρόεδρος και ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συνομίλησαν προ 10 ημερών και έθιξαν το ζήτημα του Ιράν, του στολίσκου για τη Γάζα και άλλα ζητήματα που συνδέονται με αυτά».
Ενώ πρόσθεσε: «Υπάρχει διάλογος με τους Τούρκους, αλλά κανένα τέτοιο τελεσίγραφο δεν τους έχει δοθεί».
Από την πλευρά του, ο Τούρκος πρωθυπουργός διαβεβαίωσε σε τηλεοπτική του συνέντευξη πως οι τουρκο-αμερικανικές σχέσεις βρίσκονται σε καλό δρόμο.
Κλείνοντας τις δηλώσεις του πρόσθεσε: «Τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για την αγορά των όπλων είναι εσωτερικά θέματα κάθε χώρας. Το Κογκρέσο τους μπορεί να έχει διαφορετικές εκτιμήσεις, όπως ακριβώς και εμείς έχουμε τη δική μας Εθνοσυνέλευση και όποτε τις παρουσιάζουμε τις δικές μας εκτιμήσεις υπάρχουν αναβολές».
Πηγή
Η θεματολογία μας
Διεθνη
(238)
Επικαιροτητα
(179)
Ελλαδα
(131)
Προσωπα
(95)
Επιστημονικα
(84)
Θεολογια
(82)
Πολιτικη
(72)
Ιστορια
(61)
Αιρεσεις
(60)
Τεχνολογια
(54)
Οικονομια
(49)
Εκκλησιαστικα
(43)
Οικολογια
(42)
Ιατρικη
(41)
Αρχαιολογια
(40)
Διαφορα
(28)
Πολιτισμος
(26)
Βιολογια
(21)
Διαστημα
(20)
Ιντερνετ
(19)
Συνομωσια
(18)
Προϊστορια
(17)
Διατροφη
(15)
Ψυχολογια
(15)
Ανθρωποτητα
(13)
Μουσικη
(8)
Χιουμορ
(8)
Θρησκειες
(7)
Αθλητισμος
(3)
Μυθολογια
(3)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τουρκια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τουρκια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 17 Αυγούστου 2010
Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010
Τούρκος ο Καραγκιόζης κατά την UNESCO
Την Τούρκικη υπηκοότητα κατοχύρωσε η UNESCO για τον Καραγκιόζη με σχετική απόφαση που άλλωστε προϋπήρχε από μία υποεπιτροπή της, η οποία απαρτιζόταν από εκπροσώπους έξι χωρών: της Τουρκίας, της Εσθονίας, του Μεξικού, της Βόρειας Κορέας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και της Κένυας.
Η υποεπιτροπή είχε συνεδριάσει στο Αμπου Ντάμπι και είχε αποδεχθεί την εισήγηση που συνέταξε το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας, βάσει της οποίας τόσο ο Καραγκιόζης όσο και ο Χατζηαβάτης είναι Τούρκοι.
Κατόπιν, η απόφαση επικυρώθηκε και από την αρμόδια επιτροπή της UΝΕSCΟ, χωρίς να υπάρξει καμία αντίδραση της Ελλάδος, παρά μόνο μία επιφύλαξη που διατύπωσε η διευθύντρια του Νεότερου Πολιτισμού του υπουργείου Πολιτισμού κυρία Τέτη Χατζηνικολάου, ότι ο Καραγκιόζης αποτελεί άυλη φιγούρα της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας.
Πάντως, ήδη ο Π. Γερουλάνος ζήτησε από τις αρμόδιες υπηρεσίες λεπτομερή ενημέρωση, ενώ ο πρεσβευτής της Ελλάδας στην UΝΕSCΟ Γ. Αναστόπουλος δήλωσε ότι είχε συστήσει εδώ και καιρό στο υπουργείο Πολιτισμού να δηλώσει στην UΝΕSCΟ ότι ο Καραγκιόζης αποτελεί τμήμα της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς.
stifora.gr
Η υποεπιτροπή είχε συνεδριάσει στο Αμπου Ντάμπι και είχε αποδεχθεί την εισήγηση που συνέταξε το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας, βάσει της οποίας τόσο ο Καραγκιόζης όσο και ο Χατζηαβάτης είναι Τούρκοι.
Κατόπιν, η απόφαση επικυρώθηκε και από την αρμόδια επιτροπή της UΝΕSCΟ, χωρίς να υπάρξει καμία αντίδραση της Ελλάδος, παρά μόνο μία επιφύλαξη που διατύπωσε η διευθύντρια του Νεότερου Πολιτισμού του υπουργείου Πολιτισμού κυρία Τέτη Χατζηνικολάου, ότι ο Καραγκιόζης αποτελεί άυλη φιγούρα της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας.
Πάντως, ήδη ο Π. Γερουλάνος ζήτησε από τις αρμόδιες υπηρεσίες λεπτομερή ενημέρωση, ενώ ο πρεσβευτής της Ελλάδας στην UΝΕSCΟ Γ. Αναστόπουλος δήλωσε ότι είχε συστήσει εδώ και καιρό στο υπουργείο Πολιτισμού να δηλώσει στην UΝΕSCΟ ότι ο Καραγκιόζης αποτελεί τμήμα της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς.
stifora.gr
Δευτέρα 7 Ιουνίου 2010
Υπογράφουν για το φυσικό αέριο Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν
Οι δύο χώρες αναμένεται να υπογράψουν μέσα στις επόμενες ημέρες μια συμφωνία για το φυσικό αέριο καθοριστικής σημασίας για τις ευρωπαϊκές χώρες που επιθυμούν να μειώσουν την ενεργειακή τους εξάρτηση από τη Ρωσία.
Η συμφωνία αυτή, που θα επιτρέψει να οριστεί η τιμή των εισαγωγών φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν και το ποσό που η Τουρκία θα εισπράττει για τη μεταφορά του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, θα υπογραφεί πολύ πιθανά την Τρίτη.Το Αζερμπαϊτζάν, χώρα πλούσια σε φυσικό αέριο, θεωρείται ένας εν δυνάμει σημαντικός προμηθευτής στο πλαίσιο του προγράμματος του αγωγού φυσικού αερίου Ναμπούκο. Η κατασκευή του αγωγού μήκους 3.300 χιλιομέτρων, ο οποίος θα ενώνει την Κασπία Θάλασσα με την ευρωπαϊκή πλατφόρμα διανομής στο Μπάουμγκαρτεν της Αυστρίας, έχει προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί το 2014.
Ο αγωγός Ναμπούκο ανταγωνίζεται τον ρωσο-ιταλικό αγωγό Σάουθ Στριμ που θα επιτρέψει στη Ρωσία να εξάγει το φυσικό της αέριο προς την Ιταλία και την Ελλάδα, μέσω του υποθαλάσσιου τμήματος του αγωγού στη Μαύρη Θάλασσα, παρακάμπτοντας την Ουκρανία, με την οποία η Μόσχα είχε έντονες διαφωνίες όσον αφορά τον καθορισμό των τιμών.
Τρίτη 1 Ιουνίου 2010
Παρασκευή 30 Απριλίου 2010
Και μία καινούργια πλευρά στα λόγια του τοίχου.
ΕΓΚΑΙΝΙΑΖΩ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΤΟΙΧΟΥ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΕΝΟΣ ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΟΥ ΠΟΠ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΜΑΪΚΛ ΤΖΑΚΣΟΝ.
ΕΔΩ ΘΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ, ΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΤΥΠΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥΣ, ΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΙΧΟ-ΝΟΗΜΑ ΤΟΥΣ.
ΕΔΩ ΘΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ, ΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΤΥΠΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥΣ, ΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΙΧΟ-ΝΟΗΜΑ ΤΟΥΣ.
Πέμπτη 22 Απριλίου 2010
Εκδήλωση στην Τουρκία «για τα γεγονότα του 1915»
Εκατοντάδες κόσμου αναμένεται να συγκεντρωθούν απόψε στην κεντρική πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, όπου θα πραγματοποιηθούν διάφορες εκδηλώσεις στη «μνήμη των όσων συνέβησαν το 1915», μια έμμεση αναφορά στα γεγονότα, που σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο είναι γνωστά ως «γενοκτονία των Αρμενίων».
Τις εκδηλώσεις επιμελείται η οργάνωση «Πρωτοβουλία Παρεμπόδισης του Εθνικισμού και των Φυλετικών Διακρίσεων», στην οποία συμμετέχουν γνωστοί καλλιτέχνες και διανοούμενοι.
«Ημέρα Μνήμης της Μεγάλης Καταστροφής», χαρακτήρισε την εκδήλωση ο καθηγητής Αχμέτ Ινσέλ, ο οποίος μιλώντας στην τηλεόραση του NTV πρόσθεσε: «Πρέπει να μοιραστούμε τον πόνο των Αρμενίων που έμειναν πίσω. Πρόκειται για μια εκδήλωση μνήμης, συμβολική, και η πιο σωστή μέρα για την εκδήλωση αυτή είναι η 24η Απριλίου».
Στην εκδήλωση αναμένεται να λάβουν μέρος περισσότεροι από 60 καλλιτέχνες, επιστήμονες και συγγραφείς. Ο Ινσέλ είπε ότι «σκοπός της εκδήλωσης είναι -χωρίς να γίνεται αναφορά στο αν διαπράχθηκε ή όχι γενοκτονία- να καταγραφούν τα γεγονότα που εκτυλίχτηκαν τότε ως ένα μεγάλο έγκλημα για την ανθρωπότητα».
Και κατέληξε: «Το θέμα αυτό αποτελεί ταμπού στην Τουρκία. Εγώ θεωρώ ότι πρόκειται για ένα τελείως προσωπικό θέμα συνείδησης. Κανένας δεν θα πρέπει να πιεστεί για να συμμετάσχει σε αυτή την ημέρα μνήμης».
Πηγή: zougla
Τις εκδηλώσεις επιμελείται η οργάνωση «Πρωτοβουλία Παρεμπόδισης του Εθνικισμού και των Φυλετικών Διακρίσεων», στην οποία συμμετέχουν γνωστοί καλλιτέχνες και διανοούμενοι.
«Ημέρα Μνήμης της Μεγάλης Καταστροφής», χαρακτήρισε την εκδήλωση ο καθηγητής Αχμέτ Ινσέλ, ο οποίος μιλώντας στην τηλεόραση του NTV πρόσθεσε: «Πρέπει να μοιραστούμε τον πόνο των Αρμενίων που έμειναν πίσω. Πρόκειται για μια εκδήλωση μνήμης, συμβολική, και η πιο σωστή μέρα για την εκδήλωση αυτή είναι η 24η Απριλίου».
Στην εκδήλωση αναμένεται να λάβουν μέρος περισσότεροι από 60 καλλιτέχνες, επιστήμονες και συγγραφείς. Ο Ινσέλ είπε ότι «σκοπός της εκδήλωσης είναι -χωρίς να γίνεται αναφορά στο αν διαπράχθηκε ή όχι γενοκτονία- να καταγραφούν τα γεγονότα που εκτυλίχτηκαν τότε ως ένα μεγάλο έγκλημα για την ανθρωπότητα».
Και κατέληξε: «Το θέμα αυτό αποτελεί ταμπού στην Τουρκία. Εγώ θεωρώ ότι πρόκειται για ένα τελείως προσωπικό θέμα συνείδησης. Κανένας δεν θα πρέπει να πιεστεί για να συμμετάσχει σε αυτή την ημέρα μνήμης».
