Επιστολή αγίου Κυπριανού προς Fidus.

Ο άγιος Κυπριανός προήδρευσε στην Τρίτη τοπική σύνοδο της Καρθαγένης

το 253 μ Χ σχετικά με το βάπτισμα των νηπίων. Η σύνοδος καταδίκασε την άποψη ότι τα νήπια δεν πρέπει να βαπτίζονται πριν γίνουν 8 ημερών, αλλά να περιμένουν να γίνουν 8 ημερών για να βαπτιστούν. Η σύνοδος και ο άγιος Κυπριανός αποφάσισαν ότι τα νήπια πρέπει να βαπτίζονται νωρίτερα. Η επιστολή στον Fidus ξεκαθαρίζει το θέμα. Παρακάτω, δημοσιεύουμε μέρος της επιστολής. Όποιος επιθυμεί, μπορεί να την δει εδώ ολόκληρη στα αγγλικά

Επιστολή 58 του αγίου Κυπριανού προς Fidus.

«Σχετικά με την περίπτωση των νηπίων, τα οποία λες δεν πρέπει να βαπτίζονται μέσα στη δεύτερη ή τρίτη ημέρα από την γέννησή τους, και ότι ο νόμος της αρχαίας περιτομής θα πρέπει να θεωρείται σεβαστός, έτσι που νομίζεις ότι κάποιος που μόλις γεννήθηκε δεν θα πρέπει να βαπτίζεται και να αγιάζεται μέχρι την όγδοη μέρα, εμείς όλοι σκεφτήκαμε πολύ διαφορετικά στην σύνοδό μας. Γι’ αυτό που σκέφτηκες, κανείς δεν συμφώνησε, αλλά εμείς όλοι κρίναμε ότι δεν επιτρέπεται να αρνηθούμε σε κανένα άνθρωπο, που γεννήθηκε, το έλεος και την χάρη του Θεού. Διότι, αφού ο Κύριος λέγει στο ευαγγέλιο του πως ο Υιός του ανθρώπου δεν ήλθε να καταστρέψει τις ψυχές των ανθρώπων, αλλά να τις σώσει, δεν επιτρέπεται, καθόσον εξαρτάται από εμάς, να απολεσθεί καμία ψυχή. Διότι τι λείπει ακόμη σε αυτόν που σχηματίστηκε στην κοιλιά της μητέρας του με το χέρι του Θεού?» «Εάν κάτι θα μπορούσε να εμποδίσει τους ανθρώπους να λάβουν την χάρη, τότε θα ήταν πιο πολύ για τους ενήλικες και ηλικιωμένους και γέροντες εμπόδιο οι βαρύτερες αμαρτίες. Εάν όμως παρέχεται άφεση αμαρτιών ακόμη και σε πιο βαριά αμαρτωλούς και σε εκείνους που προηγουμένως πολλαπλά αμάρτησαν εναντίων του Θεού και δεν αποκλείεται κανείς από το βάπτισμα και τη χάρη, εάν αργότερα επιστρέψει, πόσο λιγότερο επιτρέπεται το να εμποδίζει κανείς ένα παιδί, που είναι νεογέννητο και δεν διέπραξε καμία αμαρτία, αλλά έχει υποστεί μόνο με την πρώτη γέννηση τη δραστικότητα του παλαιού θανάτου, επειδή και αυτό, όπως και ο Αδάμ εγεννήθη κατά σάρκα. Έτσι μπορεί να φθάσει στην άφεση των αμαρτιών γι’ αυτό το λόγο πιο εύκολα, επειδή δεν υπάρχουν για συγχώρεση προσωπικές αμαρτίες, αλλά μόνο αμαρτίες ενός άλλου».

Στο παραπάνω απόσπασμα παρατηρούμε τα εξής εκπληκτικά.

1.Ο άγιος Κυπριανός μιλάει για νηπιοβάπτισμα 2-3 μέρες αφού γεννηθεί το νήπιο.

2. Η επιφυλακτικότητα του Φίντου είναι αν θα πρέπει να γίνεται η βάπτιση μόλις γεννηθεί το νήπιο. Συσχετίζει το βάπτισμα με την οκταήμερο περιτομή, και πιστεύει ότι θα πρέπει να γίνεται την όγδοη ημέρα. Επομένως δέχεται τον νηπιοβαπτισμό και ο Φίντος.

३. Ο άγιος Κυπριανός μιλάει καθαρά ΚΑΙ για βάπτισμα ΕΝΗΛΙΚΩΝ. Μιλάει και για νηπιοβάπτισμα. Μπορούμε εύκολα να συμπεράνουμε ότι στην αρχαία εκκλησία γίνονταν και τα δύο (εκτός μιας περιόδου όπου ανέβαλαν οι πιστοί το βάπτισμά τους φοβούμενοι μήπως αμαρτήσουν αργότερα- κάτι το οποίο επιλήφθηκε η εκκλησία και έδωσε την λύση). Άλλωστε, δεν είχε ευαγγελιστεί ακόμα ολόκληρος ο πληθυσμός.

4. Ο άγιος Κυπριανός μιλάει καθαρά για την αποδοχή του προπατορικού αμαρτήματος.

5. Η σύνοδος συνηγορεί υπέρ του νηπιοβαπτίσματος. Αντιθέτως, αν ήταν μια καινοτομία και δεν υπήρχε πριν, θα έπρεπε το υπόλοιπο μέρος του σώματος της εκκλησίας να αντιδράσει άμεσα με μια σύνοδο ή καλύτερα με μια ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ σύνοδο, εφόσον θίγεται η δογματική γραμμή της εκκλησίας με την ‘’υποτιθέμενη’’ εισαγωγή και εφαρμογή ‘’νέας’’ διδασκαλίας, αυτής του νηπιοβαπτίσματος.

Γνησιότητα επιστολής

Ο καθηγητής πατρολογίας Johannes Quasten διεθνώς αναγνωρισμένος και βραβευμένος στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια, ο θεολόγος Walter J. Burghardt, και ο συγγραφέας Comerford Thomas Lawler, στο έργο τους ‘’Οι επιστολές του αγ. Κυπριανού’’, περιλαμβάνουν την παραπάνω επιστολή στα γνήσια έργα του Κυπριανού

Ο διακεκριμένος καθηγητής και μελετητής των αρχαίων πατερικών συγγραμμάτων Everett Ferguson στο έργο του ‘’Το βάπτισμα στην αρχαία εκκλησία’’, δέχεται την παραπάνω επιστολή ως γνήσια.

Οι προτεστάντες ισχυρίζονται ότι για τον άγιο Κυπριανό, ο βαπτιζόμενος πρέπει να διαθέτει συνειδητή πίστη. Και παραθέτουν από την Επιστολή LXXV (75), κεφ.16

« … ο διάβολος φεύγει από τον πιστό κατά τη βάπτιση λόγω της πίστης του, αλλά ξαναγυρνά σ’ αυτόν αν η πίστη του αργότερα εκλείψει …».

Επίσης ότι ο βαπτιζόμενος πρέπει να ομολογεί την πίστη του απαντώντας σε συγκεκριμένες ερωτήσεις. Και παραθέτουν….

«Ρωτάς επίσης, φίλτατε υιέ, τι πιστεύω σχετικά με εκείνους που λαμβάνουν την χάρη του Θεού όντας ασθενείς και αδύναμοι, αν θεωρούνται κανονικοί Χριστιανοί λόγω του ότι δεν πλένονται, αλλά ραντίζονται, με το σώζον ύδωρ. Σε αυτό το σημείο, από σεμνότητα διστάζω να κρίνω, και αφήνω τον καθένα να αισθάνεται και να κάνει αυτό που νομίζει σωστό. Απ’ όσο καταλαβαίνει η φτωχή μου αντίληψη, νομίζω πως οι θείες παροχές δεν μειώνονται ούτε χάνουν τη δύναμή τους, και(ο βαπτιζόμενος) θα λάβει όλα τα θεία δώρα, φτάνει να υπάρχει πλήρης και ακέραια πίστη και από τη μεριά του βαπτίζοντος, και από τη μεριά του βαπτιζομένου.» (Επιστολή 75 –LXXV-, κεφ. 12)

Μόνο που θα τους ενημερώσουμε ότι η επιστολή 75 του αγίου Κυπριανού αναφέρεται στους σχισματικούς Νοβατιανούς. Ποιοι ήταν αυτοί? Οι Νοβατιανοί ήταν σχισματικοί στην τοπική εκκλησία της Ρώμης που ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΝ τους ‘’πεπτωκότες’’ στην εκκλησία. Την εποχή εκείνη διεξάγονταν διωγμοί κατά των χριστιανών. Υπήρξαν πολλοί μάρτυρες κατά την εποχή εκείνη, αλλά υπήρξαν και εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη τους. Εκείνοι ονομάστηκαν lapsi ή αλλιώς ‘’πεπτωκότες’’. Μερίδα της εκκλησίας δεν τους δέχτηκε όταν αργότερα μετενόησαν. Τελικά, οι Νοβατιανοί αποσχίστηκαν από την υπόλοιπη εκκλησία. Και έχουμε ήδη πει ότι την εποχή εκείνη βαπτίζονταν και οι ενήλικες αφού είμαστε στην αρχή.

Ακόμα ισχυρίζονται ότι στην Επιστολή LXIX (69) κεφ. 2, ο Κυπριανός αναφέρει: «Αλλά και οι ερωτήσεις που γίνονται κατά τη βάπτιση μαρτυρούν υπέρ της αλήθειας. Διότι όταν λέμε, ‘Πιστεύεις στην αιώνια ζωή και στην άφεση αμαρτιών μέσω της αγίας Εκκλησίας;’ Εννοούμε πως άφεση αμαρτιών δεν δίνεται παρά μόνο μέσα στην Εκκλησία, και ότι οι αιρετικοί που είναι εκτός Εκκλησίας δεν μπορούν να δώσουν άφεση αμαρτιών. Άρα λοιπόν, εκείνοι που ισχυρίζονται ότι οι αιρετικοί μπορούν να βαπτίζουν, πρέπει είτε να αλλάξουν τα λόγια της ερώτησης ή να δουν την αλήθεια.»

Σαφέστατα, αφού το κεφάλαιο αναφέρεται σε βάπτισμα ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ. Έχετε δει πολλά νήπια…..αιρετικά? Οι αιρετικοί οφείλουν να ομολογούν την ορθή πίστη απαντώντας σε ερωτήματα πριν την βάπτιση όπως γίνεται και σήμερα.

Ο πιστός πριν βαπτιστεί περνά μια περίοδο προκαταρκτικής μαθητείας ως κατηχούμενος. Επιστολή LXXII (72) κεφ. 2: «Μερικοί που νομίζουν ότι η ανθρώπινη λογική μπορεί να ακυρώσει τις αλήθειες του Ευαγγελίου, χρησιμοποιούν σαν επιχείρημα την περίπτωση των κατηχουμένων, ρωτώντας τι γίνεται σε περίπτωση που συλληφθούν και φονευθούν ομολογώντας το όνομα: θα χάσουν τη σωτηρία και το μισθό της ομολογίας τους επειδή δεν αναγεννήθηκαν με τη βάπτιση; Ας μάθουν αυτοί οι άνθρωποι που βοηθούν και ευνοούν τους αιρετικούς ότι οι κατηχούμενοι έχουν την αληθινή πίστη και την αλήθεια της Εκκλησίας και βγαίνουν από το στρατόπεδο του Θεού για να δώσουν μάχη με το διάβολο έχοντας πλήρως και ειλικρινώς αποδεχτεί τον Πατέρα Θεό, τον Χριστό και το Άγ. Πνεύμα ...-Να γιατί και μεις που είμαστε υπεύθυνοι για την πίστη και την αλήθεια δεν πρέπει να εξαπατούμε και να παραπλανούμε αυτούς που έρχονται στην πίστη και την αλήθεια, μετανοούν και ζητούν συγχώρεση αμαρτιών τους, αλλά να τους καθοδηγούμε, ελέγχουμε και να τους διορθώνουμε με την ουράνια πειθαρχία, ώστε να γίνουν κατάλληλοι για την ουράνια βασιλεία.»