Πηγή: zougla
Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010
Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010
Ανοίγει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης;
Πρώτη είδηση στα τουρκικά Μέσα είναι η σημερινή συνάντηση του αντιπροέδρου της τουρκικής κυβέρνησης, Μπουλέντ Αρίντς, με τους εκπροσώπους των θρησκευτικών μειονοτήτων στο γραφείο του, στην Κωνσταντινούπολη, καθώς συζητήθηκε το ενδεχόμενο επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.
Όπως μεταδίδεται, ο Αρίντς είπε στους εκπροσώπους ότι «είναι δίκαια τα αιτήματά τους για την εκπαίδευση των ιερωμένων τους» και επεσήμανε ότι «η κυβέρνηση έχει αποφασίσει για την επαναλειτουργία της σχολής».
«Ελπίζω ότι αυτό θα γίνει δίχως καθυστέρηση», πρόσθεσε ο Αρίντς. Χαρακτηριστικός είναι και ο τίτλος του CNN turk «Οσονούπω ανοίγει η σχολή της Χάλκης»
Όπως μεταδίδεται, ο Αρίντς είπε στους εκπροσώπους ότι «είναι δίκαια τα αιτήματά τους για την εκπαίδευση των ιερωμένων τους» και επεσήμανε ότι «η κυβέρνηση έχει αποφασίσει για την επαναλειτουργία της σχολής».
«Ελπίζω ότι αυτό θα γίνει δίχως καθυστέρηση», πρόσθεσε ο Αρίντς. Χαρακτηριστικός είναι και ο τίτλος του CNN turk «Οσονούπω ανοίγει η σχολή της Χάλκης»
Πηγή: zougla
Ετικέτες
Διεθνη,
Εκκλησιαστικα,
Επικαιροτητα,
Τουρκια
Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010
Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010
Σάββατο 6 Μαρτίου 2010
ΤΟ ΞΕΡΑΤΕ ΟΤΙ :
ΤΟ ΞΕΡΑΤΕ ΟΤΙ :
Στην μυθολογία των αρχαίων Ελλήνων κάποτε στην Αρκαδία όπως μας λεεί ο Εκαταίος
ο Μιλήσιος στο έργο του Γενεαλογίες αναφέρει ότι ο Δίας με την Νιόβη απέκτησαν ένα γιο τον Πελασγό. Ο Πελασγός λοιπόν έκανε ένα γιο με την Μελίβοια που τον ονόμασαν Λυκάων, αυτός αφού έγινε βασιλιάς της Αρκαδίας μετά από καποιο χρησμό απέκτησε πολλά παιδιά από πολλούς γάμους.
Ο Λυκάων ήταν αρκετά ασεβής ομοίως και τα παιδιά του. Τα παιδιά του ήταν ο Μαίναλος, ο Θεσπρωτός, ο Νύκτιμος, ο Λύκος και άλλοι. Όλοι τους υπερβολικά υπερήφανοι και ασεβείς.
Ο Δίας λοιπόν μεταμορφώθηκε σε χειρονάκτη και επισκεύτηκε τους γιούς του Λυκάονα οι οποίοι τον φιλοξένησαν και ετοίμασαν τραπέζι σφάζοντας ένα παιδί με γεύμα τα σπλάχνα του. Ο Δίας όμως
σαν θεός που ήταν το ήξερε αηδιασμένος και θυμωμένος αναποδογύρισε το τραπέζι, από τότε
ονόμασαν την περιοχή Τραπεζούντα της Αρκαδίας. Ο Δίας τα παιδιά αυτά τα τιμώρησε μετατρεπωντάς τα σε λύκους και άλλα τα κατακεραύνωσε.
Αν και εδώ μιλάμε για την Αρχαία Πόλη, Τραπεζούντα της Αρκαδίας, μπορούμε να πούμε και να ενημερώσουμε πως η Τραπεζούντα του Πόντου κτίστηκε από τις αποικίες των Αρχαιών Ελλήνων αν και δεν κτίστηκε από τους Αρκάδες. Σε αυτό το σημείο θα κάνουμε μια ιστορική αναδρομή για την αξιομνημόνευτη πόλη του Πόντου, Τραπεζούντα.
Η Τραπεζούντα (τουρκικά Trabzon) είναι πόλη της Μικράς Ασίας στις ακτές του Ευξείνου Πόντου, στη σημερινή Τουρκία. Παλιά ελληνική αποικία κατά την Αρχαιότητα, πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Μεγάλων Κομνηνών, μεγάλο αστικό και πολιτιστικό κέντρο των Ελλήνων Ποντίων μέχρι το 1922 και τηνΜικρασιατική Καταστροφή.
H Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας ήταν ένα από τα ανεξαρτητα κρατίδια που προέκυψαν μετά την προσωρινή διάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από τηνΤέταρτη Σταυροφορία το 1204. Μπορεί να ειπωθεί ότι ήταν η διάδοχη κατάσταση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μετά την κατάλυση από τους Σταυροφόρους.
Ιδρύθηκε από τους αδελφούς Αλέξιο και Δαβίδ Κομνηνούς, εγγονούς του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Ά Κομνηνού, με τη βοήθεια της θείας τους, της βασίλισσας Θάμαρ της Γεωργίας. Πρωτευουσά της ήταν η Τραπεζούντα και σύμβολό της, σημαία της, ο αετός των αρχαίων Σινωπέων, με την διαφορά ότι ενώ ο αετός των αρχαίων Σινωπέων έβλεπε προς την Ανατολή, ο αετός της Αυτοκρατορίας του Πόντου έβλεπε προς τη Δύση, σαφής ένδειξη των προθέσεων της νέας Αυτοκρατορίας. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι ο αετός των Σινωπέων, ήταν ο αετός των αρχαίων Μιλησίων. Η Αρχαία Μίλητος ήταν ο αρχικός τόπος των αποικιστών του Πόντου και συγκεκριμένα της Σινώπης, της Τραπεζούντας κ.ά.
Στην αρχή της ύπαρξής της έγινε προσπάθεια για την ανακατάληψη τηςΚωνσταντινούπολης, αλλά όταν αυτό αποδείχθηκε ότι ήταν αδύνατο, οι ηγεμόνες της περιόρισαν τις φιλοδοξίες τους στην περιοχή του Πόντου. Για αρκετά χρόνια ήταν υποτελής είτε στους Σελτζούκους του Ικονίου, είτε στους Ιλχανίδες Μογγόλους της Περσίας. Ήταν το τελευταίο ανεξάρτητο ελληνικό κράτος που καταλύθηκε από τους Οθωμανούς Τούρκους, το 1461.
Ίδρυση (1204-1222)
Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους το 1204, η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας ήταν ένα από τα τρία ελληνικά κράτη που δημιουργήθηκαν μετά τις ανακατατάξεις που ακολούθησαν, μαζί με την Αυτοκρατωρία της Νίκαιας και το Δεσποτάτο της Ηπείρου . Ο Αλέξιος Κομνηνός, ο εγγονός του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Α’ Κομνηνού και γιος της Γεωργιανής Ρουδουσάν κόρη του Γεωργίου ΄Γ της Γεωργίας έκανε την Τραπεζούντα πρωτεύουσα του βασιλείου του και ανακήρυξε τον εαυτό του Αυτοκράτορα και νόμιμο διάδοχο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ο Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Α’ εκδιώχτηκε, ύστερα από στάση, από τον βυζαντινό θρόνο και δολοφονήθηκε βάναυσα το 1185. Ο γιος του Μανουήλ τυφλώθηκε εκείνο το διάστημα και ίσως να υπέκυψε στους τραυματισμούς του. Σύμφωνα με τις πηγές, η Ρουσουδάν, η σύζυγος του Μανουήλ και μητέρα του Αλέξιου και του Δαυίδ, εγκατέλειψε εσπευσμένα την Κωνσταντινούπολη με τα παιδιά της, ώστε να αποφύγει τις διώξεις από τον ανερχόμενο Αυτοκράτορα Ισαακ ΄Β Άγγελο. Δε είναι σαφές αν η Ρουσουδάν κατέφυγε στην Γεωργία ή στις νότιες ακτές του Εύξεινου Πόντου όπου και κατάγονταν η οικογένεια των Κομνηνών. Υπάρχουν πάντως ενδείξεις ότι οι Κομνηνοί είχαν δημιουργήσει ημι-ανεξάρτητο κράτος σε αυτή την περιοχή, με έδρα την Τραπεζούντα πριν από το 1204.
Κάθε άρχοντας της Τραπεζούντας αυτοαποκαλούνταν: Μέγας Κομνηνός (ή Μεγαλοκομνηνός σύμφωνα και με την ποντιακή παράδοση) και αρχικά διεκδικούσε τον τίτλο «Αυτοκράτωρ Ρωμαίων». Μετά, όμως, το 1282, ο επίσημος τίτλος του άρχοντα της Τραπεζούντας άλλαξε σε: «Αυτοκράτωρ πάσης Ανατολής, Ιβηρίας και Περατείας», τίτλος που διατηρήθηκε ως το 1461. Η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας ονομάζονταν και κράτος των Κομνηνών, λόγω της άρχουσας δυναστείας.
Η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας ήλεγχε την παράκτια περιοχή του Εύξεινου Πόντου, μεταξύ Σινώπης και Σωτηριούπολης. Τον 13ο αιώνα η Τραπεζούντα ήλεγχε την Περάτεια, δηλαδή τις απέναντι ακτές της Χερσώνας στην Κριμαική χερσόνησο (αρχαία Ταυρική). Ο Δαυίδ Κομνηνός, ο νεώτερος γιος του Αλέξιου, επεκτάθηκε γρήγορα προς τα δυτικά, καταλαμβάνοντας την Σινώπη, την Ηράκλεια (Ποντοηράκλεια), μέχρι που απέκτησε κοινά σύνορα με την Αυτοκρατωρία της Νίκαιας του Νικηφόρου Ά Λάσκαρη. Αυτά τα εδάφη δεν διατηρήθηκαν, καθώς την Σινώπη την κατέλαβε η Νίκαια το 1206 και τελικά έπεσε στα χέρια των Σελτσούκων το 1214.
Ευημερία και προστριβές (1222-1390)Η Τραπεζούντα βρίσκονταν σε συνεχή πόλεμο με τους Σελτζούκους του Ικονίου και αργότερα με τους Οθομανούς όπως και με τους Βυζαντινούς και τα ιταλικά κρατίδια, ιδιαίτερα τους Γενουάτες. Ήταν στην ουσία μια Αυτοκρατορία κατ’ όνομα, επιβιώνοντας συνάπτοντας στρατηγικές συμμαχίες και γάμους σκοπιμοτήτων με άρχοντες γειτονικών κρατών.
Η καταστροφή της Βαγδάτης από τους Μογγόλους το 1258, κατέστησε την Τραπεζούντα το δυτικό τέρμα του δρόμου του μεταξιού. Κάτω από την προστασία των Μογγόλων η πόλη απέκτησε σημαντικά πλούτη, λόγω του εμπορίου μεταξιού. Εκείνη την εποχή, ο Μάρκο Πόλο, επέστρεψε στην Ευρώπη δια μέσου της Τραπεζούντας το 1295. Επί του Αυτοκράτορα Τραπεζούντας Αλέξιου Γ΄ (1349-1390) η πόλη ήταν ένα από τα κύρια εμπορικά κέντρα του τότε κόσμου και ήταν ξακουστή για τον σημαντικό πλούτο και τις τέχνες τις.