Ακριβώς. Σε ενήλικες απευθύνεται. Και μάλιστα σε αιρετικούς. Δεν πρέπει να κατηχηθούν πρώτα, να μάθουν την πίστη, και να βαπτιστούν? Σαφέστατα.

Τι παρατηρούμε από τα παραπάνω? Ότι οι προτεστάντες αναφέρουν ΜΟΝΟ τα σημεία από τον Κυπριανό που αναφέρονται στη πίστη του βαπτιζόμενου. Στην περίπτωση που ακούει ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ή στην περίπτωση ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ από αιρετικούς. Και απαντάμε ότι ΠΡΕΠΕΙ σε αυτές τις περιπτώσεις να υπάρχει ΚΑΤΗΧΗΣΗ και ΠΙΣΤΗ. Όμως, όπως είδαμε, ο Κυπριανός στην επιστολή στον Fidus, αναφέρει ΒΑΠΤΙΣΜΑ ενηλίκων (‘’ παρέχεται άφεση αμαρτιών ακόμη και σε πιο βαριά αμαρτωλούς και σε εκείνους που προηγουμένως πολλαπλά αμάρτησαν εναντίων του θεού και δεν αποκλείεται κανείς από το βάπτισμα και τη χάρη’’), αναφέρει όμως και το νηπιοβάπτισμα (‘’ Σχετικά με την περίπτωση των νηπίων, τα οποία λες δεν πρέπει να βαπτίζονται μέσα στη δεύτερη ή τρίτη ημέρα από την γέννησή τους, και ότι ο νόμος της αρχαίας περιτομής θα πρέπει να θεωρείται σεβαστός, έτσι που νομίζεις ότι κάποιος που μόλις γεννήθηκε δεν θα πρέπει να βαπτίζεται και να αγιάζεται μέχρι την όγδοη μέρα, εμείς όλοι σκεφτήκαμε πολύ διαφορετικά στην σύνοδό μας’’).

Τι κάνουν? Παίρνουν περιπτώσεις όπου βαπτίζονται ενήλικες (άνθρωποι που ακούνε για πρώτη φορά, αιρετικοί κτλ), για να μας πουν ότι δήθεν ο άγιος ήταν κατά του νηπιοβαπτισμού, ενώ ο ΙΔΙΟΣ ΣΥΣΤΗΝΕΙ ΤΟΝ ΝΗΠΙΟΒΑΠΤΙΣΜΟ και ΒΑΣΗ ΣΥΝΟΔΟΥ μάλιστα ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΑ, αν υποθέσουμε ότι δεν υπήρχε από πριν. Καταλαβαίνετε απάτη?

Τέλος, τους απαντάμε για πολλοστή φορά (μπας και το καταλάβουν) ότι οι νεοκατηχηθέντες ΒΑΠΤΙΖΑΝ τα νήπια τους όπως μαρτυρά η σύνοδος που προήδρευσε ο Κυπριανός το 253 μ Χ, όπως μαρτυρά έμμεσα ο Τερτυλλιανός το 180 μ Χ μέσα από την επιφυλακτικότητα του για το πρόωρο του νηπιοβαπτίσματος (σημαίνει ότι ΗΔΗ νηπιοβάπτιζαν), και όπως μαρτυρά ο Ιππόλυτος (165-235 μ Χ)
‘’Και θα βαπτίζετε τα μικρά παιδιά πρώτα. Και εάν μπορούν να απαντήσουν τα ίδια, ας απαντήσουν. Αλλά αν δεν μπορούν, ας απαντήσουν οι γονείς τους ή κάποιος από την οικογένεια τους’’. (Αποστολική Παράδοση 21,4)
Και όπως μαρτυρά ο Αυγουστίνος… «‘’Το έθιμο της μητέρας μας εκκλησίας να κάνει το βάπτισμα των νηπίων δεν πρέπει να ….. θεωρηθεί περιττό, ούτε να πιστεύεται ότι είναι κάτι άλλο , εκτός από μια παράδοση των αποστόλων’’. (De Genesi Ad Literam, X 39)

Ακόμα περιμένουμε να μας αναφέρουν πατερικές αναφορές κατά του νηπιοβαπτίσματος ή συνόδους εναντίων της δήθεν ‘’αποστατικής’’ ‘’μεσαιωνικής’’ διδασκαλίας. Μα τι στο καλό? Τόσο εύκολα η εκκλησία δέχτηκε ‘’ψευδοδιδασκαλία’’ και δεν έχουμε καμία αντίδραση?

Αντί αυτού, μας φέρουν χωρία όπου το βάπτισμα των ενηλίκων επιβάλλονταν είτε διότι άκουγαν για πρώτη φορά το ευαγγέλιο, είτε διότι προέρχονταν από τους αιρετικούς. Και θα περιμένουμε για πάρα πολύ καιρό ακόμα…..

Τρία νέα αρθράκια....περί κακοδοξιών πεντηκοστιανών.

Προπατορικό αμάρτημα· μύθευμα ή αλήθεια?

http://exprotestant.blogspot.com/2010/06/blog-post_2409.हटमल

Η αλήθεια για τις εικόνες

http://exprotestant.blogspot.com/2010/06/blog-post_23.हटमल

Τιμητική και λατρευτική προσκύνηση, απάντηση στο πεντηκοστιανό μπλόγκ Άνωθεν σοφία.

http://exprotestant.blogspot.com/2010/06/blog-post_18.html

Γιατί οι Προτεστάντες υποβαθμίζουν τις επιστολές του Αγίου Ιγνατίου?

Ο άγιος Ιγνάτιος γνώρισε τους Αποστόλους της πρώτης Εκκλησίας, και ήταν ο

άμεσος διάδοχος της Αποστολικής Διαδοχής. Οι επιστολές του από μόνες τους είναι ικανές να συντρίψουν το άθλιο προτεσταντικό οικοδόμημα της Βαβυλώνας που έχει δημιουργήσει τις 23.000 διαφορετικές αιρέσεις ως προς την χριστιανική πίστη. Παρακάτω θα δούμε τον ισχυρισμό τους, θα παραθέσουμε από πατρολόγους, και τέλος θα δείξουμε ορισμένα συγκεκριμένα σημεία των ΓΝΗΣΙΩΝ επιστολών του, όπου ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ αιρετικές τις προτεσταντικές θέσεις.

Ο ψευδής Προτεσταντικός ισχυρισμός.

Οι ψεύτες Προτεστάντες ισχυρίζονται το εξής… «ο ιστορικός Philip Schaff, γράφει ότι: "Όλη η ιστορία του Ιγνατίου είναι περισσότερο μυθική παρά πραγματική και τα κείμενά του είναι υποκείμενα σοβαρής υποψίας, δόλιας προσθήκης". (Βλ। Η Αλήθεια και το Καλλιεργημένο Ψεύδος, Στ. Χαραλαμπάκη, σελ.70)».

Ο Philip Schaff, στην σελίδα 76 του βιβλίου του, στην εισαγωγή για τις επιστολές του αγίου Ιγνατίου αναφέρει μεν ότι είναι μύθος ότι είναι το παιδί που έστησε ο Κύριος στην μέση και το έφερε ως παράδειγμα ταπεινοφροσύνης, όπως αναφέρεται στον Ματθαίο 18 κεφάλαιο, αλλά για τις επιστολές του (αυτό που μας ενδιαφέρει), αναφέρει… «There are, in all, fifteen Epistles which bear the name of Ignatius. These are the following: One to the Virgin Mary, two to the Apostle John, one to Mary of Cassobelæ, one to the Tarsians, one to the Antiochians, one to Hero, a deacon of Antioch, one to the Philippians; one to the Ephesians,

one to the Magnesians, one to the Trallians, one to the Romans, one to the Philadelphians, one to

the Smyrnæans, and one to Polycarp. The first three exist only in Latin: all the rest are extant also

in Greek’’।

Δεκαπέντε επιστολές αναφέρει. Και συνεχίζει … «It is now the universal opinion of critics, that the first eight of these professedly Ignatian letters are spurious». Δηλαδή, οι ΠΡΩΤΕΣ οκτώ είναι πλαστές. Ο ίδιος αναφέρει ότι από τις υπόλοιπες 7 επιστολές, οι καθηγητές θεωρούν γνήσιες αυτές της συντομότερης μορφής. «It is plain that one or other of these exhibits a corrupt text, and

scholars have for the most part agreed to accept the shorter form as representing the genuine letters

of Ignatius». Παρακάτω αναφέρει κάποιες διαφωνίες μεταξύ καθηγητών (προτεσταντών – τυχαίο άραγε, εφόσον οι επιστολές αυτές είναι ικανές να συντρίψουν το προτεσταντικό οικοδόμημα) και καταλήγει στο εξής … «We have therefore given all the formsof the Ignatian letters which have the least claim on our attention. The reader may judge, by comparison for himself, which of these is to be accepted as genuine,supposing him disposed to admit the claims of any one of them». Αφήνει τον αναγνώστη να κρίνει!! Αν υποστήριζε με ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ότι έχουν ‘’δόλιες προσθήκες’’, θα ενημέρωνε και τον αναγνώστη. Αντιθέτως, ξεκαθαρίζει ότι το μεγαλύτερο μέρος των καθηγητών επιβεβαιώνουν ότι οι 7 επιστολές είναι γνήσιες και μάλιστα ΤΗΣ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΗΣ μορφής

Συμφωνώντας και οι έλληνες πατρολόγοι σε αυτό…. « Οι επιστολές που συνολικά έστειλε ο Ιγνάτιος απο την Σμύρνη και την Τροία είναι επτά. Πρός Εφεσίους, πρός Μαγνησείς, πρός Τραλλιανούς, πρός Ρωμαίους, πρός Φιλαδελφείς, πρός Σμυρναίους και πρός Πολύκαρπον. Οι επιστολές του αυτές διασώθηκαν μέχρι σήμερα στα ελληνικά σε δύο εκδόσεις, μία σύντομη και μια εκτενέστερη. Η γνώμη που επικρατεί σήμερα μεταξύ των ειδικών είναι οτι απο τις δύο μορφές των επτά επιστολών του Ιγνατίου, ΓΝΗΣΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΤΟΜΗΣ ΜΟΡΦΗΣ, ενώ οι άλλες της εκτενέστερης μορφής ειναι νόθες (Βλ Π। Χρήστου , σελ 415 Μπαλάνου, Πατρολογία, Αθήναι 1930, σελ 44. Κ.Μ Φούσκα, Στόματα του Λόγου, Αθήναι 1975, σελ 34)”.

Απο το βιβλίο ”Αποστολικοί Πατέρες ,Απαντα τα έργα”, του Π. Παπαευαγγέλου, διδάκτορα της Θεολογίας.

Τα σημεία των επιστολών του Ιγνατίου που διασύρουν τους Προτεστάντες.

Προς πείσμα των αιρετικών Προτεσταντών, παρουσιάζουμε τα σημεία αυτά από ΤΙΣ ΓΝΗΣΙΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ του αγίου Ιγνατίου. Οι επιστολές αυτές γράφτηκαν μεταξύ του 98- 107 μ Χ.

Οι επιστολές πάρθηκαν από το βιβλίο του Χ. Κρικώνη, Αποστολικοί Πατέρες, τόμος Α. Θα παραθέσουμε από το αρχαίο κείμενο.

Μαγνησιοίς επιστολή

‘’υποτάσσεται τω επισκόπω ως χάριτι θεού και τω πρεσβυτερίω ως νόμω Ιησού Χριστού’’. (Κεφάλαιο 2)

Ξεχωρίζει τον επίσκοπο από τον πρεσβύτερο

‘’προκαθημένου του επισκόπου εις τόπον θεού και των πρεσβυτέρων εις τόπον συνεδρίου των αποστόλων, και των διακόνων’’ (Κεφάλαιο 6)

Ο επίσκοπος λοιπόν είναι εις τόπο θεού. Είναι ο θεόδοτος επισκοπικός θεσμός που δεν εχουν οι αιρετικοί και τον κατακρίνουν. Υπάρχει από την αρχή, κύριοι προτεστάντες, το επισκοπικό σύστημα και δεν είναι προιόν αποστασίας όπως λέτε.

‘’πάντες ως εις ένα ναόν συντρέχετε θεού, ως επί εν θυσιαστήριον’’ ( Κεφάλαιο 7)

Καθαρότατη αναφορά σε χριστιανικό θυσιαστήριο (όπως αναφέρει και ο Παύλος στη προς Εβραίους επιστολή)

Προς Πολύκαρπο

‘’μηδέν άνευ γνώμης σου γινέσθω μηδέ συ άνευ θεού τι πράσσε’’ ( Κεφάλαιο 4)

Το λέει ο Ιγνάτιος στον άγιο Πολύκαρπο. Δηλαδή, να μην κάνει ο καθένας ότι θέλει (όπως σε μερικές προτεσταντικές ομάδες που ο ένας επιθέτει χέρια στον άλλο), αλλα όλα να γίνονται με την συγκατάθεση του επισκόπου που οδηγείται με την σειρά του από τον θεό. Ο Θεός δεν μπορεί να οδηγήσει τους απλούς πιστούς με το ‘’άγιο πνεύμα’’ σε άλλα πράγματα από αυτά που οδηγεί τον επίσκοπο? Για τους χριστιανούς όχι, για τους προτεστάντες ναι.

‘’πρέπει, Πολύκαρπε, θεομακαριστότατε, συμβούλιον, αγαγείν θεοπρεπέστατον και χειροτονήσαί τινα’’ (Κεφάλαιο 7)

Μα καλά, τι λέξη χρησιμοποιείς άγιε Ιγνάτιε? Θεομακαριστότατε? Μα αφού για τους προτεστάντες είναι ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ να αποδίδονται τέτοιες έννοιες σε θνητούς ανθρώπους? Μήπως πάει στον επισκοπικό θεσμό που είναι ΘΕΟΔΟΤΟΣ? Τι προσφώνηση είναι αυτή, αφού κατά τους προτεστάντες είναι προιόν της ‘’αποστασίας’’ από την απλότητα του ευαγγελίου και της πρώτης εκκλησίας?

Προς Τραλλιανούς

‘’τω επισκόπω υποτάσσησθε ως Ιησού Χριστώ’’ (Κεφάλαιο 2)

Στον επίσκοπο να υποτασσόμαστε όπως στον Χριστό

‘’άνευ του επισκόπου μηδέν πράσσειν υμάς, αλλ’ υποτάσσεσθαι και τω πρεσβυτερίω ως τοις αποστόλοις Ιησού Χριστού 3. δεί δε και τους διακόνους όντας μυστηρίων Ιησού Χριστού’’ (Κεφάλαιο 2)

Μα καλά? Δεν ‘’οδηγεί’’ ο Κύριος τον κάθε πιστό ξεχωριστά? Τι χρειάζεται για τους προτεστάντες η ΥΠΟΤΑΓΗ στον επίσκοπο και τους πρεσβυτέρους και τους διακόνους? Δεν είναι όλοι οι πιστοί ‘’ιερείς’’ του Κυρίου? Δεν μπορεί ο καθενας ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ όταν διαφωνήσει να κάνει άλλη ‘’εκκλησία’’? Ετσι , χωρίς διαδοχή? Και μάλιστα τρείς βαθμοί της ιεροσύνης, όπως ονομάζει και ο Κλήμης Ρώμης από το 96 μ Χ? Όπου αναφέρει… «τω γαρ αρχιερεί ίδιαι λειτουργίαι δεδομέναι εισίν, και τοις ιερεύσιν ίδιος ο τόπος προστέτακται, και λευίταις ίδιαι διακονίαι επίκεινται. Ο λαϊκός άνθρωπος τοις λαϊκοίς προστάγμασιν δέδεται. Έκαστος ημών, αδελφοί, εν τω ιδίω τάγματι ευαρεστείτω Θεώ εν αγαθή συνειδήσει υπάρχων, μη παρεκβαίνων τον ωρισμένον τοις λειτουργίας αυτού κανόνα...». (Κλήμη Ρώμης 40-41)

Όχι λέει η μεταποστολική μαρτυρία δια στόματος Ιγνατίου…. «πάντες εντρεπέσθωσαν τους διακόνους ως Ιησούν Χριστόν, ως και τον επίσκοπον όντα τύπον του πατρός, τους δε πρεσβυτέρους ως συνέδριον θεού και ως σύνδεσμον αποστόλων. χωρίς τούτων εκκλησία ου καλείται. (Κεφάλαιο 3)

Επίσης…..

‘’ο εντός θυσιαστηρίου ων καθαρός εστιν· τούτ’ έστιν, ο χωρίς επισκόπου και πρεσβυτερίου και διακόνων πράσσων τι, ούτος ου καθαρός εστιν τη συνειδήσει’’. (Κεφάλαιο 7)

Αυτά σας τα δίδαξαν ποτέ οι ασεβείς διδάσκαλοί σας? Ή είναι ‘’εξωγραφικά’’ και αποστάτησαν οι διάδοχοι των αποστόλων?

Ας γελάσουμε λίγο......

Εδω
Και εδώ....

H εκκλησια των ''καθαρων'' και τα μεγαλεια του Θεου

Εδώ

Η αρπαγή της εκκλησίας και η εύκολη οδός.

Ηχητικό
Ο δρόμος που συστήνει ο Χριστός δεν είναι ενας ευκολος δρόμος। Ειναι ενας δρόμος που έχει δυσκολίες, είναι στενός και ανηφορικός,ομως παρέχει ασφάλεια γιατί οδηγεί στον ουρανό। Οι πρώτοι χριστιανοί αντιμετώπιζαν ακόμα και τον σωματικό θάνατο। Σήμερα δεν τίθεται τέτοιο θέμα (τουλάχιστον στα λεγόμενα προοδευτικά κράτη)। Ομως τα εμπόδια και οι δυσκολίες εξακολουθούν να ισχύουν. Ομως είναι ο Κύριος σε αυτόν τον δρόμο , πάντα έτοιμος να απλώσει το άγιο χέρι του και να μας δώσει δύναμη και χάρη για να τον διαβούμε. Ο Ίδιος πρώτος τον περπάτησε και μας έδωσε υπόσχεση οτι οπως Εκείνος νίκησε και εμείς θα νικήσουμε. Παρακάτω, θα έχετε την ευκαιρία να συγκρίνεται το φρόνημα των αποστόλων και του Κυρίου με το φρόνημα των Πεντηκοστιανών.

Ηχητικά

Οι πεντηκοστιανοί θα βασιλεύσουν στην χιλιετή βασιλεία...και οι ψευδομάρτυρες της σκοπιάς επίσης!

Η αρπαγή της εκκλησίας

Χωρίς σχόλια, το βιντεακι τα λέει όλα

Μπορεί η εκκλησία να αποστατήσει?

Οι αιρέσεις (αποκλίσεις από την πίστη της αρχαίας εκκλησίας), για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους έχουν εφεύρει μια βασική θεμελιώδη διδασκαλία για αυτούς, ότι δήθεν η εκκλησία κάποτε θα αποστατούσε από τα δόγματα των αποστόλων, θα αποστατούσαν οι πιστοί από την ζωή του θεού, και τέτοια ανυπόστατα πράγματα। Παρακάτω θα δούμε τα εδάφια που χρησιμοποιούν για αυτούς τους ισχυρισμούς τους.

Εδάφια που χρησιμοποιούν οι Προτεστάντες για να δείξουν ότι δήθεν η εκκλησία μπορεί να αποστατήσει.

«ο δε Θεός δεν θέλει κάμει την εκδίκησιν των εκλεκτών αυτού των βοώντων προς αυτόν ημέραν και νύκτα, αν και μακροθυμή δι' αυτούς;σας λέγω ότι θέλει κάμει την εκδίκησιν αυτών ταχέως. Πλην ο Υιός του ανθρώπου, όταν έλθη, άρα γε θέλει ευρεί την πίστιν επί της γης;» (Λκ।18:7,8 )

Απάντηση

Ο Κύριος λέει την παραβολή της χήρας και του άδικου κριτή και διδάσκει την επιμονή μας στην προσευχή αν και ο θεός φαίνεται ότι αργεί να δώσει το αίτημά μας (που μερικές φορές είναι δίκαιο). Ο Κύριος μιλάει για ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ (ανθρώπους που διάλεξαν τον θεό στην ζωή τους), που βοούν στο θεό, για τους οποίους ο Θεός ΜΑΚΡΟΘΥΜΕΙ. Που σημαίνει ότι ο Θεός μας περιμένει με αγάπη να επιστρέφουμε σε αυτόν όταν πέφτουμε. Επομένως, δεν είναι δυνατό να αμφιβάλει για την πίστη της εκκλησίας Του (που αποτελείται από εκλεκτούς). Δεν είναι δυνατό να εννοεί παρακάτω για αποστασία. Μιλώντας για το αν θα βρεί την πίστη στην γη όταν θα ξανάρθει, αναφέρεται στον κάθε ένα άνθρωπο συγκεκριμένα. Αυτό το καταλαβαίνουμε πολύ καλα από την ίδια την Αγία Γραφή. Πριν έρθει ο Κύριος, θα έρθει ο αντίχριστος ο οποίος θα είναι ενας κυβερνήτης που θα αλλάξει « καιρούς και νόμους» κατά τον προφήτη Δανιήλ. Θα είναι μία πολύ δύσκολη περίοδος για την εκκλησία. Θα είναι η τελευταία μάχη πρίν εισέλθει στην αιώνια δόξα της βασιλείας του Θεού. Ας δούμε τι αναφέρει η Αγία Γραφή για ΕΚΕΙΝΗ την περίοδο, και ας δούμε αν θα βρεί ο Κύριος πίστη στην εκκλησία Του।

«Και εκ των συνετών θέλουσι πέσει, διά να δοκιμασθώσι και να καθαρισθώσι και να λευκανθώσιν, έως του εσχάτου καιρού· διότι και τούτο θέλει γείνει εν τω ωρισμένω καιρώ। Και ο βασιλεύς θέλει κάμει κατά την θέλησιν αυτού, και θέλει υψωθή και μεγαλυνθή υπεράνω παντός Θεού, και θέλει μεγαλορρημονήσει κατά του Θεού των θεών, και θέλει ευημερεί, εωσού συντελεσθή η οργή· διότι το ωρισμένον θέλει γείνει». (Δανιήλ 11,35-36)

Ο Δανιήλ αναφέρεται στην εποχή του αντιχρίστου. Θα πέσουν ακόμα και από τους ΣΥΝΕΤΟΥΣ. Για να ΔΟΚΙΜΑΣΤΟΥΝ και να ΚΑΘΑΡΙΣΤΟΥΝ και να ΛΕΥΚΑΝΘΟΥΝ. Δηλαδή, σύμφωνα με την ίδια την Αγία Γραφή, λίγο πριν έρθει ο Κύριος, όχι απλά ο Κύριος θα βρεί την πίστη, αλλά θα βρεί και την ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ στην εκκλησία Του।

Δείτε τι άλλο λέει ο Λόγος του Θεού….