Η μικρή σε έκταση Αυτοκρατορία, αρχικά προσάρτησε αρκετά εδάφη, επί Αλέξιου Α’ (1204-1222) και ιδιαίτερα επί του αδελφού του Δαυίδ που πέθανε στο πεδίο της μάχης το 1214. Ο δευτερότοκος γιος του Αλέξιου,Μανουήλ Α΄ (1238-1263) εξασφάλισε την εσωτερική συνοχή του κράτους και απέκτησε το κύρος του αξιόλογου στρατιωτικού διοικητή, παρόλο που η Αυτοκρατορία του έχασε εδάφη από τους Τουρκομάνους και αναγκάστηκε να μείνει για ένα διάστημα φόρου υποτελείς στους Σελτζούκους του Ικονίου και αμέσως μετά στους Μογγόλους της Περσίας. Ταραχώδης ήταν η βασιλεία του Ιωάννη Β΄ (1280-1297), όπου πραγματοποιήθηκε η συμφιλίωση με το Βυζάντιο και η άρση των βλέψεων επί της Κωνσταντινούπολης. Η Τραπεζούντα στα χρόνια του Αλεξίου Β΄ (1297-1330) έφτασε στο απόγειο της ακμής, του πλούτου και της επιρροής της. Όμως στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Αλέξιου Γ΄ ως το 1355, σημειώθηκαν πολλές εσωτερικές ταραχές, με δολοφονίες αριστοκρατών και εσωτερικές έριδες. Η Αυτοκρατορία ποτέ δεν κατάφερε να επανακάμψει πλήρως από αυτές τις εσωτερικές προστριβές, ούτε οικονομικά ούτε εδαφικά
Παρακμή και πτώση (1390-1461)
Ο Μανουήλ Γ΄ (1390-1417), διαδέχτηκε τον Αλέξιο Γ’ και συμμάχησε με τον Ταμερλάνο, ο οποίος συνέτριψε τους Οθωμανούς στην Μάχη της Άγκυρας το 1402.Ο γιος του Αλέξιος Δ΄ (1417-1429) πάντρεψε δύο από τις κόρες του με ηγεμόνες γειτονικών τουρκικών φυλών (Μαυροπροβατάδων και Ασπροπροβατάδων), ενώ η μεγαλύτερη κόρη του παντρεύτηκε τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Ιωάννη Η ΄ Παλαιολόγο . Ένας Ισπανός ταξιδιώτης της εποχής (ο Πέτρος Ταφούρ)που επισκέφτηκε την Τραπεζούντα το 1437 ανέφερε ότι η άμυνα της πόλης αποτελείται από λιγότερο από 4.000 στρατιώτες.
Ο Ιωάννης Δ΄ (1429-1459) δεν είχε την δυνατότητα να ενισχύσει την άμυνα της Κωνσταντινούπολης και να αποτρέψει την Άλωσή της το 1453. Ο Οθωμανός Σουλτάνος Μουράτ Β΄, προσπάθησε να καταλάβει την Τραπεζούντα από θαλάσσης το 1442, όμως η τρικυμία που επικρατούσε καθιστούσε αδύνατη οποιαδήποτε αποβατική ενέργεια. Ο επόμενος Σουλτάνος, ο Μωάμεθ Β΄, ήταν απασχολημένος με τις εκστρατείες του στην Ευρώπη, όμως εν τω μεταξύ ο Οθωμανός διοικητής της Αμάσειας επιτέθηκε στην Τραπεζούντα. Η επίθεση αυτή αποκρούστηκε, όμως πολλοί κάτοικοι αιχμαλωτίστηκαν και το ποσό των λύτρων για την απελευθέρωση τους ήταν υπέρογκο.
Ο Ιωάννης Δ’, φρόντισε να θωρακίσει την Τραπεζούντα συνάπτοντας συμμαχίες. Πάντρεψε την κόρη του με τον Τούρκο ηγεμόνα της φυλής των Ασπροπροβατάδων, ως αντάλλαγμα για μελλοντική στρατιωτική βοήθεια. Επίσης, σύναψε συμφωνίες και με τα τουρκικά κρατίδια της Σινώπης και της Καραμανίας και με το βασίλειο της Γεωργίας.
Όμως μετά τον θάνατο του Ιωάννη το 1459, ο διάδοχος και αδελφός του Δαυίδ δεν έκανε σωστή χρήση των υφιστάμενων συμμαχιών. Μάλιστα προσέγγισε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες για βοήθεια κατά των Οθωμανών, κάνοντας λόγο για υπερβολικά φιλόδοξα σχέδια, ακόμη και για κατάκτηση των Ιεροσολήμων. Ο Μωάμεθ Β’ αντιλήφθηκε αυτές τις κινήσεις και ξεκίνησε εκστρατεία για να υποτάξει τα κράτη της περιοχής. Το καλοκαίρι του 1461, με αρκετό στρατό ξεκίνησε από την Προύσα . Αρχικά κινήθηκε προς την Σινώπη, της οποίας ο Τούρκος Εμίρης την παρέδωσε και εν συνεχεία κινήθηκε προς την Αρμενία, καθυποτάσσοντας όλα τα τούρκικα κρατίδια της περιοχής και κυκλώνοντας έτσι την Τραπεζούντα. Αμέσως μετά ξεκίνησε την πολιορκία της πόλης, η οποία μετά από ένα μήνα παραδόθηκε από τον Αυτοκράτορά της Δαυίδ, στις 15 Αυγούστου 1461.
Με την πτώση της Τραπεζούντας, το τελευταίο κατάλοιπο της Ρωμαϊκής (που μετέπειτα ονομάστηκε Βυζαντινή από τους ιστορικούς) Αυτοκρατορίας Ρωμανίας, έπαψε να υφίσταται.
Οι Αυτοκράτορες της Τραπεζούντας αρχικά έφεραν τον τίτλο «Αυτοκράτωρ Ρωμαίων». Ο τίτλος αυτός εξ ορισμού ενείχε βλέψεις για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Από τις αρχές του 14ου αιώνα, για να μην υπάρχει ρήξη με την ανασυσταθείσα Βυζαντινή Αυτοκρατορία των Παλαιολόγων, υιοθετήθηκε ο τίτλος: «Αυτοκράτορες πάσης Ανατολής, Ιβηρίας και Περατείας». Η ηγέτες της Αυτοκρατορίας, διαδοχικά ήταν οι εξής:
1204-1222 Αλέξιος Α' Μέγας Κομνηνός
1222-1235 Ανδρόνικος Α' ο Γίδων
1235-1238 Ιωάννης Α' Μέγας Κομνηνός ο αξούχος
1238-1263 Μανουήλ Α' Μέγας Κομνηνός
1263-1266 Ανδρόνικος Β' Μέγας Κομνηνός
1266-1280 Γεώργιος Α' Μέγας Κομνηνός
1280-1297 Ιωάννης Β' Μέγας Κομνηνός
1297-1330 Αλέξιος Β' Μέγας Κομνηνός
1330-1332 Ανδρόνικος Γ' Μέγας Κομνηνός
1332-1332 Μανουήλ Β' Μέγας Κομνηνός
1332-1340 Βασίλειος Α' Μέγας Κομνηνός
1340-1341 Ειρήνη Παλαιολογίνα
1341-1342 Άννα Μεγάλη Κομνηνή
1342-1344 Ιωάννης Γ' Μέγας Κομνηνός
1344-1349 Μιχαήλ Α' Μέγας Κομνηνός
1349-1390 Αλέξιος Γ' Μέγας Κομνηνός
1390-1417 Μανουήλ Γ' Μέγας Κομνηνός
1417-1446 Αλέξιος Δ' Μέγας Κομνηνός
1446-1458 Ιωάννης Δ' Μέγας Κομνηνός ο Καλοιωάννης
1458-1461 Δαυίδ Μέγας Κομνηνός
Αξιομνημόνευτοι Τραπεζούντιοι της εποχής:
Βασίλειος Βησσαρίων
Γεώργιος εκ Τραπεζούντος
Μιχαήλ Πανάρετος
Γεώργιος Αμοιρούτζης
Γρηγόριος Χωνιάδης
Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννης Η΄ Ξιφιλίνος
Στην μυθολογία των αρχαίων Ελλήνων κάποτε στην Αρκαδία όπως μας λεεί ο Εκαταίος
ο Μιλήσιος στο έργο του Γενεαλογίες αναφέρει ότι ο Δίας με την Νιόβη απέκτησαν ένα γιο τον Πελασγό. Ο Πελασγός λοιπόν έκανε ένα γιο με την Μελίβοια που τον ονόμασαν Λυκάων, αυτός αφού έγινε βασιλιάς της Αρκαδίας μετά από καποιο χρησμό απέκτησε πολλά παιδιά από πολλούς γάμους.
Ο Λυκάων ήταν αρκετά ασεβής ομοίως και τα παιδιά του. Τα παιδιά του ήταν ο Μαίναλος, ο Θεσπρωτός, ο Νύκτιμος, ο Λύκος και άλλοι. Όλοι τους υπερβολικά υπερήφανοι και ασεβείς.
Ο Δίας λοιπόν μεταμορφώθηκε σε χειρονάκτη και επισκεύτηκε τους γιούς του Λυκάονα οι οποίοι τον φιλοξένησαν και ετοίμασαν τραπέζι σφάζοντας ένα παιδί με γεύμα τα σπλάχνα του. Ο Δίας όμως
σαν θεός που ήταν το ήξερε αηδιασμένος και θυμωμένος αναποδογύρισε το τραπέζι, από τότε
ονόμασαν την περιοχή Τραπεζούντα της Αρκαδίας. Ο Δίας τα παιδιά αυτά τα τιμώρησε μετατρεπωντάς τα σε λύκους και άλλα τα κατακεραύνωσε.
Αν και εδώ μιλάμε για την Αρχαία Πόλη, Τραπεζούντα της Αρκαδίας, μπορούμε να πούμε και να ενημερώσουμε πως η Τραπεζούντα του Πόντου κτίστηκε από τις αποικίες των Αρχαιών Ελλήνων αν και δεν κτίστηκε από τους Αρκάδες. Σε αυτό το σημείο θα κάνουμε μια ιστορική αναδρομή για την αξιομνημόνευτη πόλη του Πόντου, Τραπεζούντα.
Η Τραπεζούντα (τουρκικά Trabzon) είναι πόλη της Μικράς Ασίας στις ακτές του Ευξείνου Πόντου, στη σημερινή Τουρκία. Παλιά ελληνική αποικία κατά την Αρχαιότητα, πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Μεγάλων Κομνηνών, μεγάλο αστικό και πολιτιστικό κέντρο των Ελλήνων Ποντίων μέχρι το 1922 και τηνΜικρασιατική Καταστροφή.
H Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας ήταν ένα από τα ανεξαρτητα κρατίδια που προέκυψαν μετά την προσωρινή διάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από τηνΤέταρτη Σταυροφορία το 1204. Μπορεί να ειπωθεί ότι ήταν η διάδοχη κατάσταση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μετά την κατάλυση από τους Σταυροφόρους.
Ιδρύθηκε από τους αδελφούς Αλέξιο και Δαβίδ Κομνηνούς, εγγονούς του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Ά Κομνηνού, με τη βοήθεια της θείας τους, της βασίλισσας Θάμαρ της Γεωργίας. Πρωτευουσά της ήταν η Τραπεζούντα και σύμβολό της, σημαία της, ο αετός των αρχαίων Σινωπέων, με την διαφορά ότι ενώ ο αετός των αρχαίων Σινωπέων έβλεπε προς την Ανατολή, ο αετός της Αυτοκρατορίας του Πόντου έβλεπε προς τη Δύση, σαφής ένδειξη των προθέσεων της νέας Αυτοκρατορίας. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι ο αετός των Σινωπέων, ήταν ο αετός των αρχαίων Μιλησίων. Η Αρχαία Μίλητος ήταν ο αρχικός τόπος των αποικιστών του Πόντου και συγκεκριμένα της Σινώπης, της Τραπεζούντας κ.ά.
Στην αρχή της ύπαρξής της έγινε προσπάθεια για την ανακατάληψη τηςΚωνσταντινούπολης, αλλά όταν αυτό αποδείχθηκε ότι ήταν αδύνατο, οι ηγεμόνες της περιόρισαν τις φιλοδοξίες τους στην περιοχή του Πόντου. Για αρκετά χρόνια ήταν υποτελής είτε στους Σελτζούκους του Ικονίου, είτε στους Ιλχανίδες Μογγόλους της Περσίας. Ήταν το τελευταίο ανεξάρτητο ελληνικό κράτος που καταλύθηκε από τους Οθωμανούς Τούρκους, το 1461.
Ίδρυση (1204-1222)
Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους το 1204, η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας ήταν ένα από τα τρία ελληνικά κράτη που δημιουργήθηκαν μετά τις ανακατατάξεις που ακολούθησαν, μαζί με την Αυτοκρατωρία της Νίκαιας και το Δεσποτάτο της Ηπείρου . Ο Αλέξιος Κομνηνός, ο εγγονός του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Α’ Κομνηνού και γιος της Γεωργιανής Ρουδουσάν κόρη του Γεωργίου ΄Γ της Γεωργίας έκανε την Τραπεζούντα πρωτεύουσα του βασιλείου του και ανακήρυξε τον εαυτό του Αυτοκράτορα και νόμιμο διάδοχο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ο Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Α’ εκδιώχτηκε, ύστερα από στάση, από τον βυζαντινό θρόνο και δολοφονήθηκε βάναυσα το 1185. Ο γιος του Μανουήλ τυφλώθηκε εκείνο το διάστημα και ίσως να υπέκυψε στους τραυματισμούς του. Σύμφωνα με τις πηγές, η Ρουσουδάν, η σύζυγος του Μανουήλ και μητέρα του Αλέξιου και του Δαυίδ, εγκατέλειψε εσπευσμένα την Κωνσταντινούπολη με τα παιδιά της, ώστε να αποφύγει τις διώξεις από τον ανερχόμενο Αυτοκράτορα Ισαακ ΄Β Άγγελο. Δε είναι σαφές αν η Ρουσουδάν κατέφυγε στην Γεωργία ή στις νότιες ακτές του Εύξεινου Πόντου όπου και κατάγονταν η οικογένεια των Κομνηνών. Υπάρχουν πάντως ενδείξεις ότι οι Κομνηνοί είχαν δημιουργήσει ημι-ανεξάρτητο κράτος σε αυτή την περιοχή, με έδρα την Τραπεζούντα πριν από το 1204.
Κάθε άρχοντας της Τραπεζούντας αυτοαποκαλούνταν: Μέγας Κομνηνός (ή Μεγαλοκομνηνός σύμφωνα και με την ποντιακή παράδοση) και αρχικά διεκδικούσε τον τίτλο «Αυτοκράτωρ Ρωμαίων». Μετά, όμως, το 1282, ο επίσημος τίτλος του άρχοντα της Τραπεζούντας άλλαξε σε: «Αυτοκράτωρ πάσης Ανατολής, Ιβηρίας και Περατείας», τίτλος που διατηρήθηκε ως το 1461. Η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας ονομάζονταν και κράτος των Κομνηνών, λόγω της άρχουσας δυναστείας.
Η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας ήλεγχε την παράκτια περιοχή του Εύξεινου Πόντου, μεταξύ Σινώπης και Σωτηριούπολης. Τον 13ο αιώνα η Τραπεζούντα ήλεγχε την Περάτεια, δηλαδή τις απέναντι ακτές της Χερσώνας στην Κριμαική χερσόνησο (αρχαία Ταυρική). Ο Δαυίδ Κομνηνός, ο νεώτερος γιος του Αλέξιου, επεκτάθηκε γρήγορα προς τα δυτικά, καταλαμβάνοντας την Σινώπη, την Ηράκλεια (Ποντοηράκλεια), μέχρι που απέκτησε κοινά σύνορα με την Αυτοκρατωρία της Νίκαιας του Νικηφόρου Ά Λάσκαρη. Αυτά τα εδάφη δεν διατηρήθηκαν, καθώς την Σινώπη την κατέλαβε η Νίκαια το 1206 και τελικά έπεσε στα χέρια των Σελτσούκων το 1214.
Ευημερία και προστριβές (1222-1390)Η Τραπεζούντα βρίσκονταν σε συνεχή πόλεμο με τους Σελτζούκους του Ικονίου και αργότερα με τους Οθομανούς όπως και με τους Βυζαντινούς και τα ιταλικά κρατίδια, ιδιαίτερα τους Γενουάτες. Ήταν στην ουσία μια Αυτοκρατορία κατ’ όνομα, επιβιώνοντας συνάπτοντας στρατηγικές συμμαχίες και γάμους σκοπιμοτήτων με άρχοντες γειτονικών κρατών.
Η καταστροφή της Βαγδάτης από τους Μογγόλους το 1258, κατέστησε την Τραπεζούντα το δυτικό τέρμα του δρόμου του μεταξιού. Κάτω από την προστασία των Μογγόλων η πόλη απέκτησε σημαντικά πλούτη, λόγω του εμπορίου μεταξιού. Εκείνη την εποχή, ο Μάρκο Πόλο, επέστρεψε στην Ευρώπη δια μέσου της Τραπεζούντας το 1295. Επί του Αυτοκράτορα Τραπεζούντας Αλέξιου Γ΄ (1349-1390) η πόλη ήταν ένα από τα κύρια εμπορικά κέντρα του τότε κόσμου και ήταν ξακουστή για τον σημαντικό πλούτο και τις τέχνες τις.
Η μικρή σε έκταση Αυτοκρατορία, αρχικά προσάρτησε αρκετά εδάφη, επί Αλέξιου Α’ (1204-1222) και ιδιαίτερα επί του αδελφού του Δαυίδ που πέθανε στο πεδίο της μάχης το 1214. Ο δευτερότοκος γιος του Αλέξιου,Μανουήλ Α΄ (1238-1263) εξασφάλισε την εσωτερική συνοχή του κράτους και απέκτησε το κύρος του αξιόλογου στρατιωτικού διοικητή, παρόλο που η Αυτοκρατορία του έχασε εδάφη από τους Τουρκομάνους και αναγκάστηκε να μείνει για ένα διάστημα φόρου υποτελείς στους Σελτζούκους του Ικονίου και αμέσως μετά στους Μογγόλους της Περσίας. Ταραχώδης ήταν η βασιλεία του Ιωάννη Β΄ (1280-1297), όπου πραγματοποιήθηκε η συμφιλίωση με το Βυζάντιο και η άρση των βλέψεων επί της Κωνσταντινούπολης. Η Τραπεζούντα στα χρόνια του Αλεξίου Β΄ (1297-1330) έφτασε στο απόγειο της ακμής, του πλούτου και της επιρροής της. Όμως στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Αλέξιου Γ΄ ως το 1355, σημειώθηκαν πολλές εσωτερικές ταραχές, με δολοφονίες αριστοκρατών και εσωτερικές έριδες. Η Αυτοκρατορία ποτέ δεν κατάφερε να επανακάμψει πλήρως από αυτές τις εσωτερικές προστριβές, ούτε οικονομικά ούτε εδαφικά
Παρακμή και πτώση (1390-1461)
Ο Μανουήλ Γ΄ (1390-1417), διαδέχτηκε τον Αλέξιο Γ’ και συμμάχησε με τον Ταμερλάνο, ο οποίος συνέτριψε τους Οθωμανούς στην Μάχη της Άγκυρας το 1402.Ο γιος του Αλέξιος Δ΄ (1417-1429) πάντρεψε δύο από τις κόρες του με ηγεμόνες γειτονικών τουρκικών φυλών (Μαυροπροβατάδων και Ασπροπροβατάδων), ενώ η μεγαλύτερη κόρη του παντρεύτηκε τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Ιωάννη Η ΄ Παλαιολόγο . Ένας Ισπανός ταξιδιώτης της εποχής (ο Πέτρος Ταφούρ)που επισκέφτηκε την Τραπεζούντα το 1437 ανέφερε ότι η άμυνα της πόλης αποτελείται από λιγότερο από 4.000 στρατιώτες.
Ο Ιωάννης Δ΄ (1429-1459) δεν είχε την δυνατότητα να ενισχύσει την άμυνα της Κωνσταντινούπολης και να αποτρέψει την Άλωσή της το 1453. Ο Οθωμανός Σουλτάνος Μουράτ Β΄, προσπάθησε να καταλάβει την Τραπεζούντα από θαλάσσης το 1442, όμως η τρικυμία που επικρατούσε καθιστούσε αδύνατη οποιαδήποτε αποβατική ενέργεια. Ο επόμενος Σουλτάνος, ο Μωάμεθ Β΄, ήταν απασχολημένος με τις εκστρατείες του στην Ευρώπη, όμως εν τω μεταξύ ο Οθωμανός διοικητής της Αμάσειας επιτέθηκε στην Τραπεζούντα. Η επίθεση αυτή αποκρούστηκε, όμως πολλοί κάτοικοι αιχμαλωτίστηκαν και το ποσό των λύτρων για την απελευθέρωση τους ήταν υπέρογκο.
Ο Ιωάννης Δ’, φρόντισε να θωρακίσει την Τραπεζούντα συνάπτοντας συμμαχίες. Πάντρεψε την κόρη του με τον Τούρκο ηγεμόνα της φυλής των Ασπροπροβατάδων, ως αντάλλαγμα για μελλοντική στρατιωτική βοήθεια. Επίσης, σύναψε συμφωνίες και με τα τουρκικά κρατίδια της Σινώπης και της Καραμανίας και με το βασίλειο της Γεωργίας.
Όμως μετά τον θάνατο του Ιωάννη το 1459, ο διάδοχος και αδελφός του Δαυίδ δεν έκανε σωστή χρήση των υφιστάμενων συμμαχιών. Μάλιστα προσέγγισε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες για βοήθεια κατά των Οθωμανών, κάνοντας λόγο για υπερβολικά φιλόδοξα σχέδια, ακόμη και για κατάκτηση των Ιεροσολήμων. Ο Μωάμεθ Β’ αντιλήφθηκε αυτές τις κινήσεις και ξεκίνησε εκστρατεία για να υποτάξει τα κράτη της περιοχής. Το καλοκαίρι του 1461, με αρκετό στρατό ξεκίνησε από την Προύσα . Αρχικά κινήθηκε προς την Σινώπη, της οποίας ο Τούρκος Εμίρης την παρέδωσε και εν συνεχεία κινήθηκε προς την Αρμενία, καθυποτάσσοντας όλα τα τούρκικα κρατίδια της περιοχής και κυκλώνοντας έτσι την Τραπεζούντα. Αμέσως μετά ξεκίνησε την πολιορκία της πόλης, η οποία μετά από ένα μήνα παραδόθηκε από τον Αυτοκράτορά της Δαυίδ, στις 15 Αυγούστου 1461.
Με την πτώση της Τραπεζούντας, το τελευταίο κατάλοιπο της Ρωμαϊκής (που μετέπειτα ονομάστηκε Βυζαντινή από τους ιστορικούς) Αυτοκρατορίας Ρωμανίας, έπαψε να υφίσταται.