«Διότι τότε θέλει είσθαι θλίψις μεγάλη, οποία δεν έγεινεν απ' αρχής κόσμου έως του νυν, ουδέ θέλει γείνει. Και αν δεν συνετέμνοντο αι ημέραι εκείναι, δεν ήθελε σωθή ουδεμία σάρξ· διά τους εκλεκτούς όμως θέλουσι συντμηθή αι ημέραι εκείναι»। (Ματθαίος 24,21-22)

Ώστε η εποχή του αντιχρίστου θα είναι συντετμημένη για χάρη των ΕΚΛΕΚΤΩΝ. Θα υπάρχουν εκλεκτοί επομένως. Και ρωτάω. Θα έχουν πίστη οι εκλεκτοί ναι ή όχι? Αν δεν έχουν πίστη, πώς είναι εκλεκτοί τότε?

«Και εδόθη εις αυτό να κάμη πόλεμον με τους αγίους, και να νικήση αυτούς, και εδόθη εις αυτό εξουσία επί πάσαν φυλήν και γλώσσαν και έθνος.

Και θέλουσι προσκυνήσει αυτό πάντες οι κατοικούντες επί της γης, των οποίων τα ονόματα δεν εγράφησαν εν τω βιβλίω της ζωής του Αρνίου του εσφαγμένου από καταβολής κόσμου» (Αποκάλυψη 13, 7।8)

Ο αντίχριστος θα κάνει πνευματικό πόλεμο με τους αγίους στην ΓΗ (που σημαίνει ότι θα υπάρχουν άνθρωποι αφιερωμένοι ΠΡΙΝ την έλευση του Χριστού, κάτι που προϋποθέτει πίστη) και θα νικήσει προς ολίγον ΧΩΡΙΣ να υποταχθούν σε αυτόν, καθώς λέει «…Και θέλουσι προσκυνήσει αυτό πάντες οι κατοικούντες επί της γης, των οποίων τα ονόματα δεν εγράφησαν εν τω βιβλίω της ζωής…», που σημαίνει ότι θα υπάρχουν και εκείνοι (η άλλη μερίδα ανθρώπων) που ΔΕΝ θα τον προσκυνήσουν। Όλα αυτά προϋποθέτουν ΠΙΣΤΗ.

Στην πραγματικότητα, το παραπάνω εδάφιο που προβάλλουν οι Προτεστάντες, αφορά τον ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ, και όχι την εκκλησία ως σύνολο. Και δεν το λέει ο Κύριος διότι αναρωτιέται αλλά για να μας ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΕΙ. Για να μας δώσει αφορμή να εξετάσει καθένας τον εαυτό του.

Ουσιαστικά αυτό γυρνάει μπούμερανγκ στους Προτεστάντες. Αγαπητοί Προτεστάντες, όταν θα έρθει ο Κύριος για δεύτερη φορά, άραγε θα σας βρεί στην πρώτη πίστη της εκκλησίας ή θα σας βρεί στα 23.000 κομμάτια που έχετε διαιρεθεί και μπερδεύετε τον απλό κόσμο?

«Αγίασον αυτούς εν τη αληθεία σου ο λόγος ο ιδικός σου είναι αλήθεια. Καθώς εμέ απέστειλας εις τον κόσμον, και εγώ απέστειλα αυτούς εις τον κόσμον και υπέρ αυτών εγώ αγιάζω εμαυτόν, διά να ήναι και αυτοί ηγιασμένοι εν τη αληθεία. Και δεν παρακαλώ μόνον περί τούτων, αλλά και περί των πιστευσόντων εις εμέ διά του λόγου αυτών διά να ήναι πάντες εν, καθώς συ, Πάτερ, είσαι εν εμοί και εγώ εν σοι, να ήναι και αυτοί εν ημίν εν, διά να πιστεύση ο κόσμος ότι συ με απέστειλας।» (Ιω.17:17:21).

Λένε οι Προτεστάντες ότι ο Κύριος παρακαλεί τον Πατέρα για την εκκλησία. Άρα η εκκλησία μπορεί να αποστατήσει. Ίσα ίσα, το ότι προσευχήθηκε ο Κύριος μας για την εκκλησία Του (διαχρονικά), δείχνει ότι η εκκλησία ΔΕΝ αποστατεί ως ΣΩΜΑ και με τις ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ. Εκτός και αν νομίζουν ότι η προσευχή του Χριστού μας δεν έχει δύναμη, άρα πέφτουν σε απίστευτη ασέβεια.

Μάλιστα προσεύχεται να ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ και όχι 23.000 κομμάτια. Μήπως Προτεστάντες έρχεστε σε αντίθεση με το θέλημα του Κυρίου?

Σαφώς, οι υποσχέσεις του θεού ισχύουν για όσους θα συνεργαστούν μαζί Του। Ο Κύριος μας προσκαλεί όλους. Όσοι Τον διαλέγουν είναι οι εκλεκτοί. Ο Κύριος αναφερόμενος στην εκκλησία του (το σύνολο των κεκλημένων-προσκεκλημένων), λέει… «πολλοί είναι οι κεκλημένοι, ολίγοι δε οι εκλεκτοί» (Ματθαίος 22,14)

Μα πουθενά δεν μαρτυρεί η Αγία Γραφή ότι η εκκλησία του Χριστού θα αποστατούσε। ΠΟΥΘΕΝΑ.

Λένε οι αιρετικοί Προτεστάντες ότι μέσα στην πορεία της εκκλησίας προστέθηκαν και αφαιρέθηκαν δόγματα. Λέγοντας ‘’πρόσθεση’’, εννοούν πράγματα που δεν τα αναφέρει η Αγία Γραφή και που τα κάνει η εκκλησία. Μα αγαπητοί μου, ΠΟΥ μας λέει η Αγία Γραφή ότι ΟΛΗ η χριστιανική πίστη ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ με την Αγία Γραφή ΜΟΝΟ? Μήπως το λέτε αυθαίρετα? Μήπως με αυτό που λέτε, είστε ΕΣΕΙΣ που ΠΡΟΣΘΕΤΕΤΕ σε αυτήν κάτι που δεν το λέει πουθενά? Όσο για την ‘’αφαίρεση’’, είναι ψέμα πέρα για πέρα। Προσωπικά, γνωρίζοντας πολλά προτεσταντικά επιχειρήματα, έχω συνεχώς προκαλέσει τους Προτεστάντες δημόσια να μας πουν έστω και ΜΙΑ δογματική παρέκκλιση της ορθόδοξης εκκλησίας. Ούτε ΜΙΑ δεν μας βρήκαν.

Όλες οι πρακτικές της εκκλησίας έχουν βάση την Αγία Γραφή και την μαρτυρία της αρχαίας εκκλησίας.

Οι Προτεστάντες ‘’εκμεταλλεύονται’’ πολλές φορές διάφορα που μπορεί μα συμβούν μέσα στην ορθόδοξη εκκλησία। Τα δικά τους βέβαια τα κρύβουν επιμελώς από τους ανθρώπους για χάρη της βιτρίνας και μόνο.

Αλήθεια, δεν έχετε διαβάσει ποτέ στην Αγία Γραφή ότι η εκκλησία που βρίσκεται στον κόσμο θα έχει ΚΑΙ ζιζάνια μαζί με το ΣΙΤΟ, και ακόμα και σκάνδαλα?

(Ματθαίος 13,24-30. 36-43)

Δεν μάθατε να κοιτάτε ΜΟΝΟ τον Κύριο?

Δεν διαβάσατε ότι οτιδήποτε συνέβη στον λαό του Θεού στην Παλαιά διαθήκη θα συνέβαινε ΚΑΙ στην Καινή?

«Υπήρξαν όμως και ψευδοπροφήται μεταξύ του λαού, καθώς και μεταξύ σας θέλουσιν είσθαι ψευδοδιδάσκαλοι, οίτινες θέλουσι παρεισάξει αιρέσεις απωλείας, αρνούμενοι και τον αγοράσαντα αυτούς δεσπότην, επισύροντες εις εαυτούς ταχείαν απώλειαν·

και πολλοί θέλουσιν εξακολουθήσει εις τας απωλείας αυτών, διά τους οποίους η οδός της αληθείας θέλει βλασφημηθή·

και διά πλεονεξίαν θέλουσι σας εμπορευθή με πλαστούς λόγους, των οποίων η καταδίκη έκπαλαι δεν μένει αργή, και η απώλεια αυτών δεν νυστάζει।» (Β Πέτρου 2, 1-3)

Όλα αυτά μέσα στην εκκλησία του Κυρίου. Επομένως τα τυχών σκάνδαλα ανθρώπων, κατά τον λόγο του Θεού, ΔΕΝ είναι σημεία αποστασίας.

Δεν έχετε διαβάσει ποτέ σας για ανάξιους ιερείς? Ο προιστάμενος των Σάρδεων ηταν νεκρός πνευματικά και σκανδάλιζε. Παρόλα αυτά, ο Κύριος του δίνει χρόνο μετανοίας. Και τον δέχεται ως λειτουργό του, χωρίς βέβαια να ευαρεστείτε. (Αποκάλυψη 3,1)

Δεν έχετε διαβάσει ποτέ σας για τον φιλοπρωτεύων Διοτρεφή που ΔΕΝ δέχονταν τους αποστόλους και μάλιστα όσους τους δέχονταν τους έβγαζε έξω από την εκκλησία? Και μάλιστα κακολογούσε τον Ιωάννη, τον μαθητή του Κυρίου।

«Έγραψα προς την εκκλησίαν· αλλ' ο φιλοπρωτεύων αυτών Διοτρεφής δεν δέχεται ημάς. Διά τούτο, εάν έλθω, θέλω υπενθυμίσει τα έργα αυτού, τα οποία κάμνει, φλυαρών εναντίον ημών με λόγους πονηρούς· και μη αρκούμενος εις τούτους, ούτε αυτός δέχεται τους αδελφούς, αλλά και τους θέλοντας να δεχθώσιν εμποδίζει και από της εκκλησίας εκβάλλει»। (Γ Ιωάννου 9-10).

Επομένως, με βάση την Αγία Γραφή, ψεύδεστε Προτεστάντες. Ο απ Ιωάννης μας προτρέπει… «μη μιμού το κακόν, αλλά το αγαθόν» (Γ Ιωάννου 11)।

Η εκκλησία πορεύετε σε δυσκολίες, αλλα ο θεός είναι πάντα κοντά στους ανθρώπους που τον αγαπάνε. Έδωσε υπόσχεση ότι δεν θα αποστατήσει η εκκλησία του. Οι άνθρωποι μεμονωμένα ίσως αποστατήσουν και φύγουν, ίσως παραμείνουν στην εκκλησία ως ζιζάνια, αλλά η εκκλησία δεν αποστατεί ως σύνολο. Ούτε στην ζωή ούτε στην διδασκαλία.

Ποιος προτεστάντης έχει παρρησία να πει ότι τα λόγια του Κυρίου έχουν εφαρμογή στην θρησκευτική του ομάδα?

«και ιδού, εγώ είμαι μεθ' υμών πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθαίος 28,20).

Από το 33 που το λέει μέχρι την συντέλεια. Αδιάσπαστη ιστορική συνέχεια. Σε ένα σώμα απευθύνεται και όχι σε πολλά (θεωρία κλάδων).

Νέες παραποιήσεις πεντηκοστιανών σε πατέρες της εκκλησίας σχετικά με τις εικόνες.

Λυπάμαι πάρα πολύ που άνθρωποι που λένε ότι πιστεύουν στον Σωτήρα Χριστό και ακολουθούν την διδασκαλία Του, διαστρευλώνουν όχι μόνο την Αγία Γραφή, αλλα και τους πατέρες της ορθόδοξης εκκλησίας, προκειμένου να περάσουν τις αιρετικές τους θέσεις ως πίστη της πρώτης εκκλησίας. Για τις εικόνες έχουμε αναφέρει εδώ και εδώ.