Οι Αυτοκράτορες της Τραπεζούντας αρχικά έφεραν τον τίτλο «Αυτοκράτωρ Ρωμαίων». Ο τίτλος αυτός εξ ορισμού ενείχε βλέψεις για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Από τις αρχές του 14ου αιώνα, για να μην υπάρχει ρήξη με την ανασυσταθείσα Βυζαντινή Αυτοκρατορία των Παλαιολόγων, υιοθετήθηκε ο τίτλος: «Αυτοκράτορες πάσης Ανατολής, Ιβηρίας και Περατείας». Η ηγέτες της Αυτοκρατορίας, διαδοχικά ήταν οι εξής:
1204-1222 Αλέξιος Α' Μέγας Κομνηνός
1222-1235 Ανδρόνικος Α' ο Γίδων
1235-1238 Ιωάννης Α' Μέγας Κομνηνός ο αξούχος
1238-1263 Μανουήλ Α' Μέγας Κομνηνός
1263-1266 Ανδρόνικος Β' Μέγας Κομνηνός
1266-1280 Γεώργιος Α' Μέγας Κομνηνός
1280-1297 Ιωάννης Β' Μέγας Κομνηνός
1297-1330 Αλέξιος Β' Μέγας Κομνηνός
1330-1332 Ανδρόνικος Γ' Μέγας Κομνηνός
1332-1332 Μανουήλ Β' Μέγας Κομνηνός
1332-1340 Βασίλειος Α' Μέγας Κομνηνός
1340-1341 Ειρήνη Παλαιολογίνα
1341-1342 Άννα Μεγάλη Κομνηνή
1342-1344 Ιωάννης Γ' Μέγας Κομνηνός
1344-1349 Μιχαήλ Α' Μέγας Κομνηνός
1349-1390 Αλέξιος Γ' Μέγας Κομνηνός
1390-1417 Μανουήλ Γ' Μέγας Κομνηνός
1417-1446 Αλέξιος Δ' Μέγας Κομνηνός
1446-1458 Ιωάννης Δ' Μέγας Κομνηνός ο Καλοιωάννης
1458-1461 Δαυίδ Μέγας Κομνηνός
Αξιομνημόνευτοι Τραπεζούντιοι της εποχής:
Βασίλειος Βησσαρίων
Γεώργιος εκ Τραπεζούντος
Μιχαήλ Πανάρετος
Γεώργιος Αμοιρούτζης
Γρηγόριος Χωνιάδης
Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννης Η΄ Ξιφιλίνος
Πηγή:wikipedia
Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010
«Ολομέλεια πασάδων» στην Αγκυρα μετά το κύμα συλλήψεων αποστράτων
Έκτακτη σύσκεψη για να εκτιμήσουν την κρίσιμη κατάσταση που διαμορφώνεται πραγματοποίησε στην Αγκυρα το σύνολο της ηγεσίας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, εν μέσω έντονης φημολογίας περί επικείμενης παραίτησης του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου, στρατηγού Ιλκέρ Μπασμπούγ.
Στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε υπό άκρα μυστικότητα συμμετείχαν όλοι οι ανώτατοι αξιωματικοί που φέρουν το βαθμό του στρατηγού, ναυάρχου και πτεράρχου.
Σχετικά με τη σύσκεψη, από το τουρκικού Γενικό Επιτελείο εκδόθηκε μία λητή ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται ότι η σύσκεψη έλαβε χώρα «προκειμένου να αξιολογηθεί η διαμορφωθείσα σοβαρή κατάσταση» στο πλαίσιο της έρευνας που διεξάγει η Εισαγγελία Κωνσταντινούπολης.
Εν τω μεταξύ, συνεχίζεται στην Κωνσταντινούπολη η ανάκριση των δεκάδων ανώτερων και ανώτατων απόστρατων αξιωματικών που συνελήφθησαν τη Δευτέρα, με την κατηγορία της συνωμοσίας για στρατιωτικό πραξικόπημα.
Μεταξύ των συλληφθέντων είναι ο πρώην αρχηγός της Αεροπορίας πτέραρχος ε.α. Ιμπραχίμ Φιρτίνα, ο πρώην αρχηγός του Ναυτικού ναύαρχος ε.α. Οζντέν Ορνέκ, ο πρώην διοικητής της Α’ Στρατιάς στρατηγός Εργκίν Σαΐγκούν και ο αντιστράτηγος ε.α. Ενγκίν Αλάν. Ο τελευταίος ήταν ο στρατηγός που συντόνιζε από την πλευρά των ενόπλων δυνάμεων την επιχείρηση παράδοσης στην Τουρκία του ηγέτη των Κούρδων ανταρτών του ΡΚΚ, Αμπντουλάχ Οτζαλάν, το 1999 στην Κένυα.
Επίσης συνελήφθησαν, ένας ακόμη πρώην διοικητής της Α' Στρατιάς Τσετίν Ντογάν, ο πρώην διοικητής της Βορείου Θαλάσσιας Περιοχής ναύαρχος ε.α. Φεγιάζ Ογουτσού και ο πρώην της Νοτίου Θαλάσσιας Περιοχής ναύαρχος ε.α. Λουτφί Σαντζάρ.
Συνολικά συνελήφθησαν 49 ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί, εκ των οποίων οι τέσσερις είναι απόστρατοι στρατηγοί, οι δύο απόστρατοι υποναύαρχοι, οι τέσσερις απόστρατοι αντιστράτηγοι, τρεις πρώην συνταγματάρχες και ένας επίσης απόστρατος πλοίαρχος.
Πηγή: in.gr
Στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε υπό άκρα μυστικότητα συμμετείχαν όλοι οι ανώτατοι αξιωματικοί που φέρουν το βαθμό του στρατηγού, ναυάρχου και πτεράρχου.
Σχετικά με τη σύσκεψη, από το τουρκικού Γενικό Επιτελείο εκδόθηκε μία λητή ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται ότι η σύσκεψη έλαβε χώρα «προκειμένου να αξιολογηθεί η διαμορφωθείσα σοβαρή κατάσταση» στο πλαίσιο της έρευνας που διεξάγει η Εισαγγελία Κωνσταντινούπολης.
Εν τω μεταξύ, συνεχίζεται στην Κωνσταντινούπολη η ανάκριση των δεκάδων ανώτερων και ανώτατων απόστρατων αξιωματικών που συνελήφθησαν τη Δευτέρα, με την κατηγορία της συνωμοσίας για στρατιωτικό πραξικόπημα.
Μεταξύ των συλληφθέντων είναι ο πρώην αρχηγός της Αεροπορίας πτέραρχος ε.α. Ιμπραχίμ Φιρτίνα, ο πρώην αρχηγός του Ναυτικού ναύαρχος ε.α. Οζντέν Ορνέκ, ο πρώην διοικητής της Α’ Στρατιάς στρατηγός Εργκίν Σαΐγκούν και ο αντιστράτηγος ε.α. Ενγκίν Αλάν. Ο τελευταίος ήταν ο στρατηγός που συντόνιζε από την πλευρά των ενόπλων δυνάμεων την επιχείρηση παράδοσης στην Τουρκία του ηγέτη των Κούρδων ανταρτών του ΡΚΚ, Αμπντουλάχ Οτζαλάν, το 1999 στην Κένυα.
Επίσης συνελήφθησαν, ένας ακόμη πρώην διοικητής της Α' Στρατιάς Τσετίν Ντογάν, ο πρώην διοικητής της Βορείου Θαλάσσιας Περιοχής ναύαρχος ε.α. Φεγιάζ Ογουτσού και ο πρώην της Νοτίου Θαλάσσιας Περιοχής ναύαρχος ε.α. Λουτφί Σαντζάρ.
Συνολικά συνελήφθησαν 49 ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί, εκ των οποίων οι τέσσερις είναι απόστρατοι στρατηγοί, οι δύο απόστρατοι υποναύαρχοι, οι τέσσερις απόστρατοι αντιστράτηγοι, τρεις πρώην συνταγματάρχες και ένας επίσης απόστρατος πλοίαρχος.
Πηγή: in.gr
Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010
Ευθυγραμμίζεται προς τα αιτήματα του Φαναρίου η ΔΙΣ στο θέμα του πρώην Αττικής
Την αναβολή των εκλογών στις δύο μητροπόλεις που προέκυψαν από την κατάτμηση της Μητρόπολης Αττικής και την εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό της υπόθεσης του μητροπολίτη πρώην Αττικής Παντελεήμονα αποφάσισε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος (ΔΙΣ). Με τον τρόπο αυτό η Εκκλησία της Ελλάδος ικανοποιεί το Φανάρι που απέστειλε της προηγούμενες ημέρες επιστολή με σχετικά αιτήματα.
Συγκεκριμένα, κατά την έκτακτη συνεδρίασή της, την Παρασκευή, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε να αναβάλει τις εκλογές στις δύο νέες μητροπόλεις που είχαν ορισθεί για τις 23 έως 25 Φεβρουαρίου και να συγκληθεί η Ιεραρχία «εν ευθέτω χρόνω» προκειμένου να εκλέξει τους νέους μητροπολίτες.
Παράλληλα, αποφάσισε «τη συγκρότηση του Δευτεροβαθμίου δι' Αρχιερείς Συνοδικού Δικαστηρίου, κατά τον Νόμον, προκειμένου να εκδικάσει την έφεση την οποία κατέθεσε στην Ιερά Σύνοδο ο τέως Μητροπολίτης Αττικής Παντελεήμων».
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, η απόφαση ελήφθη «κατόπιν διαλογικής συζητήσεως με πνεύμα νηφαλιότητος, ψυχραιμίας και υπευθυνότητος» λαμβάνοντας υπ’ όψη «την ανάγκην διατηρήσεως του κλίματος εμπιστοσύνης με το Οικουμενικό Πατριαρχείο», την κρισιμότητα των ημερών που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός και «την επικράτηση πνεύματος ενότητος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος».
Επικρίσεις από ιεράρχες
Εκκλησιαστικοί κύκλοι ανέφεραν ότι με την ανακοίνωση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου ο προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας, δεικνύει απόλυτη αφοσίωση και υπακοή εις την Μητέρα Εκκλησία.
Επικριτές του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου υποστηρίζουν ότι με την απόφαση αυτή η Εκκλησία της Ελλάδος δεν επέδειξε το σθένος της προασπίσεως των δικαιωμάτων της Αυτοκεφαλίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες η συγκρότηση του Δευτεροβάθμιου Συνοδικού Δικαστηρίου θα γίνει την προσεχή Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου. Σε αυτό θα πρέπει να προεδρεύει ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. Εάν δεν επιθυμεί, επόμενος στην Ιεραρχία είναι ο Μητροπολίτης Καρυστίας κ. Σεραφείμ, ο οποίος δεν μπορεί να προεδρεύσει διότι υπήρξε ανακριτής στην υπόθεση. Ο επόμενος τη τάξει είναι ο μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων κ. Σεραφείμ.
Το Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο τοποθετείται χρονικά για μετά το Πάσχα.
Το ιστορικό
Με επιστολή του τις προηγούμενες ημέρες, το Φανάρι ζήτησε από την Αθήνα να μην διενεργηθούν εκλογές στις δύο νέες μητροπόλεις (Κηφισιάς και Ιλίου) εξέφρασε τη δυσφορία του για τη διαδικασία που ακολουθείται στην περίπτωση του καθαιρεθέντος μητροπολίτη Παντελεήμονα.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο υποστήριξε στην επιστολή του αυτή ότι η Αθήνα παρακάμπτει και «εν τη ουσία» ακυρώνει την απόφαση του Φαναρίου να κάνει δεκτή την έκκλητη προσφυγή προς τελική κρίση του καταδικασθέντος ιεράρχη, αφού όμως αυτή εξετασθεί πρώτα από δευτεροβάθμιο συνοδικό δικαστήριο της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Στην περίπτωση αυτή, όπως ανέφερε, εκτός από τον ιδρυτικό τόμο της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδος του 1850 και την Πράξη του 1928, ζητούσε να ισχύουν οι αποφάσεις της Δ' Οικουμενικής Συνόδου και να μη γίνεται επίκληση εκ μέρους της Εκκλησίας της Ελλάδος μόνο των νόμων της ελληνικής Πολιτείας.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο μετά από 100 χρόνια θα δικάσει για πρώτη φορά ιεράρχη της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Τηλεφωνική επικοινωνία Ιερώνυμου - Βαρθολομαίου
Σύμφωνα με Το Βήμα, θορυβημένος από τις εξελίξεις, ο Οικουμενικός Πατριάρχης απέστειλε στην Αθήνα τον στενό του συνεργάτη Μητροπολίτη Γαλλίας κ. Εμμανουήλ να συναντήσει τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο και μέλη της ελληνικής κυβερνήσεως. Ομως, σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αρχιεπίσκοπος αρνήθηκε να συναντήσει τον κ. Εμμανουήλ. Είχε προηγηθεί η τηλεφωνική του επικοινωνία με τον Οικουμενικό Πατριάρχη στη διάρκεια της οποίας πρότεινε μια συμβιβαστική λύση.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης απέρριψε την πρόταση του κ. Ιερωνύμου και η απάντηση που έλαβε από τον Αρχιεπίσκοπο ήταν σαφής: «Δεν πρόκειται ποτέ να πλήξω το κύρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Μετά από 100 χρόνια θα σας δώσω το δικαίωμα ασκήσεως του εκκλήτου αλλά δεν μπορείτε να με θεωρείτε πλέον φίλο».
Πηγή: in.gr
Συγκεκριμένα, κατά την έκτακτη συνεδρίασή της, την Παρασκευή, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε να αναβάλει τις εκλογές στις δύο νέες μητροπόλεις που είχαν ορισθεί για τις 23 έως 25 Φεβρουαρίου και να συγκληθεί η Ιεραρχία «εν ευθέτω χρόνω» προκειμένου να εκλέξει τους νέους μητροπολίτες.
Παράλληλα, αποφάσισε «τη συγκρότηση του Δευτεροβαθμίου δι' Αρχιερείς Συνοδικού Δικαστηρίου, κατά τον Νόμον, προκειμένου να εκδικάσει την έφεση την οποία κατέθεσε στην Ιερά Σύνοδο ο τέως Μητροπολίτης Αττικής Παντελεήμων».
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, η απόφαση ελήφθη «κατόπιν διαλογικής συζητήσεως με πνεύμα νηφαλιότητος, ψυχραιμίας και υπευθυνότητος» λαμβάνοντας υπ’ όψη «την ανάγκην διατηρήσεως του κλίματος εμπιστοσύνης με το Οικουμενικό Πατριαρχείο», την κρισιμότητα των ημερών που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός και «την επικράτηση πνεύματος ενότητος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος».
Επικρίσεις από ιεράρχες
Εκκλησιαστικοί κύκλοι ανέφεραν ότι με την ανακοίνωση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου ο προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας, δεικνύει απόλυτη αφοσίωση και υπακοή εις την Μητέρα Εκκλησία.
Επικριτές του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου υποστηρίζουν ότι με την απόφαση αυτή η Εκκλησία της Ελλάδος δεν επέδειξε το σθένος της προασπίσεως των δικαιωμάτων της Αυτοκεφαλίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες η συγκρότηση του Δευτεροβάθμιου Συνοδικού Δικαστηρίου θα γίνει την προσεχή Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου. Σε αυτό θα πρέπει να προεδρεύει ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. Εάν δεν επιθυμεί, επόμενος στην Ιεραρχία είναι ο Μητροπολίτης Καρυστίας κ. Σεραφείμ, ο οποίος δεν μπορεί να προεδρεύσει διότι υπήρξε ανακριτής στην υπόθεση. Ο επόμενος τη τάξει είναι ο μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων κ. Σεραφείμ.
Το Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο τοποθετείται χρονικά για μετά το Πάσχα.
Το ιστορικό
Με επιστολή του τις προηγούμενες ημέρες, το Φανάρι ζήτησε από την Αθήνα να μην διενεργηθούν εκλογές στις δύο νέες μητροπόλεις (Κηφισιάς και Ιλίου) εξέφρασε τη δυσφορία του για τη διαδικασία που ακολουθείται στην περίπτωση του καθαιρεθέντος μητροπολίτη Παντελεήμονα.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο υποστήριξε στην επιστολή του αυτή ότι η Αθήνα παρακάμπτει και «εν τη ουσία» ακυρώνει την απόφαση του Φαναρίου να κάνει δεκτή την έκκλητη προσφυγή προς τελική κρίση του καταδικασθέντος ιεράρχη, αφού όμως αυτή εξετασθεί πρώτα από δευτεροβάθμιο συνοδικό δικαστήριο της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Στην περίπτωση αυτή, όπως ανέφερε, εκτός από τον ιδρυτικό τόμο της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδος του 1850 και την Πράξη του 1928, ζητούσε να ισχύουν οι αποφάσεις της Δ' Οικουμενικής Συνόδου και να μη γίνεται επίκληση εκ μέρους της Εκκλησίας της Ελλάδος μόνο των νόμων της ελληνικής Πολιτείας.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο μετά από 100 χρόνια θα δικάσει για πρώτη φορά ιεράρχη της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Τηλεφωνική επικοινωνία Ιερώνυμου - Βαρθολομαίου
Σύμφωνα με Το Βήμα, θορυβημένος από τις εξελίξεις, ο Οικουμενικός Πατριάρχης απέστειλε στην Αθήνα τον στενό του συνεργάτη Μητροπολίτη Γαλλίας κ. Εμμανουήλ να συναντήσει τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο και μέλη της ελληνικής κυβερνήσεως. Ομως, σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αρχιεπίσκοπος αρνήθηκε να συναντήσει τον κ. Εμμανουήλ. Είχε προηγηθεί η τηλεφωνική του επικοινωνία με τον Οικουμενικό Πατριάρχη στη διάρκεια της οποίας πρότεινε μια συμβιβαστική λύση.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης απέρριψε την πρόταση του κ. Ιερωνύμου και η απάντηση που έλαβε από τον Αρχιεπίσκοπο ήταν σαφής: «Δεν πρόκειται ποτέ να πλήξω το κύρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Μετά από 100 χρόνια θα σας δώσω το δικαίωμα ασκήσεως του εκκλήτου αλλά δεν μπορείτε να με θεωρείτε πλέον φίλο».
Πηγή: in.gr
Ετικέτες
Διεθνη,
Εκκλησιαστικα,
Ελλαδα,
Επικαιροτητα,
Προσωπα,
Τουρκια
Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2010
Ανταλλάγματα για τη Χάλκη ζητά η Τουρκία
Το θέμα της «αμοιβαιότητας» προτάσσει η υπουργός παιδείας της Τουρκίας Νιμέτ Τσουμπουκτσού ως προς την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής στη Χάλκη, σε συνέντευξή της που δημοσιεύεται στην τουρκική εφημερίδα «Ζαμάν»
Το θέμα της «αμοιβαιότητας» προτάσσει η υπουργός παιδείας της Τουρκίας Νιμέτ Τσουμπουκτσού ως προς την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής στη Χάλκη, σε συνέντευξή της που δημοσιεύεται στην τουρκική εφημερίδα «Ζαμάν».
Η υπουργός αναρωτιέται «ποιόν μπορεί να βλάψει το δικαίωμα να μάθει κανείς τη θρησκεία και τη γλώσσα του» και υπογραμμίζει ότι σήμερα στο χώρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ισχύουν διαφορετικές καταστάσεις σε σχέση με την εποχή της Συνθήκης της Λοζάνης.
Απαντώντας στην ερώτηση της δημοσιογράφου Νουριγιέ Ακμάν, «μολονότι δεν υπάρχει νομικό εμπόδιο, η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής αντιμετωπίζει ορισμένα πολιτικά εμπόδια. Ζητείται κάποιο αντίκρισμα σε σχέση με την τουρκική μειονότητα στην Ελλάδα. Πώς μπορείτε και δέχεστε τη χρησιμοποίηση του θέματος της θρησκευτικής εκπαίδευσης που στην ουσία είναι ανθρώπινο δικαίωμα ως μέσο πολιτικού ελιγμού;» η κα. Τσουμπουκτσού λέει «ας το πούμε όχι πολιτικό ελιγμό, αλλά αμοιβαιότητα».
Στην παρατήρηση της δημοσιογράφου «να το πούμε αμοιβαιότητα για λόγους ευγένειας; Εγώ ως δημοσιογράφος προτιμώ να το ονομάζω πολιτικό ελιγμό. Εσείς φυσικά έχετε πολιτική ταυτότητα. Μπορείτε λοιπόν να το δεχθείτε αυτό;» η υπουργός αναφέρει τα εξής: «Με γνωρίζετε πολύ καλά. Όχι μόνο η Θεολογική Σχολή, αλλά είμαι υπέρ της αναγνώρισης των δικαιωμάτων που ορίζω ως ανθρώπινα δικαιώματα, με πρώτα τα θρησκευτικά στον κόσμο και στην Τουρκία, δίχως αντίκρισμα».
Στην παρατήρηση της δημοσιογράφου ότι πρόκειται για «μια περίοδο όπου είδαμε ότι με το Σχέδιο Κλωβός σχεδιάστηκαν διάφορα πράγματα εναντίον των μειονοτήτων», η υπουργός υπογραμμίζει πως η ίδια δεν βρίσκει να έχει νόημα το γεγονός ότι «τα δικαιώματα των μειονοτήτων που ζουν στη χώρα μας, προβάλλονται ακόμα στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λοζάνης και γίνεται προσπάθεια να κρατηθούν εντός του πλαισίου αυτού» και συνεχίζει:
«Ο τρόπος που προσεγγίζουμε σήμερα τα ανθρώπινα δικαιώματα περιορίζεται μήπως στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και τις διακηρύξεις της δεκαετίας του 40; Αυτό έχει εξελιχθεί. Δηλαδή οι εποχές που υπογράφηκε η Συνθήκη της Λοζάνης είναι εποχές που δεν δίνονταν πολλά δικαιώματα στις μειονότητες. Είναι συνθήκες που δίνουν τα ελάχιστα δικαιώματα στις μειονότητες. Δεν μπορούμε να στηριχθούμε πάνω σε μια φιλοσοφία ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο αυτό. Είμαστε στον 21ο αιώνα. Ζούμε σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο. Μου φαίνεται πολύ περίεργο το ότι ορισμένοι κύκλοι έχουν ανησυχίες σχετικά με τις μειονότητες. Δυσκολεύομαι να τους καταλάβω. Και δεν παίρνουμε ως βάση το ότι οι μειονότητες αριθμητικά είναι μικρές στη χώρα μας. Ποιόν μπορεί να βλάψει το δικαίωμα για εκμάθηση της θρησκείας και της γλώσσας που είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα; Δεν μπορώ να καταλάβω πώς το θέμα αυτό γίνεται αντικείμενο σχεδίων για εξόντωση ανθρώπων».