Παρακάτω, θα απαντήσουμε με την χάρη του Θεού και σε νέες παραποιήσεις

Ευσέβιος (260-340)

Ο Ευσέβιος έγραψε εκκλησιαστική ιστορία. Είχε όμως αιρετικά φρονήματα. Ήταν φιλοαρειανός. Οι αρειανοί ηταν κατά των εικόνων. Επηρεασμένος από αυτές τις διδαχές, δεν δέχονταν τις εικόνες. Όμως αυτή η τοποθέτησή του ηταν τοποθέτηση των αιρετικών αρειανών που δεν δέχονταν την θεότητα του Ιησού Χριστού. Δεν μπορείτε ,επομένως, αγαπητοί Προτεστάντες να τον επικαλείστε γιατί ο Ευσέβιος ΔΕΝ αποτελεί αξιόπιστη πηγή αναφορικά με δογματικά θέματα. Ειδικά όταν του έχει απαντήσει ο πατριάρχης Νικηφόρος (PG 100,848)।

Μέγας Αθανάσιος (293-373)

Χρησιμοποιούν την φράση του Μέγα Αθανασίου «οι βλέποντες τοις μη βλέπουσι προσεύχονται και οι ακούοντες τοις μη ακούουσι», και θέλουν να πουν ότι ο άγιος ηταν κατά των εικόνων. Όμως, κάτι τέτοιο δεν ισχύει για τον στύλο της ορθοδοξίας.

Η φράση είναι από το έργο του Κατά Ειδώλων που γράφτηκε περίπου το 317-319.

Ας δούμε το χωρίο…

"Είτα προσκυνούντες λίθοις και ξύλοις, ουχ ορώσιν ότι τα μεν όμοια τοις ποσί πατούσι και καίουσι, τα δε τούτων μέρη θεούς προσαγορεύουσι· και α προ ολίγου εις χρήσιν είχον, ταύτα δια παραφροσύνην γλύψαντες σέβουσιν· ουχ ορώντες, ουδέ λογιζόμενοι το σύνολον, ότι ου θεούς, αλλά την τέχνην του γλύψαντος προσκυνούσιν….λοιπόν ως θεούς προσκυνούσι, μισθού παρά του γλύψαντος αυτούς αγοράσαντες. πολλάκις δε και αυτός ο αγαλματοποιός, ώσπερ επιλαθόμενος ων αυτός ειργάσατο, τοις ιδίοις έργοις προσεύχεται…

πως δε ουκ αν τις αυτούς οικτειρήσειε και κατά τούτο, ότι βλέποντες αυτοί τους μη βλέποντας προσκυνούσι, και ακούοντες αυτοί τοις μη ακούουσι προσεύχονται…"

Μετάφραση…

«Έπειτα, προσκυνώντας τις πέτρες και τα ξύλα, δεν βλέπουν ότι όλα αυτά είτε τα πατούν με τα πόδια είτε τα καίνε· δυστυχώς, όμως, μερικά κομμάτια τους τα αναγορεύουν σε θεότητες. Αυτά που πριν από λίγο χρησιμοποιούσαν, τώρα με μανία τα λαξεύουν και τα λατρεύουν. Δεν βλέπουν ούτε σκέφτονται ότι λατρεύουν την τέχνη του γλύπτη και όχι θεούς….τα προσκυνούν ως θεότητες· σαν να μην έδωσαν χρήματα στον αγαλματοποιό για να τα αγοράσουν! Πολλές φορές μάλιστα και ο ίδιος ο τεχνίτης των γλυπτών, σαν να ξέχασε ότι ο ίδιος τα έφτιαξε, προσεύχεται στα δικά του έργα…Πως, λοιπόν, δεν θα τους λυπόταν κανείς και στο εξής: αυτοί που βλέπουν προσκυνούν τους τυφλούς, κι αυτοί που ακούν προσεύχονται στους κωφούς.

(Λόγος Κατά Ειδώλων, 13)

Όλος αυτός ο λόγος αναφέρεται ΣΤΑ ΕΙΔΩΛΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ και ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ. Αν διαβάσετε τον λόγο του, θα δείτε να μιλάει για το δωδεκάθεο.

Ορίστε ποιες είναι οι απόψεις του αγίου για τις χριστιανικές εικόνες.

«Εμείς οι πιστοί δεν προσκυνούμε τις εικόνες ως Θεούς, μη γένοιτο, όπως οι ειδωλολάτρες, αλλά εκφράζουμε τη σχέση
μόνο και τον πόθο της αγάπης μας προς τη μορφή του εικονιζομένου προσώπου. Γι αυτό πολλές φορές, όταν η μορφή
εξαλειφθεί, καίμε την άλλοτε εικόνα ως ξύλο άχρηστο.
Όπως λοιπόν ο Ιακώβ, όταν επρόκειτο να πεθάνει, προσκύνησε στην άκρη της ράβδου του Ιωσήφ, τιμώντας όχι τη ράβδο,
αλλά εκείνον που την κρατούσε, έτσι κ οι πιστοί, δεν ασπαζόμαστε τις εικόνες για κανέναν άλλο λόγο, όπως καταφιλούμε
και τα παιδιά μας πολλές φορές και τους πατέρες μας, αλλά για να δείξουμε τον πόθο της ψυχής μας.
Όπως δηλαδή και ο Ιουδαίος κάποτε προσκυνούσε τις πλάκες του Νόμου και τα δύο χρυσά και γλυπτά χερουβίμ, τιμώντας όχι τη φύση
του λίθου και του χρυσού, αλλά τον Κύριο που τα επέτρεψε».

(Προς τον Αντίοχο ,κεφάλαιο 38).

Ξεκάθαρη η απάτη των πεντηκοστιανών।

Γρηγόριος Ναζιανζηνός (329-389)

Στα ίδια πλαίσια κινείτε και ο άγιος Γρηγόριος

Μέγας Βασίλειος (329-379)

Ο Μ. Βασίλειος ομολογεί στην επιστολή του προς τον Ιουλιανό τον Παραβάτη (361-163) ότι τις εικόνες (‘’χαρακτήρες’’) των αποστόλων, των προφητών και των αγίων ‘’τιμώ και προσκυνώ, κατ’ εξαίρετον τούτων παραδεδομένων εκ των αγίων αποστόλων και ουκ απαγορευμένων, αλλ’ εν πάσαις εκκλησίαις ημων του των ανιστορουμένων’’ (PG32,1100)।

Ιωάννης ο Χρυσόστομος (354;-407)

«Μη τοίχοις ο Θεός περιγράφεται ; Απερίγραπτον το θείον. Μη γαρ οφθαλμοίς ο ημέτερος Δεσπότης οράται ; ΑΘΕΩΡΗΤΟΣ ΓΑΡ ΕΣΤΙ ΚΑΙ ΑΝΕΙΔΕΟΣ ΤΗ ΟΥΣΙΑ , ΚΑΤΑ ΔΕ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΝ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΡΑΤΑΙ

( Εις τον άγ μάρτυρα Ρωμανόν, Β ΕΠΕ, 37,178। PG 50,616 ).

Επομένως, ο Χριστός δεν απεικονίζεται κατά την θεία φύση του, αλλα κατά την ανθρώπινη! Επιτρέπεται επομένως.

Νείλος

‘’όπως αν οι μη ειδότες γράμματα, μηδέ δυνάμενοι τας θείας αναγινώσκειν γραφάς, τη θεωρία της ζωγραφίας μνήμην τε λαμβάνωσι της των γνησίως τω αληθινώ θεώ δεδουλευκότων και προς άμμιλαν διεγείρονται των ευκλέων και αοιδίμων αριστευμάτων, δι’ ων της γης τον ουρανόν αντηλλάξαντο, των βλεπομένων τα μη ορώμενα προτιμήσαντες’’ (PG 79,577)।

Αυτά ως προς το παρόν. Θα επανέλθουμε με περισσότερα τις επόμενες μέρες…

Αναφέρει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων γενική αποστασία της εκκλησίας στην εποχή του;

«Έντρομος ο Κύριλλος Ιεροσολύμων (315-386) έγραφε, ‘’…Ο Παύλος μας έδωσε φανερό σημείο…τώρα δε υπάρχει η αποστασία…αυτή λοιπόν είναι η αποστασία…(15η Κατήχηση Φωτιζομένων)»

(Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, Η ιστορία της, Τι πιστεύει, Πως πολιτεύεται, σελ 1)

Ακριβώς έτσι, αναφέρει στο απόσπασμα ο συγγραφέας του συγκεκριμένου βιβλίου। Έτσι, με τις τελίτσες….

Το επίμαχο απόσπασμα από τις κατηχήσεις του αγίου Κυρίλλου। Κατήχηση ΙΕ (15) για τους Φωτιζομένους.

«Και τι γίνεται μετά απο αυτόν; Λέει στη συνέχεια ‘’Όταν λοιπόν, δείτε το βδέλυγμα της ερημώσεως, για το οποίο ο προφήτης Δανιήλ, να στέκεται στον άγιο τόπο- ο αναγνώστης ας εννοήσει’’. Και παρακάτω ‘’Τότε, αν κάποιος σας πεί, Να, εδώ είναι ο Χριστός ή εκεί, να μην πιστέψετε’’. Το μίσος, λοιπόν, μεταξύ των αδελφών δίνει τόπο στον Αντίχριστο. Δηλαδή ο διάβολος, προκαλεί τις διαιρέσεις των λαών, για να γίνει ευπρόσδεκτος ο ερχόμενος Αντίχριστος. Μακάρι κανένας δούλος του Χριστού, που βρίσκονται εδώ, ή και σε άλλα μέρη, να μην ακολουθήσει τον εχθρό. Για το θέμα αυτό γράφοντας ο Παύλος, έδωσε φανερό σημείο λέγοντας οτι ‘’αν δεν έλθει πρώτα η αποστασία, και δεν φανερωθεί ο άνθρωπος της παρανομίας, ο υιός της απωλείας, ο αντίπαλος, αυτός που υπερυψώνει τον εαυτό του επάνω απο κάθε άλλον, που θα φέρει το όνομα Θεός, ή προσκυνείται με σεβασμό, και εγκατασταθεί στον ναό του Θεού δείχνοντας οτι αυτός είναι θεός. Δεν θυμάστε οτι σας τα έλεγα αυτά, οταν ήμουν ακόμη μαζί σας; Και τώρα γνωρίζετε εκείνο που τον συγκρατεί να φανερωθεί πρίν απο τον καιρό του, διότι η ανομία ήδη ενεργεί μυστικά, μέχρι να φύγει απο τη μέση εκείνος που τώρα εμποδίζει, και τότε θα φανερωθεί ο άνομος τον οποίο ο Κύριος Ιησούς θα καταστρέψει με ένα φύσημα του στόματος Του και θα τον εκμηδενίσει με την εμφάνιση της έλευσής Του. Η παρουσία του ανόμου θα γίνει με την ενέργεια του σατανά με κάθε δύναμη και με ψεύτικα σημεία και τέρατα και κάθε άδικη απάτη ανάμεσα στους ανθρώπους που χάνονται’’. Αυτά ,λοιπόν, λέει ο Παύλος, και υπάρχει ήδη η αποστασία στην εποχή μας, διότι έφυγαν οι άνθρωποι απο την ορθή πίστη, και άλλοι μεν διακηρύττουν οτι ο Υιός είναι και Πατέρας, άλλοι πάλι τολμούν να λένε, οτι ο Χριστός ήλθε στην ύπαρξη εκ του μηδενός. Και προηγουμένως, τουλάχιστον οι αιρετικοί ήταν φανεροί, ενώ τώρα είναι γεμάτη η Εκκλησία απο κρυφούς αιρετικούς. Οι άνθρωποι έφυγαν δυστυχώς μακριά απο την αλήθεια, και ευχαριστιούνται να ακούνε λόγια ευχάριστα. Προσφέρεται λόγος αληθοφανής και όλοι τον ακούνε ευχάριστα. Διδάσκεται λόγος μετανοίας, και όλοι κλείνουν τα αυτιά τους. Οι περισσότεροι έφυγαν μακριά απο τα ορθά λόγια και έργα και προτιμούν μάλλον να φαίνονται παρά να είναι. Αυτή, λοιπόν, είναι η αποστασία, και πρέπει να περιμένουμε τον εχθρό. Τελευταία μάλιστα άρχισε κάπως αμυδρά να στέλνει τους προδρόμους του, για να έλθει έτοιμος για τα θηράματά του. Γι΄ αυτό πρόσεχε τον εαυτό σου, άνθρωπέ μου, και ασφάλιζε την ψυχή σου. Σε διαβεβαιώνει για όλα αυτά η Εκκλησία τώρα, μπροστά στον ζωντανό Θεό, και σου προαναγγέλλει τα σχετικά με τον Αντίχριστο πρίν να έρθει. Αν αυτό θα γίνει όσο ζείς εσύ, ή μετά απο εσένα, δεν το ξέρουμε. Είναι όμως καλό, γνωρίζοντας αυτά, να ασφαλίζεσαι απο πρίν.