Στη συνέχεια, σε ερώτηση αν συναισθάνεται «τον πόνο του Βαρθολομαίου, όταν λέει οι εκκλησίες μας είναι άδειες και δεν έχουν μείνει ούτε κοινότητα ούτε και ιερείς;», η κα. Τσουμπουκτσού λέει «βεβαίως και τον συναισθάνομαι».
Απαντώντας στην ερώτηση «για ποιο λόγο τότε κρατούνται όμηρος, τα θεμελιώδη δικαιώματα των 3-4 χιλιάδων Ελλήνων, απέναντι στους 150 χιλιάδες Τούρκους στη Δυτική Θράκη, η υπουργός λέει «εγώ δεν μετρώ τα ανθρώπινα δικαιώματα με αριθμούς».
Πηγή:ant1online.gr
Το θέμα της «αμοιβαιότητας» προτάσσει η υπουργός παιδείας της Τουρκίας Νιμέτ Τσουμπουκτσού ως προς την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής στη Χάλκη, σε συνέντευξή της που δημοσιεύεται στην τουρκική εφημερίδα «Ζαμάν».
Η υπουργός αναρωτιέται «ποιόν μπορεί να βλάψει το δικαίωμα να μάθει κανείς τη θρησκεία και τη γλώσσα του» και υπογραμμίζει ότι σήμερα στο χώρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ισχύουν διαφορετικές καταστάσεις σε σχέση με την εποχή της Συνθήκης της Λοζάνης.
Απαντώντας στην ερώτηση της δημοσιογράφου Νουριγιέ Ακμάν, «μολονότι δεν υπάρχει νομικό εμπόδιο, η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής αντιμετωπίζει ορισμένα πολιτικά εμπόδια. Ζητείται κάποιο αντίκρισμα σε σχέση με την τουρκική μειονότητα στην Ελλάδα. Πώς μπορείτε και δέχεστε τη χρησιμοποίηση του θέματος της θρησκευτικής εκπαίδευσης που στην ουσία είναι ανθρώπινο δικαίωμα ως μέσο πολιτικού ελιγμού;» η κα. Τσουμπουκτσού λέει «ας το πούμε όχι πολιτικό ελιγμό, αλλά αμοιβαιότητα».
Στην παρατήρηση της δημοσιογράφου «να το πούμε αμοιβαιότητα για λόγους ευγένειας; Εγώ ως δημοσιογράφος προτιμώ να το ονομάζω πολιτικό ελιγμό. Εσείς φυσικά έχετε πολιτική ταυτότητα. Μπορείτε λοιπόν να το δεχθείτε αυτό;» η υπουργός αναφέρει τα εξής: «Με γνωρίζετε πολύ καλά. Όχι μόνο η Θεολογική Σχολή, αλλά είμαι υπέρ της αναγνώρισης των δικαιωμάτων που ορίζω ως ανθρώπινα δικαιώματα, με πρώτα τα θρησκευτικά στον κόσμο και στην Τουρκία, δίχως αντίκρισμα».
Στην παρατήρηση της δημοσιογράφου ότι πρόκειται για «μια περίοδο όπου είδαμε ότι με το Σχέδιο Κλωβός σχεδιάστηκαν διάφορα πράγματα εναντίον των μειονοτήτων», η υπουργός υπογραμμίζει πως η ίδια δεν βρίσκει να έχει νόημα το γεγονός ότι «τα δικαιώματα των μειονοτήτων που ζουν στη χώρα μας, προβάλλονται ακόμα στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λοζάνης και γίνεται προσπάθεια να κρατηθούν εντός του πλαισίου αυτού» και συνεχίζει:
«Ο τρόπος που προσεγγίζουμε σήμερα τα ανθρώπινα δικαιώματα περιορίζεται μήπως στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και τις διακηρύξεις της δεκαετίας του 40; Αυτό έχει εξελιχθεί. Δηλαδή οι εποχές που υπογράφηκε η Συνθήκη της Λοζάνης είναι εποχές που δεν δίνονταν πολλά δικαιώματα στις μειονότητες. Είναι συνθήκες που δίνουν τα ελάχιστα δικαιώματα στις μειονότητες. Δεν μπορούμε να στηριχθούμε πάνω σε μια φιλοσοφία ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο αυτό. Είμαστε στον 21ο αιώνα. Ζούμε σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο. Μου φαίνεται πολύ περίεργο το ότι ορισμένοι κύκλοι έχουν ανησυχίες σχετικά με τις μειονότητες. Δυσκολεύομαι να τους καταλάβω. Και δεν παίρνουμε ως βάση το ότι οι μειονότητες αριθμητικά είναι μικρές στη χώρα μας. Ποιόν μπορεί να βλάψει το δικαίωμα για εκμάθηση της θρησκείας και της γλώσσας που είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα; Δεν μπορώ να καταλάβω πώς το θέμα αυτό γίνεται αντικείμενο σχεδίων για εξόντωση ανθρώπων».
Στη συνέχεια, σε ερώτηση αν συναισθάνεται «τον πόνο του Βαρθολομαίου, όταν λέει οι εκκλησίες μας είναι άδειες και δεν έχουν μείνει ούτε κοινότητα ούτε και ιερείς;», η κα. Τσουμπουκτσού λέει «βεβαίως και τον συναισθάνομαι».
Απαντώντας στην ερώτηση «για ποιο λόγο τότε κρατούνται όμηρος, τα θεμελιώδη δικαιώματα των 3-4 χιλιάδων Ελλήνων, απέναντι στους 150 χιλιάδες Τούρκους στη Δυτική Θράκη, η υπουργός λέει «εγώ δεν μετρώ τα ανθρώπινα δικαιώματα με αριθμούς».
Πηγή:ant1online.gr
Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010
Τούρκοι Χάκερς χτύπησαν το εκκλησιαστικό "Facebook"
Χθες, Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010, Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr, έκανε εγγραφή στο νέο εκκλησιαστικό «Facebook» της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου, το λεγόμενο "Churchbook".
Πρίν από λίγο, όταν προσπαθήσαμε να μπούμε στη σελίδα αντικρίσαμε ότι το "Churchbook", δέχθηκε επίθεση από Τουρκική ομάδα Χάκερς.
Τέλος, να σημειωθεί, ότι η τεχνική ομάδα της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου, προσπαθεί αυτή τη στιγμή να λύση το πρόβλημα.
Πηγή: Ρομφαία
Πρίν από λίγο, όταν προσπαθήσαμε να μπούμε στη σελίδα αντικρίσαμε ότι το "Churchbook", δέχθηκε επίθεση από Τουρκική ομάδα Χάκερς.
Τέλος, να σημειωθεί, ότι η τεχνική ομάδα της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου, προσπαθεί αυτή τη στιγμή να λύση το πρόβλημα.
Πηγή: Ρομφαία
Ετικέτες
Διεθνη,
Εκκλησιαστικα,
Επικαιροτητα,
Τουρκια
Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010
Το Κυπριακό θεωρούν οι Τούρκοι το μεγαλύτερο πρόβλημα στις σχέσεις με την Ελλάδα
Το Κυπριακό είναι το σημαντικότερο πρόβλημα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το δεύτερο σημαντικότερο πρόβλημα μετά τις «διαφορές θρησκείας και ταυτότητας» στις σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε στην Τουρκία επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής.
Σε μια σειρά από ζητήματα όπως οι εχθρικές και φιλικές προς την Τουρκία χώρες, η ευρωπαϊκή προοπτική και πολλά άλλα αναφέρεται η δημοσκόπηση που διενήργησε το «Κέντρο Ερευνών και Εφαρμογών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων» του Πανεπιστημίου της Αγκυρας.
Οι απαντήσεις που δόθηκαν στον ερώτημα «ποια είναι τα σημαντικότερα προβλήματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, έχουν ως εξής:
Κυπριακό 34%, υφαλοκρηπίδα 26,4%, στρατιωτικοποίηση νησιών Αιγαίου 13,5%, χωρικά ύδατα 5,9%, άλλα 4,7%, προβλήματα μειονοτήτων 3,3%, Πατριαρχείο 2,0%, βραχονησίδες 2,8%, εναέριος χώρος 2,4%, δικαίωμα εξόρυξης πετρελαίου στο Αιγαίο 2,4%.
Στο ερώτημα αν πρέπει να αναγνωρίσει η Τουρκία την Κυπριακή Δημοκρατία, οι ερωτηθέντες απάντησαν ως εξής: Ναι, αν λυθεί το Κυπριακό 40,7%, όχι ποτέ 30,9%, ναι ως αντάλλαγμα προς την ένταξή μας στην ΕΕ 14,6%, δεν ξέρω 13,8%.
Οι ερωτηθέντες κλήθηκαν να ορίσουν την κατεχόμενη Κύπρο και έδωσαν τις εξής απαντήσεις: Αδελφική χώρα που δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί ποτέ 56%, «καμπούρα» στην πλάτη της Τουρκίας 14,9%, δεν ξέρω 12%, θέμα όχι τόσο σημαντικό στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας 10,8%, θέμα που μπορεί να γίνει υποχώρηση εν όψει της ένταξης στην ΕΕ 6,3%.
Ως προς τις εχθρικές προς την Τουρκία χώρες, προκύπτει η εξής σειρά: ΗΠΑ 27,5%, Αρμενία 10,9%, Ισραήλ 10,6%, Καμία 10,4%, Ελλάδα 6,1%, Γαλλία 5,1%, Κυπριακή Δημοκρατία (Ελληνοκυπριακή Διοίκηση στο ερωτηματολόγιο) 3,1%, Αγγλία 2,1%, Κίνα 1,6%, Γερμανία 1,6%, Ιράκ 1,6%, Ιράν 0,7%.
Και οι φιλικές προς την Τουρκία χώρες, έχουν ως εξής: Αζερμπαϊτζάν 29,9%, Καμία 16,7%, κατεχόμενα 15,7%, δεν ξέρω 8,8%, Βοσνία 5,7%, ΗΠΑ 4%, Γερμανία 3,4%, Πακιστάν 3,1%, Αλβανία 2,3%, Ιράν 1,6%, Καζαχστάν 1,3%, Ιράκ 1,2%, Ελλάδα 0,6%.
Στην ερώτηση σχετικά με το αν πρέπει η Τουρκία να ενταχθεί στην ΕΕ, δόθηκαν οι εξής απαντήσεις: Ναι 32,9%, οπωσδήποτε ναι 22,4%, όχι 16,5%, δεν αλλάζει τίποτα 16,1%, οπωσδήποτε όχι 8,7%, δεν ξέρω 3,4%.
Οι απαντήσεις στο ερώτημα για το πότε μπορεί η Τουρκία να ενταχθεί στην ΕΕ έχουν ως εξής: Ποτέ 32,8%, σε 5-10 χρόνια 20,5%, σε 11-15 χρόνια 17,1%, μετά από 20 χρόνια 15,2%, Σε 16-20 χρόνια 9,5%, σε λιγότερο από 5 χρόνια 4,8%.
Τα σημαντικότερα προβλήματα στις σχέσεις μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας: διαφορές θρησκείας και ταυτότητας 32,4%, Κυπριακό 15,8%, οικονομικά προβλήματα της Τουρκίας 14,4%, Δημοκρατία-ανθρώπινα δικαιώματα 10,7%, η στήριξη που παρέχουν χώρες της ΕΕ στην τρομοκρατία (εννοώντας ότι αντάρτες του PKK βρίσκουν καταφύγιο σε ευρωπαϊκές χώρες) 9,8%, άλλα 3,9%, σχέσεις μεταξύ στρατού και πολιτικής 2,9%.
Πόσο ειλικρινής είναι η ΕΕ απέναντι στην Τουρκία: δεν είναι 48%, οπωσδήποτε δεν είναι 35,4%, είναι 9,4%, δεν ξέρω 4,5%, οπωσδήποτε είναι 2,2%.
Πώς ορίζετε τις ΗΠΑ: μη έμπιστη χώρα 27,4%, αποικιοκρατική 26,5%, στρατηγικός εταίρος 25,5%, στρατιωτικός σύμμαχος 8,1%, άλλο 5,7%, εχθρός 4,7%, αιώνιος φίλος 2%.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε εννέα νομούς της Τουρκίας στο διάστημα 31 Οκτωβρίου-31 Δεκεμβρίου 2009 σε δείγμα 1.032 ατόμων.
Πηγή: in.gr
Σε μια σειρά από ζητήματα όπως οι εχθρικές και φιλικές προς την Τουρκία χώρες, η ευρωπαϊκή προοπτική και πολλά άλλα αναφέρεται η δημοσκόπηση που διενήργησε το «Κέντρο Ερευνών και Εφαρμογών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων» του Πανεπιστημίου της Αγκυρας.
Οι απαντήσεις που δόθηκαν στον ερώτημα «ποια είναι τα σημαντικότερα προβλήματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, έχουν ως εξής:
Κυπριακό 34%, υφαλοκρηπίδα 26,4%, στρατιωτικοποίηση νησιών Αιγαίου 13,5%, χωρικά ύδατα 5,9%, άλλα 4,7%, προβλήματα μειονοτήτων 3,3%, Πατριαρχείο 2,0%, βραχονησίδες 2,8%, εναέριος χώρος 2,4%, δικαίωμα εξόρυξης πετρελαίου στο Αιγαίο 2,4%.
Στο ερώτημα αν πρέπει να αναγνωρίσει η Τουρκία την Κυπριακή Δημοκρατία, οι ερωτηθέντες απάντησαν ως εξής: Ναι, αν λυθεί το Κυπριακό 40,7%, όχι ποτέ 30,9%, ναι ως αντάλλαγμα προς την ένταξή μας στην ΕΕ 14,6%, δεν ξέρω 13,8%.
Οι ερωτηθέντες κλήθηκαν να ορίσουν την κατεχόμενη Κύπρο και έδωσαν τις εξής απαντήσεις: Αδελφική χώρα που δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί ποτέ 56%, «καμπούρα» στην πλάτη της Τουρκίας 14,9%, δεν ξέρω 12%, θέμα όχι τόσο σημαντικό στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας 10,8%, θέμα που μπορεί να γίνει υποχώρηση εν όψει της ένταξης στην ΕΕ 6,3%.
Ως προς τις εχθρικές προς την Τουρκία χώρες, προκύπτει η εξής σειρά: ΗΠΑ 27,5%, Αρμενία 10,9%, Ισραήλ 10,6%, Καμία 10,4%, Ελλάδα 6,1%, Γαλλία 5,1%, Κυπριακή Δημοκρατία (Ελληνοκυπριακή Διοίκηση στο ερωτηματολόγιο) 3,1%, Αγγλία 2,1%, Κίνα 1,6%, Γερμανία 1,6%, Ιράκ 1,6%, Ιράν 0,7%.
Και οι φιλικές προς την Τουρκία χώρες, έχουν ως εξής: Αζερμπαϊτζάν 29,9%, Καμία 16,7%, κατεχόμενα 15,7%, δεν ξέρω 8,8%, Βοσνία 5,7%, ΗΠΑ 4%, Γερμανία 3,4%, Πακιστάν 3,1%, Αλβανία 2,3%, Ιράν 1,6%, Καζαχστάν 1,3%, Ιράκ 1,2%, Ελλάδα 0,6%.
Στην ερώτηση σχετικά με το αν πρέπει η Τουρκία να ενταχθεί στην ΕΕ, δόθηκαν οι εξής απαντήσεις: Ναι 32,9%, οπωσδήποτε ναι 22,4%, όχι 16,5%, δεν αλλάζει τίποτα 16,1%, οπωσδήποτε όχι 8,7%, δεν ξέρω 3,4%.
Οι απαντήσεις στο ερώτημα για το πότε μπορεί η Τουρκία να ενταχθεί στην ΕΕ έχουν ως εξής: Ποτέ 32,8%, σε 5-10 χρόνια 20,5%, σε 11-15 χρόνια 17,1%, μετά από 20 χρόνια 15,2%, Σε 16-20 χρόνια 9,5%, σε λιγότερο από 5 χρόνια 4,8%.
Τα σημαντικότερα προβλήματα στις σχέσεις μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας: διαφορές θρησκείας και ταυτότητας 32,4%, Κυπριακό 15,8%, οικονομικά προβλήματα της Τουρκίας 14,4%, Δημοκρατία-ανθρώπινα δικαιώματα 10,7%, η στήριξη που παρέχουν χώρες της ΕΕ στην τρομοκρατία (εννοώντας ότι αντάρτες του PKK βρίσκουν καταφύγιο σε ευρωπαϊκές χώρες) 9,8%, άλλα 3,9%, σχέσεις μεταξύ στρατού και πολιτικής 2,9%.
Πόσο ειλικρινής είναι η ΕΕ απέναντι στην Τουρκία: δεν είναι 48%, οπωσδήποτε δεν είναι 35,4%, είναι 9,4%, δεν ξέρω 4,5%, οπωσδήποτε είναι 2,2%.
Πώς ορίζετε τις ΗΠΑ: μη έμπιστη χώρα 27,4%, αποικιοκρατική 26,5%, στρατηγικός εταίρος 25,5%, στρατιωτικός σύμμαχος 8,1%, άλλο 5,7%, εχθρός 4,7%, αιώνιος φίλος 2%.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε εννέα νομούς της Τουρκίας στο διάστημα 31 Οκτωβρίου-31 Δεκεμβρίου 2009 σε δείγμα 1.032 ατόμων.
Πηγή: in.gr
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010
Στα τουρκικά σχολεία η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας
Δημοσιεύτηκε στο σημερινό Φύλλο της Εφημερίδας της Τουρκικής Κυβέρνησης, η απόφαση του τουρκικού υπουργικού συμβουλίου για τη «διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα δημόσια και ιδιωτικά φροντιστήρια».Η απόφαση (υπ' αρ. 2009/15085) ελήφθη στις 1/6/2009, μετά από σχετικό έγγραφο του τουρκικού υπουργείου Παιδείας στις 22/5/2009 και με βάση το άρθρο 2 του νόμου 2923 του 1983 περί «διδασκαλίας ξένων γλωσσών και εκμάθησης των διαφορετικών γλωσσών και διαλέκτων των Τούρκων πολιτών».
Ο νόμος, στο άρθρο 2, αναφέρει τις «αρχές που διέπουν τη διδασκαλία ξένων γλωσσών στις κάθε βαθμού δημόσιες και ιδιωτικές, γενικές και επαγγελματικές σχολές, καθώς επίσης και τις σχολές που παρέχουν παιδεία σε ξένη γλώσσα», σημειώνοντας όμως «με την επιφύλαξη των διατάξεων διεθνών συμβάσεων».
Το ίδιο άρθρο αναφέρει ότι «οι αρχές σχετικά με την ίδρυση και την επίβλεψη των φροντιστηρίων αυτών καθορίζονται με κανονισμό που εκδίδει το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας» και ότι «οι ξένες γλώσσες, η διδασκαλία των οποίων μπορεί να γίνει στην Τουρκία, καθορίζονται με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου».
Το άρθρο 1 του νόμου, στο οποίο δεν στηρίζεται η απόφαση περί διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας, αναφέρει ότι «σκοπός του παρόντος νόμου είναι η ρύθμιση των αρχών που διέπουν τις ξένες γλώσσες οι οποίες θα διδαχθούν στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα σχολεία που διδάσκουν σε ξένη γλώσσα και την εκμάθηση των διαφορετικών γλωσσών και διαλέκτων που χρησιμοποιούν παραδοσιακά οι Τούρκοι πολίτες στην καθημερινή τους ζωή».
Το γεγονός ότι η απόφαση δεν στηρίζεται στο άρθρο 1, σημαίνει πρακτικά ότι η ελληνική γλώσσα ως προς την έγκριση για φροντιστηριακά μαθήματα, δεν τοποθετείται σε ένα πλαίσιο «γλωσσών και διαλέκτων Τούρκων πολιτών», μεταξύ των οποίων είναι οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, τα σχολεία των οποίων διδάσκουν μαθήματα στην ελληνική γλώσσα.
Μπορεί η απόφαση του υπουργικού συμβουλίου να αφορά τη «διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας σε δημόσια και ιδιωτικά φροντιστήρια», αλλά ο σχετικός νόμος είναι πιο ευρύς και κάνει λόγο για «κάθε βαθμίδα εκπαίδευσης».
Ωστόσο, υπογραμμίζεται η σημείωση που υπάρχει στο άρθρο 2 για τις «διατάξεις των διεθνών συμβάσεων», που παραπέμπει θεωρητικά στη Συνθήκη της Λωζάννης, στη «Μορφωτική Συμφωνία του Βασιλείου της Ελλάδος και της Τουρκικής Δημοκρατίας» που υπογράφηκε στις 20.4.1951 (ΦΕΚ 103/Α/1952) και στη «Συμφωνία για την Πολιτιστική Συνεργασία» που υπογράφηκε μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας στις 4 Φεβρουαρίου 2000. (ΦΕΚ 142/Α/2001).
Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2009
Ελληνικά αγάλματα ζητά από το Λούβρο η Τουρκία
Δύο αγάλματα, του Δία και του Απόλλωνα, ζητά ο δήμος της Σμύρνης από το μουσείο του Λούβρου, θέτοντας ταυτοχρόνως θέμα συνεργασίας και βοήθειας για το «Μουσείο Πολιτισμών Αιγαίου», που προτίθεται να ιδρύσει ο δήμος.
Η επιστολή του Δημάρχου Σμύρνης, Αζίζ Κοτζάογλου, προς τον διευθυντή του Λούβρου, Ανρί Λουαρέτ, εστάλη την περασμένη Παρασκευή και γνωστοποιήθηκε τη Δευτέρα και στον Τούρκο υπουργό πολιτισμού, Ερτουγρούλ Γκιουνάϊ.
Στην επιστολή, ο Δήμαρχος Σμύρνης, εκτός από το αίτημα για επιστροφή των δύο αγαλμάτων στη Σμύρνη, διατυπώνει και μια σειρά προτάσεων για συνεργασία ανάμεσα στο Λούβρο και στο «Μουσείο Πολιτισμών Αιγαίου», που προτίθεται να ιδρύσει.
Πηγή: STAR
Η επιστολή του Δημάρχου Σμύρνης, Αζίζ Κοτζάογλου, προς τον διευθυντή του Λούβρου, Ανρί Λουαρέτ, εστάλη την περασμένη Παρασκευή και γνωστοποιήθηκε τη Δευτέρα και στον Τούρκο υπουργό πολιτισμού, Ερτουγρούλ Γκιουνάϊ.
Στην επιστολή, ο Δήμαρχος Σμύρνης, εκτός από το αίτημα για επιστροφή των δύο αγαλμάτων στη Σμύρνη, διατυπώνει και μια σειρά προτάσεων για συνεργασία ανάμεσα στο Λούβρο και στο «Μουσείο Πολιτισμών Αιγαίου», που προτίθεται να ιδρύσει.
Πηγή: STAR
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