(Κατηχήσεις, Τόμος Β, Γ। Μαυρομάτης, σελ 393-394).

Παρατηρήσεις

1। Το συγκεκριμένο είναι απόσπασμα από την 15η κατήχηση. Είναι το επίμαχο σημείο που αναφέρει για την αποστασία. Γενικά σε όλη την 15η μυσταγωγική κατήχηση, ο Κύριλλος Ιεροσολύμων ερμηνεύει την φράση του Συμβόλου της Πίστεως ‘’και ερχόμενον κρίναι ζώντας και νεκρούς’’. Και κάνει εκτενή αναφορά στον Αντίχριστο.

2। Οι πεντηκοστιανοί επικαλούνται το συγκεκριμένο απόσπασμα για να δείξουν οτι η εκκλησία δήθεν αποστάτησε. Δηλαδή, λένε αντίθετα απο αυτά που υποσχέθηκε ο Κύριος στην εκκλησία Του, οτι θα είναι μαζί της μέχρι την συντέλεια και οτι ούτε οι πύλες του άδη δεν θα ισχύσουν κατ΄αυτής.

3. Οι πεντηκοστιανοί (και γενικά όλοι οι προτεστάντες), επικαλούνται αποσπασματικά χωρία διαφόρων αγίων και φωτισμένων ανθρώπων, διαστρέφοντας τα λόγια τους, προκειμένου να περάσουν τα δικά τους. Όμως παράλληλα, δεν δέχονται και αποκρύπτουν στους ειλικρινείς ανθρώπους ΠΛΗΘΟΣ στοιχείων που έρχονται σε αντίθεση με τις διδαχές τους। Στο συγκεκριμένο πχ, ας μας βρουν έστω και μία αναφορά του Κυρίλλου στην αρπαγή της εκκλησίας ΠΡΙΝ τον Αντίχριστο. Βασικό δόγμα μερίδας πεντηκοστιανών. Και βέβαια, δεν δέχονται ούτε την ειδική ιεροσύνη, ούτε την αποστολική διαδοχή, που δέχονταν εκείνοι. Αυτή η μέθοδος, δεν είναι χριστιανική, αλλά το λιγότερο που μπορώ να πώ, απατεωνίστικη.

4. Προχωρώντας στο κείμενο, παρατηρούμε ότι λέγοντας ‘’αποστασία΄΄, δεν εννοεί ότι θα αποστατήσει όλη η εκκλησία. Αυτό το καταλαβαίνουμε από τρία σημεία που φαίνονται στο κείμενο.

α) ‘’και υπάρχει ήδη η αποστασία στην εποχή μας, διότι έφυγαν οι άνθρωποι απο την ορθή πίστη, και άλλοι μεν διακηρύττουν οτι ο Υιός είναι και Πατέρας, άλλοι πάλι τολμούν να λένε, οτι ο Χριστός ήλθε στην ύπαρξη εκ του μηδενός’’ .

Δηλαδή, κατα τα λόγια του αγίου, η αποστασία έχει να κάνει με τους αιρετικούς. Με τους αιρεσιάρχες που φυσικά προέκυψαν ΜΕΣΑ απο την εκκλησία. Αυτοί έφυγαν και έκαναν δικές τους αιρέσεις.

Η ορθή πίστη είναι η πίστη της εκκλησίας. Η μη ορθή, η πίστη της αιρέσεως. Οι πεντηκοστιανοί όμως θεωρούν ασεβώς (χωρίς αποδείξεις) οτι η εκκλησία ηταν σε αποστασία την εποχή εκείνη। Έρχονται σε αντίθεση με τον άγιο Κύριλλο, του οποίου τα γραπτά χρησιμοποιούν διαστρεβλωμένα.

β) ‘’Οι περισσότεροι έφυγαν μακριά απο τα ορθά λόγια και έργα και προτιμούν μάλλον να φαίνονται παρά να είναι. Αυτή, λοιπόν, είναι η αποστασία, και πρέπει να περιμένουμε τον εχθρό’’.

Εδώ, αναφέρεται σε ανθρώπους εντός της εκκλησίας (οι κρυφοί αιρετικοί που λέει). Όμως και πάλι ΔΕΝ μιλάει για γενική αποστασία της εκκλησίας. Ακόμα και αν μιλούσε για γενική αποστασία, δεν βλέπουμε τον άγιο να παίρνει τους ‘’καθαρούς’’ και να φτιάχνει άλλη ‘’εκκλησία’’ ασεβώντας προς τον Κύριο, όπως κάνουν οι προτεστάντες. Απόδειξη οτι δεν μιλάει για αποστασία της εκκλησίας αλλά για αποστάτες που έμειναν εντός αυτής, είναι τα λόγια του ίδιου του αγίου όπου αναφέρει… « Γι΄ αυτό πρόσεχε τον εαυτό σου, άνθρωπέ μου, και ασφάλιζε την ψυχή σου. Σε διαβεβαιώνει για όλα αυτά η Εκκλησία τώρα, μπροστά στον ζωντανό Θεό, και σου προαναγγέλλει τα σχετικά με τον Αντίχριστο πρίν να έρθει».

Ποιός σε διαβεβαιώνει; Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ। Επομένως, αν ο άγιος μιλούσε για γενική αποστασία της εκκλησίας, η εκκλησία δεν θα μπορούσε να διαβεβαιώσει τον πιστό για την ορθή πίστη.

Στην πραγματικότητα, ο άγιος αναφέρεται στα ζιζάνια που θα έχει ο αγρός του Κυρίου, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Ιησού στην παραβολή των ζιζανίων, και που δεν είναι δείγμα αποστασίας της εκκλησίας । Μάλιστα, αν διαβάσετε την παραβολή, ο Κύριος είπε ΟΧΙ στους δούλους εκείνους που ήθελαν ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ τους να ΄΄καθαρίσουν΄΄ τον αγρό. Ο Ιησούς τους είπε οτι ηταν δικιά του δουλειά, που θα γίνει στο τέλος, στον θερισμό.

Ουδεμία σχέση με τις θεωρίες των πεντηκοστιανών. Να γιατί ΔΕΝ ΠΑΡΕΘΕΣΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. Ιδού απάτη, ιδού διαστρέβλωση.

Αγαπητοί πεντηκοστιανοί, ανοίξτε το φόρουμ που κλείσατε για να τα πούμε με περισσότερες ακόμα ΑΡΧΕΓΟΝΕΣ πηγές. Για να δούμε επιτέλους ποια ειναι η χριστιανική πίστη. Η αλήθεια δεν φοβάται την έρευνα. Είναι καιρός να συνέλθετε και να έρθετε και εσείς στην πίστη όπου άπαξ παραδόθηκε στους αγίους, και που βρίσκεται στην ορθόδοξη εκκλησία που τόσο πολεμάτε πίσω απο τις δήθεν αγαπολογίες σας.

Πατερικές απόψεις υπερ των εικόνων

Απόσπασμα από την εκκλησιαστική ιστορία του Φειδά

«Ο εκκλησιαστικός ιστορικός Ευσέβιος αναφέρει ότι οι υπήρχαν σε ορισμένες εκκλησίες εικόνες του Ιησού Χριστού και των αποστόλων ‘’εθνική συνηθεία’’ (Εκκλ. Ιστορία, VII, 18). …ο πατριάρχης Κων/λεως Νικηφόρος προσπάθησε να εξουδετερώσει τη μαρτυρία αυτή με την ειδικότερη αναφορά στα αιρετικά φρονήματα του Ευσεβίου, τα οποία υποδηλώνονται ακόμη και στη διατύπωση της ανωτέρω θέσεως ( PG 100,848)…Ο Μ. Βασίλειος ομολογεί στην επιστολή του προς τον Ιουλιανό τον Παραβάτη (361-163) ότι τις εικόνες (‘’χαρακτήρες’’) των αποστόλων, των προφητών και των αγίων ‘’τιμώ και προσκυνώ, κατ’ εξαίρετον τούτων παραδεδομένων εκ των αγίων αποστόλων και ουκ απαγορευμένων, αλλ’ εν πάσαις εκκλησίαις ημων του των ανιστορουμένων’’ (PG32,1100). Είναι σαφές ότι εικόνες αγίων κοσμούσαν πλέον τους ναούς και τους αποδίδονταν ιδιαίτερη τιμή. Ο αναντίρρητος διδακτικός χαρακτήρας των εικόνων τονίσθηκε κατά τον Ε αιώνα από τον άγιο Νείλο, ο οποίος θεωρούσε ως αναγκαία την εξεικόνηση σκηνών από την Π. και την Κ. Διαθήκη στους ναούς, ‘’όπως αν οι μη ειδότες γράμματα, μηδέ δυνάμενοι τας θείας αναγινώσκειν γραφάς, τη θεωρία της ζωγραφίας μνήμην τε λαμβάνωσι της των γνησίως τω αληθινώ θεώ δεδουλευκότων και προς άμμιλαν διεγείρονται των ευκλέων και αοιδίμων αριστευμάτων, δι’ ων της γης τον ουρανόν αντηλλάξαντο, των βλεπομένων τα μη ορώμενα προτιμήσαντες’’ (PG 79,577). Tην έναντι των ι. εικόνων θέση της Εκκλησίας ανέπτυξε και ο επίσκοπος Νεαπόλεως της Κύπρου Λεόντιος σε λόγο του ‘’Υπέρ της χριστιανών απολογίας, κατά Ιουδαίων και περί των αγίων εικόνων (PG 94,1597-1609). O Λεόντιος αντικρούει τις κατηγορίες των Ιουδαίων, ότι δηλαδή οι εικόνες απαγορεύονται από την Αγία Γραφή και ότι οδηγούν τους χριστιανούς στην ειδωλολατρία. Τις θέσεις του Λεοντίου αξιοποίησε ο Ιωάννης Δαμασκηνός, ο οποίος αναδείχτηκε υπέρμαχος της τιμής των ι. εικόνων…..η οποιαδήποτε εκτροπή από την εκκλησιαστική ερμηνεία του μυστηρίου της εν Χριστώ θείας οικονομίας, ειδικότερα δε στο χριστολογικό δόγμα, συνεπαγόταν την αρνητική στάση και έναντι της τιμής των ι. εικόνων. Υπο την έννοια αυτή εικονομάχοι υπήρξαν εκπρόσωποι των μεγάλων αιρέσεων (Αρειανισμού, Απολιναρισμού, Νεστοριανισμού, και Μονοφυσιτισμού’’.

(σελ 765-766).

«Μη τοίχοις ο Θεός περιγράφεται ; Απερίγραπτον το θείον. Μη γαρ οφθαλμοίς ο ημέτερος Δεσπότης οράται ; ΑΘΕΩΡΗΤΟΣ ΓΑΡ ΕΣΤΙ ΚΑΙ ΑΝΕΙΔΕΟΣ ΤΗ ΟΥΣΙΑ , ΚΑΤΑ ΔΕ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΝ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΡΑΤΑΙ

( Εις τον άγ। μάρτυρα Ρωμανόν, Β'. ΕΠΕ, 37,178. PG 50,616 ).

Μ. Βασιλείου.

Εις Βαρλαάμ μάρτυρα, P.G. 31.489
«Ανάστητε μοι νυν, ω λαμπροί των αθλητικών κατορθωμάτων ζωγράφοι. Την του στρατηγού κολοβωθείσαν εικόνα ταις υμετέραις μεγαλύνατε τέχναις. Αμαυρότερον παρ ' εμού τον στεφανίτην γραφέντα τοις της υμετέρας σοφίας περιλάμψατε χρώμασιν. Απέλθω τη των αριστευμάτων του μάρτυρος παρ' υμών νενικημ΄νοες γραφή. Χαίρω την τοιαύτην της υμετέρας ισχύος σήμερον νίκην ηττώμενος. Ίδω της χειρός προς το πυρ ακριβέστερον παρ' υμών γραφομένην την πάλην. Ίδω φαιδρότερον επί της υμετέρας τον παλαιστήν γεγραμμενον εικόνος. Κλαυσάτωσαν δαίμονες και νυν ταις του μάρτυρος εν υμιν αριστείαις πληττόμενοι. Φλεγομένη πάλιν αυτοίς η χείρ και νικώσα δεικνύσθω . Εγγραφέσθω τω πίνακι και ο των παλαισμάτων αγωνοθέτης Χριστός.


Για το Άγιο Πνεύμα, XVIII 45, P.G. 32, στ. 149 C.
«Η της εικόνος τιμή επί το πρωτότυπον διαβαίνει» .

Πέρα από τους αγίους Πατέρες τους οποίους διαστρεβλώνουν παραθέτοντας σκόρπια λόγια τους (αποκομμένα του κειμένου), αν και ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ οι αιρέσεις την ιεροσύνη και αλλά πολλά που δέχονταν εκείνοι, ας μας δείξουν ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΕΔΑΦΙΟ από την Αγία Γραφή που να απαγορεύει την απεικόνιση ΚΤΙΣΜΑΤΩΝ και όχι του Θεου

Υγ Ο Ευσέβιος, αν και είχε αιρετικά φρονήματα (φιλοαρειανός), παρόλα αυτά στην εκκλησιαστική του ιστορία θεωρείται αξιόπιστος, διότι αλλο η καταγραφή της ιστορίας που έκανε και άλλο η διδασκαλια.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ (Τόμος Α'- συγγραφέας: Χ. Χαλκιάς)

Παραποιήσεις, κοπτοραψίματα, και αποκρύψεις
σε έργα Πατέρων της Εκκλησίας

Αναφέρουμε τις διαστρεβλώσεις που προέρχονται ΜΟΝΟ από πηγές που παραθέτει o Χαλκιάς αναφορικά με πατερικά κείμενα, την Εκκλησιαστική Ιστορία του Στεφανίδη, και συνόδους , χωρίς να αναφερθώ στα όσα άλλα λέει ΧΩΡΙΣ ΠΗΓΕΣ ΑΡΧΕΓΟΝΕΣ, κατά της ιστορικής εκκλησίας। (Δήθεν αποστασία, χωρίς αρχέγονες πηγές, χωρίς αποδεικτικά).

Περισσότερα στο egolpio

Συζήτηση για την Αγία Γραφή στο Egolpio.wordpress.com

Ο παρακάτω διάλογος έγινε στο εγκολπιο σχετικά με την Αγία Γραφή

Αγαπητέ μου φίλε , θα ήθελα να σχολιάσω λίγο τις απαντήσεις σου.

Για το ερώτημα 1. Που λέει η Αγία Γραφή ότι είναι καταστατικό πίστης.

Λές…. ‘’ Σαν καταστατικό πίστης για την Εκκλησία λοιπόν προέκυψε η Καινή Διαθήκη ως αποτέλεσμα των πιο αποδεκτών και πιο χρησιμοποιούμενων κατά τη λειτουργία βιβλίων από το σύνολο της εκκλησίας, οδηγούμενη πάντα από το Πνεύμα το Άγιο’’.

Τα βιβλία της Καινής διαθήκης δεν γράφτηκαν μέσα σε ένα χρόνο ή σε μία δεκαετία, αλλά σε πολλές. Χοντρικά, το πρώτο βιβλίο (το ευαγγέλιο του Ματθαίου) γράφτηκε περίπου το 55-60 μ Χ, και το τελευταίο (η Αποκάλυψη του Ιωάννη) περίπου το 95-96 μ Χ. Δηλαδή, έχουμε μια περίοδο συγγραφής περίπου 40 χρόνια. Η εκκλησία ιδρύθηκε το 33 μ Χ. Έχουμε επομένως μια περίοδο περίπου 20 ετών ΧΩΡΙΣ γραπτή παράδοση. Εάν, ως καταστατικό πίστης είχε προκύψει η Καινή Διαθήκη, τότε προέκυψε το 96 μ Χ όπου συμπληρώθηκε με το βιβλίο της Αποκάλυψης, αν και η Αποκάλυψη μπήκε στον κανόνα πολύ αργότερα. Ως τότε, ποιο ήταν το καταστατικό της εκκλησίας? Γιατί, όπως καταλαβαίνω, δεν είναι δυνατό να είχε η εκκλησία ως καταστατικό, κάτι που δεν υπήρχε ολοκληρωμένο. Αλλά ακόμα και όταν ολοκληρώθηκαν τα έργα της Καινής Διαθήκης, πάλι ΔΕΝ είχε οριστεί ο κανόνας των βιβλίων. Ορίστηκε πολύ μετά.

Ακριβώς, επειδή όπως λες ότι η εκκλησία οδηγείται από το Πνεύμα το Άγιο, ακριβώς για αυτό το λόγο, ο απ Παύλος μας λέει ότι ο στύλος και το εδραίωμα της αλήθειας είναι η εκκλησία. Δεν μας μιλάει για την Αγία Γραφή, αλλά για την εκκλησία. Για τους ανθρώπους που οδηγούνται από το Πνεύμα του Θεού.

‘’διά να εξεύρης πως πρέπει να πολιτεύησαι εν τω οίκω του Θεού, όστις είναι η εκκλησία του Θεού του ζώντος, ο στύλος και το εδραίωμα της αληθείας’’.

(Α Τιμόθεου, γ 15).

‘’Καταστατικό’’, δεν ηταν ένα βιβλίο, αλλα οι ίδιοι οι μακάριοι απόστολοι και ευαγγελιστές. Που είχαν εμπειρία με τον Χριστό.

Επομένως, όλα από την εκκλησία εκπορεύονται. Και η ίδια η Αγία Γραφή.

‘’Λοιπόν, αδελφοί, μένετε σταθεροί και κρατείτε τας παραδόσεις, τας οποίας εδιδάχθητε είτε διά λόγου είτε δι' επιστολής ημών’’.

(Β Θεσ/κεις β 15)

Δεν είναι μόνο η γραπτή αποστολική παράδοση, αλλά και η προφορική. Αυτή η προφορική παράδοση έμεινε μέσα στην εκκλησία, και εκφράστηκε από την ίδια την εκκλησία αργότερα και ΓΡΑΠΤΩΣ. Επομένως, δεν μιλάμε για χαμένες προφορικές παραδόσεις, αλλά για διαφυλαγμένες μέσα στην εκκλησία που οδηγείται από το Πνεύμα του Θεού.

Δες πως περιγράφει αυτην την διαφύλαξη ο απ Παύλος.

«και όσα ήκουσας παρ' εμού διά πολλών μαρτύρων, ταύτα παράδος εις πιστούς ανθρώπους, οίτινες θέλουσιν είσθαι ικανοί και άλλους να διδάξωσι»

(Β Τιμοθέου β, 2)

Αναφέρεται σε προφορική διδασκαλία. Δεν αναφέρεται στις επιστολές του. Έτσι λοιπόν, αυτή παραδόθηκε σε πιστούς ανθρώπους, που με την σειρά τους την παρέδωσαν σε άλλους, όπως ο Παύλος τους την έδωσε.

Αυτά τα βεβαιώνει και ο Ειρηναίος της Λυών, στο έργο του ‘’Έλεγχος της ψευδωνύμου γνώσεως’’, βιβλίο Γ.

Πχ αναφέρει… «…μετά τούτον δε τρίτω τόπω από των αποστόλων την επισκοπήν κληρούται Κλήμης, ο και εωρακώς τους μακαρίους αποστόλους, και συμβεβληκώς αυτοίς, και ετι έναυλον το ΚΗΡΥΓΜΑ των αποστόλων, και την παράδοσιν προ οφθαλμών έχων, ου μόνος · ετι γαρ ΠΟΛΛΟΙ υπολείποντο τότε υπό των αποστόλων ΕΔΙΔΑΓΜΕΝΟΙ». (Βιβλίο Γ III 3).

To κήρυγμα των αποστόλων ηταν ΠΡΟΦΟΡΙΚΟ. Και το συμπεριλαμβάνει στην ΠΑΡΑΔΟΣΗ. Μπορούμε να βρούμε πολλές πρακτικές της ορθόδοξης εκκλησίας (όλες μπορώ να πω) που γίνονταν ηδη από την αποστολικη-μεταποστολική εποχή.

Αφού λοιπόν μας μιλάει για την γραπτή παράδοση (ευαγγέλια-επιστολές αποστόλων) αλλά και για τα προφορικά κηρύγματα των αποστόλων (τα οποία και συμπεριλαμβάνει ΟΛΑ αυτά στην ΠΑΡΑΔΟΣΗ από τους αποστόλους, λέει… «Τη αυτή ταξει, και τη αυτή διδαχή η τε από των αποστόλων εν τη εκκλησία παράδοσις, ΚΑΙ το της αληθείας ΚΗΡΥΓΜΑ κατήντηκεν εις ημας (Βιβλίο Γ III, 3).

Το προφορικό κήρυγμα των αποστόλων έφτασε ως τον Ειρηναίο (2-3 αιώνες αργότερα). Να ποια ΠΑΡΑΔΟΣΗ δέχονταν η αρχαία εκκλησία.

..........................................................................................................................................................................

Στο δεύτερο ερώτημα

2. Πού λέει ότι είναι λόγος Θεού

Δεν είναι αυτή η διατύπωση σωστή, φίλε Γιάννη. Η σωστή διατύπωση είναι η εξής… ‘’ . Πού λέει ότι είναι Ο λόγος Θεού’’.

Αυτά που γράφεις ,δεν απαντούν στο αν λέει ότι είναι Ο λόγος του θεού. Πιστεύουμε ότι είναι θεόπνευστη η Αγία Γραφή. Το ερώτημα είναι που λέει στην Αγία Γραφή ότι ΜΟΝΟ η Αγία Γραφή είναι λόγος θεού. Μπορείς να το στηρίξεις από την ίδια την Γραφή?

Οσο για το εδάφιο που λες για την διδαχή του Χριστού ότι είναι από τον Πατέρα Θεό, σαφώς και είναι. Αλλά πως ταυτίζεις αυτήν την διδαχή ΜΟΝΟ με την Καινή διαθήκη? Ως παράδειγμα σου φέρω έναν μακαρισμό που αναφέρει ο απ Παύλος, αλλα που ΔΕΝ υπάρχει σε κανέναν ευαγγελιστή…. «να ενθυμήσθε τους λόγους του Κυρίου Ιησού, ότι αυτός είπε· Μακάριον είναι να δίδη τις μάλλον παρά να λαμβάνη» (Πράξεις 20, 35)

Βλέπεις ότι ο Παύλος το παίρνει από την ΠΡΟΦΟΡΙΚΉ παράδοση των ευαγγελιστών? Βλέπεις ότι η διδαχή του Χριστού ΔΕΝ περιορίζεται ΜΟΝΟ στα ευαγγέλια ή τις επιστολές?

..........................................................................................................................................................................

Πού λέει ποια είναι τα βιβλία της;

Σε αυτό δίνεις λίνκ από την βικιπαίδεια. Αλλά δεν μας λέει ΠΟΥ αναφέρονται. Και έχεις δίκιο που λες ‘’ δε θα μπορούσε άλλωστε να αναφέρονται εντός αυτής αφού προέκυψε ως σύνολο συγγραμμάτων γραμμένο από διαφορετικούς ανθρώπους σε διαφορετικές χρονικές στιγμές’’. Η αλήθεια είναι ότι η εκκλησία εγγυήθηκε για τα βιβλία αυτά. Με τις συνόδους της. Ξέρεις πότε? Τον τέταρτο αιώνα, που σύμφωνα με την διδασκαλία της ΕΑΕΠ, η εκκλησία ηταν δήθεν σε αποστασία (ενώ δεν αποστατεί ποτέ η εκκλησία κατά τον λόγο του Κυρίου). Εάν ηταν σε αποστασία, πως εμπιστεύεσαι τον κανόνα που έβγαλε? Βλέπεις προτεσταντική αντιφατικότητα? Εάν ηταν σε αποστασία, δεν θα έβγαζε κανέναν κανόνα με τα θεόπνευστα αυτά βιβλία , ώστε να την ‘’ελέγχουν’’.

.........................................................................................................................................................................

Στην ερώτηση, ‘’ Με ποια αγιογραφική βάση απορρίπτετε 10 βιβλία της Αγίας Γραφής από την Π.Δ. και κρατάτε μόνο 66’’, απαντάς….. ‘’ μου φαίνεται πιο λογικό να δεχόμαστε την Π. Διαθήκη που δέχονταν και οι ίδιοι οι Ιουδαίοι σύμφωνα με τη λογική (που έχετε εκφέρει κι εσείς αν δεν κάνω λάθος) του “σε μας δόθηκε άρα εμείς ξέρουμε καλύτερα”.

Αυτό που ποτέ δεν μας είπαν οι Προτεστάντες, είναι ότι ναι μεν οι Ιουδαίοι πρωτοπήραν την παλαιά διαθήκη, αλλά η επιλογή των βιβλίων ηταν από τους ΑΠΙΣΤΟΥΣ Εβραίους τον 6^ο αι μ Χ. Η Εκκλησία του Χριστού δέχονταν από την αρχή και τα 76 βιβλία της Αγίας Γραφής .

Γιατί να ακολουθούμε τις οδηγίες των Εβραίων και όχι της εκκλησίας του Χριστού?

Οι Ιουδαίοι ΠΡΙΝ απορρίψουν τον Κύριο, δέχονταν αυτά τα 10 παραπάνω βιβλία.

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείς να ερευνήσεις εδώ…

http://www.oodegr.com/oode/grafi/evrys_kanwn1.htm#3

Για να δεις τι λένε οι κανόνες για τον κανόνα της Αγίας Γραφής, μπορείς να μελετήσεις εδώ……….

Η Σύνοδος της Λαοδικείας έδωσε έναν ανοικτό κανόνα των Κανονικών και Αναγνωστέων βιβλίων.

2. Η Σύνοδος της Καρθαγένης, έδωσε έναν κλειστό κανόνα των Κανονικών, Θείων και Αναγνωστέων βιβλίων.

3. Ο πε΄ Αποστολικός κανών έδωσε έναν κανόνα των Σεβασμίων και Αγίων Βιβλίων.

4. Ο άγιος Αθανάσιος έδωσε έναν κανόνα των Κανονιζομένων, Θείων βιβλίων, και άλλον έναν των Αναγινωσκομένων από νεοκατήχητους.

5. Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος έδωσε έναν κανόνα των Γνησίων βιβλίων,

6. και ο άγιος Αμφιλόχιος Ικονίου έδωσε έναν κανόνα των Θεοπνεύστων βιβλίων.

Δές ειδικά την σύνοδο της Καρθαγένης που παραδέχεται η ΕΑΕΠ, και δες πόσα βιβλία που έχει η σύνοδος αυτή, πετάνε ΧΩΡΙΣ να μας το εχουν εξηγήσει.

Βιβλία που δέχεται η σύνοδος που επικαλούνται, αυτοί τα αφαιρούν από την Αγία Γραφή.

http://www.oodegr.com/oode/grafi/kanonas2.htm

http://www.oodegr.com/oode/pentikostianoi/kanonas/defterokanon_eisagwgi_1.htm

..........................................................................................................................................................................

Πού λέει η Αγία Γραφή ότι η πίστη της Εκκλησίας κρίνεται με βάση την Αγία Γραφή και όχι το αντίθετο;

Αναφέρεις…..

‘’Ιησούς Χριστός>αρχ.ΕΚκλησία>Αγ.Γραφή>πιστός χριστιανός’’

Μα η ίδια η Αγ. Γραφή μας λέει ότι δεν τα έχει όλα. Επομένως, είναι κάπως αυθαίρετο το σχήμα που δίνεις. Και έχω αναφερθεί παραπάνω.

......................................................................................................................................................................

Μετά ρωτάς…..

‘’Ερώτησεις δικές μου: Γιατί έκλεισε ο κανόνας της Κ.Διαθήκης από Συνόδους σ’αυτά τα 27 βιβλία και δεν το άφησαν ανοικτό για να συμπληρωθεί στη συνέχεια αν ήταν απαραίτητο’’;

Ποιος στο είπε αυτό?

Από τις παραπάνω εγκεκριμένες συνόδους, πχ η Σύνοδος της Λαοδικείας έδωσε έναν ανοικτό κανόνα των Κανονικών και Αναγνωστέων βιβλίων (λείπει η Αποκάλυψη)

Ο άγιος Αθανάσιος έδωσε έναν κανόνα των Κανονιζομένων βιβλίων (βιβλία που η ένταξη τους στον κανόνα δεν είχε οριστικοποιηθεί)

…………………………………………….......................................................................

Μετά ρωτάς….

‘’Ή έστω, εφόσον η Παράδοση όπως ισχυρίζεστε εφαρμοζόταν από την αρχή, γιατί δε συμπεριλήφθηκε κι αυτή από την αρχή μέσα στον κανόνα;;;;’’

Μα και ο κανόνας της Αγίας Γραφής παράδοση είναι. Το ότι εφαρμόζονταν από την αρχή, μπορείς να το διαπιστώσεις από την εκκλησιαστική ιστορία και τους μεταποστολικούς πατέρες (μαθητές μαθητών Χριστού).

Τουλάχιστον , αυτό διαπίστωσα.

Μετά ρωτάς…. ‘’Ποιος ο λόγος να γραφτεί η Αγία Γραφή; Αν γράφτηκε για να γίνουν διακριτές οι αιρέσεις τότε κάποιος που δεν παραβαίνει την Αγ. Γραφή αλλά παραβαίνει όλη την υπόλοιπη παράδοση ,που δεν είναι μέσα στη Γραφή είναι αιρετικός ή όχι’’;

Να σου θυμίσω ότι η Αγία Γραφή συγκροτήθηκε σε βιβλίο όπως την έχουμε σήμερα, από την αρχαία εκκλησία. Αλλιώς θα τρέχαμε στις βιβλιοθήκες να ψάχνουμε για τα σκόρπια χειρόγραφά της. Εάν την έχουμε σε βιβλίο, το χρωστάμε στην εκκλησία.

Οι αιρέσεις δεν διακρίνονται ΜΟΝΟ από την Αγία Γραφή, αλλα από την χριστιανική πίστη. Άλλωστε αυτό σημαίνει αίρεση, παρέκκλιση από την ορθή πίστη. Αν μου βρείς έστω και ένα εδάφιο που να ΤΑΥΤΙΖΕΙ ολη την χριστιανική πίστη ΜΟΝΟ με την Αγία Γραφή, ξαναγίνομαι πεντηκοστιανός.

Και βέβαια είναι αιρετικός όποιος παραβαίνει την παράδοση (που δεν είναι προφορική αλλά φανερώνεται γραπτά από τα πατερικά κείμενα), γιατί παραβαίνει και την Γραφή, αφού δεν μένει στην ερμηνεία της Γραφής της αρχαίας εκκλησίας που εκφράζεται δια της παραδόσεως , αλλα σε δικές του ερμηνείες. Πάρε παράδειγμα τις 23.000 ομάδες του Προτεσταντισμού. Όλοι αυτοί ερμηνεύουν τις Γραφές χωρίς να λάβουν υπόψη την μεταποστολική μαρτυρία.

..........................................................................................................................................................................

Λές…..

‘’Και τελικα ποιο το νόημα να γίνει ο Κανόνας της Κ.Διαθήκης αν στη συνέχεια ήταν απαραίτητο να συμπληρωθεί από περισσότερα βιβλία;’’

Γιατί πρώτον κυκλοφορούσαν πολλά ‘’ευαγγέλια’’ γνωστικά (πχ του Μαρκίωνα), επομένως έπρεπε η εκκλησία να ξεχωρίσει τα γνήσια , και δεύτερον γιατί το πρόβλημα δεν είναι στα βιβλία της Νέας Διαθήκης, αλλά της Παλαιάς.

…………………………………………………………………………………

Πού λέει ότι πρέπει όσα τηρεί η Εκκλησία να βρίσκονται μέσα στην Αγία Γραφή;

Απαντάς… ‘’ Αν η εκκλησία δεν τηρεί αυτά που η ίδια έβγαλε, αλλά μπορεί η ίδια να αναιρεί τον εαυτό της τότε ποιο το νόημα;;;’’

Μα δεν ρωτάει αυτό. Λέει (με άλλα λόγια) που μας λέει η Αγία Γραφή ότι πρέπει να περιορίζεται η εκκλησία ΜΟΝΟ σε αυτήν….όχι να κάνει αντίθετα. ‘Έχεις αγιογραφικό χωρίο?

Λες…

‘’εφόσον η Παράδοση όπως ισχυρίζεστε εφαρμοζόταν από την αρχή…’’

Για να το διαπιστώσεις, δες την ερμηνεία των μεταποστολικών πατέρων. Δες την ιστορία. Θα διαπιστώσεις ότι πάντα η εκκλησία πίστευε ορθόδοξα και όχι προτεσταντικά.

……………………………………………………………………………….

Πού βρήκατε ότι η Αγία Γραφή είναι ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ και όχι απλώς μια από τις πολλές εκφράσεις του;

Η ερώτηση αυτή με άλλα λόγια……που μας λέει η Γραφή ότι το ευαγγέλιο (η πίστη της εκκλησίας) περιορίζεται μόνο σε αυτήν.

Το ότι δεν είναι ΜΟΝΟ το γραπτό, φαίνεται από τα λόγια του απ Παύλου….γράφει…. «σας γνωστοποιώ, αδελφοί, ότι το ευαγγέλιον το κηρυχθέν υπ' εμού δεν είναι ανθρώπινον» (Γαλάτας 1, 11)

Βλέπεις ότι μιλάει για ευαγγέλιο που κηρύχτηκε από τον Παύλο? Βλέπεις ότι δεν περιορίζεται μόνο στο γραπτό?

Σε άλλα σημείο αναφέρει…. «εν τη ημέρα ότε θέλει κρίνει ο Θεός τα κρυπτά των ανθρώπων διά του Ιησού Χριστού κατά το ευαγγέλιόν μου» (Ρωμαίους 2,16)

Είχε γράψει ο Παύλος ευαγγέλιο? Όχι. Βλέπεις ότι δεν περιορίζεται μόνο στα 4?

Και πως είναι ‘’ευαγγέλιο’’ αφου μιλάει για κρίση? Βλέπεις ότι δεν αναφέρεται μόνο στο χαρμόσυνο άγγελμα?

Για τα άλλα, δεν χρειάζεται να πω τα ίδια.

Αυτά όλα είναι δική μου άποψη. Αν θες να πάρεις υπεύθυνες απαντήσεις, μπορείς να ρωτήσεις τους υπευθύνους .

Να σαι καλα φίλε μου.